EPISODE -1

அரசர்களின் அரண்மனை போல அந்த பிரம்மாண்டமான வீடு மட்டும்  தனித்து தெரிய,  அந்த வீட்டின் மதில் சுவர்கள் அத்தனை உயரம், அனைத்து பக்கத்திலும் போர்வீரர்கள் போல காவலாளிகள் சுற்றி இருந்தார்கள். வீட்டின் முன் பக்கத்தில் தோட்டம், அப்படியே உள்ளே சென்றால் நல்ல விசாலமான மிகப்பெரிய போர்டிக்கோ, 

ஆனால் எதோ ஒரு இடத்தில் மட்டும் முனகல் சத்தம்.  ஆம் முதல் தளத்தில் உள்ள ஒரு பிரம்மாண்டமான படுக்கை அறையில் இருந்து தொடர்ந்து சத்தம் கேட்டது. 

விடியர் காலை ஆறு மணி இருக்கும். 

“குளிர்!! குளிருது!” என்று சத்தம் தொடர்ந்து  வந்து கொண்டிருந்தது. அவளின் உதடுகள் குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டே தந்தி அடிக்க,  அதனோடு கூடவே அவளின் உடல்கள் ஒருவித சோர்வுடனும் களைப்புடனும் இருந்தது.  ஆனால் அவளின் உதடுகளில் இருந்து  ஓயாமல் “குளிர்! குளிர்! ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்.. குளிருது குளிருது! என்னால தாங்க முடியல!” என்று முனகல் சத்தம்  மட்டும் கொஞ்சம் கூட குறையவில்லை. 

 அந்த பெரிய  கிங் சைஸ் படுக்கையில் வெள்ளை நிற இரவு உடையில் குளிர்  தாங்காமல் சுருண்டு கிடந்தாள் அந்த  இளம் பெண்.  அவளின் முகத்தை பார்த்தாலே தெரிகிறது மிகவும் சின்ன பெண். அவளுக்கு வயது 23 இருக்கும். உயிர்ப்புடைய இரண்டு முட்டை கண்கள், மிருதுவான பட்டு தேகம். ஆம் குரல் கூட அத்தனை இனிமை. 

அவளின் பெயருக்கு ஏற்றது போலவே மென்மையானவள் “மிருதியா”

இப்படி குளிர் குளிர் என கத்திக் கொண்டிருந்தவள் சிறிது நேரம் கழித்து 

“ரொம்ப சூடா இருக்கு! ரொம்ப வியர்க்குது. என்னால தாங்க முடியல I can’t.. தாகமா இருக்கு! தண்ணி வேணும்! I’m thirsty” என முனக ஆரம்பித்தாள். மிருதியா..

“மிருதியா எழுந்திரு”என்று கம்பீரமான ஒரு ஆண் குரல் கேட்டது. 

அவள் கண்ணை விழிக்காமல் மெதுவாக “ப்ளீஸ் என்னால இந்த வியர்வையை தாங்கவே முடியல! அதை விட ரொம்ப தாகமா இருக்கு!  இந்த சூடு!!  என்னை.. என்னை…. வேக வச்சிடும் போல இருக்கு! ஏசி போட முடியுமா?” என்று அவள் உளறிக் கொண்டிருக்க.. “ஹேய்ய்ய்!!! எழுந்திரு இல்ல ஹீட்டரை இன்னும் கம்மி பண்ணுவேன்! நீ எனக்கு இரை ஆகுற வரைக்கும்”என்று அவனுடைய குரல் அந்த அறையில் பட்டு எக்கோ அடித்தது.

அந்த குரலைக் கேட்டதும் மெதுவாக கண் திறந்த மிறுதியா.  அந்த இடத்தை கஷ்டப்பட்டு கண்களை சிமிட்டிக்கொண்டே பார்த்தாள். மிகவும் ஆடம்பரமான படுக்கையறை..  அதில் ஒரு அவளுக்கு எதிரில் ஆஜானபாகுவாக, கொஞ்சம் கூட கம்பீரமாக ஒருவன் காலையிலேயே ஒயின் கோப்பையை சுழற்றிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தான். யார் அவன்?  எதிரிகளின் சிம்ம சொப்பனம்  ராணா என்னும் ரணதீரன்! 

“ப்ளீஸ் கொஞ்சம் இந்த ஹீட்டரை கம்மி பண்ண முடியுமா? ” என்று அவள் மெதுவான குரலில் கூற.. அப்பொழுதுதான் தன்னுடைய பலம் பலவீனமாகி போனதை உணர்ந்தாள். 

ஆம் மிருதியாவுக்கு  குரலை உயர்த்திப் பேசக்கூட உடலில் தெம்பு இல்லை.  “எனக்கு என்ன ஆச்சு?” என்று தன்னைத்தானே குனிந்து பார்த்தாள்.

அதற்குள் ராணா அதே கம்பீரமான குரலில் “இப்போ போதுமா!!” என்று அவளை ஒரு பார்வை பார்த்தான். 

அறையின்  குளிர் மைனஸ் டிகிரியை தொட்டுக் கொண்டிருந்தது. Ac குளிர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அறையில் அதிகரிக்க..  அவன் மட்டும் எந்த சலணமும் இல்லாமல் அமர்ந்திருந்தான். 

மிருதியா போர்வையை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டே, 

அருகில் இருக்கும் ஏசியின் ரிமோட்டை பார்த்தாள். மெதுவாக கைகளை வெளியில் நகர்த்தி ரிமோட்டை எடுக்க..  அவளின் கைகளில் உள்ள விரல்களை கடித்து தின்னும் அளவுக்கு சிங்கத்தின் பார்வை  துளைத்துக் கொண்டிருந்தது. 

சட்டென பதட்டத்துடன் திரும்பி பார்க்க அவன் தான் ராணா  மெதுவாக எழுந்து நின்றான். 

“நீ இன்னும் படுக்கையை விட்டு எழுந்திருக்கவே இல்லை” என்று சொல்லிக்கொண்ட அவளின் அருகில் வந்து நின்றான். 

மிருதியாவின்  கண்கள் எதிரில் இருப்பவனை ஆராய்ந்தது. மேல்சட்டை இல்லை. மந்தார  மலை போல உடல் கட்டை கொண்டிருந்தான்.  ஒரு கையில் ஒயின் இன்னொரு கையில் போன்  அவனுடைய கண்களோ  நரகத்தின் வாசலில் கொண்டு சென்று விடும் போல அத்தனை பயமாக இருக்க..  ஒரு ட்ராக் மட்டுமே அணிந்திருந்தான். தடித்த உதடுகள்,  கூர் நாசி இவளது இரண்டு கைகளை அடைக்கும் , அவனது ஒரு கைப்பிடி..  அந்த அளவுக்கு அரசனைப் போல தோற்றம் கொண்டிருந்தான்.  என்பது என்னுடைய கூற்று..  ஆனால் அவளின் கண்களுக்கு அரக்கன். 

எச்சிலைக் கூட்டி விழுங்கியவள் அந்த அறையை ஒரு முறை சுற்றிப் பார்த்தாள். அவனையும் பார்த்தாள்.  ஒரு ஓவியத்திலிருந்து வெளியே வந்தவனை போல இருந்தான் . ஆனால் அசுரன் போல தோற்றமளித்தான். “யார் இவன்? ம்ம் இவன் தான் ராணா எனும் ரணதீரன்!! இவன எங்கேயோ பார்த்திருக்கேனே?” என்று அவள் மூளை யோசித்து கொண்டு இருக்க இவன் ராணா எனும் ரணதீரன். 

 அந்த இடம் நரகத்தின் வாசல் போல அவளுக்கு உண்மையாகவே தோன்றியது.  “இவன்தான் எமனா?  நம்ம எப்படி இங்க வந்தோம்?” என்று நினைத்தவளுக்கு உடலில் அதுவும் கீழ்ப்பகுதியில் அத்தனை வலி ஒன்றுமே புரியவில்லை. 

அவளின் முன் ஒரு  பிஸ்டலை நீட்டினான். ராணா. அதில் கொஞ்சம் பயந்தவள். “நீங்.. நீங்க ?  நான் இங்க எப்படி வந்தேன்? எனக்கு ஒண்ணுமே ஞாபகம் இல்ல!  ப்ளீஸ் என்ன விட்டுடுங்க!”  என்று எழ  முயற்சி செய்தவளுக்கு அடிவயிற்றில் சுருக்கென்று வலி! கால்களை நகர்த்த கூட முடியவில்லை. 

“ப்ளீஸ் என்ன விட்டுடுங்க!    நீங்க யாரு?”என்று படபடக்கும் விழிகளில் அவள் எச்சிலைக்கூட்டி விழுங்கிக் கொண்டே அவனிடம் சொல்லிக் கொண்டிருக்க.. 

ராணா பிஸ்டலை திருப்பி அவளுக்கு குறி வைத்துக் கொன்டே அருகில் நெருங்கினான்.

மிருதியா ஒன்றும் புரியாமல் அவனை அதிர்ச்சியுடன் பார்க்க.. ராணா மெதுவாக அவன் அருகில் வந்திருந்தான் . அவள் பேசுவதை அவன் கவனித்தானா?  இல்லை காதில் போட்டுக் கொண்டானா?  அதுவும் அவனுக்கே வெளிச்சம். 

அவனுடைய பிஸ்டல் அவளின் நெற்றி பொட்டில் இருந்து மெதுவாக நாசி, கன்னம் உதடு என கீழிறங்கி கொண்டிருக்க..  வேகமுச்சுடன் அவனை எப்படி எதிர்கொள்வது? என்று தெரியாமல் திணறிக் கொண்டிருந்தாள் மிருதியா. 

அந்த அறை உறையும் குளிரில் இருக்க, அவனுடைய தொடுதல் எரிமலை போல தகித்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் அவனிடமிருந்து விடுபடும் பொருட்டு மெதுவாக நகர்ந்து செல்ல போக, 

அதற்குள் அவளை மறைத்திருந்த அந்த வெள்ளை உடை மெதுவாக விலக ஆரம்பிக்க, மொத்த உடலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியே தெரிந்தது.

மிருதியாவிற்கு மிகவும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.“ நம்ம உடம்புல ஒரு துணி கூட இல்லையே? எப்படி இது நடந்தது?  என்று பதட்டத்துடன் யோசித்தவள்.  சட்டென  தன் உடலை பாதுகாத்துக் கொள்ளும் பொருட்டு வேகமாக ஒரு கையில் போர்வையையும் இன்னொரு கையில் மெல்லிய உடையையும் பிடித்தவள். நடுங்கிக் கொண்டே நகரமுற்பட அதற்குள் அவனுடைய மொத்த உடலும் அவள் மேல் இருந்தது. 

அவளின் மோவாயை பிடித்த ராணா கூர் பார்வையுடன் என்னோட குழந்தை எங்கடி? என்று கர்ஜித்தான். அது அறையில் ஒவ்வொரு மூலையும் எதிரொலிக்க… வித்திர்விதித்து பார்த்தாள். மிருதியா.. 

“என்ன சொல்கிறான்?  இவனோட குழந்தையா?  நான்?  என்னோட வயித்துலயா? இவன நான் எங்கே பார்த்தேன்? எதுவுமே எனக்கு ஞாபகம் இல்லையே?” என்று அவள் யோசித்துக் கொண்டிருக்க, “நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி உனக்கு 19 வயசு இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.  அப்போதான்..  நீ என்கிட்ட நல்லா நடிக்கிறேன்னு  தெரியுதடி! ஒழுங்கா என்னோட ரெண்டு குழந்தையும் கொடுத்துட்டு கிளம்பிடு!” என்று மீண்டும் கற்சிலையுடன் அவன் அவளின் மூவாயை அழுத்தி பிடித்தான் ராணா. 

“ஸ்ஸ்ஸ்!!” என வலியில் முனகினாள்.  மிருதியா.  

“குழந்தையா? என்கிட்ட எந்த குழந்தையும் இல்லை!  நீங்க நினைக்கிற பொண்ணு நான் இல்ல..  நான் இப்பதான் காலேஜ் முடிச்சுட்டு என்னோட கரியரை பாத்துட்டு இருக்கேன்.  ப்ளீஸ் என்ன நம்புங்க?”  என்று அவனுடைய முகத்தையும் அவனின் கையில் இருக்கும் பிஸ்டலையும் மாறி மாறி பார்த்தாள் மிருதியா. 

அவளின் பேச்சை கேட்டதும் ராணாவின் முகம் எந்த எதிர்வனையும் செய்யவில்லை. அப்படியே அவளை பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அதற்கு பதிலாக அவனுடைய கைகள் வேலை செய்து கொண்டிருந்தது. 

அந்த பிஸ்டல் அவளின் மார்பில் வருடி கொடுத்துக் கொண்டிருக்க,  மிருதியா வேக மூச்சுடன் ஒருவித பதட்டத்துடனும் அவனைப் பார்த்தாள்.  அவன் கண்கள் சிவந்து மூச்சு சூடாக மாறியது. மிருதியா மிரட்சியுடன் அவனைப் பார்த்து, நான் குழந்தை எல்லாம் பெத்துக்கல எனக்கு எந்த குழந்தையும் பிறக்கல நம்புங்க என்று அவனிடமிருந்து மெதுவாக நகர முயற்சி செய்ய.. நீ என்னோட குழந்தையை சுமந்த எனக்கு நல்லா தெரியும் பொய் சொல்லாதடி b*.. என வார்த்தைகளை கடித்து துப்பினான் ராணா.

அவனுடைய பார்வை சரியில்லை என்பதை தெரிந்து கொண்டவள்.  வேகமாக தன்னுடைய மொத்த பலத்தையும் திரட்டி தள்ளிவிட முயற்சி செய்தவள். பெருமூச்சுடன் “எனக்கு எந்த குழந்தையும் பிறக்கல! நீ யாருன்னு எனக்கு தெரியாது! நான் போறேன்” என்று எழுந்து கொள்ள முயற்சி செய்தாள். 

ராணாவுக்கு சரசரவென்று கோபம் தலைக்கு ஏறியது.  ஒரே பிடியில் அவனுக்கு கீழ் கொண்டு வந்து அழுத்தி பிடித்தவன். மெதுவாக அவளுடைய உதட்டின் மென்மையை கையில் வருடி உணர்ந்தவன். அவளின் தோள்களை இறுக்கி பிடித்து உதட்டை நெருங்கினான். 

“வேணாம்! வேணாம்! ப்ளீஸ் நான் சொல்றத கேளு! நான் சொல்றத கேளுடா! என்னை விடு டா ராஸ்கல்!”  என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளின்  மரியாதை சரிய ஆரம்பித்தது.

ஓ!!! அந்த அளவுக்கு வந்துட்டியா நீ என்று அவளின் உதடு கவ்வினான். ராணா. 

தொடரும்..

EPISODE -2 

“வேணாம்! வேணாம்! ப்ளீஸ் நான் சொல்றத கேளு! நான் சொல்றத கேளுடா! என்னை விடு டா ராஸ்கல்” என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளின் மரியாதை சரிய ஆரம்பித்தது.

“ஓ!!! அந்த அளவுக்கு வந்துட்டியா நீ!” என்று அவளின் உதடு கவ்வினான் ராணா. 

“ம்ம்.. மிம்… ஹம்” என முனகினாள் மிருதியா.  அவளால் மூச்சு கூட விட முடிய வில்லை. இருந்தாலும் தன் மென் உதடுகளை அவனது வன் உதடுகளிடம் இருந்து மீட்டுக் கொண்டு,  மூச்சு வாங்க, “நிஜ நிஜமாவே எனக்கு தெரியாது. உங்களை நான் இதுக்கு முன்னாடி பார்த்ததே இல்லன்னு சொல்லிட்டு இருக்கேன். அப்புறம் எப் எப்படி.. குழந்தை! இல்ல சார் நீங்க என் மேலே இப்படி அனுமதி இல்லாம அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்கரது ரொம்ப தப்பு” என மூச்சு வாங்க கூறியவளை, ஆராயும் தொனியுடன் பார்த்தான் ராணா. 

“பிளீஸ்” என மிருதியா கையெடுத்து கும்பிட, “உன்னோட பேரு மிருதியா ராமன், உங்க அம்மா ராஜி, உனக்கு ஒரு தங்கை இருக்கா! அவள் பேரு ரியா லாரன்ஸ்!” என கோரமாக சிரித்த ராணா, அவளை பார்த்து “உங்க அம்மா ரெண்டாவதா கல்யாணம் பண்ணிகிட்டது லாரன்ஸ். அவருக்கும் உங்க அம்மாவுக்கும் பிறந்தது தான் ரியா. ம்ம் அப்பப்போ மேடம் ராமன் வீட்டுக்கு போயிட்டு வருவீங்க. உங்க ராமன் அப்பா அவரோட அக்கா வீட்டில் பெயிட் கெஸ்ட்டா இருக்கார். நீ இப்போ ஒரு மேகசீன்ல கம்பனியில் கார்டூனிஸ்ட்டா ஒர்க் பண்ணிட்டு இருக்க, கதைகள் காமிக் பொம்மை, பொலிடிகல் காமிக் மாதிரி பண்ணிட்டு இருக்க, ஹான் மேடம் இன்னும் மாஸ் மீடியாவை முழுசாவே முடிக்கல அதுக்குக்குள் எப்படி மேகசீன்ல வேலை??” என விசயங்களை புட்டு புட்டு வைத்தான். 

 மிருதியை பற்றிய அனைத்து விசயங்களையும் ராணா வரிசையாக சொல்ல சொல்ல அவளின் உடல் எல்லாம் சரசரவென வியர்க்க ஆரம்பித்தது. அதில் அவன் கண்களுக்கு பாத் டப்பில் முங்கி எழுந்தவள் போல உடலில் நீர் பொட்டுகள் இருக்க அவனது கழுகு பார்வையில் அவளின் வதனமும், வியர்வையும் உள்ளுக்குள் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. வெற்று உடலில் வியர்த்த துளிகள் அவள் போர்த்திய மஸ்லின் வகை போர்வையில் இருந்து பார்க்கும் போது இன்னும் போதையாக இருந்தது. 

அவள் கண் மணிகள் அங்கும் இங்கும் உருள… 

“எதை என் கிட்ட இருந்து மறைக்கிற? ஏன் இப்படி வேர்க்குது?” என ஆளுமையாக அவளின் அருகில் வந்தவன் உடலை மறைத்திருந்த உடையை விலக்க எத்தனித்தான். எட்சிலை கூட்டி விழுங்கியவள். மெல்ல நகர்ந்து கொண்டே பின்னால் சென்றாள். “இல்ல இல்ல சார் நான் எதையும் மறைக்கில சொல்ல போனால் உங்களை நான் பார்த்தது கூட இல்ல” என்றாள் தீர்க்கமாக. 

ராணா அவளை பார்த்து அசுரன் போல சிரித்தவன். “ நீ என்னை பார்த்தியா?  இல்ல என் கூட என படு…” என நிறுத்தியவன் அவளை பார்க்க… 

மிருதி வெறுப்புடன் முகத்தை சுளித்தாள். அது ஒரு சில நிமிடம் தான்.  கண் இமைக்கும் நொடியில் அவள் போர்த்தியிருந்த போர்வையை உருவி எறிந்தான். “அய்யோ!!” என அவள் அலறிக் கொண்டே நகர… வேகமாக அவளை கொடுக்கு பிடி கொடுத்து அவனுக்கு கீழே கொண்டு வந்தவன். உடலை ஆராய ஆரம்பித்தான். 

“டேய் நகரு டா உன்னை போலீஸ்ல கம்ப்லைன்ட் பண்ணிடுவேன். உன்னை நியூஸ் சேனல்ல போட்டு கிழி கிழின்னு கிழிப்பேன்.” என மிருதி பயத்தில் உலறித் தள்ளினாள். “போலீசாஆஆஆ!! கம்ப்லைன்ட் கொடுப்பியா??” என அவனது கண்ணில் கோபம் மின்னியது. கூடவே சேர்ந்து காமமும் கரை புரண்டு ஓடிட மிருதி அவனை தடுக்க முடியாமல் திணறினாள். “ம்மாஆஆ!! ஹஹாஆஆஆ!!” என அவள் கத்த இரு வரி கவிதையை கவ்வி கொண்டவன். கைகள் காம்பை சுமந்து தொங்கும் கனியை கசக்கி எடுத்தான். 

“ஹாஆஆ!! என அவள் கத்த…ஷூஊஊ!!” என்றவன் அவளின் உதட்டை கசக்கி விட்டு மெல்ல கீழிறங்கி, “என்ன டி இது? என்ன ஆபரேசன்? அப்போ என்னோட குழந்தை நார்மல் டெலிவரி இல்லையா?” என ராணா தையல் போட்ட இடத்தை வருடினான். “அது அதுவந்து நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இல்ல. என்னை வி்ட்டுடுங்க என்றாள் மிருதி. 

“பின்னர்? வேற எப்படி? என அவன் கேட்டுக் கொண்டே அவளின் இரண்டு பக்கமும்  காலை போட்டு அவளின் மர்ம இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான். மிருதி பதட்டத்துடன் “என்ன பண்றீங்க என்னை விடுங்க?”  என ஆவேசமாக கத்தினாள். ராணா அவளை கழுகு பார்வை பார்த்த படி, “அப்போ இது எப்படி வந்தது?” என இடது பக்க மார்பை கசக்கினான். 

“பிளீஸ்” என மிருதி பதட்டமும் அழுகையுமாக “அது என்னோட ஒட்டு குடல் ஆப்பரேஷன். என்னை நம்புங்க” என கூறினாள். ராணா மீண்டும் கோரமாக சிரித்தான். “நிஜமா! நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இல்ல நான் வெர்ஜின்” என அவள் சொல்லி முடிக்க வில்லை அவனது கைகள் கீழே சென்றது. 

“அய்யோ கடவுளே!” என அவள் கண்ணீருடன் தன்னை மீட்டுக் கொள்ள எவ்வளவோ போராடினாள் பயனில்லை. ஈரோஜெனிக் V shape பகுதியை வருடி விட்டவன் அவனது ஆக்டோபஸ் விரல்களை உள்ளுக்குள் விட..  “வேண்டாஆஆ!!” என கத்திக் கொண்டே எழுந்து அமர்ந்தாள். 

அவளின் முகத்தில் முத்து முத்தாக வியர்வை படிந்திருக்க என்ன ஒரு கேவலமான கனவு என வெளியே குதித்து விடும் போல துடித்துக் கொண்டிருக்கும் இதயத்தை கட்டு படுத்த நெஞ்சை தடவி விட்ட படி முகத்தை துடைத்தாள். 

“ஏன் இப்படி ஒரு கனவு? அய்யோ கனவில் வந்தவன்??” முகத்தை நினைத்து பார்க்கையில் கொலை நடுங்கியது.  “அய்யோ அப்ப டாக்குமென்றி வேலையை பார்த்திட்டு சீக்கிரமே இந்த மும்பையை விட்டு சீக்கிரமே போயிடணும்; யார் யாரோ கனவில் வராங்க” என கூறிக் கொண்டவள். கால்கள் இரண்டையும் தரையில் வைத்தாள். வின் விண்ணென்று வலி பின்னி எடுத்தது. என்னாச்சு? தான் இந்த இரவில் ஒருவனுக்கு விருந்தாகி இருக்கிறோம் என தெரியாமலேயே வெள்ளந்தியாக குளிக்க சென்றாள் மிருதியா. 

“அப்போ அது கனவு இல்லையா? எல்லாமே நிஜமா? யார் இந்த ராணா?” கனவிலையே இந்த அளவுக்கு இருக்கிறான் என்றால் நிஜத்தில் எப்படி இருப்பான். அவள் அரை மயக்கத்தில் இருந்ததால் கனவு எது நிஜம் எது என பிரித்தறியும் பக்குவம் இல்லை. ஆனால் கனவில் பார்த்த காமுகன் இதோ நிஜத்திலும் வந்து விட்டான். 

இல்லை இல்லை அவனது இடத்துக்கு தான் மிருதியா வந்திருக்கிறாள். இல்லை என்றாலும் அவனது கண் பார்வையில் தான் விட்டு வைத்திருக்கிறான். முன்பு தூரத்தில் இப்பொழுது அருகில். மிருதியா சுற்றிலும் பார்த்தாள். இது மும்பையிலேயே மிகப்பெரிய ஹோட்டல். இங்கு ஹீலிங் ஹாட் பாத் எனப்படும் குளியல் மிகவும் பிரபலமானது. அதாவது இயற்கை குளம் போல  செயற்கையால் ஆன குளம். இயற்கை  போல வடிவமைக்க பட்டிருக்கும். அதில் சூடான நீர் மிதமாக நிரப்பபடும்.   மும்பையில் இது டிசம்பர் என்பதால் குளிர் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருக்கும். மிருதி மனதில் ஹீலிங் ஹாட் பாத் செய்யும் எண்ணம் தோன்ற உடனே சென்றாள். மற்றவர்களின் கண்களை உருத்தாக ஒரு சட்டையை இலகுவாக போட்டுக் கொண்டவள் நேராக தனது முடியை கொண்டை போட்டு கேட்ச் கிளிப் சொருகினாள். 

மெதுவாக அவ்விடத்தை பார்த்துக் கொண்டே பெண்களுக்கு என ஒதுக்கப்பட்ட இடத்துக்கு வந்தாள். தேவலோகம் போல காட்சி அளித்தது அந்த இடம் அரை குறை உடையில் பெண்கள்.  ஆவி பறக்க சூடான நீர் வா வா என அழைக்க இன்னர் மட்டும் அணிந்து கொண்டு அவளின் உடமைகளையும் ரூம் கீயையும் லாக்கரில் வைத்து பூட்டியவள் குளியல் அறையை தாண்டி ஹாட் பாத் பக்கம் உதடுகள் தந்தி அடித்துக் கொண்டே மெல்ல இறங்கினாள். 

அது அவனுக்கு மூக்கு வியர்த்து விட்டது போல தன்னை மறந்திருந்த நிலையில் உண்மை சொல்வாள் என நினைத்த ராணாவுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்ச இதோ வந்து விட்டான். அந்த இடத்துக்கு. 

மிருதியா மிதமான வெந்நீரில் இறங்கியதும் அவளின் உள் பாகங்கள் எரிச்சல் அடங்கி ஒரு வித நிம்மதி பரவ… இதோ அதற்கு காரணமானவன் அழுத்தமான காலடியுடன் வந்து சேர்ந்தான். 

அசுரன் வருவான். 

EPISODE -3 

மிருதியா மிதமான சூட்டில் அவள் கண்கள் மூடி படுத்தது போல அமர்ந்திருக்க, அவளின் பின் கழுத்தில் தீடீரென யாரோ ஒருவர் உஷ்ண காற்றை வெளிவிடுவது போல ஒரு உணர்வு. வெடுக்கென விழித்தாள். அவளுக்கு எதிரில் சின்ன பெண்கள் குளித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். “அது தானே? நான் தேவையில்லாம கற்பனை பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன் போல”  என்றவளின் சிந்தையில் கனவில் பார்த்தவனின் முகமே தோன்றியது.

“அய்யோ! மிருதி இப்போவே உனக்கு செக்ஸ் கனவு எல்லாம் வருதே! அதுவும் ஒருத்தன் உன்னை மூர்க்கமா மேட்டர் பண்ற மாதிரி குழந்தைய பத்தி கேட்கிறான்? அப்போ இதுக்கு அர்த்தம் என்ன? உன்னோட அடி மனசுல அந்த மாதிரி எண்ணம் தானே இருக்கு.  அதை தான் உன்னோட கனவுகள் வெளிபடுத்தது. நீ வர வர அசிங்கம் பிடிச்சவ மாதிரி behave பண்ற டி இது சரி இல்லை” என தன்னை பற்றியே தனக்குள்  வாதிட்டு கொண்டாள். 

“இல்லையே! யார் சொன்னது?  அப்படி எல்லாம் இல்லை. எனக்கு வயசு 22 தான் ஆகுது அது முடியவே இன்னும் மூன்று மாசம் இருக்கு. எனக்கென்ன குறை? நான் என்னோட கனவுகளை நோக்கி போக போறேன். ரெண்டு கனவு, எனக்காக  தன்னையே அர்ப்பணிக்கும் ஒரு காதலனை வலை வீசி தேடிட்டு இருக்கேன். அதே போல இன்னொரு பக்கம்  என்னைக்கு என்னோட ஆர்ட்டிகள் பிரண்ட் பேஜில் வருதோ அன்னிக்கு அவனோட பார்ஸ் போய் என்ஜாய் பண்ண போறேன்!” என சொல்லிக் கொண்டவள். அந்த கனவில் வந்தவனை ஒரு ஓரமாக புறம் தள்ளி விட்டு தன்னையே புத்துணர்வாக்கி கொண்டு அவ்விடத்தை விட்டு அறைக்கு சென்றாள். 

இது மேல் தட்டு மக்களுக்காக மும்பையில் உருவாக்கப்பட்ட மிகப்பெரிய டவர்ஷிப் ரெண்டல் ரூம்ஸ் ஆனால் அப்பார்ட் மெண்ட் போல சர்வ வசதிகளும் உள்ளே இருக்கும் இங்கு தங்குவது என்பது அனைவருக்கும் கனவு. ஒரு கான்பரன்ஸ் அதோடு சேர்ந்து ஒரு eventக்காக இங்கு தங்கி இருக்கிறாள் மிருதியா. 

மிகவும் புத்துணர்வுடன் அறைக்குள் நுழைய ரூம் சர்வீஸ் ஏற்கனவே அவளுக்கான உணவுகள் மற்றும் இன்றைய நாளின் செய்தி தாள்கள் என அனைத்தையும் வைத்திருக்க, மெல்ல ரோப் உடைக்கு மாறியவள் மெதுவாக அவளுக்கான மின்ட் டீயை எடுத்து பருகிய படி மேகசீன் புரட்டிக் கொண்டே டிவியை போட்டாள். 

“தமார்!!*” 

என பெரும் சத்தத்துடன் அவளின் கையில் இருந்த கப் அண்ட் சாசர் கீழே விழுந்து. சில்லு சில்லாக நொறுங்கி போனது. ஒரே நிமிடத்தில் அவளின் இதயம் வெளியே குதித்து விடும் அளவுக்கு எகிற அதே சமயத்தில் டீவியில் இருக்கும் செய்தியை பார்த்ததும் மயக்கமே வராத குறை தான்! ஆம் கனவில் வந்த காமுகன் தான் டீவி மேகசீன் என அனைத்திலும் வந்து கொண்டிருந்தான். அவனது ஆண் வாசனையை நாசியில் உணர்ந்தவள் கண்களில் பயம் அப்பிக் கொண்டது. 

“எப்படி? எப்படி இது சாத்தியமாகும்? நான் கனவில் பார்த்தவன். எப்படி உயிரோட? அய்யோ!” என நெஞ்சம் படபடக்க குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்து கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரத்திலேயே தன்னை கட்டு படுத்திக் கொண்டு எடுத்து அந்த மேகசீனை படிக்க ஆரம்பித்தாள். 

ராணா என்னும் ரணதீரன் 29 வயதான அழகான ஆண்மை நிறைந்த கடுமையான கடும் பாறை, உணர்ச்சிகளை துடைத்த முகத்தை உடையவன். தனது தந்தை விக்ரம சேனனின் குடும்ப வாரிசு என்பதை விட தொழில் வாரிசு. ஒரே மகன் தமிழ் குடும்பம். ஆனால் மும்பையை கட்டி ஆளும் பண வர்க்கம். லீகல் என்றாலும் ரண தீரன் தான் இல்லீகள் என்றால் ராணா! மொத்தத்தில் அடங்காத அசுரன். 

“நான்தான் கனவில் இருக்கிறேனா?  இல்லை எனக்கு தான் அப்படி வந்ததா?  நிஜமாவே இப்படி ஒரு மனுஷன் உயிரோட இருக்கானா?  இவன நான் இதுக்கு முன்னாடி பார்த்ததில்லையே!  இப்பதான் இந்த மேகசின்ல பார்க்கிறேன்.  அப்புறம் எப்படி என்னோட கனவுல அவன் வர முடியும்?” என்று பைத்தியமே பிடித்தது மிருதியாவிற்க்கு. 

“எது எப்படி இருந்தாலும் சரி. இனிமேல் இவன் இருக்கும் இடத்தில் நாம் இருக்கவே கூடாது.  குழந்தையை பற்றி நம்மிடம் கேட்டானே?  அதுவும் என்று அவளது பெல்லி  வயிற்றில் இருக்கும் வடுக்களை தடவிப் பார்த்தாள். இது (Appendix) ஒட்டுக்குடல் ஆபரேஷன் தான். ஆனால்  குழந்தை குழந்தைன்னு என்னை  கனவிலேயே ரொம்ப டார்ச்சர் பண்ணான். டார்ச்சர் மட்டுமா பண்ணான். செக்ஸ் டார்ச்சர் பண்ணிருக்கான்” என  அவனது கைகள் சென்ற இடமெல்லாம் அவளின் கைகளும் செல்ல ஒரு நிமிடம் கரண்ட் ஷாக் அடித்தது. 

சீக்கிரமாக இந்த ஈவென்ட் மற்றும் கான்ஃபரன்ஸ் இரண்டையும் முடித்துவிட்டு பெங்களூருக்கு மாற்றுதல் வாங்கிவிட்டு இந்த இடத்தை விட்டு ஓடி விட வேண்டும்.  என்று தீர்மானித்தாள். 

ஆனால் அவள் இங்கிருந்து செல்வதற்கு அசுரன் மனச வைக்க வேண்டுமே அவளது அடிமை சாசனமே அவனிடம் தானே இருக்கிறது பார்ப்போம். இதோ அங்கிருந்த லக்சூரியஷ் ஹாலில்  அவளின் டீம் மேட்ஸ் மற்றும் இந்தியாவில் இருந்து அவர்களின் பத்திரிகை பிராஞ்சிலிருந்து சிறப்பான எழுத்தாளர்கள், காமிக்ஸ் வடிவமைப்பாளர்கள் டைரக்டர் மற்றும் முக்கியமான ஆட்கள் என அனைவரும் அந்த இடத்தில் குழுமி இருந்தார்கள்.  அடுத்த கட்டமாக அவர்களின்  பத்திரிக்கையை  ஆடியோ வடிவிலாக கொண்டு செல்வதற்கு கான்ஃபரன்ஸ் நடத்தப்பட்டது.  அவர்களுடைய கருத்துக்களையும் பவர் பாயிண்ட் பிரசன்டேசனையும் அங்கு வெளிப்படுத்தினார்கள். 

நாளை இரவு ஈவண்ட் மற்றும் ஒரு மிகப்பெரிய இரவு விருந்து இருக்கிறது. என  அவள் வேலை செய்யும் பத்திரிகையின் மேனேஜிங் டைரக்டர் கூறிவிட… அனைவரும் கட்டாயமாக கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்று இருந்தது.  மிருதியா ஒரு யோசனையுடன் அமர்ந்திருந்தாள்.  இந்த இரவு விருந்தில் அவளுக்கு மேலிருக்கும் ஹையர் ஆபீஸ்சரை சந்தித்து மாற்றுதல் பற்றி பேச வேண்டும் என்று முடிவு எடுத்தாள். 

கான்ஃபரன்ஸில் இருந்து களைப்பாக அறைக்கு வந்தவளின் நினைவில் ஹீலிங் ஹாட் பாத் நினைவு வர… உடனே அவளது உடையை  எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பி விட்டாள்.  காலை நேரத்தை விட இரவு நேரத்தில் கொஞ்சம் கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது. 

அவள் தனது போனை நோண்டிக் கொண்டே உடமைகளை லாக்கரில் வைத்து பூட்டியவள் டூ பீஸ் உடையுடன் அதனுடன்  கூடவே டவல் மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு ஒரு கார்னர் பக்கமாக இடத்தை தேடி தண்ணீரில் களைப்புடன் அமர்ந்தவள் மெதுவாக கண்களை மூடினாள். 

“ஹே இது பொண்ணுங்க குளிக்கும் இடம்! வெளியே போங்க” என பெண்களின் கூச்சல் ஹிந்தி, தமிழ், கன்னடம் என கலவையில் ஒலித்துக் கொண்டிருக்க திடீரென பெண்களின் அலறல் சத்தம் கேட்டது. 

அவள் மெதுவாக கொஞ்சம் திரும்பி படுத்துக் கொண்டாள். சிறிது நேரம் கழித்து எந்த சத்தமும் இல்லாமல் அமைதியாக இருக்க மெதுவாக கண்களை திறந்தவள் எதிரில் அசுரன்… 

மிருதியா கனவு என நினைத்துக் கொண்டு கண்ணை தேய்த்து முழித்து பார்க்க.. அவனே தான்! கைகள் உருண்டு திரண்டு கிரேக்க சிற்பம் போல தனக்கு எதிரில் நீருக்குள்  அமர்ந்திருந்தான். பார்வையில் கோபமும் தாபாமும் கொழுந்து விட்டு எரிய அவளை பார்த்தான் ராணா. 

அவள் படபடத்த இதயத்துடன்   வெடுக்கென எழுந்து கொள்ள அவளின் வலது கையை பிடித்து இழுத்தான் ராணா! மிருதி தண்ணீர் சலசலக்க பொத்தென அவனது மார்பில் விழுந்தாள்.

“பிளீஸ் என்னை விடு! என்னை விட்டுடு”என அவள் உதடுகள் தந்தி அடிக்க, ராணாவின் பார்வை அவளின் மீது மேயிந்தது. “நேற்று இரவை விட ஒவ்வொரு நாளும் இன்னும் அழகாக இருக்கிறாள் b*” என நினைத்தது அவன் மனம். 

அதே கேள்வி நிறுத்தி நிதானமாக  இப்பொழுது அவள் சுய நினைவில் இருக்கும் பொழுது மீண்டும் கேட்க பட்டது. “என்னோட குழந்தை எங்கே டி?” என்றான் ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல். 

மிருதியா அவனது பார்வையில் திணறி கொண்டே “நீங்க தப்பா நினைச்சிட்டு இருக்கீங்க? எனக்கு உங்களை யாருன்னு கூட தெரியாது. எந்த குழந்தையும் என் கிட்ட இல்ல. நான் வெர்ஜின், 22 வயசு பொண்ணு. பிளீஸ் என்னை விட்டுடுங்க” என மீண்டும் கூறினாள். 

ராணாவின் கைகள் அவளின் வளவவளத்த கன்னத்தில் இருந்து வழுக்கி கொண்டு கழுத்தில் இறங்கியது. “பிளீஸ் சார்” என அவள் அவனை தள்ளி விட்டு அங்கிருந்து செல்ல முயல… “நீ எங்கே போனாலும் கடைசியில் நீயே என் கிட்ட வருவ?” என அவளை இளனமாக பார்த்தான். எதிரில் அந்த இடத்தை சுற்றி பேக் போசில் பாதுகாவலர்கள் நின்றிருக்க.. எட்சிள் கூட்டி விழுங்கிய படி அதே இடத்தில் நின்றாள் மிருதி. 

“மரியாதையா என்னோட குழந்தைய எங்கே மறைச்சு வச்சிருக்கன்னு சொல்லுடி?” என அருகில் நெறுங்கியவன் அவளின் முன் இரண்டில் ஒன்றை பிடித்து இழுத்தான். 

“ஸ்ஹாஆஆஆ! Bas***” என கத்தினாள் மிருதி.. அவளை கொடூரமாக பார்த்த ராணா அள்ளி எடுத்து தோல் மேல் போட்டுக் கொண்டு நடந்தான். 

“விடு டா!!” என மிருதி கத்த ஆரம்பித்தாள். 

தொடரும்…

EPISODE – 4 

அவளை பேச விடாமல் தோல் மேல் போட்டுக் கொண்டு சென்றான் ராணா. “ஹே விடு டா” என கத்த ஆரம்பித்தாள் மிருதி.  ராணா வாயை திறப்பானா என்ன? ம்ம் ஹி ம்ம்..  அவளது உடமைகளை பூட்டி வைத்திருக்கும் லாக்கர் பக்கம் தூக்கி வந்தவன் மெல்ல இறக்கி விட்டான். அதற்குள் அங்கிருந்த காவலாளிகள் அனைவரும் வெளியே சென்றிருக்க அந்த இடமே காலியாக இருந்தது. 

“என்னோட குழந்தை எங்கே?” என மீண்டும் அதே கேள்வி. அவள் நொந்து போனாள். சத்தியமா எனக்கு தெரியாது என அவனிடம் இருந்து விடுபட போராடினாள் மிருதி. ராணா அவளின் மோவாயை பிடித்து “நீ பொய் சொல்ற! உன்னை பார்த்தாலே அது தெரியுது. நான் யாருன்னு தெரியுமா டி! இவ்வளவு நேரமும் பொறுமையா பேச காரணம் என்னோட குழந்தை தான். யார் கிட்ட எவ்ளோ பணம் வாங்கின? அன்னிக்கு நைட்டு என்ன நடந்ததுன்னு எனக்கு இப்போவும் நியாபகம் இருக்கு.  ஆனால் உன்னை தேடி கண்டு பிடிக்க கொஞ்சம் நாள் எடுத்துக்கிட்டென்.” என பொறுமையாக கூறினான். 

“இவன் எதை பற்றி பேசுகிறான்?” என துளி கூட மிருதிக்கு தெரிய வில்லை. அவள் மீண்டும் சொன்னதையே சொல்லிக் கொண்டிருக்க  அவளின் உடலின் மேல் அப்படியே மோதி அழுத்தியவன். உன் கிட்ட இருந்து என் குழந்தையை வாங்காமல் விட மாட்டேன். என உதட்டுடன் உதடு பொறுத்தினான். அவள் துவண்டு கீழே விழும் நிலைக்கு சென்றாள். அவளை வளைத்து பிடித்தவன் மெல்ல மெல்ல வன் உதடுகள் ஊர்ந்து அவளின் கழுத்துக்கு கீழ் இறங்கியது. 

“பிளீஸ் என்னை விடு! நிஜமாவே நான் எந்த பையனோடயும் எல்லை மீறினது இல்ல. நான் வெர்ஜின். சத்தியமா உன்னை இன்னிக்கு தான் முதல் முறை பார்க்கிறேன்” என திணறினாள். அவனது காதுகளுக்கு அவள் சொல்வது நன்றாகவே கேட்டது. ஆனால் அவளின் மேல் உள்ள மோகத்தில் இருந்து உடனடியாக விடு பட முடிய வில்லை. நேற்று இரவு அவளின் பெண்மையை பரிசோதிக்க தான் தொட்டு தொட்டு அவள் துடிக்க துடிக்க அராஜகம் செய்தான் அசுரன். ஆனால் எப்பொழுது அவளின் அந்தரங்கத்தை ஸ்பரிசித்தானோ? அந்த நொடியில் இருந்து அவளை தனக்கு கீழே கொண்டு வந்து அவளை துடிக்க துடிக்க அவளை மோக கூடலில் ஆள வேண்டும் என வெறி தோன்றியது. ஆனால் அதை விட இப்பொழுது தன் குழந்தை எங்கே இருக்கிறது? என தெரிந்து கொள்வது தான் முக்கியம். 

ராணா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளின் மார்பை கசக்கி அவனது வன் உதடுகள் அங்கத்தை அழகாக மறைந்திருக்கும் அந்த பட்டாம் பூச்சி போன்ற வடிவ உள்ளாடையை விலக்கி விட கைகள் துடித்தது. அவளின் அங்கங்கள் கொஞ்சம் எடுப்பாக இருக்க எடுக்க துடித்தான். “ஹக்!!” என துள்ளியவள் அவனது கைகளை பிடித்துக் கொள்ள, அவளின் இரண்டு கைகளையும் மேல் நோக்கி தூக்கி விட்டவன் நாபி சுளியில் அழுத்தமாக முத்தம் பதித்து தடவியவன் மெல்ல மெல்ல ஏறி வேக தடைக்கு வந்து நின்றான். 

இன்னொரு கை ஒரு பக்க கனியை சுமந்து கொண்டிருக்கும் காம்புகளை கிள்ள துடிக்க, உடையை விலக்கி விடாமல் கைகளை உடையின் உள்ளுக்குள் நுழைத்து கசக்கினான். அவளின் கண்களில் சுகத்துக்கு மீறிய கண்ணீர் தெரிய..  “சொல்லு டி என் குழந்தை எங்கே?” என உடையின் மேல் அழுத்தமாக கடித்தான். நரகமாக உணர்ந்தாள் மிருதியா. 

அவளின் கண்களில் நீரை கண்டவன் இன்னும் இன்னும் என அவளின் ஈரமான உள்ளாடையை இன்னும் உதடு கொண்டு உறிஞ்சு கடித்து ஈர படுத்தினான். மிருதியாவின் முகம் சுகத்துக்கும், துக்கத்துக்கும் நடுவில் போராடிக் கொண்டிருந்தது. அவள் வாயில் இருந்து குழந்தையை பற்றிய எந்த விவரங்களும் வராமல் போக.. கோபம் கொண்டவன் அவளின் சென்சார்  வெட்டு சரிவில் கைகளை நுழைத்தான். 

மிறுதியா எவ்வளவோ எதிர்ப்பை காட்டியும் பலன் இல்லை. அவனின் நோக்கம் நிறைவேறி விட கைகளில் ஈரத்தை தொட்டு உணர்ந்தவன் அவளிடம் காட்டினான். அவள் விசும்ப ஆரம்பித்தாள். மிருதியாவின் காதுக்கு அருகில் எதோ கதைத்தான். ஆவேசமாக கோபத்தில் பொங்கியவள் தன்னால் முடிந்த மட்டும் சக்தியை பயன் படுத்தி அவனை தள்ளி விட்டு செல்ல முயற்சி செய்தாள். 

அதற்கு முன் ராணா நடந்து கொண்டே யாருக்கோ போனில் அழைத்தான். மிருதி அங்கேயே தடுக்க பட்டாள்.  “என்னை விடுங்க?” எனக்கு எதுவும் தெரியாது என அழுது கதறினாள். அவளின் ஓலம் பலிக்க வில்லை. திடீரென இரண்டு பணிப்பெண்கள் அவளின் முன்னால் உடையுடன் வந்து நின்றார்கள். 

இதை போட்டுக்க சொன்னாங்க. ராணா சாரு என நீட்டினார்கள். முடியாது என அவள் சொல்ல வர, உடை மாற்றி விட்டு டிப் டாப்பாக வந்து நின்றான் ராணா! 

“பாஸ் அவங்க வேணாம்னு சொல்றாங்க.” என பணிப்பெண்கள் கூற.. “என் கிட்ட கொடுக்க நான் போட்டு விடுறேன்” என வாங்க வந்தான். அதற்குள் வேகமாக உடையை வாங்கிக் கொண்டவள் தன் நிலையை எண்ணி தலை தாழ்த்தி கொண்டு உடை அணிந்து வந்தாள். 

“வா” என ராணா முன்னே நடக்க.. “என்னைய எங்க கூட்டிட்டு போறீங்க?” என்று பதற்றத்துடன் கேட்டாள் மிருதி.

 “உன்கிட்ட இருந்து உண்மைய வரவழைக்க போறேன்” என்று கூறிக்கொண்டே முன்னாள் நடந்தான் ராணா.

மிருதியாவின் மனதில் “ஒருவேளை என்ன ரேப் பண்ண பார்க்கிறானா?  அய்யோ இவனை நான் பார்த்ததே இல்லையே?  இவனை பார்த்ததுக்கான எந்த ஒரு ஞாபகமும் என்னோட மூளையில இல்லவே இல்லையே! ” என்று அவள் புலம்பிக்கொண்டே  “சத்தியமா உங்க குழந்தையை பத்தி எனக்கு தெரியாது.” என்று மீண்டும் கூற ஆரம்பித்தாள்‌

ராணா அவளை அழுத்த பார்வையுடன் பார்த்து “அதுக்கு தான் கூட்டிட்டு போறேன். உனக்கு ஷாக் வச்சு செக் பண்ண போறேன்” என்று கூறினான்.

“என்ன சொல்ற?” என்றும் பயந்து கொண்டே கேட்டாள். 

“சைக்கியாட்ரிக் டாக்டரை வர சொல்லி இருக்கேன். ஒருவேளை உன்னோட மனசுக்குள்ள ஆழ் மனசுல ஞாபகங்கள் இருந்ததுனா.  உன்னோட வாய்.. அது  பொய் சொல்லும் ஆனா நீ தூங்கிட்டு இருக்கும்போது உன்னோட மூளை பொய் சொல்லாது.  அதனால நான் அதை செக் பண்ணி கண்டுபிடிச்சுக்கிறேன்” என்றுவிட்டு சென்றான். 

அவள் “இல்லை நான் வர மாட்டேன்” என  தடுக்க விரும்ப. அப்போ நீ என்கிட்ட பொய் தானே சொல்ற? என்று ரானா அவளைப் பார்த்தான். 

“சத்தியமாக உண்மைய தான் சொல்றேன்” என்று மிருதியா அவனின் காலில் விழாத குறையாக கெஞ்சினாள். 

ராணா அவளைப் பார்த்து ஏளனமாக சிரித்தவன் “அங்க வா டாக்டர் செக் பண்ணி சொல்லுவாங்க.  நீ பொய் சொல்றியா? உண்மை சொல்றியான்னு?” என்று பற்களை கடித்தபடி அவளை அழைத்துச் சென்றான். 

“எங்கே போறோம்? எந்த ஹாஸ்பிட்டல்?”  என மிருதியா கேட்க.. 

“மும்பை  அவுட்டர்ல என்னோட வில்லா இருக்கு.  அங்க போறோம்” என்று அவளை அழைத்துச் சென்றான். செல்வதற்கு முன்னால் கண்களை கட்டி விட்டான். ” எதுக்கு இதெல்லாம் பண்றீங்க?”  என்று மிருதியா அவனிடம் கேட்க..

ரானா எகத்தாளமாக சிரித்தபடி “நீ ஒரு லோ கிளாஸ்..  தர டிக்கெட்.  அங்கிருந்து திருடிட்டு போயிட்டேனா?  நான் லீகல் இல்லீகள் எல்லாமே பண்ற ஆளு. என்னை  விவகாரமான இடத்தில மாட்டி விட்டுட்டேனா?’  என்று கூறியவன் அந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான். 

அவளால் நொந்து வருத்தப்பட மட்டுமே முடிந்தது. 

கண்களை அவிழ்த்து விட்டபடி அந்த அரண்மனையான வில்லாவிற்குள் மிருதியா அழைத்துவரப்பட்டாள்.  அறையில் ஏற்கனவே டாக்டர் காத்திருந்தார். “போ போய் அங்க போய் படு” என்று ராணா அதட்ட.. 

“நான் சொல்றத கேளுங்க” என்று மீண்டும் மிருதியாக பேச ஆரம்பித்தாள். 

“போய் படுடி” என்று பற்களை கடித்தபடி கூறினான்.  வேறு வழியில்லாமல் பெருமூச்சு விட்டபடி அவள் சென்று படுத்தாள்.  கொஞ்சம் கொஞ்சமாக செலுத்தப்பட்ட மருந்து வீரியத்தின் காரணமாக   ஆழமான தூக்கத்திற்கு சென்றாள். 

ராணா ஒரு புறம் நின்று கொண்டு நடப்பதை வேடிக்கை பார்த்தான். மருத்துவர் அவளின் தலையில்  ஒரு ஹெல்மெட் மற்றும் அதில் நிறைய ஒயர் கனெக்சன் சென்று அதன் நேராக ஒரு மானிட்டர் திரையில் இணைக்கப்பட்டிருந்தது.  இன்னொரு பக்கம் கரண்ட் ஷாக் ரெகுலேட்டர் இருக்க மெதுமெதுவாக இயக்கி  அவளிடம் பேச்சு கொடுத்த மருத்துவர் கரண்ட் ஷாக்கை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகப்படுத்தினார். 

“இல்ல நான் கன்னி பொண்ணு தான்.  இதுக்கு முன்னாடி இவரை பார்த்ததே இல்லை.”  என்று சொன்னதையே திரும்பத் திரும்ப கூறினாள்.

அவள் பொய் கூறுகிறாளா?  உண்மை கூறுகிறாளா? என்று தெரிந்து கொள்ள பக்கத்தில் இன்னொரு மிஷின் இருந்தது.  அது அவளின் மனநிலை ரத்த ஓட்டம் என அனைத்தையும் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்க…  அரை மணி நேரம் இப்படியே நடந்தது. 

“சார் அவங்க உண்மைதான் சொல்றாங்க” என்று மருத்துவர் கூற.. “ஷாக்கை  அதிகப்படுத்துங்கள்” என்று ராணா கூறினான்.

ஒவ்வொரு முறை அதிகப்படுத்தும் போதும் மிருதியாவின் வாயிலிருந்து உண்மைகள் மட்டுமே வந்தது கடைசியில்  மின்சாரம் தாங்காமல் அவளின்  வாயிலிருந்து ரத்தம் கசிய ஆரம்பித்தது. 

 ”சார் இதுக்கு மேல அதிகமா வச்சா அவங்க செத்துடுவாங்க.  அவங்க சொல்றது உண்மைதான்னு ஓடிட்டே இருக்கு.  பாருங்க அவங்க பொய் சொல்லல” என்று கூறினார் மருத்துவர். 

தலையை கோதி தாடியை வருடிய படியே நேராக அவளை அருகில் வந்து பார்த்தான் ராணா. “ரிபோட் சரியா இருக்கு அவங்க பொய் சொல்லல சார்” என்றார் மருத்துவர். 

“சரி நீங்க கயனக்காலஜிஸ்ட் டாக்டர வர சொல்லுங்க” என்று கூறினார்.

“சார் அவங்க நிஜமாவே வர்ஜின் தான்னு சொல்றாங்க” என்று சொல்ல.. 

“சொன்னத மட்டும் செய்” என்று கத்தி முனையில் மிரட்டுவது போல அதட்டினான் ராணா. 

அதே போல மருத்துவர் வந்து அவளை பரிசோதித்து விட்டு “இவங்க கன்னி பொண்ணு தான்” என்று கூறிவிட்டுச் சென்றார். 

ராணாவிற்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. 

மிருதி ஆழ் நிலை மயக்கத்தில் இருந்தாள். அவளின் முகத்தை பார்த்தான் ரானா. அன்னிக்கு ராத்திரி இவள்  கூடத்தான் இருந்தேன் என்று ராணா உறுதியாக நம்பினான். ஆனால் இவள் இல்லவே இல்லை என்கிறாள்.

அப்போ நடுவில் என்ன நடந்தது? 

அப்போ மிருதியா சொல்றது உண்மைன்னா?  ராணா சொல்றது உண்மை இல்லையா?  என்ன நடந்திருக்கும்  நடுவில்? பார்க்கலாம் கதை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகரப்போகிறது. 

தொடரும்… 

EPISODE -5 

படுக்கையில் கிடந்தவளை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ராணா. இவளை கண்டால் உணர்வுகள் அனைத்தும் நட்டுக் கொண்டு விறைக்கிறது. இவளுடன் தான் இரவை கழித்தேன். நிச்சயம் நினைவிருக்கிறது என இன்னொரு பக்கம் சிந்தையில் ஓடிக் கொண்டிருக்க, அருகில் அவளை துகில் உரிக்க முன்னேறியவன் என்ன நினைத்தானோ பின் வாங்கினான். 

இரண்டு கைகளையும் தட்டினான். பணிப்பெண்கள் வந்து விட இவளை வெளியே தூக்கி போடுங்க. என்று விட்டு சென்றான். அவர்கள் இருவரும் புரியாமல் ஓருவர் முகத்தை மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டார்கள். “என்ன சொல்றாங்க டி?” “அக்கா நமக்கு எதுக்கு வன்பு” என மிருதியை தூக்கி கை தாங்களாக அழைத்து சென்றவர்கள். அவர்களின் நுழைவு வாயில் பக்கம் சென்றதும் மெதுவாக ஓரிடத்தில் அமர வைத்து விட்டு அவளை பார்த்து பரிதாப பட்டு விட்டு சென்று விட்டார்கள். 

விடிய விடிய அவள் பொய் சொல்கிறாளா? உண்மை சொல்கிறாளா? என ஆராய்ச்சி செய்தவன் அதிகாலை குளிரில் அவளை வெளியே தள்ளினான். இருந்தாலும் கொஞ்சமாக வெயில் பட்டது. உதடுகள் நடுங்க முழித்து பார்த்தாள். வெளியில் கிடக்கிறோம் என தெரிய அந்த பக்கம் ஆள் அரவம் இல்லை. தனக்கு மட்டும் ஏன் இந்த நிலை என தோன்றியது. அழுகை அழுகையாக வந்தது. 

எழுந்து தன்னை சரி செய்து கொண்டவள் மெல்ல நடக்க ஆரம்பித்தாள். “பாஸ் அவங்க உண்மைய தான் சொல்றாங்க.” என P.A கெவின் வந்து நின்றான். “நான் என்ன பண்ணனும்னு நீ சொல்லாத” என்ற ராணா “அவள் இங்கிருந்து எப்படி போறான்னு கண்காணி. அவள் யார் யார் கூட காண்டாக்ட் வச்சிருக்கா? என்ன ஏதுன்னு எனக்கு தெரியணும். இமிடியேட்டா” என்றவன் கெவினை அனுப்பி விட்டான். 

மிருதியா ஒரு டாக்ஸி பேசி அவளது அறைக்கு சென்று பணம் தருவதாக உறுதி அளித்தாள். டாக்ஸி டிரைவரும் அவளின் உதட்டில் வழிந்த ரத்தத்தையும் முகத்தில் இருந்த சோர்வையும் பார்த்து  பாவமாக இருக்கிறாள் என ஒத்துக் கொண்டார். அங்கிருந்து நேராக கொண்டு விட்டார். இதில் முக்கிய குறிப்பு டாக்சியை கெவினின் கார் பின்தொடர்ந்து வந்தது. சொன்ன படியே பணத்தை கொடுத்தவள் நேராக அவளின் அறைக்கு சென்றதும் தேம்பி தேம்பி அழ ஆரம்பித்தாள். 

உடனே போன் எடுத்து “இன்று என்னால் பார்ட்டிக்கு வர முடியாது” என்று கூற, உடனே எடிட்டர் வினோத் அவளிடம் “உன்னோட பிரியம் மிருதியா” என்றார். 

“சரிங்க சார் எனக்கு மாற்றுதல் கேட்டிருந்தேனே?” 

“இந்த பார்ட்டி தான் உனக்கு நல்ல சந்தர்ப்பம் நீ வந்து நம்ம சீப் கிட்ட பேசலாம். பார்ட்டில நல்ல ஃப்ரீயா இருப்பாங்க ஆபிஸ் டைம்ல வந்தீன்னா தள்ளி போகும் பரவாயில்லையா?”என கேட்டார் வினோத். 

“இல்ல சார் மாற்றுதல் எனக்கு கட்டாயம் வேணும். அப்போ வந்து சீப் கிட்ட பேசி பாரு மா” என சொல்லி விட்டு போனை வைத்தார். மிருதிக்கு இருக்கும் உடல் களைப்பில் குளித்து முடித்து விட்டு அப்படியே உறங்கினாள். 

மாலை போல இரவு விருந்துக்கு தன்னை தயார் படுத்திக் கொண்டாள். இன்னொரு பக்கம் தொழில் சாம்ராஜ்யத்தை கட்டி ஆளும் அரசன் அதன் கூடவே இந்த இடத்தில் கான்பரன்ஸ் மற்றும் இரவு விருந்து என அனைத்துக்கும் ஸ்பான்சர் என்ற முறையில் இரவு விருந்துக்கு ராணா அழைக்க பட்டான். இந்த விசயம் மிருதிக்கு தெரிய வில்லை. 

கருப்பு வண்ணத்தில் கம்பீரமாக தன்னை தயார் படுத்திக் கொண்டு பலத்த காவலுடன் சென்றான். அதே நேரம் அவளும் சிவப்பு வண்ண ஜார்ஜெட் புடவையில் ஆங்காங்கே மின்னும் கற்கள் பதித்தது இன்னும் அவளை அழகாக காட்ட லோ ஹிப் , 3/4 த் கைகள் என மென்மையாக வீசும் தென்றல் காற்றில் கொஞ்சம் உஸ்னத்த்தை பரப்புவது போல உடை அணிந்த தனது இடை வரை இருக்கும் கூந்தலை பரப்பி விட்டு நெற்றியில் மின்னும் குட்டி பொட்டு கழுத்து மற்றும் காதில் மெல்லிய அலங்கார நகைகள் என தேவதை போல இருந்தாள். 

மும்பை என்பதால்  விருந்தில் ஆல்கஹால் இடம் பெற்றது. Buffet முறையில் உணவுகள் அனைவருக்கும் கொடுக்க பட்டது. சீப் எடிட்டர் அனந்தகிருஷ்ணன் இரண்டு முறை தான் பேசி இருக்கிறாள். அவள் யார் என்று கூட avarujuu தெரியாது. பெரிய இடம் மெயின் பிரான்சில் தான் அவர் வேலை. எப்படி பேசுவது என நினைத்துக் கொண்டே நின்றவளுக்கு வினோத் நினைவு வர, நேராக சென்று அவரிடம் பேச ஆரம்பித்தார். சார்!! என அழைத்தாள். 

“சொல்லு மா!” என அவர் எதார்த்த புன்னகையுடன் பார்த்தார். “மாற்றுதல் கேட்டிருந்தேன்” என மிருதி கூற.. வினோத் சுற்றி பார்வையை பதித்த படி அனந்த கிருஷ்னனை பார்த்து விட்டு “நீங்க இங்கேயே இருங்க மா சார் ஃப்ரீ ஆனதும் உங்களுக்கு கால் பண்றேன். உடனே பேசுங்க..” 

“சார் நீங்களும் கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணனும்” என தயங்கி கொண்டே மிருதி கூற….

வினோத் சிரித்து விட்டு “கண்டிப்பா சொல்றேன் மா. நீ திறமையான ஆள் தான் உன்னோட வேலையை அவர் பார்த்திருக்கார்.  ஆனால் அது நீ தான் அப்டின்னு தெரியாது. No problem நான் intro கொடுத்து மாற்றுதல் பற்றி பேசுறேன். இங்கேயே இருங்க மா நான் கூப்பிடுறேன்” என கூறினார். 

“ரொம்ப ரொம்ப நன்றி சார்” என சொல்லி விட்டு அவள் நிம்மதியுடன் திரும்ப உள்ளே நுழைந்தான் ராணா. அந்த இடத்தில் சலசலப்பு. “ராணா வந்திருக்கார்.”என அனைவரின் பேச்சு சத்தங்களும் கேட்க, உள்ளுக்குள் நடுக்கம் பரவியது மிருதியாவுக்கு.  அவன் கண்ணில் மட்டும் பட்டு விடவே கூடாது என தீர்மானித்தவள். தன்னை தானே மறைத்துக் கொண்டு அவன் கண்ணில் பட்டு விடாத படி திடாந்தாள். ஆனால் அவளுக்கு தெரிய வில்லை. இன்று கழுகு இரையை கொத்தாமல் விடாது. அதற்கு தானே வந்திருக்கிறது. 

ஓரிடத்தில் ஒளிந்து கொண்டு உணவு சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தாள். அந்த நேரம் பார்த்து வினோத் அழைத்தார். 

“சார்!”

“எங்கே மா இருக்க இப்போ சாரு ஃப்ரீயா இருக்காரு சீக்கிரம் வா! நான் பேச்சு கொடுத்திட்டு இருக்கேன்” என்றார்

“இதோ வந்துட்டேன் சார்” என அவள் வேகமாக அக்கம் பக்கம் நோட்டம் விட்டு கொண்டே நேராக அனந்த கிருஷ்ணனை பார்க்க சென்றாள். “சார் நான் சொன்னேனே இந்த பொண்ணு தான் சார் அந்த sample ஆடியோ ரெடி பண்ணது.பேரு மிருதியா நல்லா ஒர்க் பண்ணுவாங்க” என்றார் வினோத். 

அனந்த கிருஷ்ணன் அவளை பார்த்து புன்னகைத்த படி “ரொம்ப நல்லது மா! என்ன dept ல இருக்கீங்க எந்த பிராஞ்ச்?” என கேட்டார். 

மிருதியா பதில் சொல்ல வாயெடுக்கும் நேரம் வந்து விட்டான் ராணா. “க்கும்” என தொண்டை சிரும்பும் சத்தம் கேட்க.. அனந்த கிருஷ்ணன் திரும்பி பார்த்த படி “சார்” என பதட்டத்துடன் ராணா அருகில் சென்றார். “பிஸியா இருப்பீங்க போலயே!” என கழுகு இரையை நோட்டம் விட்டது. 

மிருதியா அவனது பார்வையை சகித்து கொள்ள முடியாமல் அவ்விடத்தை விட்டு செல்ல போக.. “எங்கே மா போற வெயிட் பண்ணு. அப்புறம் அனந்து சாரை பிடிக்க முடியாது” என வினோத் கூற நொந்து கொண்டே வேறு வழி இல்லாமல் நின்றாள்.

“ஒன்னும் இல்ல ரணதீரன் சும்மா ஒர்க் ரிலெட்டடா பேசிட்டு இருந்தோம். சொல்லுங்க” என பணிந்து பேசினார். ராணா கம்பீரமாக “இந்த முறையும் எல்லா மேகசீன்ஸ்லயும் அதிக படியா எங்க கம்பனி promotion and products கூடவே இன்டர்வியூ அண்ட் பாசிட்டிவ்வா மூவ் பண்ணிடுங்க.. வர வேண்டியது வந்து சேரும்.”

“அய்யோ சார் நீங்க இதை சொல்லனுமா? எல்லாமே வரும் ஏற்கனவே எங்களை நிறைய கவனிக்கிரீங்க. இதுக்கு மேலே என்ன சார் வேணும்?” என கேட்டார் அனந்து. 

“அப்டியா? சரி என்னை எப்படி கவனிக்க போறீங்க?” என நடந்து கொண்டே வினோத் மற்றும் மிருதி இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான் ராணா! 

அவளுக்கு முள் மேல் தவம் போல இருந்தது. அனந்து புரியாமல் பார்க்க, “அவ்ளோ தானா உங்க கவனிப்பு ட்ரிங்க்ஸ் ஸ்நாக்ஸ் எதும் இல்லையா…”

“அய்யோ சார்” என பதட்டத்துடன் வினோத் போங்க டக்குன்னு வர சொல்லுங்க அரெஞ் பண்ணுங்க” என அதட்ட.. ராணாவின் பார்வை அவள் மீது பட்டது. “ம்ம்” என மூச்சை ஆழ்ந்து சுவாசித்து இழுத்து விட்டவன்.  “இன்னிக்குபெர்ஃப்யூம் அதிகமா இருக்கே! எப்போவும் லாவண்டர் தானே யூஸ் பண்ணுவ? இன்னிக்கு ப்ளூ பெர்ரி ஸ்மெல் அடிக்குது.” என்றான் அவளின் வாசனையை உள் இழுத்து. 

“இது இது எப்படி இவனுக்கு தெரியும்?”என அவளுக்கு நடுக்கம் எடுக்க ..அவ்விடத்தை விட்டு செல்லும் நேரம் ட்ரிங்க்ஸ் எடுத்துக் கொண்டவன் இன்னொன்றை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான். 

அவள் விதிர்விதிர்த்து நிற்க அனந்து படபடப்புடன் “வாங்கிக்க மா சார் கொடுக்கிறார் தானே” என சொல்ல.. அவள் வேறு வழி இல்லாமல் வாங்கி கொண்டாள். அவள் முழுதாக குடிக்கும் வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன். அவள் குடித்து முடித்ததும் “ம்ம் இது போதும்” என அவ்விடத்தை விட்டு நகர்ந்து அனந்துவுடம் பேசிக் கொண்டே சென்றான் ராணா. 

அந்த மது பானத்தை குடித்ததும் கொஞ்சம் மயக்கமாகவும் கிறக்கமாகவும் இருக்க, தள்ளாட்டத்துடன் எப்படியாவது தன் அறைக்கு சென்று விட வேண்டும் என அவள் கஷ்ட பட்டு செல்ல… டாப் பிளோர் ராணாவின் லட்சூறியஸ் அறை அவளுக்காக திறந்திருந்தது. 

“பாஸ் மேடம் உங்க floorல safe-ஆ போயிட்டாங்க.” என கெவின் போன் செய்து கூற… கட் செய்தவன் பார்ட்டியில் இருந்து கிளம்பி விட்டான்.

அசுரன் வேட்டைக்கு 

வருவான்.

EPISODE -6

மிருதியா அந்த மதுபானத்தை குடித்தவுடன் மிகவும் மயக்கமாகவும் கிறக்கமாகவும் இருக்க,  உடனே அந்த இடத்தை விட்டு செல்ல முயற்சி செய்தாள்.  இதற்கு மேல் இங்கு இருந்தால் நிலைமை சரிப்படாது.  என்று அவளுக்கு தோன்றியது நன்கு போதை ஏறுவதற்குள், தனது அறைக்கு சென்று விட வேண்டும். இந்த அத்தனை பிரச்சனைக்கும் காரணம் அந்த ராட்சசன்! அசுரன்! எமன்! அந்த ரணதீரன் தான்! என்று மனதுக்குள் அவனை அர்ச்சிக்க தொடங்கினாள். 

அவ்வாறு அவள் நினைத்துக் கொண்டே மெதுவாக இரவு விருந்து ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த  இடத்திலிருந்து வெளியே வந்தாள்.  ராணாவின் கழுகு பார்வை அவளையே தீவிரமாக மொய்க்க,  கெவின் அதை கண்டுபிடித்து கொண்டு நேராக அவளின் பின்னால் சென்றான். ஒவ்வொரு இடத்தில் லிஃப்ட் சிஸ்டம் ஒவ்வொரு மாதிரி இருக்கும்.  டீஃபால்ட்டாக சில இடங்களில் இருக்கும் பிரத்தியேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட லிஃப்ட். அதாவது அந்த டவர்சிப் அப்பார்ட்மெண்ட் முறையில் வடிவமைக்க பட்ட லக்சூறியஸ் அறைகளின்  மொத்தத்துக்கும் ஓனர் ஷேர் ஹோல்டர் என அனைத்துமே ரணதீரன் தான்.  அதனால் அவனுக்கென்று டீஃபால்ட்டாக உருவாக்கப்பட்டதுதான் அந்த லிஃப்ட். 

மிருதியா மதுபானத்தை அருந்தியதால் ஏற்பட்ட போதையின் வீரியத்தில்  வேகமாக அறைக்கு செல்ல லிப்ட் பட்டனை அழுத்தினாள்.  அந்த தளத்தில் இருக்கும் அனைத்து லிப்ட்டுகளும் ஒர்க் ஆகாமல் இருக்க,   தரையில் காலால் எட்டி உதைத்தாள். அதில் ஒரே ஒரு லிஃப்ட் மட்டுமே ஆன் ஆகி அதன் தரை தள எண் மிண்ணிக் கொண்டிருக்க…  நேராக அதற்குள் ஏறினாள். அவளின் துரதிஷ்டம் அவனது அதிஷ்டம் அந்த லிஃப்ட் ராணாவுடையது அவன் மட்டுமே பயன்படுத்தும் பிரத்யேக லிஃப்ட். அது டாப் புளோர் மட்டுமே செல்லும். 

அது தெரியாமல் ஏறி கொண்டாள் மிருதி. உள்ளே சென்றதும் அவளது புளோரின் பட்டனை தட்டி விட்டாள். அது எடுபட வில்லை அது நேராக டாப் புளோர் சென்றது. அவள் மேலே செல்லும் வரை நின்றிருந்தவன். உடனே ராணாவுக்கு போன் செய்தான். 

“பாஸ் மேடம் டாப் புளோர் போயாச்சு”

“ம்ம்!” என ஒற்றை பதில் சொல்லி போனை கட் செய்தவன். இரவு விருந்தில் இருந்து அதே கம்பீர தோரணையுடன் கிளம்பினான். கோர்ட் பட்டனை எப்பொழுதும் போட்டிருப்பவன் இன்று மிருதியாவின் தோற்றத்தை பார்த்ததும் உள்ளூர விரைக்க தொடங்கினான். வெல்வெட் கேக் போல அவளின் தோற்றம் அப்படியே மொத்தமாக சுருட்டிக் கொள்ள மனம் பித்தாக துடித்தது. 

அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில் டாப் புளோர் லேண்ட் ஆனான். மிருதியாவினால் உள்ளே கூட செல்ல முடிய வில்லை. சோபாவிலேயே சுருண்டு விழுந்தாள். “மிருதியாஅஅஅ!” என அழைத்துக் கொண்டே உள்ளே  வந்தான் ராணா. 

அவள் சோபாவில் சுருண்டு கிடக்க.. நேராக அருகில் சென்றவன். அவளை பார்க்க நாடி நரம்புகள் எல்லாம் வெடிக்கும் உணர்வு. இவளை பார்த்த அடுத்த நொடி அடைந்தே தீர வேண்டும் என்ற அசுர தனம் உள்ளுக்குள் முளைக்கிறது. காரணம் என்ன? தெரிய வில்லை. உஃப்!! என ஊதி கொண்டவன். அழகாக கையில் ஏந்தி கொண்டான் மஞ்சத்தில் கிடத்த உள்ளே சென்றான்.  கிங் சைஸ் வாட்டர் பெட்டில் அவளை கிடத்தியவன். அவனது கோட்டை கழட்டி வீசினான். “தியா! இன்னிக்கு I want you immediately baby!” என்றவன் மெல்ல அவளின் அருகில் நெருங்கினான். “அந்த ராணாவை… அவனை …  கொல்ல போறேன் நான்… “ என விட்டு விட்டு உளறினாள். அதெல்லாம் அவன் காதில் விழ வில்லையே மெல்ல மெல்ல அவளின் உதட்டில் முத்தமிட்டு கவ்வி பிடித்தான். அப்படியே உடலில் உள்ள உடைக்கு வேக வேகமாக விடுதலை கொடுத்திருந்தான். ஏற்கனவே அவன்  இதற்கு தயாராக தான் இருந்தான். அதற்கு காரணம் இன்று அவள் அத்தனை அழகு? வேற யாரு மிருதியா தான். அடர்த்தியான இமை முடிகள் கொண்ட கண்கள், குட்டி கூர் நாசி, உதடுகள் இரண்டையும் பிச்சு தின்னும் உணர்வு. இவள் பேரழகி இல்லை ஆனால் அவனுக்கு அவள் அழகி. கழுத்து வளைவில் ஆக்ரோசமாக கடித்தான் ராணா. 

அவளுக்கு எங்கு இருக்கிறோம். என்று தெரிய வில்லை எங்கோ பறப்பது போன்ற உணர்வு. உடனே அவளை வலிமை கொண்ட ஆள் எல்லை மீறுவது போல ஒரு உணர்வு. உதட்டை வன்மையாக கடித்து குருதியை சுவைத்து மெல்ல மெல்ல கீழிறங்கி கழுத்தை கடித்தான். ஹாஆஆஆ!! என முனகி கிறங்கினாள். மோகம் அசுரத்தனமாக அவனை ஆட்டுவிக்க மிருதுவான மென் உதட்டை கவ்வி இழுத்தவன். “பாஸ்ட்ல என்னோட குழந்தைக்கு நீ அம்மான்னு இப்போ கூட என்னோட உணர்வு சொல்லுது டி! ஆனால் நீ  என்னோட உணர்வுகளை எல்லாமே பொய்யாக்குற” என்றவன் மெல்ல அவளின் ஈரோஜெனிக் கழுத்து வளைவை கவ்வி கடித்தான். மீண்டும் மீண்டும். 

“ம்ம் …. ஹம்.. ஹக்… ம்ம்ப்” என விதவிதமாக சமிகை செய்தவள் அவனிடம் இருந்து விடுபட போராடினாள். ராணா மீண்டும் விட்ட இடத்தில் இருந்து தொடர்ந்தவன். அவளின் மேல் உடலை பிடித்து படி இரண்டு கால்களையும் போட்டு ஏறிக் கொண்டான்.  “இனி என்னால வெயிட் பண்ண முடியாது. பாஸ்ட்ல இருக்க மர்மத்தை தேட போறேன். ஆனால் இப்போ present அண்ட் futureல என்னோட குழந்தைய நீ சுமக்கனும். ஏன்னா உனக்கு தான் அந்த தகுதி இருக்கு.” என்றவனின் கண்கள் கனியாமல் தொங்கி கொண்டிருக்கும் காம்புடன் இருக்கும் காயின் மேல் படிய கசக்கினான். தேன் எடுக்கும் பூவில் வண்டு தெரியாமல் விழுந்து விட்டால் என்ன நடக்குமோ அது தான் நடந்தது. எதோ ஒரு நப்பாசை என் குழந்தை இங்கு தானே அமுது குடித்திருக்கும் என அவன் குழந்தையாகி போனான். மிருதியா துடித்தாள் அவளால் அவனது கரை மீறும் மோக உணர்வுகளை தாங்கிக் கொள்ள முடிய வில்லை. அந்த இடத்தில் அவ்வப்பொழுது சப்பு கொட்டும் நிகழ்வும் நடந்தது. உயிரை உருக்கி இரத்தத்தையே உறிஞ்சி எடுப்பான் போல… மெல்ல கீழிறங்கி மணி வயிற்றில் முத்தம் பதித்தவன் வருடி தடவி தையல் இருக்கும் இடத்தை வருடி பார்த்தான். இன்னும் உள்ளுணர்வு சொல்கிறது அங்கே தனது குழந்தை பிறந்ததற்க்கான வடு தான் என்று ஆனால் எல்லாமே அவனுக்கு எதிராக இருக்கிறதே. 

உணர்ச்சியை ஒட்டி நினைவுகளை புரட்டி பார்க்க நினைத்தவன். பெண்ணின் பொக்கிசத்தில் ஆராய்ச்சியை தொடங்கினான். தியா! என அழைத்தவன் அவளுள் இறங்கினான். அன்று போல இன்றும் கன்னி திரை கிழிந்து இரத்தம் சொட்டுகிறது. எப்படி இருந்தால் என்ன இனி அவள் என்னை சுமக்க வேண்டும். மிருதியா வேண்டும். அதற்காக எது வேண்டும் என்றாலும் செய்வான். காதல் இல்லையா? அவனது காமத்துக்கான வடிகாலாக அவள் இருக்க வேண்டும். அவள் தானாக வந்து சரணடைய வேண்டும். மூச்சுவாங்க ஆளுமையுடன் தனது முழு ஆளுமையையும் அவளுள் காட்டிக் கொண்டிருந்தான். 

“தியாஆஆ!” என கன்னத்தை தட்டியவன். “வேணும்னு சொல்லு டி! வேணும்னு சொல்லு! நான் வேணும் தானே!” என கத்தினான். “ம்.. ம்ம்..” என விட்டு விட்டு போதையின் மயக்கத்தில் உளறினாள். “தியாஆஆஆ!” என அவளின் மார்பை பாய்ந்து வாயில் அடக்கிக் கொண்டான். விடிய விடிய அவளை நாடி நாடி ஓயிந்து போனது அவளது உடல் செல்கள். அவனுக்கு தான் அந்த அழுப்பே தெரிய வில்லையே அவளை ஒவ்வொரு முறையும் புது விதமாக பார்த்தான். இல்லை அவள் அப்படி தான் தெரிந்தாள். 

ஒளி கொடுக்கும் கலங்கரை விளக்கம் போல உள்ளுக்குள் அவள் மட்டுமே ஒளி. அவனது அனைத்து சோர்வுகளுக்கும் வடிகால் அவளிடம் தேடும் தேடல் மட்டுமே! இனி விட மாட்டான் அசுரன். அதிகாலை தாண்டி மதியமே வந்து விட இன்னும் மிருதியா எழுந்த பாடில்லை. சுனாமி சீற்றத்தில் சிக்கியவள் போல கிடந்தாள். அவன் சுனாமி தான் சொல்ல போனால். உடையை இல்லாமல் போர்வையில் அவளின் அங்கங்களின் வனப்பு தெரிய உறங்கி கொண்டிருந்தவளை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். 

அந்த நேரம் போனில் அழைப்பு வந்து கொண்டே இருந்தது. ராணா வைத்த கண் வாங்காமல் அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் அதில் இந்த தொந்தரவு என எரிச்சலடைந்தவன் போனை எடுத்து பார்க்க “தியா” என இருந்தது. கடுப்புடன் போனை எடுத்தான். 

“ஹலோ கன்வி உங்களை கேட்டுட்டே இருக்கா? எப்போ வருவீங்க ராணா?” என கேட்டாள் தியா. 

“லஞ்ச்க்கு கன்வி கூட இருப்பேன்” என சொல்லி விட்டு போனை கட் செய்தான் ராணா. 

என்ன டா நடக்குது இங்கே கண்ணு முன்னாடி மிருதியா படுத்திருக்கா. தியா தியான்னு அவளை விடிய விடிய ஆண்டிருக்கான். இப்போ போனில் தியான்னு save பண்ணி வச்சிருக்கான். அது யாரு? 

அவள் பெயர் திவ்யா.. ரணதீரனின் மனைவி அவர்களின் குழந்தை தான் கன்விகா. மூன்று வயது அழகு பதுமை அப்படியே திவ்யாவை உரித்து வைத்திருப்பாள்.

அழகான பொண்டாட்டி வீட்டில் இருக்கும் போது இவன் ஏன் கல்யாணம் ஆகாமல் இருக்க கன்னி பொண்ணு கூட இப்படி ஒரு விசயம் பண்ணிட்டு இருக்கான்? 

என்ன வா இருக்கும்? 

இதுக்கெல்லாம் பதில் அடுத்தடுத்து உங்களுக்கு கிடைக்கும்? அடுத்து திவ்யாவை மீட் பண்ணலாம். கூடவே ராணா தியாவின் குழந்தை கன்விகாவை பார்க்கலாம். 

வருவான் அசுரன். 

EPISODE -7 

தியாவிடம் பேசி முடித்ததும் எதிரில் இருக்கும் மிருதியாவை பார்த்தான். அப்படியே விட்டு சென்றால் அது ராணா இல்லையே! தேகம் இரண்டும் பின்னிக் கொள்ள தூக்கி கொண்டு குளியலறைக்குள் சென்றான். மெல்ல மெல்ல அவள் மேல் தண்ணீர் பட்டதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நினைவு திரும்ப தனக்கு எதிரில் நிற்பவனை பார்த்தாள். சப்த நாடியும் அடங்கி போன உணர்வு. “நான் எப்படி இங்கு வந்தேன்?” அதை விட என்னுடைய கற்பு என நினைத்தவள் கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொள்ள,  துடிக்கும் உதடுகளுடன் அவனை பார்த்தாள். 

வெற்று உடலுடன் இருவரும், ராணா ஆளுமையுடன் அவளை பார்க்க மிருதியா தலை தாழ்த்தி கொண்டாள். இங்கேயே செத்து விடலாம் போல தோன்றியது. அவர்கள் இருவரின் தலைக்கு மேல் நீர் சடசடவென கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. அவளின் முகத்தை நிமிர்த்தியவன் உதட்டில் வழியும் நீரை உறிஞ்சி கொண்டே சூடான முத்தத்தை உதட்டுக்கு கொடுத்தான். 

முகத்தை சுழித்தாள் மிருதியா! உடலெல்லாம் கத்தி குத்து வாங்கியது போல வலி தன்னை இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்து விட்டானே! என வேதனை கரை புரண்டு ஓடியது. மிதமான சூட்டில் பாத் டப் தயாராக இருக்க அவளை மெல்ல தள்ளினான். “என்னை விட்டுட்டுங்க பிளீஸ்! நான் சுய நினைவில் இல்லாத நேரத்தில் இப்படி ஒரு காரியத்தை பண்ணிருக்கீங்களே உங்களுக்கு நியாயமா? நீங்க நினைக்கிற மாதிரி பொண்ணு நான் இல்ல. எந்த குழந்தையை பத்தியும்  எனக்கு தெரியாது. மும்பையே உங்க ராஜ்ஜியம்ன்னா இப்படி ஒரு பொண்ணுன்னு கூட பார்க்காமல் என்னை?” என தொண்டை அடைத்தது அவளுக்கு. 

ராணா எதுவும் பேச வில்லை அவனது மொத்த பார்வையும் அவளின் நெளிவு சுளிவுகக் மற்றும் தேக மலைகளின் மேல் பார்வை இருக்க, அவள் பேசியதை காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல் மெதுவாக பாத் டப்பில் அவளுடன் இறங்கினான். அவளின் அங்க வளைவை பிடித்து வாய்க்குள் மொத்தமாக அடக்கி கொண்டான். ஏற்கனவே முல்லை கோடியாக வாடி வதங்க இருந்தவள் மனதளவிலும் உடைந்த நிலையில் இருக்க, அவளை சுக வேதனையில் துடிக்க வைத்து சொர்க்கம் அடைந்தான். அவளால் டப்பை விட்டு வெளியே வர முடிய வில்லை. அதே இடத்தில் மயங்கி விட்டாள். 

அவளை தூக்கி வந்து படுக்கையில் போட்டவன். காலை மதியம் என இரண்டு வேளை உணவுகளையும் மிருதியாவுக்கு எடுத்து வைத்து விட்டு தன் மகளை பார்க்க கிளம்பினான். ஒரு சின்ன போனி டைல் அதன் கூடவே கைகளில் குட்டி பொம்மையை வைத்துக் கொண்டு தன் தந்தை வருவாரா என பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் கன்வி ஶ்ரீ. திவ்யா அவளுக்கு எதிரில் அமர்ந்து பெரு மூச்சை விட்ட படி, கன்வி மா டாடி வருவாங்க இப்போ எதுக்கு இப்படி முகத்தை வச்சிருக்க? அத்தை பாருங்களேன் என ராணாவின் தாய் லட்சுமியிடம் கூறினாள். 

“கன்வி தங்கம் அப்பா இப்போ வந்திடுவான். நீங்க சமத்து குட்டியா சாப்பிடுங்க” என லட்சுமி கூற “No no டாடி வந்தால் மட்டும் தான் சாப்பிடுவேன்” என சொல்ல வெளியில் சலசலப்பு. ராணா ஆளுமையுடன் உள்ளே நடந்து வந்தான். 

“ஹை டாடி டாடி” என எழுந்து கத்தினாள் கன்வி ஶ்ரீ. அவளை பார்த்ததும் அள்ளி அணைத்து முத்தமிட்டு ஆசை தீர கொஞ்சினான் ரணதீரன். “என்ன இது கன்வி நீ maturedன்னு நினைச்சேன். ஆனால் நீங்க இப்படி இருக்கீங்களே?” என ராணா தன் மகளிடம் கேட்க.. 

“நான் mature டாடி இருந்தாலும், கன்விக்கும் கன்வி மம்மிக்கும் டாடிய பார்க்க தோணுச்சு” என தன் தந்தையின் தாடையில் கன்னத்தை வைத்து தேய்த்து கொண்டே கூறினாள் கன்வி. இதை கேட்டதும் ராணாவின் பார்வை திவ்யாவின் மீது சென்றது. “இப்போ எதுக்கு டா உன் பொண்டாட்டிய அப்படி பார்க்கிற? கொஞ்சமாவது வீட்டுக்கு வந்து டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணனும்னு எண்ணம் இருக்கா? எப்போ பாரு பிஸ்னஸ் தான்” என லட்சுமி சகித்துக்கொண்டு கூறினார். 

“கிராணி நோ டாடி எதுவும் மிஸ்டேக் இல்ல.. இனி டாடிய திட்டாதீங்க” என குட்டி முயல் தன் தந்தையை காக்க சிங்கமாக மாறி பேசிக் கொண்டிருந்தது. “வாய் ரொம்ப ஓவரா தான் இருக்கு. உன் அப்பனை நான் எதுவும் சொல்லல வாலு” என சொல்லிக் கொண்டே அவர் எழுந்து விட்டார். 

ராணா தன் மகளை புன்னகையுடன் பார்க்க, “டாடி நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க” என மின்னும் கண்களுடன் கூறினாள் கன்வி. அதில் கொஞ்சம் புன்னகை சிந்தினான். 

“கன்வி பாப்பா அப்படியே டாடி கூடவே லஞ்ச் சாப்பிடுவீங்கலாம்” என சொல்லிக் கொண்டே அவனை டைனிங் டேபிள் வரவழைத்து கொண்டாள். அவனுக்கு உணவுகளை பரிமாறி விட்டு கன்விக்கு ஊட்ட ஆரம்பித்தாள் திவ்யா. 

“கன்வி நான் எப்டி சாப்பிடுறேன்? ஆனால் நீங்க என்ன பண்றீங்க?”என ராணா கேட்க..  “ஓகே டாடி நான் சாப்பிடுவேன் தியா நீ எனக்கு ஊட்டாதே” என சொல்லிய படி வாயில் உணவு பருக்கை ஓட்ட சாப்பிட்டாள். 

“ராணா! நீங்க நானு பாப்பா மூணு பேரும் வெளியே போயி ரொம்ப நாள் ஆச்சு? அதனாலே போலாமா?” என அவனது அருகில் நெருங்கி ஒட்டி உரசிக் கொண்டே கேட்டாள் திவ்யா. போதும் என உணவு மேஜையில் இருந்து எழுந்து கொண்டான். 

“உங்களோட பொண்டாட்டி நான். கன்வி நமக்கு பிறந்த குழந்தை, உங்களையும் என்னையும் உரிச்சு வச்சு பிறந்திருக்கா! அப்படி இருக்கையில் நீங்க ஏன் இப்படி நடந்துக்கிரீங்க?”என அழுது கொண்டே கேட்டாள் திவ்யா. 

“கன்வி பேபி உங்களுக்காக தான் டாடி தீம் பார்க் புராஜக்ட் பண்ண போறேன் அது முடிஞ்சதும் போலாமா செல்லம்” என கேட்டான் ராணா! 

“ம்ம் டன் டாடி” என சின்ன பெண் கூற, திவ்யாவின் முகம் பரிதாபமாக போனது. உடனே திவ்யாவின் பக்கம் திரும்பியவன். “இந்த வீக் எண்ட் நீ ஃப்ரீயா?” என கேட்டான். 

“நான் எப்போவும் ஃப்ரீ தான்” என புன்னகையுடன் கூறினாள் திவ்யா. “ஹார்ஸ் ரைடிங் போலாம் அங்கே எனக்கு ஒரு பிஸ்னஸ் சைன் ஆகுது” என்றான் ராணா. 

“இல்ல எனக்கு வேலை இருக்கு” என மறுத்து விட்டாள். “அப்போ கன்வி ரெடியா இரு நம்ம போலாம் பேபி” என்றான். 

அந்த நேரம் கெவினிடம் இருந்து போன் வந்தது. 

“ம்ம்” என ஒற்றை பதில்..

“பாஸ் மேடம் மிஸ்ஸிங்..  எப்படின்னு தெரியல எல்லா இடத்துலயும் தேடி பார்த்துட்டோம்” என பதட்டத்துடன் கூறினான் கெவின். 

“Exit” என்றான் ராணா. 

“பாஸ்” என கெவின் மீண்டும் கேட்க.. 

“Step exit” என்றான் மீண்டும் “ஓகே பாஸ்” என கட் செய்த கெவின் exit வழிகள் மற்றும் பணியாளர் உபயோகிக்கும் தனிப்பட்ட படிக்கட்டு exit பக்கம் தேட சென்றார்கள். 

போட்ட திட்டம் அனைத்தும் ஃப்ளாப் ஆனதில் உள்ளுக்குள் கவலை ஏற்பட்டது திவ்யாவுக்கு.  எப்படியாவது அவனுடன் தனியாக ஒரு நாள் இருக்க வேண்டும். அவனது குழந்தையை வயிற்றில் சுமந்து விட்டால் திவ்யா நினைத்த காரியம் அனைத்தும் நிறைவேறும் அதனால் ஒவ்வொரு மாதமும் சரியாக திவ்யாவுக்கு  ஓவலேசன் டைமில் கன்வியை வைத்து சாக்கு போக்கு சொல்லி அவனை அழைப்பாள் திவ்யா. 

தன் மகளை ஆசை தீர கொஞ்சி விட்டு ராணா கிளம்பி விட்டான். அவன் வெளியே வரவும் காவியா தன் அக்கா திவ்யாவை பார்க்க உள்ளே செல்லவும் சரியாக இருக்க “ஹாய் மாமா” என அழைத்தாள் காவியா. அவன் ஒரே ஒரு பார்வையை மட்டும் பார்த்து விட்டு சிட்டாக பறந்து விட்டான். எப்பொழுதும் இது தான் நடக்கும் யாரிடமும் பேச மாட்டான். கன்வி மட்டுமே அதற்கு விதி விலக்கு. 

அவன் சென்றதும் முகம் மாறிய காவியா வேகமாக “அக்கா அக்கா” என மூச்சு வாங்கிக் கொண்டே வந்தாள். “சித்தி!” என கன்வி அழைக்க, “இந்தா டா தங்க பட்டு” என அவளிடம் போனையும் சாக்லட்டையும் கொடுத்து ஒரு வேலைக்காரனை காவலுக்கு போட்டு விட்டு அக்காள் தங்கை இருவரும் அறைக்குள் சென்றார்கள். 

“அக்கா! தியா”..  என காவியா சொல்ல..

“என்ன  காவியா?” என கேட்டாள் அவள். இதோ இங்கே பாரு என வியர்க்க விறுவிறுக்க நியூஸ் பேப்பரை நீட்டினாள். அதை வாங்கி பார்த்த திவ்யா கோபத்துடன் “கண்டு புடிச்சிட்டாளா? ?” ராணாவை என வன்மத்துடன் கேட்டாள். 

“இல்ல கா! வாய்ப்பே இல்ல. அந்த  எடிட்டர் வினோத் தான் நம்ம ஆளு அவன் கிட்ட கேதர் பண்ணது வரைக்கும் அவள் பெங்களூர் மாற்றுதல் வாங்கிட்டு போறான்னு சொன்னான் அந்த ஆளு.” 

திவ்யா அங்கும் இங்கும் நடந்த படி இல்ல “இது சரி வராது. எனக்கு எதோ நடக்க போற மாதிரி தோணுது.” 

“அக்கா நீ எதுக்கு கவலை படுற? அது தான் கன்வி இருக்காளே அப்புறம் என்ன?” என காவியா தன் அக்காவின் தோல் மேல் கைகளை வைத்தாள். .

“இல்ல காவியா அவளை விட்டு வைக்க கூடாது. சரி இல்ல. அவளை பெங்களூர்ல முடிச்சு கட்டிடனும்.” என ஆவேசத்துடன் கூறினாள் திவ்யா. 

“அக்கா அது” அவள் என காவியா தயங்க… “அப்போ உனக்கு அக்கா முக்கியம் இல்லையா?” காவியா என கேட்டாள் திவ்யா. 

“அதுக்கில்லை” என தங்கை தயங்கி கொண்டே “அவளால் தான் உனக்கு கன்வி கிடைச்சிருக்கா!” 

அவள் என்னோட பொண்ணு டி. இதுக்கும் மேலே நேரத்தை கடத்த கூடாது. கார்கோடனை களத்தில் இறங்க சொல்லு என கன்வியை பார்க்க சென்றாள். .

இங்கே ராணாவிடம் இருந்து தப்பித்து மீண்டும் அவனிடமே வந்து மாட்டிக் கொண்டாள் மிருதியா. 

வருவான் அசுரன். 

EPISODE – 8 

ராணா அந்த அறையை விட்டு வெளியேறியதும் உடனே கண் விழித்தாள் மிருதியா. தனது நிலையை எண்ணி உள்ளுக்குள் கவலை அவமானம், தனது கற்பு போய் விட்டதே என இன்னொரு பக்கம் உள்ளம் குமுறியது. தான் பேசியதற்கு எந்த ஒரு எதிர் வினையும் புரியாமல் தன் உடலை பிச்சு தின்னும் பணியை மட்டுமே அவன் செய்திருக்கிறான். இதற்கு மேல் இப்படியே இருந்தால் சரி வராது. இங்கிருந்து கண் காணாத இடத்துக்கு சென்று விட வேண்டும். என கண்களில் வழிந்த நீரை துடைத்துக் கொண்டே எழுந்தாள். ஆனால் அவளால் எழுந்து நிற்க கூட தெம்பு இல்லை அந்த அளவுக்கு அவளுடன் படுக்கையில் பாடாய் படுத்தி இருக்கிறான்.

அவள் அங்கிருந்து தப்பிக்க வேண்டும் என எண்ணி இதோ முக்கால் மணி நேரத்தில் தப்பித்து ஹோட்டலின் வெளியே கம்பி நீட்டும் நேரம் முறுக்கு கம்பி போல முறுக்கி கொண்டு அவளின் முன் கெத்தாக நின்றான் ராணா. அவளை பார்த்ததும் முறைத்து கோபத்தை கக்க வில்லை மாறாக மென்மையாக சிரித்தவன் மோகமாக கண் சிமிட்டி கீழ் உதட்டை கடித்தவன். 

“Soft baby ரொம்ப softஆ இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். ஆனால் இந்த மிருதுவான என கழுத்தை ஒரு மாதிரி நீவி கொண்டே பயங்கர talent கிரைம் கில்லர் இருக்காங்கன்னு அய்யயோ இருப்பாங்கன்னு நான் expect பண்ணல” என அவளை ஊடுருவி பார்த்தான். 

மிருதியா எட்சிளை விழுங்கிய படி சோர்வான முகத்துடன் அவனை பார்த்தாள். “நானும் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு தான் வரலாம்னு நினைச்சேன். பாவம் குட்டி கால் ரெண்டும் வலிக்கும். மனசு கேட்கல . அதான் வந்துட்டேன்” என அவளின் அருகில் நெருங்கி மெல்ல ஊடுருவினான். 

“பிளீஸ் என்னை விட்டுடு என கைகளை கூப்ப… முடியாது பேபி உன்னோட soft touch உள்ளுக்குள்ள என எட்ச்சில் கூட்டி விழுங்கியவன். வா வா! நிறைய வேலை இருக்கு” என கைகளை நீட்ட அவள் பின் நகர்ந்தாள். 

“அய்யோ அப்படி எல்லாம்  என்னை விட்டு போக முடியாது. இது ஒரு வழி.. ” என்றவன் நேராக அவளின் அருகில் கையை பிடிக்க வர மிருதியா வேகமாக அந்த இடத்தை விட்டு ஓட முயற்சி செய்தாள். 

சுற்றிலும் ராணாவின் ஆட்கள் சுற்று போட்டார்கள். அவள் கண்ணீர் மல்க அதே இடத்தில் நிற்க, வந்தான் வென்றான் என்பதை போல அவளின் அருகில் வந்து அள்ளிக் கொண்டு சென்று விட்டான். 

காரில் பூ போல இறக்கி விட்டவன். அவளுடன் ஒட்டி உரசி அமர்ந்து கொண்டான். மிருதியா அவனை பார்த்து, “நீ நினைச்சதை தான் நடத்திகிட்டியே? இனியும் உனக்கு என்ன வேனும் என்னை வாழ விடு!” என அழுது கொண்டே கூறினாள். 

“நான் தான் சொன்னேனே இது ஒரு வழி பாதை நீ இல்லாமல் எனக்கு தூக்கம் வராது. இப்போ எனக்கு தூக்கம் வரணும்னா நீ வேணும் என்றவன். அவளிடம் நெருங்கி இப்போ போர் அடிக்குது. சோ குட்டியா ஒரு மூவி பார்க்கலாம். முதலில் என்னோட போன்ல பார்ப்போம்” என நீட்டினான். அவள் முகத்தை வேறு புறம் திருப்பி கொண்டாள். 

“ம்ம் நீயும் பாரு தியா!” 

“ச்சீ என்னை அப்படி கூப்பிடாதே” என அவள் அழுது கொண்டே கூற.. “soft touch” என ஹஸ்கி வாயிசில் அழைத்தவன். மெல்ல போனை தினித்தான். அவளின் முகத்தில் அதிர்ச்சி. 

திருப்பு காட்சி  இரண்டு மணி நேரத்துக்கு முன். 

மிருதியா அறையில் இருந்து எழுந்ததும் பசி வயிற்றை கிள்ளியது. வேகமாக உணவுகளை தேவையான அளவுக்கு சாப்பிட்டாள். அவளிடம் போன் மட்டுமே இருக்க உடைகளை பொறுக்கி கொண்டு வேகமாக அணிந்தாள். உடலில் அலுப்பு, அடித்து போட்டது போல வலி ராணாவை நினைக்க நினைக்க உள்ளுக்குள் ஆத்திரம் அவனது குடலை உருவி மாலையாக போட்டுக் கொள்ளும் ஆத்திரம் வந்தது. வெளியே வந்து எட்டி பார்த்தாள். யாரும் இல்லை மெதுவாக லிஃப்ட்டில் லாஸ்ட் புளோர் தட்டி விட்டு கீழே இறங்க வந்தாள். சுற்றிலும் அவனது ஆட்கள். உள்ளுக்குள் பிரளயம் கிளம்பியது. மீண்டும் லிஃப்ட்டில் பழைய அறைக்கே வந்தாள். என்ன செய்வது என உள்ளுக்குள் பயமும் பதட்டமும் ஒட்டிக் கொண்டது. 

அந்த அசுரனிடம் இருந்து எப்படி தப்பிப்பது? என யோசித்தாள். அனைத்து இடங்களிலும் அவன் தான்.. மெயின் கேட் வழியாக மற்றும் லிஃப்ட் வழியாக, ஸ்டெப்ஸ் வழியாக என எதிலும் சென்றாலும் இறுதியாக அவனை சந்திக்க நேரிடும். இதற்கு ஒரே தீர்வு அவனது ஆட்களுக்கு தெரியாமல் வெளியே செல்ல வேண்டும் என நினைத்தாள். 

லிஃப்ட்ல போகாமல் ஸ்டெப்ஸ் வழியாக ஃபர்ஸ்ட் floor சென்றாள். அங்கிருந்து அழுக்கு துணிகளை துவைக்க அனுப்பும் ஒவ்வொரு தளத்திலும் பிரத்யேகமாக வடிவமைக்க பட்டிருக்கும் லாண்டரி துவாரத்துக்குள் இறங்கினாள். வெளியே வந்தால் எப்படி விடுவாங்க? நம்மளை பத்தி அவனோட ஆளுங்களுக்கு அலாட் கொடுத்து வச்சிருபானே? இப்போ என்ன பண்றது? என நினைத்தவள். உடனே போனை எடுத்து பர்தா உடையை அருகில் இருக்கும் கடையில் ஆர்டர் செய்தாள். 

அது வரை அவனது கண்ணில் பட கூடாது நினைத்தவள். படிக்கட் பக்கம் சென்றாள். இத்தனை செய்தவள் மண்டை மேல் இருக்கும் கொண்டையை மறந்து விட்டேன் என்பதை போல அனைத்து இடத்திலும் இருக்கும் cctv footage பற்றி நினைவு வந்தது. உள்ளுக்குள் புயல் கிளம்பியது. மீண்டும் வேகமாக அவளது அறைக்கு ஓடினாள். 

கதவை அடைத்து கொண்டு அழ தொடங்கினாள். இங்கிருந்து தப்பிக்கவே முடியாதா? என யோசிக்கும் நேரம் ரூம் சர்வீஸ் உணவு தட்டுகளை எடுக்க வந்தது. அறை கதவைத் திறந்து கொண்டு அறைக்குள் அவர்கள் நுழைந்தார்கள். அங்கிருக்கும் உணவு தெரியாமல் உடையில் சிந்தி விட கீழே போயி ஸ்டாப் டிரெஸ்ஸிங் ரூம்ல போய் மாத்திக்களாம் என முடிவெடுத்து அந்த பெண்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டே சென்றார்கள். அவர்களின் பின்னால் ஃபாலோ செய்து கொண்டே சென்றாள் மிருதியா. 

அவர்கள் உடையை மாற்றி விட்டு கிளம்புவது பார்த்து உள்ளே நுழைந்தவள். அங்கிருந்து ஒரு உடையை எடுத்து மொத்தமாக மாற்றி கொண்டு அதன் மேல் மிருதி அணிந்திருந்த உடையை போட்டுக் கொண்டு நேராக அவளின் அறைக்கு சென்றாள். வேகமாக ரூம் சர்வீஸ் உடைக்கு மேல் இருந்த அவளின் உடையை அவிழ்த்து எரிந்து விட்டு ரூம் சர்வீஸ் உடையில் அவர்களுக்கென அமைக்க பட்ட படிகட்டை பயன்படுத்தி கீழ் தளத்துக்கு சென்றாள். ஒரு வழியாக ரூம் சர்வீஸ் உடையில் அவளை யாருக்கும் தெரியாமல் போக எப்படியோ அங்கிருந்து அந்த ஹோட்டலை விட்டு வெளியே வந்து விட்டாள். அது வரை அதில் ஓடியது. 

அவள் அதிர்ச்சியுடன் பார்க்க, ராணா ஒற்றை கண் சிமட்டி கொண்டே “உன்னோட அறிவான மூலைய பாராட்டியே ஆகணும். வெளியே இருந்தது எல்லாம் மேனேஜ்மென்ட் cctv footage. ஆனால் நம்ம ரூம்ல இருந்த footage எல்லாம் என்னோட தனிப்பட்ட போனில் மட்டும் தான் store ஆகும் ஐ மின் cloud storage கொடுத்து வச்சிருக்கேன்” என்றான். 

அதற்கு மேல் அவள் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்க,  “என்னோட குழந்தை” என ராணா ஆரம்பிக்க, என்னை “கொண்ணுடு பிளீஸ் நான் எந்த குழந்தையும் பெத்துக்கல” என அழுது கொண்டே கூறினாள். 

“இட்ஸ் ஓகே பேபி! குழந்தை நீ இனி பெத்துக்கலாம்.”

“என்ன?” என அப்பட்ட அதிர்ச்சியுடன் அவள் பார்க்க..  “நேத்து தான் உனக்கு ஓவலேசன் ஸ்டார்ட் ஆச்சு. சோ நீ கன்சீவ் ஆகி இருப்ப” என்றான். 

மிருதியா உள்ளுக்குள் ரணமாக உணர்ந்தாள். ராணா அவளை அணைத்த படி “ஆகலன்னா கூட இனி டெய்லி” என கண்ணை சிமட்டியவன் மென் அதரங்களை மென்று விழுங்க முற்பட்டான். அவர்கள் அங்கிருந்து நேராக பெங்களூர் சென்றார்கள். பிரைவேட் ஜெட்டில் பறந்து வந்தான். 

வந்ததும் ஆரம்பித்தது படுக்கை அறை யுத்தம் உணர்வுகள் அனைத்தும் அவளை நினைத்து கடிவாளம் போட்ட குதிரையை போல “தியா தியா” என அவளை நாட..  பெண்ணவள் அப்படியே படுக்கையில் கிடந்தாள். 

அவளின் காதுக்கு அருகில் மெல்லிய குரலில் “நீ பெங்களூர் மாற்றுதல் கேட்டிருந்த சரி தானே! அதான் உன்னை பெங்களூர் கூட்டி வந்துட்டேன்.” 

மிருதியா கண்கள் மூடி கிடக்க நெஞ்சு குழி வாசத்தை உள் இழுத்து கொண்டவன். “நீ என்ன நினைக்கிறன்னு தெரியும் டி! என் கிட்ட இருந்து தப்பிக்க தானே பெங்களூர் மாற்றுதல்.” என உணர்ச்சி புள்ளியில் பல்தடம் பதிக்க உதட்டை மடித்து கடித்துக் கொண்டாள். அவளை இடையுடன் வளைத்து தூக்கி கொண்டவன். “தொலைச்ச இடத்தில் தான் தேடனுண்ணு சொல்லுவாங்க. அதான்” என்றான். 

“என்ன தொலைச்சான்? எதை தேடனும்?” என அவளின் உள்ளுக்குள் ஆயிரம் கேள்வி. ராணாவுக்கு விடை கொடுக்க வருகிறான் கார்கோடன். 

ராணா போனை எடுத்து திவ்யாவுக்கு அழைத்தான். “ஹலோ சொல்லு ராணா” என திவ்யா சந்தோசத்தில் பதில் அளிக்க “கன்வி அப்புறம் நீ ரெண்டு பேரும் கிளம்பி ரெடியா இருங்க கெவின் வரான்” 

“எங்கே போக போறோம்? எதுவும் டிரிப்பா ராணா” என ஆசையாக கேட்டாள் திவ்யா. 

“பெங்களூர் ஷிப்ட் ஆக போறோம்.” என்றான். 

அதை கேட்டதும் திவ்யாவுக்கு உடலெல்லாம் குப்பென வியர்த்தது. அதை வெளி காட்டி கொள்ளாமல் “கன்வி ஸ்கூல் போறா! எப்படி வர முடியும்?” 

“இனி தான ஸ்கூல் சேர்த்த போறோம்? ஏன் நீ எனக்கு முன்னாடியே நான் இல்லாம என்னோட பொண்ணை ஸ்கூல் சேர்த்திட்டியா என்ன?” 

“நம்ம பொண்ணு” என அதட்டினாள். திவ்யா. 

“கிளம்பி வா! நீ வரலன்னா கூட no problem எனக்கு என் பொண்ணு வேணும்” என்றான் ராணா. 

“சரி வரோம் கோப படாதீங்க டார்லிங்” என சொல்லி விட்டு போனை வைத்தாள். 

மிருதியா அவனது பேச்சை எல்லாம் கவனித்து கொண்டு தானே இருந்தாள். யார்? என்ன? ஏது? என எதுவும் கேட்க வில்லை. 

அவனே பதில் கொடுத்தான். “என் பொண்ணை விட்டு இருக்க முடியல அதான் வர சொல்லிட்டேன்” என்றவன். அவளின் பாதங்களை பிடித்து முத்தமிட..  வெடுக்கென கால் இழுத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்தாள். 

“என்னாச்சு?” என முத்தங்கள் இரண்டு பக்க உணர்ச்சி புள்ளியையும் மாறி மாறி கவ்வியது இரண்டு வெற்று உடலும் பின்னி பிணைந்து அவளுடன் இளகி போனான். 

“உங்களுக்கு தான் கல்யாணம் ஆகிடுச்சு குழந்தை இருக்கே! உங்க மனைவி கிட்ட போக வேண்டியது தானே என்னை..?” என அவளின் குரல் கவலையை பிரதிபலிக்க.. 

ராணா சொன்ன பதிலில்…? 

வருவான். 

EPISODE -9 

ராணாவின் அணைப்பு அவளை எதிர்வினை கூட ஆற்ற முடியாத அளவுக்கு அழுத்தமாக இருந்தது. அவனை தடுக்க எவ்வளவோ முயற்சி செய்தாள் முடிய வில்லை. இவ்வளவு நேரமும் இப்படி தன்னுடன் இளகி கொண்டு இருப்பவனிடம் பெரிதாக எந்த உணர்வும் இல்லாமல் போனாலும் அவளிடம் ஒரே ஒரு கேள்வி தான் ஏன் இவ்வாறு நடக்கிறான்? இவனை நாம் பார்த்ததே இல்லையே என யோசித்தாள். 

ஆனால் இப்பொழுது அவன் போனில் பேசிக் கொண்டிருந்த விசயங்களை கேட்டதும் தான் உள்ளுக்குள் எதோ ஒரு மூலையில் சிறு வலியை உணர்ந்தாள். அது எந்த விதமான உணர்வு என தெரிய வில்லை. நிச்சயமாக நேசம் இல்லை. ஏன் என்றால் அவளை பலவந்த படுத்தி உறவு வைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். அதனால் நேசம் துளிர் விடாது. மாறாக அவன் போனில் பேசிய விவரங்களை கேட்டதும் உள்ளுக்குள் பூகம்பம் கிளம்பியது. 

“உங்களுக்கு தான் மனைவி இருக்காங்களே அப்புறம் எதுக்கு என் கிட்ட இப்படி?” என உதட்டை கடித்தாள். அவள் கடித்த உதட்டை கவ்வி கொண்டவன். மெதுவாக அவளின் முகத்தை பார்த்து “உன்னை பார்த்ததில் இருந்து எனக்கும் இதே கேள்வி தான் அதான் உன் கிட்ட தேடிட்டு இருக்கேன். இதோ இப்படி தேடிட்டு இருக்கேன்” என்றவன் அவளை ஆள தொடங்கினான். முடிய வில்லை அவளால். 

“இது ஒரு பதிலா? ஒரு பொண்ணு கிட்ட இப்படி பலவந்தமாக நடந்துக்குறீங்க?   நீங்க எவ்ளோ பெரிய பிஸ்னஸ் மேன்? உங்களுக்கு அசிங்கமா இல்லையா? என்னை விட்டுடுங்க பிளீஸ். நான் எங்கேயும் கண் காணாத இடத்துக்கு போயிடுறேன்” என கதறினாள் மிருதியா. 

ராணா அவளின் சங்கு கழுத்தை பிடித்தவன். அவளின் முக வெட்டு, மோவாய், அந்த காந்த கண்களை பார்த்தவன். “என்னை விட்டு போகணும்னு நினைச்சா நீ செத்து தான் போகனும். நீ என்னோட பொருள். அதையும் மீறி நீ முயற்சி பண்ணா உன்னோட அப்பா ராமன், உன்னோட அத்தை சுபத்ரா, அவங்க பசங்க கோபி, யமுனா, ஜனனி அப்டின்னு மொத்தமா குடும்பத்தோட மொத்தமா பரலோகம் அனுப்பி விடுவேன்” என்றான். 

மிருதியாவின் கண்களில் நீர் கொட்டியது. ராணா அவளின் கழுத்தை வளைத்து முத்தமிட்டு கொண்டே சிற்றின்ப உணர்ச்சிகளை தூண்டி விட்டவன். எனக்கு நீ வேணும். “சோ என்னை நீ நல்லா பார்த்துக்கிட்டா உன்னை சார்ந்தவங்களையும் உன்னையும் நான் எதுவும் செய்ய மாட்டேன். நீ உனக்கு பிடிச்ச வேலைக்கு போகலாம் வரலாம். ஆனால் தினமும் என் கூட என் படுக்கையில் நீ வேணும்.” 

“இது தப்பு” என அவள் அழுது கொண்டே கூற, “இந்த ராணாவுக்கு தப்பு ரைட்டு எல்லாம் தெரியாது. நான் பண்றது தான் ரைட்டு. எனக்கு பிடிக்காத விஷயம் தான் பொதுவாக தப்பு அதை புறிஞ்சுக்கிட்டு நடந்துக்க நல்லது” என்றவன் எழுந்தான். 

மிருதியா தன்னை கட்டு படுத்திக் கொண்டு “எத்தனை நாளுக்கு நான் இப்படி உங்க கூட இருக்க முடியும்?” என அவள் கேட்க, அவள் பேசுவது அப்படியே குளியல் அறையில் இருக்கும் அவனுக்கு கேட்டது. மென்மையாக கூறினான். “நான் சாகும் வரைக்கும் என்னோட உறக்கம் இந்த கட்டிலில் உன்னோட நெஞ்சில்” என்றான். 

“இந்த உறவுக்கு பெயர் என்ன?” என மிருதியா கேட்க..  “உனக்கு பிடிச்ச பேரை வச்சுக்க” என சொல்லி விட்டு புறப்பட்டான். அவள் உடை இல்லாமல் களைந்த ஓவியமாக கிடந்தாள். “நாளையில் இருந்து பெங்களூர் பிராஞ்ச்ல ஜாயின் பண்ணிக்க.. உன்னை பிக் அப் பண்ண கார் வரும். உன்னோட ஹெல்த் எனக்கு முக்கியம் நீ நல்லா இருந்தால் தான் நான் நல்லா இருக்க முடியும்” என கூறியவன். மகளையும் தியாவையும் அழைக்க சென்று விட்டான் ராணா. 

தியா காரில் இருந்து இறங்கியதும் ராஜ மரியாதை பட்டத்து மகாராணி திவ்யா ரணதீரன் அவர்களின் ஒரே வாரிசு கன்வி ஶ்ரீ ரணதீரன் என பெயரே கம்பீரமாக இருந்தது. அவர்களுக்காகவே காத்திருந்தான் ராணா. இந்த அரண்மனை வீட்டுக்கு பக்கத்து அரண்மனையில் தான் மிருதியா இருக்கிறாள். இந்த வீட்டில் இருந்து அந்த வீட்டுக்கு செல்ல ரகசிய வழியும் இருக்கிறது. அது ராணாவுக்கு மட்டுமே தெரியும். 

“ராணா” என ஆசையுடன் அவனை அணைக்க வந்தாள் திவ்யா. அவளிடம் வருபவன் போல வந்தவன் தன் ஆருயிர் மகளை அள்ளி கொண்டு முத்தம் வைத்தான். இனி பேபி டாடி கூட இருக்கலாம் என்றான். திவ்யாவுக்கு உள்ளுக்குள் ஆயிரம் வன்மம் அருகில் சென்றால் பிடி கொடுக்காமல் தப்புக்கிறான். எப்பொழுது இவனுடைய தேகத்துடன் தன் தேகம் பின்னி பினையும்? என ஒவ்வொரு நாளும் இரவில் அவளுக்கு அவன் மீதே எண்ணம். பெங்களூர் தன் தலை விதியை மாற்றிய நகரம் இங்கிருந்து செல்லும் போது அவனுடைய குழந்தையை வயிற்றில் சுமந்து விட்டால் போதும் என மகள் மற்றும் குழந்தை என இரண்டு பலவீனத்தை வைத்து ராணாவை என் காலடியில் வைக்க முடியும் என நினைத்தாள். 

விதி வலியது என அவளுக்கு தெரிய வில்லை. மூவரும் ஒரே இடத்தில் இருக்கிறார்கள். பார்ப்போம்.  “கன்வி குட்டி அப்பாவும் அம்மாவும் இன்னிக்கு பாப்பா கூட சேர்ந்து தூங்கலாமா அப்பாவை வர சொல்லு” என திவ்யா அழைத்தாள். 

ராணா எந்த மறுப்பும் சொல்லாமல் சரி என்றான். திவ்யாவுக்கு உள்ளுக்குள் பேரானந்தம். மிகவும் சந்தோசமாக இருக்க இன்றே தனது திட்டத்தை செயல் படுத்த நினைத்தாள். கூடிய சீக்கிரம் எனக்கு ராணா சொந்தம் ஆகிடுவான். என்னையே சுத்தி சுத்தி வருவான். இந்த மொத்த சொத்து, அதை விட ஆளுமையான ராணா எல்லாமே எனக்கு தான் எனக்கு மட்டும் தான் ராணாவை என் கிட்ட இருந்து யாராலயும் பிரிக்க முடியாது என திட்டம் தீட்டினாள். 

தனது அங்கங்களையும் தனது பெண் பொக்கிஷங்களை அழகாக பட்டவர்த்தனமாக எடுத்து காட்டும் ஒரு உடையை அணிந்து கொண்டு அதற்கு மேல் ரோப் உடையை அணிந்தவள். முதலில் தன் பெண்ணுக்கு சீக்கிரம் தூங்க தூக்க மாத்திரையை போட்டு கொடுத்து பாலில் கலக்கினாள். அதை கண்வி கிட்ட கொடுக்க ஒரு சொட்டு விடாமல் மொத்தத்தையும் குடித்து விட்டாள் மகள். 

இன்னொரு கிளாசில் போதை வஸ்துவை கலந்தாள். யாரு இவள்? இவளுக்கு எப்படி போதை மருந்து கிடைக்கும்? என பலருக்கு பல கேள்விகள் இருக்கலாம். பின்னாடி ரிவீல் பண்ணும் போது தெரியும். 

நேராக அதை கொண்டு வந்து ராணாவிடம் நீட்டினாள் திவ்யா. “பாப்பா” என தன் மகளை பார்த்தான். “இப்போ தான் ராணா கொடுத்தேன் நீங்க குடிங்க” என குலைந்து கொண்டே கொடுத்தாள். எதுவும் பேசாமல் வாங்கிக் கொண்டான். மொத்தமாக ஒரே மூச்சில் குடித்து முடித்தவன் மகளின் அருகில் படுத்துக் கொண்டான். 

சிறிய விளக்குகளை அறையில் போட்டு விட்டவள் மெல்ல மெல்ல குழந்தைக்கு இன்னொரு பக்கத்தில் படுத்துக் கொண்டாள் திவ்யா. தனது புடைத்த முன்னழகை அவனுக்கு தெரியும் படி ரோப் உடையை கழட்டி வீசிய திவ்யா. உடலை முறுக்கி கொண்டே “ராணா ac கொஞ்சம் கம்மி பண்ணுங்க பிளீஸ்” என மெதுவான குரலில் கிறங்கும் தொனியில் கூறினாள். 

அவன் ac ரிமோட் எடுத்து அவள் பக்கம் தூக்கி போட்டான். அதில் அவளுக்கு கோபம் வர, ச்ச என நொந்து கொண்டவள். குழந்தையை மெதுவாக தூக்கி இன்னொரு பக்கம் போட்டவள். தலையணை வைத்து பாதுகாப்பு செய்தவள் அவனுக்கு அருகில் ஒட்டி படுத்துக் கொண்டு அவளின் மார்பின் மீது அவனது கைகளை எடுத்து வைத்தாள். 

சட்டென ராணா வித்தியாசம் உணர்ந்து  விழித்து பார்த்தான். “ராணா உங்களுக்காக தான் என்னோட மொத்த அழகும் உங்களுக்கு தான். நியாபகம் இருக்கா? அன்னிக்கு ராத்திரி அந்த சம்பவத்துக்கு பிறகு கன்வி என் வயித்துல வந்துட்டா! கிட்ட தட்ட நாலு வருஷம் உங்க மூச்சு காத்து கூட என் மேலே படல.. பக்கத்தில் வந்தால் விலகி போறீங்க! அதான் ராணா இனி என்னால பொறுமையா இருக்க முடியாது. என்னோட அழகு உங்க ஆண்மை கூட சேர்ந்தால் தான் பேரழகு ஆகும் do something” என அவளின் அங்கத்தை அவனது முகத்தில் முட்டி மெதுவாக உடலை வளைத்தாள் திவ்யா. 

“தியா! நீயே பக்கத்தில் வரயா? தியா பேபி” என சொல்லிக் கொண்டே அழுத்தமாக பிடித்து போதை மருந்தின் வீரியத்தால் அவனுக்கு கீழ் கொண்டு வந்தான் ராணா. “எஸ் பேபி நான் தான் உங்க தியா” என அவள் அவனுடன் மொத்தமாக கரைந்து கொண்டிருந்தாள். அவனது கைகளை எடுத்து குன்றுகளை கொடுத்து கசக்க வைத்தாள். அவளின் மோகம் பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்க… இங்கே மிருதியாவின் உடலெல்லாம் குப்பென வியர்த்து போக தூக்க கலக்கத்தில் எழுந்து அமர்ந்தவளுக்கு உள்ளுக்குள் இனம் புரியா வேதனை தனது பொருள் கை விட்டு நலுவுவதை போல தோன்றியது. 

மிருதியாவின் கண்களில் தானாக நீர் வழிந்தது. கற்பையே ஒருவன் சீரழித்து விட்டான் அப்பொழுது கூட இந்த அளவுக்கு வேதனை இல்லை. இப்பொழுது என்ன ஆச்சு? எனக்கு என அழ ஆரம்பித்தாள். 

அப்படி தான் ராணா! நான் உங்க தியா என அவனது உதடுகளை கவ்வி கொள்ள அவனது கழுத்தை இழுத்து முத்தமிட நெருங்கினாள் திவ்யா. 

ராணா…? 

வருவான். 

EPISODE – 10 

“ராணா நான் உங்க தியா!” என சொல்லிக் கொண்டே அவனது கழுத்தை சுற்றி வளைத்து உதடு பதிக்க நெருங்கினாள் திவ்யா. 

ரானாவுக்கு தலை எல்லாம் சுற்ற கண்கள் இரண்டும் கிறங்கி கொண்டு வந்தது. கொஞ்சம் கூட தன் சுய கட்டுபாட்டில் மூளையும் இல்லை மனதும் இல்லை மெதுவாக திவ்யா ஆளுமையான தன் கணவனை வளைத்து பிடித்து முதல் முத்தத்தை உதட்டில் கொடுக்க, அந்த முத்தம் மிகவும் அறுவருக்க தக்க விசயமாக மாறி போனது ஒரு சில நொடியில். இது என் தியா இல்லை. என சுயத்தில் இல்லை என்றாலும் எதோ ஒரு உள்ளுணர்வு தோன்ற வேகமாக அவளிடம் இருந்து விலகினான். 

கைக்கு எட்டிய பொருள் சுவைக்கும் போது பாதியிலேயே பிடுங்கி கொண்டது போல ஒரு உணர்வு ஏற்ப்பட ஆக்ரோசமாக முளித்தாள் திவ்யா. சுற்றிலும் அவனை தேடினாள். “ராணாஆஆஆ!!” என ஆக்ரோசமாக கத்தினாள் திவ்யா. கன்வி எழுந்திருக்க வாய்ப்பில்லை வேக வேகமாக ரோப் உடையை அணிந்து கொண்டு அறையை விட்டு வெளியே வந்தவள் சுற்றிலும் தேடினாள். “ராணா! ராணா!” என மோகினி பிசாசை போல அங்கும் இங்கும் பைத்தியக்காரி போல அலைந்தாள். 

இங்கே ராணா அவர்களின் அறைக்கு அருகில் இருக்கும் ஸ்டடி ரூம் பக்கம் சென்றவன் உள்ளே சென்றதும் தலையை பிடித்த படி வேகமாக சென்றவன் புக் செல்பை பக்கம் நகர்த்தினான். அது மெல்ல நகர்ந்து மிருதியா இருக்கும் வீட்டின் மாஸ்டர் பெட் ரூம் டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் வட்டமாக சுற்றியது. அவன் இந்த பக்கம் வந்து விட்டான். மீண்டும் அதை சரியாக சாத்தினான். உள்ளுக்குள் ஒரு பக்கம் போதை தொந்தரவு செய்ய இன்னொரு பக்கம் ஹார்மோன்ஸ் ஆட்டம் கட்டியது. போதையுடன் சேர்த்து உணர்வுகளை எக்க சக்கமாக தூண்டி விட்டது அந்த மருந்து அவனை நன்றாகவே தூண்டி விட ஆரம்பிக்க… “தியா! தியா” என கத்த ஆரம்பித்தான். 

அவர்களின் வீட்டை சுற்றி காவலர்கள் இருந்தார்கள். வீட்டின் அனைத்து இடங்களிலும் சல்லடை போட்டு தேடினாள் திவ்யா. ஆனால் அவனை கண்டறிய முடிய வில்லை. “எங்கே போய்ட்டான்?” என நகத்தை கடித்த படி கைகள் நடுங்க மீண்டும் தேடினாள். “சரி இனி இங்கேயே தானே இருக்க போறோம். எப்படியும் அவனோட குழந்தைய என்னோட வயிற்றில் எப்படியாவது சுமப்பேன்” என ஓங்கி சுவற்றில் குத்தியவள் அங்கிருந்து வேகமாக நடந்தாள். 

 இங்கே மிருதியா நேராக கிச்சன் சென்று வெதுவெதுப்பான நீரை கெட்டிலில் காய்ச்சி குடித்தவள் முகத்தை கழுவி கொண்டே மீண்டும் அவளின் அறைக்கு நடந்தாள். இங்கிருந்து தப்பிக்க முடியாது. அது நன்றாக தெரிந்து விட்டது. தன்னை தானே நிலை படுத்திக் கொண்டே எது எதோ மனதில் யோசித்துக் கொண்டு வந்து சேர்ந்தாள். 

அறைக்குள் நுழைந்ததும் அங்கே ராணா இருக்க அவள் அதை சற்றும் எதிர் பார்க்க வில்லை.  “அசுரன் எப்படி இங்கே வந்தான்? நானும் அதே வழியில் தானே மேலே வந்தேன்” என குழப்பமாக யோசித்தாள் மிருதியா. “இப்பொழுது என்ன செய்வது?” என தெரிய வில்லை. ஆனால் அவனிடம் இருந்து முனகல் சத்தம் கேட்டு கொண்டிருக்க, “என்ன பிதற்றுகிறான்?” என தெரிந்து கொள்ள அருகில் சென்றாள்.  பசி கொண்ட  சிங்கத்துக்கு எப்படி மானின் வாசம் தெரியுமோ? அவள் அருகில் வந்த அடுத்த நொடி பாய்ந்து அவளை பிடித்து இழுத்தவன். சுயத்த்தில் இருக்கும் பொழுது கடிவாளம் கொண்டு மறைந்திருந்த உண்மை முகத்தை அவளிடம் காட்டிக் கொண்டிருந்தான். 

“தியாஅஅ!” என உயிரை உறுக்கும் குரலில் அழைத்தவன். “பொறுத்துக்கோ டி! நீ வேணும் என்னோட கடைசி நாள் வரை” என திக்கி திணறி போதையில் உளறினான். அவனது குரலுக்கு தான் ஏன் இப்படி இசைந்து கொடுக்கிறேன் என இது வரை தெரிய வில்லை தியாவுக்கு. அய்யோ மிருதியாவுக்கு. உள்ளுக்குள் சப்த நாடியும் இப்பொழுது மகுடிக்கு கட்டு பட்டது போல வெட்கமே இல்லாத இந்த உடல் அவனுக்காக “ஏங்கி தவிக்கிறதா?” உடல் சுகம் உனக்கு வேணுமா என ஆயிரம் கேள்வி அவளை குடைந்து எடுக்க கழுத்தில் இச் இச் என சத்தத்துடன் மீசை முடி குறுகுருக்க அவளின் கழுத்து எலும்பை கடித்து மட்டும் தான் விழுங்க வில்லை அவன். அந்த அளவுக்கு மோகம்  கரை புரண்டு ஓடிக் கொண்டிருந்தது. “மோகம் மட்டுமா என கேட்டால்? இல்லை” என்பது தான் பதில் இந்த மோகத்தை தாண்டி இருவரின் நடுவிலும் தீராத பந்தம். 

என்ன என இது வரை அவளுக்கு தெரிய வில்லை. அவனும் அனைத்தையும் சேர்த்து வைக்கும் கியூப் ஸ்கொயர் பசில் போல அனைத்தையும் தேடி விட்டான். ஆனால் விடை இன்னும் தெரிய வில்லை. ஏன் என்றால் மர்ம முடிச்சு தியாவில் அடங்கி இருக்கிறது கேள்வி பதில் அனைத்தும் தியா வாயை திறந்தால் தெரிந்து விடும். அதையும் திறக்க வைப்பான் ராணா. 

அவளின் நெஞ்சை மஞ்சமாக்கி தலையை புதைத்து ஓயாமல் நாடி உள்ளுக்குள் இருக்கும் ஹார்மோன்களை ஒட்டு மொத்தமாக செயல் பட வைத்துக் கொண்டிருந்தான் ராணா. கண்கள் அனைத்தையும் மீறி அவன் முன் சொக்கி தான் கிடந்தாள் மிறுதியா. தவறு என்று மூளைக்கு உணர்த்தினாலும் அவளின் மனம் அடியோடு அவனை வெறுக்க முயற்சி செய்தாலும் இந்த பாலாய் போன உடம்புக்கு கேட்கிறதா. எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் எண்ணத்தை கட்டு படுத்தினால் கூட தன் உடலை மொத்தமும் கிரகித்து கொள்ளும் அவன் பார்வை, அவனது ஆளுமை பிடிக்க தான் செய்தது. ஆனால் இது தப்பு தான் ஒரு வேசி போல அவன் தொடுதலுக்கு குலைந்து நிற்கிறோம் என உள்ளுக்குள் தோன்றியது. 

தியா! தியா என இரவு முழுக்க கட்டிலில் இருக்கும் நட்டு போல்ட் கலன்டு கீழே விழும் அளவுக்கு  கட்டில் போர் தொடர்ந்தது. மெல்ல மெல்ல அவனது போதை குறைய எதிரில் இருக்கும் பெண்ணவளை பார்த்தான் ஒரே நாளில் சில இடங்களுக்கு செய்த மசாஜ் நன்றாக வேலை காட்டி இருக்க இன்னும் எடுத்துக்கொள் பிடித்துக் கொள் கடித்துக் கொள் என்பது போல அழைத்தது அவனை..  அழகு லாவன்யங்களை கைகளில் ஸ்பரிசிக்க நினைத்தவன் எட்சிள் படுத்தும் நோக்கத்துடன் அவளின் மார்பு பக்கம் குனிந்தான். 

மிருதியாவை பார்க்க பார்க்க பார்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் என தோன்றியது அவனுக்கு. “ச்ச அவள் கிட்ட என்ன இருக்கு ராணா? என உள்ளுக்குள் மனம் கூப்பாடு போட்டது. அது தான் தெரிய வில்லை. இவள் ஒன்றும் திவ்யாவை விட பேரழகி இல்லை. ஆனால் வசீகரம் செய்கிறாள். “எப்படி? எப்பிடி இருந்தால் என்ன? என்னை சோதிப்பவள் என்னருகில் இருக்க வேண்டும்.” என நினைத்தான். 

உடல் அசதியில் உறங்கி கொண்டிருந்தாள் பெண்ணவள். சடுதியில் அவனது பொறி தட்ட வேகமாக பாத் ரூம் சென்றவன் டாக்டரை அழைத்தான். “சொல்லுங்க சார்” என மருத்துவர் கேட்க..  ராணா விவரமாக அனைத்தையும் கூற “ஓகே சார் நாங்க கலெக்ட் பண்ணி ரிசல்ட் சொல்றோம்” என அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் அனைத்தையும் செய்து முடித்து விட்டு வந்தவன். களைத்து உறங்கி கொண்டிருக்கும் மிருதியாவை பார்த்து ஆசை தீர ரசித்தவன் நேராக வந்து அவளின் நெற்றியில் முத்தம் பதித்தபடி போர்வையை நன்கு போர்த்தி விட்டு அவ்விடத்தை விட்டு கிளம்பினான். 

திவ்யா இருக்கும் ஸ்டடி ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தான். அறையில் கன்வியுடன் உறங்கி கொண்டிருந்தாள். உடை மாற்ற பட்டிருந்தது. திவ்யா!! திவ்யா! என அழைத்தான். சட்டென எழுந்து அமர்ந்தாள். கண்களை தேய்த்த படி நிமிர்ந்து பார்க்க, அங்கே ராணா அவளை பார்த்தவாறு நின்றிருந்தான். 

“ர.. ராணா! எங்கே போயிட்டீங்க நைட் முழுக்க?” என பதட்டத்தில் எழுந்தவள் வேகமாக அவன் அருகில் வந்து கட்டி அணைத்தாள். அவளின் உரசும் தேகம் உள்ளுக்குள் பொசுக்கி விடும் அனலை கக்கியது. “ஆமா நைட் நீ என்னை. தேடினயா? அண்ட் ரோப் ட்ரெஸ்ல இருந்த நீ மார்னிங் இந்த ட்ரெஸ் I மின் சாரிக்கு எப்டி வந்த? நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் நடுவில் என்ன நடந்தது? நான் பால் குடிச்சதும் போதை ஏறி போன மாதிரி ஒரு ஃபீல்.” என அனைத்தையும் தொகுத்து கூறினான். 

கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லு திவ்யா? என அதிகாரமாக கேட்டான் ராணா. 

திவ்யா….?

EPISODE – 11

“நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லு திவ்யா?” என கொஞ்சம் காட்டமாக கேட்டான் ராணா. ஒரு நிமிடத்தில் அவளது முகம் மாறிப் போக கருணையே உருவான குரலில் “ஆமா உங்களை எல்லா இடத்திலும் தேடினேன். திடீர்னு நீங்க எங்கே போனீங்க?” என அருகில் நெருங்கினாள்.

“அதை விடு ட்ரெஸ் எதுக்கு மாத்தி இருக்கு? என்னாச்சு?” என அவனது பார்வை அவளை துளைத்தது. “என்ன ட்ரெஸ்?” என தீவிரமாக யோசிப்பதை போல பாவனை செய்தாள். “நைட்டு நீ வேற ட்ரெஸ் போட்டிருந்த? இப்போ மார்னிங் வேற ட்ரெஸ்ல இருக்க? என்ன?” என கேட்டான்.

“இல்லையே தூங்க போகும் போது இந்த ட்ரெஸ்ல தான் தூங்கினேன்.” என்றவள் உதட்டில் புன்னகையுடன் “நீங்க என்னை நினைச்சு தூங்கி இருப்பீங்க கனவு கண்டுறுக்கீங்க! உங்களுக்கு தூக்கத்தில் நடக்கிற வியாதி எதுவும் புதுசா வந்து ஒட்டுகிச்சா? என்ன? தியா தியான்னு என்னை நெருங்கி கிட்ட வந்து” என அவளின் உதடுகளை அவனது உதட்டில் பதித்தாள். அடுத்த நொடி ஆக்ரோஷமாக கீழே தள்ள பட்டாள்.

உள்ளுக்குள் ரணம் ரவுத்த்திரம் அனைத்தும் ஒரு நிமிடத்தில் பொங்கியது. “என்ன ராணா இது? என கண்களில் நீருடன் கேட்டவள் நம்ம ரெண்டு பேரும் இப்படி வாக்குவாதம் பண்றது எல்லாம் இது பாப்பா பாத்துட்டா நம்ம ரெண்டு பேரை பத்தி என்ன நினைப்பா? நான் பக்கத்தில் வந்தால் ஏன் விலகி விலகி போறீங்க? புதுசா பக்கத்தில் வர போல நடந்துக்குறீங்க? நம்ம ரெண்டு பேரும் புருசன் பொண்டாட்டி! இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு தான் நான் இப்படியே இருக்கறது?” என முதலை கண்ணீர் வடித்தாள் திவ்யா.

ராணா எதுவும் பேசாமல் மவுனமாக இருந்தான். கண்களை துடைத்துக் கொண்ட திவ்யா அவனை பார்த்து “உங்களுக்கு ஒரு மாசம் டைம் தரேன் அதுக்குள்ள நீங்க மனசை மாத்திக்கோங்க. நீங்க விலகி போனாலும்

அதுக்கு அப்புறம் நீங்க விலகி போனாலும் என்னால அப்படி இருக்க முடியாது. உங்களுக்கு புரியுதா ராணா? நம்ம வாழ்க்கை ஆரம்பிச்சதே இங்கே தான். பெங்களூர்ல உங்க மூலமா நான் கன்விய சுமந்தேன். நம்ம காதலுக்கும் நம்ம தாம்த்திய வாழ்க்கைக்கும் அடையாளம் தான் கன்வி. ஆனால் நீங்க போய் என்னை இப்படி ஆவேசமாக தள்ளி விடுறிங்க” என்றவள். “இங்கிருந்து போகும் போது நம்ம இப்போ மூணு பேராக இருக்கோம். ஆனால் என்னோட ஆசை நம்ம நாலு பேராக போகணும்னு தான்” என்றவள் வேகமாக குளிக்க ஓடி விட்டாள். 

ராணா நேராக தன் மகளின் அருகில் அமர்ந்தவன். அவளது தலையை நீவி விட்ட படி, நெற்றியில் முத்தம் பதித்து விட்டு கிளம்பினான். அவளிடம் எதுவும் பேச வில்லை. அடுத்து வந்த இரண்டு நாட்களும் மிகவும் அமைதியாக சென்றது இரண்டு தியாக்களுக்கும். 

மிருதியா வேலைக்கு தயாராகி விட்டாள். இங்கேயே இருந்தால் ராட்சஸ மிருகம் ஒரே அடியாக தனது உடல் சதையை பிய்த்து தின்று விடும். தன்னை இந்த குழப்பமான சூழலில் இருந்து விடுவித்து கொள்ள வேலையை நோக்கி ஓட புறப்பட்டாள். பெங்களூரில் இருக்கும் அவளது ஆபிசுக்கு சென்றாள். ராமன் மற்றும் தனது அத்தை குடும்பத்தார் அனைவரிடமும் போனில் பேசினாள். 

“எங்கே பாப்பா இருக்க?” 

“நான் பெங்களூர் வந்துட்டேன் அத்தை” என சந்தோசமாக கூறினாள் மிறுதியா. 

“அப்போ வீட்டுக்கு வா தங்கம் இங்கே இருந்தே ஆபிஸ் போ” என மிருதியாவின் அத்தை சுபத்ரா அழைக்க, “இல்ல அத்தமா நான் இங்கேயே இருக்கேன். கொஞ்சம் முக்கிய வேலை அதான் என்னையே நேராக அனுப்பி இருக்காங்க” என கூறினாள் மிறுதி. 

“அப்படியா நடுவில் நேரம் கிடைக்கும் போது வீட்டுக்கு வா!” என சொல்லி போனை வைத்தார். “என்ன ஆச்சு? முடிச்சியா இல்லையா?”என தியா உருமலுடன் யாரிடமோ பேசிக் கொண்டிருந்தாள். 

“எல்லாம் ரெடி கண்ணு! வேலைய முடிச்சிட்டு கூப்பிடுறேன்” என கார்கோடன் போனை வைத்து விட்டு மிருதியாவை போட்டு தள்ள காத்திருந்தார். இந்த ஒரு வாரமாக அவளின் நடவடிக்கை அனைத்தையும் பார்த்து கொண்டு தான் இருக்கிறான். காலையும் மாலையும் அவள் வீட்டுக்கு கிளம்பும் போது மட்டும் ஒன்றும் பிடி பட வில்லை கண் மூடி திறக்கும் கண பொழுதில் சிட்டாக பறந்து விடுகிறாள். இன்று பக்கத்தில் பதமாக கழுத்தை கிழிக்க ஆட்கள் சுற்றி வளைக்க பட்டார்கள். 

அவளை கை கால்களை கட்டி கொன்று விட்டு காவிரியில் தூக்கி போடுவதாக திட்டம். அதன் படி அவளை தூக்க காத்திருந்தார்கள். இந்த ஒரு வாரமும் மிருதி வாசம் இல்லாமல் தவித்து போன ராணா வேலை செய்யும் இடத்தில் இருந்து அப்படியே வீட்டுக்கு தூக்கி கொண்டு வர வேண்டும் என முடிவெடுத்து விட்டு நேராக அவளின் அலுவலகம் பக்கம் சென்று காரில் காத்திருந்தான். 

போனை நோண்டிக் கொண்டே அவள் வெளியே வரும் தருணத்துக்காக காத்திருக்க, சட்டென ராணாவின் பார்வை கூர்மையாக அந்த இடத்தை சுற்றி நோட்டம் விட்டது. “எதோ!.. ஏதோ சரி இல்லை” என இரு சக்கர வாகனத்தில் போனில் பேசிக் கொண்டிருக்கும் ஆள், அதன் எதிரில் ஒரு ஆட்டோவில் சிகரெட் பிடித்து கொண்டிருக்கும் ஆள், சம்மந்தமே இல்லாமல் அந்த இடத்தில் நின்று கொண்டிருக்கும் சவர்மா சாப், ஒரு ஐஸ் கிரீம் வண்டி என எது எதோ தோன்ற கெவின் என அலாட் ஆகினான் ராணா. 

“பாஸ்” என கெவின் பதில் கொடுக்க, “இப்போதைக்கு நமக்கு எதிரி யாரு? இந்த தீம் பார்க் புராஜக்ட்ல எதுவும் பிரச்னை இருந்ததா?” என கேட்க..  “இல்ல பாஸ் நம்ம கூட போட்டி போட்டது எல்லாமே குட்டி கம்பனி தான் நீங்க சொல்ற மாதிரி பெருசா பெங்களூர்ல நமக்கு யாரும் இல்ல” என்றான். 

“அப்போ யாரு? யாரு” என தீவிரமாக யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் அனைவர் பார்வையும் சேனல் ஆபிஸ் வாசலில் தான் கவனம் இருந்தது. “அப்போ வேற யாருக்கும் ஸ்கெட்ச் போட்டிருக்கா?” என தீவிரமாக யோசித்தான். சிறிது நேரத்தில் சர்ச்சைக்குரிய செய்திகளை பரப்பும் நியூஸ் ரிப்போர்டர் ஆனந்தன் வெளியே வந்தார். ஆனால் அவரையும் எதுவும் செய்யாமல் மீண்டும் வாசலை பார்த்துக்

கொண்டிருந்தார்கள். 

ராணா உடனே மிருதிக்கு அழைத்தான். ஒரு சில நொடிகளில் அழைப்பை எடுத்தாள். “உங்க ஆபிஸில் எல்லாரும் கிளம்பியாச்சா?” 

“எதுக்கு கேட்கிறீங்க? என்ன பண்ண போறீங்க?” 

“ம்ம் கட்டிலில் பண்ணி போர் அடிச்சு போச்சு அதான் உன்னோட ஆபிஸ் வரலாம்னு.” 

“அய்யோ அய்யோ வேணாம்” என பயம் தட்டியது அவளுக்கு.  

“சொல்லு டி?” என கத்தினான். 

“என்னோட கார்ட்டூன் டீம் மட்டும் தான் இருக்கோம்” என பதில் கொடுத்தாள் மிருதி.

“எல்லாரும் போகட்டும் கடைசியாக நீ வா!” என்றான். 

“ம்ம்” என்றாள். 

அதே போல அனைவரும் கிளம்பி விட்டார்கள். சவர்மா கடைகரான், ஆட்டோ காரன், டூவீலர் ஆள் என மூவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டார்கள். 

“அப்போ ஸ்கெட்ச் தியாவுக்கு என தோன்ற கெவின் இவனுங்க மூணு பேரையும் தூக்கிடு” என்றான் ராணா. 

“ஓகே பாஸ்” என கெவின் சொல்ல..  ராணா மீண்டும் அவளுக்கு போன் செய்தான். இருட்டு கட்டியது அந்த இடம் உள்ளே அவள் தனியாக பதட்டத்தில் அமர்ந்திருக்க, திடீரென உள்ளே குதித்தான் ராணா. 

யாரது? என பதட்டத்துடன் அவள் வெடுக்கென எழுந்தாள். மிருதியின் முகத்தில் முத்து முத்தாக வியர்வை துளிகள். மெல்ல பயத்துடன் சுற்றிலும் பார்த்தாள். சட்டென அந்த இடத்தில் மொத்த பவரும் கட் ஆனது. இதயம் தடதடக் என சத்தம் போட மெதுவாக போனை எடுத்து டார்ச் லைட் வெளிச்சத்தில் ஒரு வித நடுக்கத்துடன் சுற்றிலும் பார்த்தாள். 

சட்டென பூட்ஸ் சத்தம் கேட்க.. பதட்டத்துடன் திரும்பினாள். சரக் என்ற சத்தத்துடன் மேஜையில் இருந்த அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த காகிதங்கள் ஜன்னல் காற்றில் பறந்து கொட்டியது. அதை தள்ளி விட்டதே ராணா தான். அவள் பயத்தில் வேக மூச்சுடன் சுற்றிலும் பார்க்க.. அவள் மூச்சு விடும் சத்தம் ரீங்காரத்துடன் ஒலித்தது. 

“பிளீஸ் யாருன்னு சொல்லுங்க?” என மிருதி அழுது கொண்டே திரும்பி பார்க்க, அவளின் பின் கழுத்தில் அழுத்தமாக முத்தம் பதித்து இடையுடன் கட்டி அணைத்தான் ராணா. அவன் அருகில் இருக்கிறான் என தெரிந்ததும் வேகமாக பாயிந்து அணைத்துக் கொண்டாள் மிருதி. 

அவளின் இதய துடிப்பு அவனுக்கு கேட்டது. இந்த அணைப்பை அவன் எதிர் பார்க்க வில்லை. ஒரு சில நொடிகள் உறைந்து நின்றான். அவன் அவளை அணைக்கும் நேரம். இது தப்பு மிருதி! அவன் ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆன ஒருத்தன். குழந்தை இருக்கு அவனுக்கு இது தேவையில்லாத வேலை என நினைத்து அவள் விலக..  தியா!! என அழைத்தவன். “என்னோட மூச்சு காத்து மேடம்க்கு தெரியுது போல..” 

“என்ன பண்றீங்க? லைட் போடுங்க எனக்கு போகனும்?” என அவள் விலக இழுத்து அணைத்து கொண்டவன். “மூச்சு காத்தை விட முத்தத்தை வச்சே கண்டு புடிச்சிட்ட? அப்டின்னா இந்த முத்தம் பழக்கப்பட்ட விசயம் சரி தானே!!” என்றவன் அவளை வேகமாக தழுவி செவ்வதரத்தை கவ்விக் கொண்டான். 

மிருதியா திடுக்கிட்டு விடு பட போராட.. “நீ நீ என்னோட இஷ்டம்” என்றவன். மெதுவாக அவளை தூக்கி மேஜையின் மீது அமர வைத்தான். “என்ன பண்றீங்க விடுங்க!” என அவள் நெளிந்து கொண்டு இறங்க முயற்சி செய்ய.. “ப்ச் மோட் ஸ்பாயில் பண்ணாத!” என முத்தத்தை ஆரம்பித்தான். 

“வ்.. விடுங்க..” என அவள் விக்கித்து போராட..  

“ஒன் வீக் உன்னை டிஸ்டப் பண்ணாம இருந்தேன்ல இப்போ எதுக்கு தள்ளி விடுற?”

“எல்லாத்துக்கும் இடம் பொருள் ஏவல் இருக்கு. இப்படி நான் வேலை செய்யற இடத்தில் வந்து..  அய்யோ என்னோட பாட்டம்.. no என்னோட டாப்” என அவள் திணற..  

“எனக்கு விருப்ப பட்ட இடத்தில் என்னோட பொருள் நீ உன்னை ஏவாலாக மாத்தி என் விருப்ப படி ஆட்டி வைப்பென். அதுல தலையிட உனக்கு ரைட்ஸ் இல்ல” என கூறியவன். அவளின் போனை பிடுங்கி அந்த வெளிச்சத்தில் அவளின் இரண்டு கின்ன லாவன்யங்களை கண்கள் சொக்க உரசி உதட்டை பதித்து உணர்ச்சி புள்ளியை படாத பாடு படுத்தி எடுத்தான். 

“பிளீஸ் வீட்டுக்கு போலாம்!!” என அவள் சொல்லி முடிக்க வில்லை அதற்குள் அவன் அவளுக்குள் சென்றிருந்தான். மேஜையில் இருந்து  கிரீச் கிரீச் ஆட்டும் சத்தத்தில் அவளின் முனகலும் சேர்த்து ரீங்காரமாய் ஒலிக்க… கொஞ்சம் வேகத்துடன் பாயிந்தான். 

தீராஆஆஆ!!   மெதுவா என அழைத்தாள்..

“It’s amazing” என்றவன். ஒரு நிமிடம் தன்னை மறந்து மொத்தமாக அவழுள் சஞ்சரித்தான். 

அப்பொழுது தான் அவள் இறுதியில் சொன்ன வார்த்தைகள் காதில் ஒலிக்க என்ன சொன்ன? இப்போ என்ன சொன்ன தியா? 

வருவான். 

EPISODE – 12

தீராஆஆஆ!! என உணர்ச்சியின் உச்சியில் அழைத்தாள் மிருதி. குதிரையின் வேகத்தை மிஞ்சும் அளவுக்கு அவளிடம் மொத்த வாட் திறனையும் காட்டினான் ராணா. 

மூச்சு வாங்க இடையில் கை வைத்து நெற்றியில் வடியும் வியர்வையை துடைத்துக் கொண்டே நிமிர்ந்தவன் சிந்தையில் அவள் கடைசியாக சொன்ன தீரா என்னும் வார்த்தைகள் உள்ளுக்குள் சொல்ல முடியா உணர்வுகளை ஏற்படுத்த… தியா! இப்போ என்ன சொன்ன என களைந்திருந்த உடையை சரி செய்த படி அவளை அப்படியே இடையில் தூக்கி கொண்டு முத்தமிட ஆரம்பித்தான். அசுர தனமாக.. 

என்ன சொன்னேன்? என அவளுக்கே தெரிய வில்லை. சோர்ந்து களைத்திருந்த அவளின் முகத்தை நிமிர்த்தி முத்தமிட ஆரம்பித்தான். கணக்கில்லா முத்தங்களை வழங்கி கொண்டே “சொல்லு டி இப்போ என்ன சொன்ன?” சொல்லு என கேட்டுக் கொண்டே உதடுகளை கடித்து தின்று கொண்டிருந்தான். 

“என்ன சொன்னேன்? தெரில..” என்றவள். “உங்க கிட்ட ஒன்னு கேட்கவா?”

“நான் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லு. என்னைய என்ன சொன்ன? அந்த டைம் நான் உனக்குள் இருக்கும் போது நீ என்ன சொன்ன? சொல்லு” என குடைந்தான். 

“என்ன சொன்னேன்? தெரியல! சத்தியமா” என்றாள் மிருதியா. 

“இல்ல நீ தீரான்னு சொன்ன? சரி தானே!” என அவளின் காதை மெதுவாக கடித்தான். வெண் பஞ்சு தேகத்தை ஒரு தேக்கு கட்டை அணைத்திருந்தால் எப்படி இருக்குமோ? அப்படி இருந்தாள் அவனது கை சிறைக்குள் அவள். 

“என்னை எப்போ விடுவீங்க? அது தான் என்னை இஷ்டம் போல அனுபவிச்சுடிங்களே! பிளீஸ் என்னை விட்டுடுங்க” என மிருதியா. இந்த ஏகாந்த நிலையில் அவன் கோபம் கொள்ள மாட்டான் என நினைத்து கேட்டு விட்டாள். 

தேக்கு கட்டை அழுத்தமாக அவளின் தேகத்தை இறுக்க வலியில் மிருதியின் முகம் மாறியது. மூச்சு முட்டியது. சிறிது நேரத்துக்கு முன் நடந்த கூடலின் காரணமாக இருவரும் வியர்வையில் குளித்திருந்தார்கள். 

“பிளீஸ் வலிக்குது விடுங்க” என கசகசப்பில் கேட்டாள். 

“நீ கேட்ட விசயம் ரொம்ப தப்பு. இந்த மாதிரி கேள்விகள் எனக்கு பிடிக்காது. உனக்கு என்ன குறை வச்சிருக்கேன். உனக்கு பிடிச்ச வேலைய நீ செய்யிற! நீ சகல வசதியுடன் மகாராணி போல வலம் வர அப்புறம் என்ன வேணும்? சொல்லு எல்லாமே உனக்கு கீழே கொண்டு வருவேன். நீ வேலைக்கு போறது எனக்கு பிடிக்கல தான். ஆனால் உன்னோட விருப்பம் எனக்கு முக்கியம்” என்று கூறினான். 

விரக்தியாக புன்னகைத்தவள். “சார் உங்களுக்கு புரியுதா இல்லையா நம்ம உறவு தப்பானது. உங்களுக்கு குழந்தை மனைவி இருக்கு. நீங்க பெரிய இடத்தில் இருக்க பிஸ்னஸ் மேன் விரல் விட்டு எண்ண கூடிய இடத்தில் இருக்கீங்க. பிளீஸ் உங்க கிட்ட என்னால மோத முடியாது. ஆள் பலமும் பண பலமும் உங்க கிட்ட இருக்கு. நான் ஒழுக்கமான வாழ்க்கையை வாழ நினைக்கிறேன்” என சொன்னவள். அவனிடம் இருந்து விடுபட போராடிக் கொண்டு “என்னை விட்டுடுங்க பிளீஸ்” என்றாள். 

“விடனுமா! ஓகே விடுறேன்” என்றான். 

அவளால் நம்ப இயல வில்லை. அவனிடம் இருந்து விலக போராடி கொண்டே “எனக்கு உன் மூலமா குழந்தை வேணும். அதை பெத்து கொடுத்திட்டு போயிடு விட்டுடுறேன்” என்றான். 

“சார் நான் அது அது எப்படி முடியும்? உங்களுக்கு மனசாட்சி இருக்கா?” என அதிர்ச்சியுடன் கேட்டாள் மிருதி. 

இப்போ உனக்கு என்ன டி பிரச்னை என அவளை ஆதிக்கமாக பிடிக்க ஆரம்பித்தான். 

ஹா அம்.. அம்மாஆஆ! என மிருதியா வலியில் கத்த..  ராணா அவளின் மோவாயை அழுத்தி பிடித்தவன். “நான் பண்ற விசயத்தை ஜட்ஜ் பண்ணா எனக்கு சுத்தமா புடிக்காது. நீ என் கூட தான் இருக்கணும். அதை நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். என்னை விட்டு போக நினைச்ச? இந்த ராணா யாருன்னு உனக்கு காட்டுவேன்” என சொன்னவன் அந்த ஏரியாவின் மொத்த பவர் கட்டையும் ஒரே நொடியில் ஆப் செய்ய சொன்னான். 

அவள் விதிர்விதிற்த்து பார்க்க, போன் டார்ச்சை முகத்தில் அடித்தவன். அவளை தூக்கி கொண்டான். என்ன பண்றீங்க? என அவள் கேட்க.. அவளது உடமைகளை எடுத்துக் கொண்டு அவளை தோல் மேல் போட்ட படி சின்ன லைட் டார்ச் கொண்டு வெளியே வந்தவன் அவர்களின் காருக்குள் அவளை இறக்கி விட்டான். 

எதுக்கு இப்படி செய்கிறான்? என அவளுக்கு அசிங்கமாக இருந்தது. தான் அரை குறையாக வெளியே வர கூடாது என 10 நிமிடங்கள் சிட்டி கரண்ட்டை கட் செய்கிறான். இவன் எப்படி பட்ட மனிதன்? நினைக்கையில் பிரமிப்பு ஒரு பக்கம் பயமும் இன்னொரு பக்கம் வந்து ஒட்டிக் கொண்டது. 

அவர்களின் கார் அந்த இடத்தில் இருந்து நகரும் போது ஸ்ட்ரீட் லைட் அனைத்தும் ஒவ்வொன்றாக அணிவகுத்து எரிந்தது. அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தது. காரில் வேகத்தை கூட்டினான். மிருதியா அவனது பிடியில் துவண்டு உடல் சோர்வில் அப்படியே ஜன்னல் பக்கம் தலை சாய்த்தாள். சீறிக் கொண்டு அவர்களின் வில்லாவுக்குள் நுழைந்தது அந்த கார். 

பத்து நிமிடங்கள் நிசப்தமாக இருக்க, மிருதியா களைப்புடன் கண்களை திறந்தாள். கோபத்தின் மொத்த உருவமாக ராணா அமர்ந்திருந்தான். எட்சில் கூட்டி விழுங்கியவள் ஒரு வித பதட்டத்துடன் பார்க்க, மெதுவாக தலை திருப்பி அவளை பார்த்தவன். 

இது தான் உனக்கு லாஸ்ட் வார்னிங் என்னை விட்டு போகணும்னு நினைச்ச அதோட விளைவுகள் ரொம்ப மோசமா இருக்கும். என்றவன் படார் என கதவை திறந்து விட்டு உள்ளே சென்றான். ஒரு வித பயத்துடன் மிருதியா தயக்கத்துடன் உள்ளே நடந்தாள். 

ராணா ஆளுமையுடன் அமர்ந்திருக்க கெவின் அலுவலகம் சார்ந்த வேலைகளை அவனிடம் தீவிரமாக பேசி உரையாடிக் கொண்டிருந்தான். ராணா சொல்ல சொல்ல அனைத்து குறிப்புகளையும் எடுத்துக் கொண்டவன். அங்கேயே அமர்ந்து லேப் டாப்பில் மூழ்கினான். 

சாப்பிடும் நேரம் வந்தது. உணவு தயாராகி இருக்க மிருதியா தன் விதியை நொந்து கொண்டே கீழே வந்தவள் உணவு மேஜையில் அமர்ந்தாள். உணவு வைத்துக் கொண்டிருந்த பணியாள். சட்டென வேக வேகமாக பரிமாறி விட்டு அந்த இடத்தை விட்டு கிளம்பினார். 

என்னாச்சு என அவள் சுற்றிலும் பார்க்க இவ்வளவு நேரமும் அந்த வீட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த அனைத்து ஆட்களும் சிட்டாக பறந்து சென்று விட்டார்கள். காரணம் சிங்கதுக்கு பசி.. யாரும் தொந்தரவு செய்ய கூடாது. செய்ய மாட்டார்கள் தான். ஆனாலும் இடைஞ்சல் பிடிக்காது. 

அவளுக்கு எதிரில் அமர்ந்தான். மிருதியா கொஞ்சம் பதட்டத்துடன் காண பட்டாள். ராணாவின் கூர் பார்வை அவளின் மீது தான் இருந்தது. வைத்த கண் வாங்காமல் அவளையே பார்த்தான். உணவையும் மெதுவாக நிதானமாக மென்று முளுங்கினான். அவள் சாப்பிடுவதை தவிர்ப்பது அவனை பயத்துடன் பார்த்தாள். 

உன்னை சாப்பிட சொல்லனுமா? ம்ம் என அதட்டினான். இதோ என வேக வேகமாக சாப்பிட்டாள். அது ஒன்னும் இல்லைங்க.. இரைய சாப்பிட விட்டு வேடிக்கை பார்த்திட்டு அது முழுசா சாப்பிட்டதும் கவ்வி கொள்ள வேண்டும். அதை தான் ராணா செய்ய போறான். 

அவள் உணவை முடித்து விட்டு எழுந்து சென்றாள். அரை மணி நேரம் தொந்தரவு செய்ய வில்லை அவன். சரியாக மணி 10. 00 தொடும் நேரம் ஒயின் கிளாசில் மதுவை நிரப்பிக் கொண்டு வந்தான். அவள் களைப்புடன் அப்பொழுது தான் படுக்கையில் சரிந்தாள். பொறுக்க வில்லை அவனுக்கு. வந்து விட்டான். 

அறைக்குள் பொறுமையாக நுழைந்தான். மிருதி வெடுக்கென திரும்பி பார்த்தாள். ராணா! 

பயம் தொற்றிக் கொண்டது. அந்த மொத்த கிளாஸ் ஒயினையும் அப்படியே வாய்க்குள் சரித்தான். 

அவள் பதட்டத்துடன் எழுந்து பார்க்க, “எதுக்கு விட்டு போறேன்ன்னு சொன்ன?”

“அது”

“எதுக்கு விட்டு போறேன்ன்னு சொன்ன?”

“அது நான்..” 

“எதுக்கு விட்டு போறேன்ன்னு சொன்ன? கேட்டதுக்கு பதில்” என அவளை பதில் கொடுக்க விடாமல் அருகில் நெருங்கினான். 

“உங்களுக்கு நான் கீப்பா?” என கண்களில் நீருடன் அவள் கேட்க.. 

ராணா அவளை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே “அப்போ முறையா ரிஜிஸ்டர் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிக்க நான் ரெடி நீ வரயா?” என வாயில் வார்த்தை இருக்கவே வேகமாக வர மாட்டேன் என கூறினாள் மிருதியா. 

அவளை படுக்கையில் தள்ளி ஆவேசமாக ஆட்டத்தை ஆரம்பித்தான். “விட்டு போக மாட்டேன்னு சொல்லு!” 

அவள் உதடு கடித்து உணர்ச்சியை அடக்க.. “நீ சொல்லாம உன்னை வுடவே மாட்டேன்.” என்றவன் ஆட்டத்தை ஆரம்பித்தான். விடிய விடிய… முதல் ஆட்டமே மாறன் அம்பு அவளை சின்னா பின்னமாக துளைத்தது. தேன் சுமக்கும் பூக்களுக்கு வாய் இருந்தால் வாய் விட்டு கதறும் வெட்டு பகுதிகளில் வண்டு மொய்க்கும் அளவுக்கு அவளை சித்ரவதை செய்தான் வேறு விதமாக. 

கடைசியில் ராணா நினைத்ததை போலவே சொல்லி விட்டாள். “என்னோட கடைசி மூச்சு வரை உங்க கூட தான்” என்றாள். 

ஆயிரம் மதம் கொண்ட யானையை வென்ற வீரன் போல புன்னகை செய்தவன். அவளுள் ஆர அமர நிதானமாக அம்பு எய்து சங்கமித்து நகத்தவன். வெற்றி களிப்புடன் தன் மகளை பார்க்க முன் வீட்டுக்கு சென்றான். 

ஆனால் அவனுக்கு தெரியவில்லை. கூடிய சீக்கிரத்தில் ராணாவின் கண்ணில் மண்ணைத் தூவி விட்டு தப்பிக்க போகிறாள் மிறுதியா. சென்றவள் நேராக கார்கோடனிடம் வசமாக மாட்டி கொண்டாள். 

யார் அவளை காப்பாற்ற வருவார்கள்? 

திவ்யா அவள் நினைத்ததை சாதிப்பாளா? பார்ப்போம். 

வருவானா ராணா!  

EPISODE – 13

அவனது ஆட்டத்தில் துவண்டு போனாள் மிருதியா. எப்படி இவனிடம் வந்து சிக்கினோம்? அவளுக்கே தெரிய வில்லை. முன் வீட்டுக்கு காரில் போய் இறங்கினான் ராணா. அவனுக்காக எப்பொழுதும் எதிர் பார்த்து காத்திருக்கும் திவ்யா. இன்று இல்லை. கொஞ்சம் ஆச்சரியம் தான். 

என்ன பண்ண? அவளை முடிச்சிட்டியா? என கார்கோடனிடம் கேட்டாள் திவ்யா. 

இல்ல கண்ணு இந்த முறை மிஸ் ஆகி போச்சு. என தலையை சொரிந்து கொண்டே கூறினார் அவர். “நீ எதுக்கு லாயக்கு B* உன்னை நம்பி வேலை கொடுத்தேன் பாரு. என்னை எதாள அடிக்கிறதின்னு தெரியல.” என முனகினாள். 

“கண்ணு சொல்றத பொறுமையா கேளு! அந்த ஆபிஸ் பக்கம் நிறைய ஆள் நடமாட்டம் இருக்கு. கொஞ்சம் பொறு கண்ணு காரியத்தை கச்சிதமா முடிச்சிட்டு போன் பண்றேன்” என கூறினான் கார்கோடன்.

“சரி எத்தனை நாளைக்குள் முடிப்ப சொல்லு! எனக்கு காரியம் உடனே ஆகணும். இல்லன்னா நானே இறங்களாம்ன்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்.” என பற்களை கடித்த படி அழுத்தமாக கூறினாள். 

கண்ணு பொறு கண்ணு பிசிரில்லாம செஞ்சு தரேன் என அவனும் சொல்ல.. சரி என பெருமூச்சு விட்டவள் போனை கட் செய்தாள். 

டாடிஇஇஇ! என கன்வியின் குரல் கேட்க வெடுக்கென திரும்பினாள் திவ்யா. இதை அவள் எதிர்பார்க்க வில்லை. ரா.. ராணா எப்போ வந்தீங்க? என தயக்கத்துடன் அழைத்தாள். 

நீ போன் பேசிட்டு திரும்பும் போது வந்தேன் என்றான். அவளை கூர்ந்து பார்த்துக் கொண்டே, திவ்யா முகத்தில் எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் அருகில் நெருங்கி சரி வாங்க சாப்பிடலாம் என அழைத்தாள். 

நான் ஆல்ரெடி சாப்பிட்டேன். என ஒரு வார்த்தையில் முடித்தவன் குழந்தையை தூக்கிக் கொண்டு பேபி சாப்பிட்டாச்சா? என தன் மகளிடம் பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பித்தான். 

“No டாடி உங்களுக்கு தான் வெயிட்டிங்” என புன்னகையுடன் கூறினாள் கன்வி. 

“அப்படியா வாங்க நான் ஊட்டி விடுறேன் என அமர வைத்து மகளுக்கு ஊட்டி விட்டான். உங்களுக்காக நான் காத்திருந்தேன். ஆனால் நீங்க? உங்களுக்கு என்னையும் கன்வியையும் விட பிஸ்னஸ் தான் முக்கியம் சரி தானே” என சிணுங்கினாள். 

“அப்படி இல்ல.. எப்போவும் எனக்கு கன்வி தான் நினைவில் இருப்பாள். என் பொண்ணு நான் நினைக்காமல் ஒரு நாளும் இருந்தது இல்ல. அந்த அளவுக்கு என் பொண்ணு எனக்கு முக்கியம்” என்றான். 

அப்போ நான் முக்கியம் இல்லையா? என அவளின் உதடுகள் துடித்தது. ஒரு வேளை திவ்யா கேட்டு அவன் இல்லை என சொல்லி விட்டால் அதை அவளால் தாங்க முடியாது. எதுவும் கேட்காமல் விட்டு விட்டாள். 

தன் மகளுடன் கொஞ்சி பேசி சிரித்துக் கொண்டே படுக்கைக்கு வந்தான். கதை சொல்லி அவளின் தலையை வருடி கொடுத்து கொண்டே தூங்க வைத்தான். திவ்யாவுக்கு உள்ளுக்குள் “ஒரு வேளை கன்வி இல்லன்னா தன்னை தூக்கி வீசி விடுவான். கண்டிப்பா வாய்ப்பு இருக்கு. வயிற்றில் குழந்தையை சுமக்கும் போது கூட கண்டுக்கல.. குழந்தை பெத்து அதை பார்த்ததும் அப்புறம் தான் நம்பி இருக்கான்” என தோன்றியது. 

கன்வி தூங்கி விட வந்த வேலை முடிந்தது என நினைத்தவன். காலையில் குழந்தை எழும் நேரம் அருகில் இருக்க வேண்டும் அதற்கு தகுந்தார் போல வந்து விடுவோம் என நினைத்துக் கொண்டே எழுந்தான் ராணா. 

புடவையை இறக்கி விட்டு அங்க மொட்டுகள் திமிரிக் கொண்டு மிகவும் கவர்ச்சியாக காட்சியளிக்க அவன் மீது தாப பார்வையுடன் நெருங்கினாள். ராணா எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் அப்படியே நின்றான். “ராணா! யூ know ஃபர்ஸ்ட் அண்ட் லாஸ்ட் கன்வி பிறக்க காரணமான அந்த ராத்திரி மட்டும் தான். அதில் இருந்து நான் இது வரைக்கும் உங்களுக்காக ஏங்கி தவிக்கிறேன். முடியல வெட்கத்தை விட்டு கேட்கிறேன் I want you.. I need you” என கூறியவள் வேகமாக அவன் மேல் பாய சென்றாள். 

ராணா எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் அவளை எதிர் கொண்டான். அவனது உணர்ச்சிக்கு வடிகால் தியா..  மிருதியா ஆல்ரெடி போய் சம்பவம் பண்ணிட்டு தான் வந்திருக்கான். அது அவளுக்கு தெரியுமா என்ன? “ உனக்கு எதுவும் தோணலயா ராணா! என அவனது சட்டையை பிடித்து இழுத்தாள்” திவ்யா. 

மரக்கட்டை போல அவளை பார்த்தான் ராணா. உணர்ச்சிகள் எழ வில்லை. அவன் எந்த எதிர் வினையும் செய்யாமல் இருக்க, உள்ளுக்குள் ஒரே ஒரு யோசனை “ஸ்டிமுலேசன் பண்ற போதை வஸ்து கொடுக்கணும். இது ஒன்னு மட்டும் தான் நான் ராணா கூட கலக்க வழி” என சொல்லிக் கொண்டாள். 

அவளின் முகத்தை பார்த்தவன். கண்களை பார்த்து “எனக்கு interest இல்ல. என்னை விடு” என நகர்ந்தான். “சரி டைம் எடுத்துபோம் ஆனால் இப்போ எங்கே போறீங்க?” என கேட்டாள். 

“கெவின்னை ஸ்டடி ரூம்க்கு வர சொல்லி இருக்கேன் ஆபிஸ் ஒர்க் பார்க்கணும் என கூறியவன் ஸ்டடி ரூமுக்கு அழைத்தான்.. கையில் லேப் டாப் மற்றும் கோப்புகள் என ஸ்டடி ரூம் சென்றான் கெவின் ஏற்கனவே ராணா உள்ளே இருந்தான். 

திவ்யா அவன் என்ன செய்கிறான் என நோட்டம் விட்டவள் மீண்டும் அறைக்குள் வந்து பைத்தியம் பிடித்தவள் போல அங்கும் இங்கும் நடந்தாள். அவளின் சிந்தை நான்கு வருடங்களுக்கு பின்னால் சென்றது. 

Seventh heaven pub.. பெங்களூரில் மிகவும் பிரபலமானது. அதற்கு காரணமே இந்த பப்ல மட்டும் தான் யார் யாருடன் date செய்து ஆடுகிறார்கள் என தெரியாது. கிட்ட தட்ட blind date போல ஆனால் அதை விட முக்கியமாக விசயம். இப்போது வளர்ந்த தொழிலதிபர்கள் மற்றும் சினிமா நட்சத்திரங்கள் என அனைவரும் இங்கிருந்து தங்களது இணையை அவர்களின் முகம் பார்க்காமல் மாஸ்க் அணிந்து காதல் செய்து திருமணம் செய்து இருக்கிறார்கள். 

இது அத்தோடு முடிந்து விட வில்லை. இந்த seventh heaven ஹோட்டல் ரூமும் கிட்ட தட்ட அப்படி தான் உள்ளே செல்லும் முன் ஐ மாஸ்க்.. வெளியே face மாஸ்க் என மிகவும் பிரபலம். அதை விட முக்கிய குறிப்பு பெங்களூர் மேல் தட்டு மக்கள் அதிகம் சிக்கும் இடம் இங்கு தான். அதனால் நிறைய பணக்காரர்களை படுக்கை வரை அழைத்து சென்று தன் அங்க வனப்புகளை காட்டி கிறங்க வைத்து கார்கோடனை வைத்து பிளாக் மெயில் செய்து பணம் பறிக்கும் ஒரு கல்லூரி படிக்கும் பெண் தான் திவ்யா. 

தான் மிகவும் அழகாக தெரிய வேண்டும் என்பதற்காக லிப் filler மற்றும், plastic surgery மற்றும் மூக்கு பகுதியில் சர்ஜர் என அத்தனையும் செய்து மயக்கி கொண்டு வந்தாள் திவ்யா. அவள் படிக்கும் அதே கல்லூரியில் திவ்யாவின் தங்கை காவியா மற்றும் மிருதியா வகுப்பு தோழி. இப்படி இருக்கையில் காவியா மிகவும் நன்றாக படிக்கும் மாணவி. அவளுக்கு seventh heaven pubக்கு செல்ல வேண்டும் என அத்தனை ஆசை அப்படி இருக்கையில் தனக்கு துணையாக மிருதியாவை அழைத்துக் கொண்டு அவள் வர மாட்டேன் என சொல்ல சொல்ல கேட்காமல் காவியா அழைத்து சென்றாள்.

காவியா தன் அக்காவுக்கு தெரியாமல் அந்த கிளப் பார்ட்டிக்கு  அவ்வப்பொழுது மிருதியை அழைத்து வருவாள். “ஹே பாரு பாரு மாஸ்க் போட்டிருக்காங்க இங்கே இருக்க எல்லாரும் பணக்காரங்க டி! எத்தனை தடவை இங்கே வந்தாலும் போறதுக்கு மனசே வர மாட்டுக்கிது என ஆச்சரியமாக அங்கிருக்கும் ஆண்களின் உடை தோற்றம் என அனைத்தையும் பார்த்து பிரமித்து போனாள். 

ஆனால் மிருதியாவுக்கு மிகவும் பயம் ஏற்கனவே அவளின் குடும்ப சூழல் காரணமாக ராஜியுடன் தான் வளர்ந்து வருகிறாள். தன் தாய்க்கு விசயம் தெரிந்தால் உண்டு இல்லை என செய்து விடுவார். அதை விட ராமன் மற்றும் சுபா அத்தைக்கு தெரிந்தால் என்ன ஆவது என வருத்தத்தில் இருந்தாள். 

இப்போ எதுக்கு டி இப்படி முகத்தை தூக்கி வச்சிருக்க? முதல் தடவையா வரோம்? ஓவரா பண்ணாத மிருதி என காவியா அவளை கட்டாய படுத்தி ஆட்டம் ஆட அழைத்து சென்றாள். ஆண்கள் முகத்துக்கு மாஸ்க் என்றால் பெண்கள் கண்களுக்கு மட்டும் அணிய வேண்டும். இது தான் அங்கு எழுதப்படாத சட்டம். 

அப்படி இருக்கையில் அந்த கிளப்பில் வேலை செய்யும் தினேஷ் அவளை போனில் அழைத்தான்.  திவ்யாவுக்கு அவன் தான் informer. சொல்லு டா பா* டர் என அவள் புன்னகையுடன் அழைக்க.. 

பெரிய பார்ட்டி life time செட்டில்மென்ட் வரியா என அழைத்தான் தினேஷ். வாட் என திவ்யா வாயை பிளக்க.. 

ஆமா பார்ட்டி மும்பை.. ரப் அண்ட் டப் தான் ஆனால் பெரிய கை கொஞ்சம் முயற்சி பண்ணி பாரு! வருசா வருஷம் வருவார். என்னோட ஓனர்க்கு ரொம்ப நெருக்கம். இது வரைக்கும் ரூமுக்கு பொண்ணுங்க கூட போனதே இல்ல.. பார்த்திட்டு போயிடுவார். என்றான் தினேஷ். 

பார்க்க எப்படி இருப்பான்? என திவ்யா ஆவலுடன் கேட்க.. 

முகத்தை பார்த்தது இல்ல டி b*ச் என்றான் தினேஷ். 

சரியான தகவல் தானே! கிழவன் கிட்ட மாட்டி விட மாட்டியே? என திவ்யா கேட்க…

ஹே கையில் ரோலக்ஸ் வாச் மின்னிது, மொத்தமா அந்த ஆள் வந்திருக்க கார் கூட பிராண்ட் தான் என்றான் தினேஷ். 

அப்படியா என்ன காரு? என திவ்யா ஆவலுடன் கேட்க.. 

ரோல்ஸ் ராய்ஸ் என்றான் தினேஷ்.. 

திவ்யாவின் கண்களில் தங்க காசுகள் மின்னியது.  அப்படியா இப்போவே வரேன் என குட்டையான உடையில் மொத்தமும் தன்னை அலங்கரித்து கொண்டு கார்கோடனின் மகன் தீனா ஒரு வளர்ந்து வரும் விஞ்ஞானி. சட்டத்துக்கு புறம்பாக போதை பொருள் ஆராய்ச்சி செய்து அதை விற்று அதில் பயோடெக்னாலஜியில் ஆராய்ச்சி செய்கிறான்.  அதற்கு திவ்யா தான் உதவி செய்கிறாள் அவனிடம் இருந்து தேவையான போதை மருந்தை வாங்கிக் கொண்டு கிளம்பினாள். 

லட்சுமி விடாமல் போன் அடித்தார் தன் மகனுக்கு. 

Irritate பண்ணாத மாம் என ராணா கோபத்துடன் கற்ஜிக்க. . அம்மாவுக்காக போயிட்டு வா! நாலு நாளில் திரும்பி வந்திடுவ.. வந்ததும் பாரின் பறக்கிற.  பாரின் போறதுக்கு முன்னாடி என்னோட மருமகளை கண்ணில் காட்டிட்டு போயிட்டா அடுத்த முறை நீ வரும் போது பொண்ணோட ரெடியா இருப்பேன். நீ வந்ததும்  உனக்கு கல்யாணம் பண்ணிடுவேன் டா தீரா  என்றார். 

முடியாது. 

அப்போ இனி என் கிட்ட பேசாத! நான் அப்பா கிட்ட சொல்லி உன்னை எப்படி வழிக்கு கொண்டு வரேன்னு பாரு என வைக்க போக.. 

போறேன் என ரணதீரன்  போனை கட் செய்தான். 

மீண்டும் அழைப்பு வந்தது. வாட்? என எரிந்து விழுந்தான். 

ஸ்மார்ட்டா போயி காரில் கெத்தா இறங்கு என லட்சுமி கூற..

சரி என்றவன் வேண்டும் என்றே பைக்கில் சென்றான் ராணா. 

அங்கே மிருதியா..

வருவான்..  

EPISODE – 14 

இரவு பத்து மணியை தாண்டி இருக்க “seventh heaven” கேளிக்கை விடுதியை சுற்றி நிறைய இளவட்டங்களின் அணிவகுப்பு கண்ணை கவர்ந்தது. 

மிருதியா பயத்துடன் காவியாவிடம் எனக்கு பயமா இருக்கு டி! ரியாவுக்கு தெரிஞ்சா எங்க வீட்டில பிரச்னை ஆகிடும். நான் போறேன் டி என எவ்வளவோ கெஞ்சினாள். காவியா முகத்தை தூக்கி வைத்துக் கொண்டு, டூர், IVன்னு எது கூப்பிட்டாலும் வர மாட்டிக்கிற. இன்னும் எவ்ளோ நாள் ஒண்ணா படிக்க போறோம்? படிச்சு முடிச்சதும் உன்னோட கேரியர் பார்த்திட்டு போயிடுவ! என்னையெல்லாம் மறந்திடுவ? சரி விடு விருப்பம் இல்லாதவர்களை கூப்பிட கூடாது. நான் தான் உனக்கு முக்கியம் இல்லையே! என சொல்லிய படி அவளின் கையை விட்ட காவியா அவ்விடத்தை விட்டு நகர்ந்தாள். 

ஹே ஹே காவியா! பிளீஸ் இரு இருடி! என கையை பிடித்துக் கொண்டவள். சரி சரி நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா? அடிக்கடி வர வேண்டாம் வீக்லி ஒன்ஸ் மட்டும் வரலாம் என்றாள் மிருதியா. இதை கேட்டதும் காவியா சிரித்துக் கொண்டே பெங்களூர் வாழ்க்கையில் இதெல்லாம் சாதாரணம் மதுரை எப்படி நம்ம ஊரில் தூங்கா நகரமோ அதை விட இங்கே இந்த இடம். பாரு இப்போ கூட பகல் மாதிரி இருக்கு என சொல்லிக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தார்கள். 

BMW K 1600 கருப்பு நிற இரு சக்கரவாகனத்தில் கெத்தாக வந்து இறங்கினான் ராணா! அங்கிருக்கும் ஆண்களுக்கு அந்த வண்டியின் விலை என்ன என்பது தெரியும் அரை லட்சம். என்பதால் வண்டியை வைத்தே அவனது அந்தஸ்தை மதிப்பீடு செய்தார்கள். 

அங்கிருக்கும் மற்ற பெரிய பணம் படைத்தவர்கள் ரோல்ஸ் ராயிசில் வழுக்கி கொண்டு வந்து இறங்கினார்கள் அதில் ஒருவன் தான் சஞ்சய். ராணாவின் நட்பு இருவரும் ஒன்றாக தான் படிக்கிறார்கள். நீயா? நீயா? என ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டார்கள். சஞ்சய் மிகவும் துறுதுறுவென இருப்பவன். சாக்லேட் பாய் என சொல்லலாம். ஆனால் ராணா அவனுக்கு அப்படியே ஆப்போசிட் யாரிடமும் ஒட்ட மாட்டான் வந்த வேலை என்னவோ அதை மட்டும் தான் செய்வான். 

நீ எதுக்கு டா இங்கே வந்த? உன்னை பார்த்தாலே பொண்ணுங்க பத்தடி தூரத்தில் நின்னுக்கும் அப்படி இருக்கும் போது இங்கே வந்து எதுக்கு டைம் வேஷ்ட் பண்ற? என சஞ்சய் கிண்டலடித்து சிரித்தான். இரும்பு மனிதன் போல அவனை திருப்பி முறைத்தான் ராணா. 

சரி சரி வா! போகலாம் என இருவரும் உள்ளே நுழைந்தார்கள். அங்கே நுழைவதற்கு முன் மாஸ்க் கொடுக்க பட இருவரும் ஃபேஸ் மாஸ்க்கை போட்டுக் கொண்டார்கள். இருவரும் உள்ளே செல்ல, அங்கு சென்றதும் சஞ்சய் அவனது வசீகர முகத்தை  வேண்டும் என்றே பெண்களின் முன்  காட்டி விட்டு மாஸ்க்கை சரி செய்தான். 

ராணா தன் நண்பனை கை பிடித்தான். என்ன டா ராணா? என சஞ்சய் கேட்க.. இதுக்கு தான் அவ்ளோ பில்ட் அப் விட்டியோ? என கேட்டான். 

அது வந்து.. அது என சஞ்சய் தடுமாற அசுரன் சிரிப்பதை போல ராணா சிரித்தான். அதில் அவமான பட்ட சஞ்சய் அவனிடம் சரி டா அப்டின்னா உன்னோட முகத்தை காட்டாம ஒரு பொண்ணை பிக் அப் பண்ணிடுவியா. 

எனக்கு பொண்ணுங்க மேலே இன்டர்ஸ்ட் இல்ல என மதுவை எடுத்து ஒவ்வொரு மிடுக்காக குடிக்க ஆரம்பித்தான். இதை கேட்டதும் இளக்காரமாக சிரிக்க ஆரம்பித்தான் சஞ்சய். 

இப்போ எதுக்கு அசிங்கமா சத்தம் வர அளவுக்கு உன்னோட பல்லை காட்டுற? என கடுகடுத்தான் ராணா. 

அப்புறம் எதுக்கு டா இங்கே வந்த? இப்போ இந்த வெட்டி சீன்? இதையெல்லாம் என்னை நம்ப சொல்றயா? என கோழி போல கொக்கரித்தான். 

“ரொம்ப பேசிட்ட வாயை அடக்கு” என்றான் ராணா. 

அப்போ ஒத்துக்க என சஞ்சய் பெண்களை பார்த்து கை அசைத்தான். 

என்னன்னு? என ராணா குரலில் அதட்டல் தெரிந்தது. 

நீயும் என்னை போல தான்னு உன்னோட முகத்தை காட்டி தான் பொண்ணுங்களை மடிப்பேன்னு ஒத்துக்க என்றான் சஞ்சய். 

நெவர் என ராணா கடுமையாக உரைத்தான். 

அப்போ இங்கே போறதுக்குள்ள உன்னோட முகத்தையே காட்டாமல் ஒரு பொண்ணை பிக்கப் பண்ணி காட்டு அப்போ ஒத்துக்கிறேன் என்றான் சஞ்சய். 

பிக் அப் பண்ணா எனக்கு என்ன profit? என கேட்டான் ராணா. 

டேய் அந்த பொண்ணே உன்னோட புரோபெர்ட்டி தான் டா! உலகத்திலேயே ரொம்ப மோகமான விசயத்தில் பொன்னும் ஒரு முக்கிய மோகம் டா ஒவ்வொரு பொண்ணு கிட்டயும் ஒவ்வொண்ணு புதுசா கிடைச்சுக்கிட்டே இருக்கும் என்றான் சஞ்சய். 

நான் உன்னோட explanation கேட்கல. எனக்கு என்ன profitன்னு கேட்டேன் அதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லு என மீண்டும் கேட்டான். நீயே கேளு? உனக்கு என்ன வேணும்? என சஞ்சய் கேட்டான். 

ராணாவின் மூளை எக்கு தப்பாக யோசித்தது. என்ன டா பயங்கரமா யோசிக்கிற? என சஞ்சய் கேட்க..  ம்ம் சொல்லவா? 

சொல்லு என்றான் சஞ்சய். 

நான் போற இடத்துக்கு நீ வழி விட்டு வேடிக்கை பார்க்கணும். என் கூட மோத கூடாது. 

புரியல என சஞ்சய் கேட்க, இங்கே பெங்களூர் அண்ட் மும்பைல மோஸ்ட்லி டவர் ஷிப்ல எங்க டாடிக்கு போட்டியே உன் டாடி தான். சோ இதுல நான் என் டாடி பிஸ்னஸ்சை டேக் ஓவர் பண்ணிக்கும் போது ஃபர்ஸ்ட் மூணு டெண்டர் எவ்ளோ பெருசா இருந்தாலும் சரி நீ வர கூடாது. I mean RV குருப் கோட் பண்ணுதுன்னு உனக்கு தெரிஞ்சாலே நீ அதில் விலகிடனும். நீ மட்டும் இல்ல உன்னோட கம்பெனி வர கூடாது என்றான் ராணா. 

டேய் டேய் யார்ரா நீ! பலே கேடியா இருக்க என சஞ்சய்க்கு குடித்த மது புரை ஏறியது. 

ராணா அவனை பார்த்து தேவையில்லாம பேசாதே! Deal or no deal என கேட்க .. சஞ்சய்க்கு ராணாவின் பேச்சு சுவாரஸ்யமாக இருக்க, பார்க்கலாம் டா! அப்படி என்ன வித்தையை காட்டி சாரி உன்னோட முகத்தை காட்டாமல் ஒரு நாள் 24 மணி நேரம் ஒரு அழகான பொண்ணு கூட இரு அப்போ நான் ஒத்துக்கிறேன் டா. நீ சொன்ன மாதிரி மூணு தடவை இல்ல 5 தடவை நீ போற இடத்துக்கு நானும் என்னோட டாடியும் வர மாட்டோம். 

பக்கா! என ராணா கேட்க.. 

ம்ம் பக்கா என்றான் சஞ்சய்.   அடுத்த நொடி இருவரும் ஆளுக்கு ஒரு திசையில் அமர்ந்து கொண்டார்கள். 

சஞ்சையின் முகத்தை பார்த்ததால் அனைத்து பெண்களும் அவன் மேல் விழாத குறையாக நின்று கொண்டிருந்தார்கள்.

இன்னிக்கி எல்லாருக்கும் என்னோட ஸ்பெசல் ட்ரீட் முழு செலவும் என்னோடது என கூறினான் சஞ்சய். 

காவியா வேகமாக உற்சாகத்துடன் கத்திக் கொண்டே அந்த கூட்டத்தில் சேர்ந்து கொண்டாள். மிருதியாவுக்கு துளி கூட விருப்பம் இல்லை. அவள் நேராக கூட்டமில்லாமல் அமைதியாக  இருக்கும் இன்னொரு பக்கம் வந்தாள். உங்களுக்கு என்ன ட்ரிங்க்ஸ் வேணும் மேடம் என வெயிட்டர் கேட்க..  

எனக்கு நான் ஆல்கஹாலிக் வேணும். கூடவே வெஜ் சைட் டிஷ் வேணும் என்றாள் மிருதி அந்த வெயிட்டர் அவளை வித்தியாசமாக பார்க்க.. அவரிடம் அதற்குண்டான பணத்தையும் நீட்டினாள். 

என்ன மேம் இது? 

இது நான் குடிக்கும் ட்ரிங்க்ஸ்க்கு பணம் என்றாள் மிருதி. 

அருகில் மதுவை மெல்ல குடித்துக் கொண்டிருந்தவன் பார்வை மெதுவாக மிருதியின் பக்கம் திரும்பியது. வெயிட்டர் எடுத்து விவரிக்க, இல்ல வேணாம் எனக்கு free எல்லாம் பிடிக்காது. நீங்க எடுத்துக்கோங்க என சொல்லி அனுப்பினாள். 

அவளின் பேச்சில் சுவாரஸ்யம் தெரிய அவளை இன்னும் ஆராய எண்ணிய மனதுக்கு முதல் உத்வேகம் கொடுத்தது. அந்த மான் விழி மாஸ்க் உள்ளே இருக்கும் மீன் போன்ற கண்கள் தான். ராணா do something என மூளை திட்டம் தீட்ட.. அடுத்த நொடி வேலையை ஆரம்பித்தான் ராணா. அவள் பானத்தையும் சைட் டிஷ்சையும் வாங்கிக் கொண்டு நகர்ந்தவள் கால் இடறி எதிரில் அமர்ந்து கொண்டிருக்கும் ராணாவின் மேல் விழ போக..  

இடையுடன் வளைத்து பிடித்தான் மெல்லின பெண்ணவளை. அந்த பானம் மற்றும் டைம் பாஸ் டிஷ் மொத்தமும் கீழே கொட்டி விட உதடுகள் பாவமாக வளைந்து உணவை பார்த்ததே தவிர கை வளைவுக்குள் இருக்கும் ஆண் மீது எண்ணம் செல்ல வில்லை. 

க்கும் என தொண்டையை கணைத்தான். சாரி சாரி சார்! என அவள் படபடத்துக் கொண்டே கூற, வயிட்டர் என அழைத்தான் கம்பீர குரலில், சார் என ஒருவர் ஓடி வந்தார். இன்னொன்னு செட் கொடுங்க.. 

இல்ல சார் என் கிட்ட பாக்கெட் மணி இல்ல தீர்ந்து போச்சு என மிருதி சொல்ல.. நான் வாங்கி தரேன் என்றான் ராணா. 

நீங்க எதுக்கு எனக்கு வாங்கி தரணும்? என மிருதி கேட்க.. 

கடன் தான்! நாளைக்கு திருப்பி கொடுத்திடு பாரு நீ சாப்பிடாமல் இருந்தால் எல்லாரும் உன்னை தான் பார்ப்பாங்க.  ஒரு மாதிரி உனக்கு ஓகே வா! 

நான் அது நாளைக்கு வர மாட்டேனே! என்றாள் மிருதி. 

அப்போ எப்போ வருவ? 

நெக்ஸ்ட் சாட்டர்டே என்றாள். 

ஓ ஓகே நெக்ஸ்ட் சாட்டர்டே மீட் பண்ணலாம். 

உங்களை எப்படி எனக்கு தெரியும்? நீங்க யாரு? என மிருதி கேட்க…

நீ யாரு? உன் பேர் என்ன என ராணா கேட்டான் அவனது மனதில் முழுதாக அவளின் உருவம் பதிந்து போனது. 

நான் என் பேரு தியா! என்றாள் மிருதியா. 

ஐம் தீரன் என்றான் ரணதீரன். 

அப்போ நெக்ஸ்ட் சாட்டர்டே மீட் பண்ணலாம் இதே இடத்தில் நான் உனக்காக வெயிட் பண்ணுவேன் இதே டிஷ் ஆர்டர் போட்டு இருக்கேன். நீ வந்து பே பண்ணனும் என்றான் ராணா. 

ஓகே சார் என மெல்ல நடந்து கூட்டத்தில் காணாமல் போனாள் மிருதி. 

சஞ்சய்யுடன் படுக்கையை பகிர்ந்தவழுக்கு, சஞ்சயின் போனில் ராணாவை பார்த்ததும் அவனை அடைய வேண்டும் என ஆசை தோன்றியது. 

அவள் வருவாளா? என ஆவலாக காத்திருந்த கண்களுக்கு அவள் வந்து விட்டால் என்று அவளின் வாசம் சொன்னது. வளைத்து பிடித்த கைகள் இந்த முறை அணைத்து பிடிக்க போகிறது. கூடவே அவளை மொத்தமாக கொள்ளை கொண்டு அவனுள் சேர்க்க போகிறான் ராணா. 

இங்கே நிகழ் காலத்தில் இதே காட்சியை தான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தான் ராணா. அவன் முன் ஒயிலாக வந்து நின்றாள் மிருதி மிகவும் அழகாக. 

வருவான். 

EPISODE – 15 

தியா” என உதடுகள் முனுமுனுக்க அப்படியே சோபாவில் சரிந்தான் ராணா. அவளை முதன் முதலாக சந்தித்த அந்த நொடி இப்பொழுது கூட நினைவில் இருக்கிறது. அவளுக்கு இல்லையா? என்பது தான் அவனது ஐயம்.

இவனிடம் இருந்து எப்படி தப்பிப்பது? என யோசித்துக் கொண்டே மிருதி கடைசியாக ஒரு யுக்தியை கையாள முயற்சி செய்தாள். தன்னை அழகாக அலங்கரித்து கொண்டவள் நேராக அருகில் வந்து அவன் உறங்கி கொண்டிருக்கும் சோபாவின் முன் நின்றாள். 

க்கும் என தொண்டையை கணைத்தாள். ராணா கண்களை திறக்காமல் வீட்டில் நான் இருக்கும் போது உன்னை எங்கேயும் விட மாட்டேன்னு உனக்கு தெரியும் தானே! எதுக்கு இப்படி மூச்சு முட்ட ரெடி ஆகி என் முன்னாடி வந்து நிக்கிற? என்ன விசயம் என கேட்டான். 

மிருதியா உச்சகட்ட அதிர்ச்சியில் சிலை போல நின்றாள். இப்படியே நின்னா? என்ன அர்த்தம்? பதில் சொல்லு. என மெதுவாக கண்களை திறந்து பார்த்தான் ராணா. 

அவள் முகத்தில் முத்து முத்தாக வியர்வை துளிகள் உருண்டு கொண்டு நிற்க, மெதுவான குரலில் எப் எப்படி? நா … நான் இங்கே இருக்கிறது வந்தது எல்லாம் உங்களுக்கு தெரியும்? என கேட்டாள். 

என்ன விஸ்யம் சொல்லு? என ராணா மெதுவாக கண்ணை திறந்து பார்த்தான். அவன் முன்னால் அழகு பதுமையாக வந்து நின்றாள் மிருதி. மெல்லிய தங்க செய்யின் கழுத்தை அழுத்தமாக பிடித்து கொண்டிருக்க, இறுக்கி பிடித்த தங்க வண்ண ஜாக்கெட், சிவப்பு வண்ண ஜார்ஜெட் புடவையில், இரண்டு பக்கமும் முடி எடுத்து பின்னி அப்படியே விரித்து விட்டவள். அவனை ஒரு வித பதட்டத்துடன் பார்த்துக் கொண்டு நின்றிருந்தாள். 

அவளின் கண்களை கூர்மையாக பார்த்தான் ராணா! அவள் உடனே சேலையின் தலைப்பு முந்திய சுற்றிக் கொண்டு நின்றிருந்தாள். என்ன விசயம்? என மெல்லிய குரலில் கேட்டான். 

அது எனக்கு வீ… வீட்ல இருக்க ஒரு மாதிரி இருக்கு. நான் கோவிலுக்கு போயிட்டு வரட்டுமா? எனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லையே என இதழ் வளைத்து கூறினான் ராணா. 

எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு. என்னோட மனசுக்கு நிம்மதி வேணும். என மெதுவாக தலையை நிமிர்ந்து பார்த்தவள். போயிட்டு வரட்டுமா? பிளீஸ் என கெஞ்சினாள். 

வேணாம் எனக்கு இப்போ என அவளின் புடவை முந்திய இழுத்தான். அவள் முகம் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு சுளித்தாள். மெல்ல மெல்ல வேக மூச்சுடன் அவளை தூக்கி கொண்டவன் முத்தமிட்ட படி அவளின் வாசனையை உள் இழுத்துக் கொண்டு படுக்கை அறைக்கு சென்றான். 

அவனது கைகளில் துவண்ட கொடியாக இருந்தாள் மிருதி. சாமி கிட்ட எப்படி என்னை விட்டு தப்பிச்சு ஓடலாம்ன்னு தானே pray பண்ண போற? சரி தானே? என்றான் சூடான முத்தங்களை அவளின் கழுத்துக்கு வழங்கி கொண்டே… அப் அப்படி இல்லை. உங்களை அப்படி ஏமாத்திட்டு எப்படி போக முடியும்? நான் எனக்கு ஹான் எங்க அப்பாவை பார்க்கணும் போல தோணுச்சு கோவிலுக்கு போயிட்டு வர மாதிரி போய் அப்பாவை பார்க்க நினைச்சேன். என்றாள். 

அப்பாவை பார்க்கணுமா? என்றவன் அவளின் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்த்தான். மிருதி அவளின் சங்கு கழுத்தை பிடித்துக் கொண்டு சத்தியமா அப்பாவை பார்க்கணும் அதுக்கு தான் போறேன் என்றாள். 

அவளை மெதுவாக படுக்கையில் உருட்டி விட்டான் பூ பந்து போல, அவள் மூன்று சுற்று போய் அவனை பார்க்க, எதுவும் பேசாமல் அவனது சட்டையை கழட்டி போட்டவன். அருகில் நெருங்கி முக சுளிப்புடன் உடையை களைய ஆரம்பித்தான். 

என்..  என்னாச்சு…? என மிருதி கேட்க..  இந்த சாரி டிஸ்டர்ப் பண்ணுது? இதை ரிமூவ் பண்ண எவ்ளோ கஷ்டம்? Oh yaar..  என முனகி கொண்டே  உடையை விலக்கினான். மிருதியாவின் மனதிலும் முகத்திலும் அப்பட்ட அதிர்ச்சி அப்போ நான் இவனை எந்த இடத்திலும் ஈர்க்கவே இல்லையா? என்று தான் தோன்றியது. என்ன மனிதனாக இருப்பான் இவன்? இல்லை இல்லை இவன் மனிதனே இல்லை. அசுரன் என பெரு மூச்சை அவள் விடும் நேரம் ஆவேசமாக உதட்டை கடித்து கவ்வி இருந்தான். 

மிருதி மனதுக்குள் முகத்தில் பிடிக்காத மாதிரி காட்டிக்க கூடாது. அவனை ஆதரித்து அவனை முழுதாக நம்ப வைக்க வேண்டும் என நினைத்தவள். பின்னந்தலையை வாகாக பிடித்துக் கொண்டு ராணாவின் முத்தத்தில் கரைந்து உருகுவது போல காட்டிக் கொண்டவள் ஆத்மார்த்தமாக கலவியில் ஈடுபட்டாள். 

புருவங்கள் இரண்டும் மேலே ஏற அவளை காந்த கண்களுடன் பார்த்தவன். அவளின் மோவாய் பிடித்து வெட்கம் கொண்ட முகத்தை ஆராயிந்தான். அவள் வெட்கத்தில் முகத்தை மூடி கீழ் உதட்டை கடித்துக் கொள்ள.. அவளின் கையை விலக்கி விட்டவன். உதட்டில் கள் உண்டு கண்களில் கலந்து போதை ஆனான். 

அங்கங்கள் இரண்டும் குழந்தையை அரவணைத்து கொஞ்சுவது போல இந்த வளர்ந்த அசுர குழந்தையை அரவணைத்து கொஞ்சியது அவளின் மார்பு. அந்த கூடல் ராணாவுக்கு பல கதை சொன்னது. அனைத்தும் முடிந்ததும். அவனது மார்பில் தலை சாய்த்து கொண்டாள். ராணா மெதுவாக வில்லத்தனமான ஒரு புன்னகை சிந்தினான். ஆனால் அவளை அப்படியே விட்டு விட வில்லை தலையை வருடி கொடுத்து அவனது கைகள் அவளின் உடலில் அலைபாயிந்தது. அவனது மார்பில் உரிமையுடன் சாயிந்தவள்.‌

என்னங்க? என அழைத்தாள். 

என்னங்க? 

என்னங்க? என மூன்றாவது அழைப்பில் தான் 

“ம்ம்” கொட்டினான். 

நான் எங்க அப்பாவை போய் பார்த்திட்டு வரட்டுமா? என பவ்யமாக கேட்டாள். 

எதுக்கு போய் பார்க்கணும்? போன் இருக்கே அதுல வீடியோ கால் பண்ணி பேசு. 

இல்ல அது நான் இருக்கிற இடம் தெரியாது. வீட்டுக்கு வந்து தங்குன்னு சொல்றாங்க அதனால் தான் பிளீஸ் நான் போயிட்டு வந்துடுவேன் என்றாள். 

ம்ம் போயிட்டு வா! என்றான். 

அவள் கண்களில் மின்னல் வெட்டியது. எழுந்தவன் அடுத்த தேடலுக்கு வித்திட்டு வித்தகன் ஆகி போனான். இப்படியே இருக்க அடுத்த நாள் அவனிடம் பெர்மிஷன் கேட்டவள். எந்த சத்தமும் இல்லாமல் சென்று வந்தாள். 

ராணா அவளின் முகத்தை பார்த்தவன். எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் நகர்ந்தான். தேங்க்ஸ் என அருகில் போய் நின்றாள். 

எதுக்கு? என லேப் டாப்பில் அவனது விரல்கள் தட்டச்சு செய்து கொண்டே அவளை ஒரே பார்வையில் மட்டுமே தீண்டியது. 

என்னை வீட்டுக்கு விட்டீங்களே! அதான் என புன்னகையுடன் நின்றாள். 

ராணா நன்றாக உடலை வளைத்து முறித்து நெட்டி எடுத்தவன். குளிக்கலாமா? என எழுந்தான். 

அவள் ஒன்றும் புரியாமல் அவனை பார்க்க, உன்னோட தேங்க்ஸ் வேணாம். எனக்கு குளிக்க கம்பனி கொடு என அனுமதி கேட்க வில்லை அள்ளி அணைத்துக் கொண்டு சென்றான். 

மிருதி எதுவும் பேசாமல் ஒரு வித பதட்டத்துடன் இருந்தாள். கணக்கில்லாத முத்தங்கள் எல்லை கடந்து சென்றது. அவளின் ஒட்டு குடல் ஆப்பிரேசன் செய்த தையலை வருடி கொண்டே முத்தமிட்டான். அவள் ஈரத்தில் ஊறிய சந்தன கட்டை போல அவனுக்கு வாசம் கொடுத்தாள். வாசலை கொடுத்து திறந்து வைத்தாள். 

இப்படியே ஒரு வாரம் சென்று விட..  மீண்டும் வந்தாள். 

ம்ம் அப்பாவை பார்க்க போகணுமா? 

ஆமா என்று கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள். 

“ம்ம் போயிட்டு வா” என்றான் ராணா.. 

போறேன் என்றவள் ராணாவின் சிங்கத்தின்  கோட்டையில் இருந்து தப்பித்து நரியின் கையில் மாட்டிக் கொண்டாள்.

கார்கோடன் அவளை கட்டம் கட்டி தூக்கி விட்டான்.

அடுத்து என்ன நடக்குமோ 

வருவான். 

EPISODE – 16 

அவனது கை சிறைக்குள் வந்து கிட்ட தட்ட இரண்டு மாதங்கள் ஆகி விட்டது. ராணாவின் கை வளைவுக்குள் கிறங்கி மயங்கி அவனையே சுற்றி வந்தாள். எதற்கு? எதற்காக இருக்கும்? கண்ணில் மண்ணைத் தூவி விட்டு போக தான். 

என்னங்க என சொல்லிக் கொண்டே முன்னால் வந்து நின்றாள் மிருதியா. ம்ம் என  புருவங்கள் உயர்த்திக் கொண்டு பார்த்தான்.  நான் என தயங்கினாள். 

உங்க அப்பாவை பார்க்கணுமா? என கேட்டான். ராணா அவள் மனதில் இருப்பதை படித்து கொண்டது போல… 

ஆமா என கண்கள் மின்ன அவனை  பார்த்தாள். 

ம்ம் முடிவு பண்ணிட்ட… 

அது உங்க கிட்ட கேட்டு தானே போறேன்! நான் போகட்டுமா? 

“Go ahead” என சொல்லி விட்டு அவனது வேலையில் மூழ்கினான். 

ஒரு பெரு மூச்சை விட்ட படி, தன் தந்தைக்கு அழைத்தாள் மிருதி. அப்பா நான் வீட்டுக்கு வரேன். என பேசிக் கொண்டே சென்றாள். கெவின் வேலை விசயமாக ராணாவை பார்க்க வந்தவன் கோப்புகளை நீட்டினான். 

“Treasurer black” சிகரெட்டை நேர்த்தியாக உதட்டில் வைத்து பற்ற வைத்தவன். கால் மேல் கால் போட்ட படி ஊதினான் ராணா. 

பாஸ் என பதட்டத்துடன் கோப்புகளை மூடிய  கெவின். எதுவும் பிரச்சனையா என கேட்டான். ஏன் என்றால் எதாவது பிரச்னை, கோபம், ஆத்திரம் போன்ற விசயங்கள் மலையளவு அதிகமாகும் போது மட்டுமே இந்த புகைப்பிடிப்பது அரிதாக தோன்றும். அந்த அரிது கடலில் எழும் சுனாமியை போல ஆக்ரோசமாக இருக்கும். அப்படித்தான் இன்றும். கெவினின் அடி வயிறு கலங்கி போனது அடுத்து என்ன நடக்குமோ என அவன் கதிகலங்கி நின்றிருந்தான். 

என்ன அமைதியா இருக்க? என வட்டமாக இழுத்து விட்டான் ராணா. 

அது பாஸ் என அவன் தயங்கினான். 

அந்த சிகரெட்டை சுண்டி விட்டு சிவந்த கண்களில் பார்த்தவன். மிருதியா இந்த நிமிடத்தில் இருந்து என்ன பண்றா? எங்கே போறா? ஈச் அண்ட் எவரி செகண்ட் அப்டேட் பண்ணு என எழுந்தவன். தீம்  பார்க் புராஜக்ட் மீட்டிங் இருக்கு சோ நான் அங்கே போறேன். நீ என இரண்டு விரல்களை கண் காட்டி கீப் வாட்ச் என சொல்லி விட்டு கோட்டை போட்டுக் கொண்டு கிளம்பினான். 

தீம் பார்க் புராஜக்ட் காரசாரமான விவாதம் கோப்புகள், மினிஸ்டர், இன்வஸ்டர்ஸ், சிவில் என்ஜினியர்ஸ் என எக்க சக்க வேலைகளை மூன்று நாட்களில் முடித்து வேலையை துரித படுத்தி சரியான நேரத்தில் ஆரம்பிக்க வேண்டும். இதற்கு நடுவில் ஆர்வலர்களின் போராட்டம் அதை அவனது அடியாள் கூட்டத்தை வைத்து சரி கட்டவே இரண்டு மாதங்கள் ஓடி விட்டது. ராணாவின் கரியரில் இது மூணாவதாக எடுக்க பட்ட தீம் பார்க் புராஜக்ட் ஆனால் அதற்கு முன் 26 மாடி டவர் ஷிப் அப்பார்ட்மென்ட்டை முதன் முறையாக எடுத்து பிசுறு இல்லாமல் முடித்து வெற்றி கண்டு அனைத்து கன்ஸ்ட்ரக்சனுக்கும் சவால் விட்டான் ராணா. 

மூன்று நாட்களில் வேலையை ஆரம்பித்து விட வேண்டும். ராணா எந்த கவலையும் இன்றி வேலையில் இறங்கினான். இங்கே கெவின் ஒரு பக்கம் ஆட்களை இறக்கி விட்டு அவளை கண்காணிக்க ஆடி போனான். வீட்டில் இருந்து வெளியே வந்த மிருதியா நேராக ATM சென்று அவளின் சேமிப்பில் இருந்து 50,000 எடுத்துக் கொண்டாள். 

அங்கிருந்து ஒரு துணி கடைக்கு சென்று முஸ்லிம் சகோதரிகள்  அணியும் பர்தா உடையை வாங்கி கொண்டு அதில் மாறி போனவள். நேராக அவளின் போனை உடைத்து அருகில் இருக்கும் டஸ்ட் பின்னில் போட்டாள். ஒரு பெரு மூச்சை விட்டு அங்கிருந்து நேராக மங்களூர் சென்றவள். ஒரு பஸ் பிடித்து கேரளாவில் இருக்கு சோரனூருக்கு பேருந்தில் கிளம்பினாள். 

கெவினுக்கு இப்பொழுது தான் புரிந்தது. ராணா புகை பிடித்தற்கான காரணம் இப்பொழுது தான் புரிந்தது. Oh god! எதுக்கு இந்த மேடம் இப்படி பண்றாங்க? டென்ஷன் ஆனவன். அவளை பாதுகாக்க ஆட்களை நியமித்து மப்டியில் அனுப்பினான். இந்த ஹீரோயினா இருக்கிறவங்களுக்கு வேற வேலையே இல்லையா? மனசுல அஞ்சலி பாப்பான்னு நினைப்பு! அசுரன் கிட்ட இருந்து தப்பிச்சு வில்லன் கிட்ட மாட்டிக்கிறது தான் பிழைப்பு. அசுரன் வச்சு வெடிக்க பார்ப்பான். வில்லன் கொண்ணுட்டு தான் அடுத்த வேலைய பார்ப்பான். அய்யோ என மிருதியாவின் ஒவ்வொரு அசைவயும் கண்காணித்து கொண்டிருந்தான். 

மேடம் இங்கிருந்து கிளம்பும் போதே பாஸ் அவங்களை தூக்கி அடைச்சு இருக்கலாமே! எதுக்கு பாஸ் இப்படி வேலை வைக்கிராரு? தலைக்கு மேலே தீம் பார்க் புராஜக்ட் வேலை சக்கை பிலியிது இதுல இது வேறயா? என நினைத்தவன். தன் நிலையை எண்ணி நொந்து கொண்டான். 

ராஜியின் பூர்வீக வீடு சோரனூரில் இருக்கிறது. இங்கு யாருமே வந்தது இல்லை. சொல்ல போனால் இந்த வீடு பராமரிப்பில் கூட இல்லை. ஆனால் ராணாவிடம் இருந்து தப்பித்து தன்னை தற்காத்துக் கொள்ள மிருதியாவுக்கு வேறு வழி தெரிய வில்லை. திருமணம் ஆகி ஒரு குழந்தைக்கு தந்தையாக இருக்கும் ஒரு ஆணுடன் இப்படி தகாத உறவில் ஈடுபடுவது பற்றி நினைக்க நினைக்க எரிகின்ற நெருப்பில் குதித்து தன்னை மாய்த்துக் கொள்ள வேண்டும் போல தோன்றியது ஒவ்வொரு நிமிடமும் அவளுக்கு. 

அதனால் தான் உடல் சதை மோகம் கொண்ட ராணாவிடம் அதை வைத்தே அவனை ஏமாற்றி கண்ணில் மண்ணைத் தூவி விட்டு வந்ததாக நினைத்தாள். 

அவளின் உடலில் அடித்து போட்டது போல வலி. பூட்டையே உடைத்து போட்டு தான் திறந்தாள். திறந்ததும் அட்டூரை அடித்து வீடே குப்பை அண்டி கிடந்தது. உடல் வேறு படுக்கையில் போயி சுருண்டு கொள் என தோன்ற, ஒரு அறையை மட்டும் சுத்தம் செய்தாள். உணவுகளை கடையில் வாங்கி சாப்பிட்டவள் கொஞ்சம் ஒரு அறையில் படுத்தே கிடந்தாள். ராணா மிகவும் மோசமானவன் என தெரிந்து விட்டது அவளுக்கு. 

இப்படியே இரண்டு நாட்கள் அமைதியாக சென்றது. அர்த்த ராத்திரியில் வந்தது பிரச்னை. திவ்யாவின் எண்ணுக்கு டிங் என்ற ஒலியுடன் மெஸேஜ் வந்தது. கண்ணு குட்டிய தூக்கிட்டேன் என அதற்கு கீழ் மிருதியாவை ஆள் வைத்து தூக்கி வாயிலும் கைகளிலும் கட்ட பட்ட நிலையில் அந்த பாழடைந்த சோரனூர் வீட்டில் கிடந்தாள். 

கைகள் பரபரக்க சந்தோஷம் பொங்க வேகமாக அழைத்தாள் திவ்யா. அவளின் கண்களில் குரோதமும் ஆவேசமும் வில்லதனமும் மின்னியது. அதே உற்சாகம் மிளிர ஹலோ உண்மை தான கோடா என்னை ஏமாத்தலயே? என அவள் மூச்சு வாங்க கேட்க.. கண்ணு நிஜம் தான் உனக்கு வீடியோ கால் போடவா என கார்கோடன் கேட்க.. சீக்கிரம் அதுக்கு தான் காத்துட்டு இருக்கேன் என கூறினாள் திவ்யா. அடுத்த நொடி வீடியோ கால் போட்டார். 

தலை தொங்கிய நிலையில். கார்கோடனின் ஆட்கள் அவளை கன்னத்தில் அடித்து முடியை பிடித்து கைகளையும் கால்களையும் கட்டி போட்டிருந்தார்கள். திவ்யாவுக்கு அவளை பார்க்க பார்க்க நிம்மதி பரவியது. அதை அப்படியே வீடியோ ரெக்கார்டிங் செய்து கொண்டாள். 

கண்ணு என கார்கோடன் அழைக்க, போதும் போதும் இது போதும் சொன்ன வேலைய செஞ்சுட்ட கோடா நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன். அவளை முடிச்சிட்டு எனக்கு போன் பண்ணு என துள்ளலுடன் மிருதியாவின் மூளை பல திட்டங்களை தீட்ட தொடங்கியது. அடுத்து ராணாவை எப்படி தன் வளைக்குள் சிக்க வைக்க வேண்டும்? எப்படி மயக்கி அவனுடன் கட்டிலில் இருக்க வேண்டும். என இப்பொழுதே ஆயிரம் கனவுகள் அவளை உச்சம் அடைய செய்தது. இந்த கட்டிலில் அவனுடன் பின்னி பிணைந்து இளகி கிடந்தால் எப்படி இருக்கும் என நினைத்தவள் கடை இதழை கடித்து சொர்க்கம் சென்று வந்தாள். 

அதே சந்தோச நிலையில் திலீபுக்கு அழைத்தாள். என்ன இந்த நேரத்தில் போன் பண்ணிருக்க? இப்போ எல்லாம் திவ்யா புனிதம் ஆகிட்டாளா என்ன? உன்னோட காரியம் முடிஞ்சதும் என்னை கழட்டி விட்டுட்ட! 

ஹே லிசன் திலிப் இப்போ கூட ஆசிலேசன் ஸ்டேட்ல தான் இருக்கான் ராணா. எனக்கு உடனடியாக அந்த போதை மருந்து வேணும். கூடவே நான் உடனே கன்சீவ்வ் ஆகணும். கழுகு மாதிரி என்னய்யவே இப்போ சந்தேகத்தோடு பார்க்கிற மாதிரி தோணுது என்றாள் திவ்யா. 

ஹ ஹா ஹா என சிரித்த படி, எனக்காக நீ எத்தனை ஃப்ரெஷ் பீசை ஆராய்ச்சிக்கு தூக்கிட்டு வந்து கொடுத்திருக்க, என்னோட இத்தனை வருட உழைப்பில் உருவான போதை பொருளை மார்கெட் பண்ணி கொடுத்ததும் நீ தான். உனக்காக என்ன வேணாலும் செய்வேன். நீ கவலை படாதே பவுடர் ரெடியா தான் இருக்கு. மாத்திரை இப்போ ஸ்டாக் இல்ல. அதையே இல்லிகளா தான் ஃபர்டிலிட்டி ஹாஸ்பிடல்க்கு சப்ளை பண்ணிட்டு இருக்கேன். அதனால் ஒரு வாரம் பொறுத்துக்க.  நாளைக்கு வந்து பவுடர் வாங்கிக்க, அடுத்த வாரம் மாத்திரை கிடைக்கும் என்றான் திலிப். 

 ( இது என் கற்பனையில் எழுத பட்டது) 

மேலைநாட்டு கருத்தரிப்பு மருந்தை பேட்டன் இல்லாமல் ஆராய்ச்சி செய்து தயாரித்து அதை போதை பொருளுக்கு அடிமையான பெண்களுக்கு கொடுத்து பரிசோதித்து மருத்துவ மனைக்கு சப்ளை செய்கிறான் திலிப். அது மட்டுமில்லாமல் கேன்சருக்கு எடுத்து கொள்ளபடும் ஸ்டீராயடு மாத்திரைகளில் இருந்து போதை மருந்தை தயாரிப்பது. குழந்தை பற்றி ஆராய்ச்சி என வெகு வேலையை செய்பவன். மக்களின் முன்னால் அரசு மருத்துவ மனையில் பணிபுரியும் நேர்மையான மருத்துவன் ஆனால் அவனது உண்மை முகம் இது தான். 

சரி எனக்கு கிடைச்சா போதும் என சொல்லி விட்டு உற்சாகத்தில் குதித்தவள். மிருதியாவின் மரண செய்திக்காக காத்திருந்தாள். அவளை காவிரி ஆற்றில் தூக்கி போடும் காட்சியை வீடியோ எடுத்து அனுப்பினான் கார்கோடன். 

ஹப்பா என பெரு மூச்சை விட்டவள் கட்டிலில் மிருதியா பெற்ற மகள் கன்வியை கட்டிக் கொண்டு உறங்க ஆரம்பித்தாள் திவ்யா. 

என்ன டா twist மேலே twist? 

வருவான். 

EPISODE – 17 

மூச்சு முட்ட தண்ணீரில் அடித்து சென்றவளை. வேகமாக உள் நீச்சல் போட்டு நீந்தி அவளை கொக்கி போல பிடித்துக் கொண்டே கெவினின் உதவியுடன் மேலே வந்தான் ராணா. ஆழத்திற்கு செல்ல வில்லை நீரில் அடித்துச் செல்ல பட்டாள் மிருதியா. அடித்து செல்பவர்களை காப்பாற்றுவது மிகவும் கடினமான விஷயம் ஆனால் அவளை மீட்டு வந்தான். அவள் அவனது பொருள். 

தண்ணீரை குடித்திருக்கிறாளா? என பார்த்தான். முகமெல்லாம் கண்ட்ரி போய் உதடு வீங்கி சிவந்து இருந்தது. அவளை ஆட்கள் அடித்திருப்பது தெரிய உள்ளுக்குள் காட்டாற்று வெள்ளம் போல பொங்கி எழுந்தான் ராணா. அவளின் உதட்டோடு உதடு பொருத்தி முத்தமிட்டான். கூடவே மூச்சு கொடுத்தான் இரும்பி கொண்டே எழுந்தவள். உடலில் தெம்பு இல்லாமல் மயங்கி விழுந்தாள் மீண்டும். 

ராணா மீண்டும் முத்தமிட போக.. பாஸ் மேடம் ஒகே தான். ரொம்ப ஈரத்தில் இருக்கீங்க நீங்களும். அதனாலே கொஞ்சம் உடை மாத்திட்டு அப்புறம் இதெல்லாம் என தயங்கினான் கெவின். 

ராணா அவனை முறைப்பதற்கு முன்..  டாக்டர் அதற்குள் வந்து விட.. பாஸ் டாக்டர் என அழைத்து வந்தான். என்னாச்சு? என கேட்க வில்லை அவளை பரிசோதித்தவர். ஒரு நிமிசம் யோசனையுடன் அருகில் இருந்த ராணாவை பார்த்தார். 

“என்னாச்சு” என கடுமையான குரல்.. 

“இந்த பொண்ணு கன்சீவ்” என்றார் மென்மையுடன். 

ராணாவுக்கு பேச்சு வரவில்லை. அவன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தாமல் அமர்ந்திருக்க, ஒன்னும் பிரச்னை இல்ல. ஒரு நல்ல கரு உறுதியான உயிரணு கூட சேர்ந்து உருவாகும் உயிர் எப்பேர் பட்ட இன்னல்கள் வந்தாலும் கலங்காமல் இருக்கும். அப்படி தான் இந்த பொண்ணோட வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தை. என நாடி பிடித்து செக் செய்தவர்.அவளின்  கண்களை திறந்து பார்த்த படி ஒன்னும் பிரச்னை இல்ல. ஆனால் ரொம்ப வீக்கா இருக்காங்க. நல்லா சாப்பிடணும். சரியாக செக் அப் போகனும். டேக் கேர் பண்ண வேணும். பிராப்பெர் செக் அப் கூட்டி வாங்க என சொல்லி எழுந்தார் அந்த பெண் மருத்துவர். 

கெவின் சந்தோசத்துடன் டாக்டரை அழைத்து சென்று கொண்டு விட்டான். அதற்குள் ராணா அவளை கைகளில் அள்ளிக் கொண்டு நேராக காருக்கு சென்றவன் அவளின் உடையை மாற்றி நேராக கோத்தகிரியில் இருக்கும் அவனது ஃபார்ம் ஹவுஸ்க்கு வண்டியை விட்டான். 

மிருதியாவின் மேல் எக்க சக்க கோபம் அவளின் தலையை வருடி விட்ட படி முகத்தையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தான். இவள் தன்னை விட்டு ஓடி விட்டால் பிடிக்க முடியாதா என்ன? இவள் தான் தூண்டில் புழு. தன்னை சுற்றி பின்னப்பட்ட சதி வலையை சரியாக அவிழ்க்க நினைத்துத் தான் இத்தனை நாட்கள் விட்டு வைத்திருந்தான். 

அப்படியே அவளின் உச்சந்தலையில் நச்சென முத்தம் பதித்தான் ராணா. அவனது விரல்கள் தானாக அவளின் முகத்தை வருடியது. தான் செத்து விட்டோம் என நினைத்து கனவுலகில் இருக்கிறாள் மிருதியா.

இப்படி இருக்க ராணாவின் நினைவுகள் பின்னோக்கி சென்றது. அடுத்த நாள் சனிக்கிழமை காவியாவுடன் வந்து சேர்ந்தவள். கையில் பெயருக்கு ஒரு non alcoholic drink வாங்கிக் கொண்டு இன்று எப்படியும் அந்த பணத்தை திருப்பி கொடுத்து விட வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டே பனை மரம் போல உயரமாக இருக்கும் ராணா எங்கு இருக்கிறான் என தேட ஆரம்பித்தாள் மிருதியா. யாரை தேடுற? என பின்னால் இருந்து கரகரத்த குரல் கேட்டது. 

அவனது திடீர் குரல் கலவரம் கொடுக்க கையில் இருந்த காக்டெயில் drink குவலையுடன் பொத்தென விழுந்தது. உடனே வெயிட்டர் வந்து பார்க்க, அய்யயோ நான் தெரியாம பண்ணிட்டேன் என விதிர்விதிர்து கண்களில் நீருடன் நின்றாள். இந்த காக் டெயில் glsss 3500 மேடம். நீங்க இங்கே இருந்து கிளம்பும் போது அதை பே பண்ணிடுங்க ஒன்னும் பிரச்னை இல்லை என புன்னகையுடன் கூறி விட்டு கடந்தான். 

எடுத்து வந்தது 5000 அதில் ராணாவுக்கு கொடுக்க வேண்டிய காசு பாதி, நுழைவு கட்டணம், இப்பொழுது ஆர்டர் செய்த பானம் என மொத்தமாக பணம் சரி கட்டி விட இந்த 3500 கொசுறு போல ஒட்டிக் கொள்ள கண்களில் நீர் வந்தது அவளுக்கு. ம்ம் வாங்கிக்கோ என கையில் பணத்தை தினித்தான் ராணா. 

உங்க காசு எனக்கு வேணாம். அதை திருப்பி கொடுக்க தான் வந்தேன். ஆனால் இப்படி ஆகும்ன்னு நினைச்சு பார்க்கல. என உதட்டை பிதுக்கினாள். கண்ணம் சிவந்து போனது மென்மையானவளின் அழுகையில் அதனால் அவனது உடல் விறைத்து கொண்டது. இது வரை அவளது முகத்தை முழுமையாக பார்க்க வில்லை. ஐ மாஸ்க் அணிந்திருந்தாள். அவளுக்கும் அவன் அப்படி தான் குரல் மட்டுமே கேட்க முடிந்தது. Face mask அணிந்திருந்தான். 

ஹே அழ வேணாம். நெக்ஸ்ட் சாட்டர்டே கொடுத்திடு இப்போதைக்கு எனக்கு மனி வேணாம். என அவளின் தலையை வருடி கொடுத்தவன்.  வெயிட்டர் என ஆளுமையுடன் அழைத்தான். பணத்தை எண்ணி வைத்து அதற்குண்டான டிப் சேர்த்து வைத்தான் ராணா. 

உங்க பேர் என்ன சார்? என மெல்லிய குரலுடன் கேட்டாள் மிருதியா. தீரன்.. கால் மி தீரா! என்றவன் அவளின் கையை பிடித்துக் கொண்டான். ஒரு நொடியில் மிருதியின் கைகள் வியர்த்து போக.. என்ன பயமா? என கேட்டுக் கொண்டே ஆட அழைத்து சென்றான். இல்ல என நீங்க குட் சவுல் என அவள் மெல்லிய குரலில் கூற..  அந்த வார்த்தை எவ்வளவு அபத்தம் என ராணாவுக்கு தோன்றியது. யாரிடமும் பேச மாட்டான். கோபத்தில் தீ கங்குகுகள் போல அடுத்தவனை தாக்குவான். தன் தந்தைக்கு தொழிலில் பிரச்னை செய்யும் ஆட்களை சத்தமில்லாமல் கை கால்களை ஒடித்து போட்டு விட்டு பணம் கொடுத்து விட்டு வருவான். இப்போது கூட லீவுக்கு வரவில்லை. தந்தை தான் உதவி என அழைத்திருக்க, காரியத்தை முடித்து விட்டு கிளம்பும் நேரம் தான் எதிர்பாரா சூழலில் தன் ஆண்மையை நிரூபிக்க தேர்ந்தெடுக்க பட்டவள் மிருத்தியா. அதை நினைத்தவனுக்கு மெல்ல சிரிப்பு வந்தது. 

ராணாவின் கால்களுக்கு மேல் அவளின் குட்டி கால்கள் இருக்க முகமெல்லாம் பதட்டத்துடன் அவனது இறுகிய மார்பில் அவளது தலை முட்டும் போது கூச்சத்தில் நெளிந்தாள். இப்படி இவர்கள் நின்று ஒட்டிக் கொண்டு மெல்ல மெல்ல எட்டுகள் வைத்து ஆட.. அந்த கேளிக்கை விடுதியில் இருக்கும் அனைவரின் கண்களும் இவர்களின் மேல் தான் இருந்தது. 

அவனது தேகம் அவள் மேல் உரச அவளின் கன்னங்கள் சிவந்தது. அவளின் கண்களை ஊடுருவியது அந்த முகமூடி போட்ட அசுரனின் கண்கள். அழகிய அசுரன் இவன் இப்பொழுது மட்டும். அடுத்த வாரம் தான் நான் வருவேன் என மெதுவாக காதருகில் கூறினான். 

என்ன? அப்புறம் எங்கே போறீங்க? என அவளின் கண்களின் பரிதவிப்பு நன்றாகவே தெரிந்தது. 

சொன்னால் என் கூட வருவியா என்ன? என மெல்லிய சிரிப்புடன் கேட்டான். 

“ந.. நா.. நான் எதுக்கு உங்க கூட வர போறேன்.”

அப்படியா? சரி என்றவன் எதுவும் பேச வில்லை. 

சிறிது நேரம் கழித்து இருவரும் தனித்தனியாக பிரிந்தார்கள். ஓகே நெக்ஸ்ட் வீக் முழு பணமும் கொடுத்திடுவன்னு நான் நம்புகிறேன். என்று சொன்னவன் வந்த வேலை முடிந்தது என்பதை போல அங்கிருந்து கிளம்பினான். 

இங்கே வீட்டுக்கு வந்த மிருதியாவுக்கு மனமே இல்லை. அவன் மேலேயே நினைவு இருக்க.. முதன் முதலாக அவனை பார்த்ததில் இருந்து இது வரை என்னென்ன நடந்ததோ அதை அத்தனையையும் கேளிக்கை சித்திரமாக வரைய ஆரம்பித்தாள். “மாஸ்க் மனிதனின் மாங்குயில்” என அசட்டு தனமாக ஒரு பெயரை வைத்து அவளுக்கு நடந்த அத்தனையையும் வரைந்து அந்த வார அசைன்மென்டில் அவளின் வகுப்பில் அனைவரின் பாராட்டுகளையும் பெற்றாள். 

அவளின் வகுப்பு தோழிகள் அனைவரும் யாரு டி இது யாரு இது? என துருவி துருவி கேட்டார்கள். 

யாரும் இல்ல விடுங்க டி என அந்த கார்ட்டூன் அசைன்மென்ட்டை பொக்கிஷமாக பார்த்தாள். இந்த வாரம் தான் அவன் வருவான். அதன் பின் எப்போது பார்ப்போம்? என கவலை ஒட்டிக் கொள்ள..  அந்த உணர்வுக்கு அர்த்தம் என்ன என அந்த 18 வயது பெண்ணுக்கு தெரிய வில்லை. 

அந்த வார சனிக்கிழமை வந்தது. இன்று இந்த கார்ட்டூன் புத்தகத்தை அவனிடம் கொடுத்து நன்றி சொல்ல வேண்டும் என கிளம்பினாள். ஆனால் அவளையே கொடுக்க போகிறோம் என அறிய வில்லை மிருதியா. 

வருவான் அசுரன் .

EPISODE – 18 

அந்த வார சனிக்கிழமை எப்பொழுதடா வரும்?  என காத்து கொண்டிருந்தாள் மிருதியா. அவளது செலவுகளுக்கு பார்ட் டைம் வேலை செய்து சேமிக்கிறாள். இதெல்லாம் கொஞ்ச நாளுக்கு தான் 19 வயது தொடங்கியதும் ராஜியிடம் இருந்து தன் தந்தை ராமன் வீட்டுக்கு கோர்ட் மூலமாக சென்று விடுவதில் உறுதியாக இருக்கிறாள். அந்த உற்சாகத்துடன் மாஸ்க் மனிதன் என அவளுக்கு எல்லை இல்லாத மகிழ்ச்சி ஒரு பக்கம் இருந்தது. 

அவளது பிறந்த நாள் அடுத்த வாரம் சனிக்கிழமை வர மாஸ்க் மனிதன் “அய்யயோ இல்ல தீரா தீரா கிட்ட சொல்லி அது வரை இருக்க சொல்லணும். பப்க்கு பதிலா வெளி இடத்துக்கு போயி ஒரு நன்றி சொல்லிட்டு அப்படியே ஒரு குட் டின்னர் அண்ட் அப்படியே முகத்தை பார்க்கணும்” என சொல்லிக் கொண்டு கையில் கார்ட்டூன் அசைன்மெண்ட்டை அவனிடம் காட்ட எடுத்துக் கொண்டாள். எதிர் பார்ப்புகளுடன் அங்கே சென்றவளுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. அவன் வர வில்லை. 

காவியா ஆடிக் கொண்டே “என்ன டி யாரை தேடுற?” என சுற்றிலும் சுழல விட்டாள். வழக்கமாக கூட்டமே இல்லாமல் இருக்கும் இடத்தில் தான் தீரா இருப்பான். ஆனால் இன்று அவன் அங்கு இல்லாமல் போக, நொந்து போனவள். அப்படியே நிற்க, “ஹே தியா என்ன டி ஆச்சு?” என கேட்டுக் கொண்டே உழுக்கினாள் காவியா. “ஒன் ஒன்னும் இல்ல டி” என ஒரு ஓரமாக அமர்ந்து கொண்டவள். நகம் கடிக்க ஆரம்பித்தாள். 

“அப்போ என் கிட்ட சொல்லாமலே போயிட்டாரா?’ என உள்ளுக்குள் இனம் புரியாத எண்ணம் உண்டாகி போனது. அந்த உணர்வுகளை வார்த்தையால் வர்ணிக்க முடிய வில்லை. அழுகை கூட வந்தது. எல்லாம் ஹார்மோன் படுத்தும் பாடு தான். வயது வந்த பெண்ணுக்கு உண்டான உணர்வுகள். இது வரை எந்த ஒரு ஆண் மகனிடம் இருந்தும் தோன்றாத உணர்வுகள் அவனிடம் இருந்து உருவாகிறது. 

என்ன டா நீ ஆளையே காணோம்? நான் வச்ச பெட் ல தோர்த்து போயிட்டியா என்ன? என எகத்தாலமாக சிரித்தான் சஞ்சய். 

ராணா ஒரு பெரு மூச்சை விட்ட படி சாதாரண தொனியில் அடுத்த வாரம் சனிக்கிழமை பாரு அழகான பொண்ணு என்னை தானா தேடி வருவா! அதோட இல்லாம என்னை கட்டிக்க கூட செய்வா எல்லார் முன்னாடியும் என்றான். 

ஓ பார்க்கலாமே! உன்னோட முகத்தை காட்டாமல் செய்யணும் மச்சி என சிரித்தான் சஞ்சய். 

நீயே வந்து பாரு என்ன நடக்குதுன்னு என சொல்லி விட்டு போன் வைத்தான் ராணா. அவனது உதட்டில் புன்னகை. நிச்சயமாக தன்னை தேடி இருப்பாள். அவள் தவிக்க வேண்டும் அதனால் தான் இந்த கண்ணாமூச்சி ஆட்டமே என மது கோப்பையை சுழற்றி கொண்டே பருகியவன். தியா என சொல்லிக் கொண்டே உதட்டை அழுத்தி கடித்தான். 

அன்று அவள் தன் பாதத்தில் ஏறி நின்று இருவரும் ஒட்டி உரச ஆடிய போது ஒரு பரவசம் வந்ததே! ப்பா சொர்க்கம் அதை நினைக்க நினைக்க உள்ளுக்குள் கிளர்ச்சி அடைந்தான். அவளின் வியர்த்து வடிந்த வியர்வை தேகத்தை முகர்ந்து சுவாசிக்கும் போதே இத்தனை போதை என்றால் ஒரு வேளை அவளை சுகித்தால் எப்படி இருக்கும்? 

எப்படி இருக்குமாவா? தினமும் வேணும்னு தோணும். அப்டின்னா அவளை சுருட்டி பாக்கெட் உள்ளே போட்டு தூக்கிட்டு போயிடனும். “My thing” என உதடுகள் முனுமுனுத்தது. உடலை நெளித்து முறித்து மோக எண்ணத்தில் இருந்து வெளி வந்தவன். வேகமாக தந்தை கொடுத்த வேலையை செய்ய சென்றான். 

தந்தையின் வீட்டில் இருந்து போன் கால்கள் தொடர்ந்து வந்த வண்ணம் இருந்தது. மிருதியின் அத்தை சுபா, அவர்களின் மகள்கள் ஜனனி, யமுனா, மற்றும் அவர்களின் அண்ணன் கோபி என அனைவரும் உற்சாகமாக இருந்தார்கள். கோபிக்கு அடுத்த வாரம் சரண்யா என்னும் பெண்ணுடன்  திருமணம் ஆக போகிறது. அதனால் குடும்பமே மிருதியா வர போகும் குஷியில் இருந்தார்கள். 

இன்னொரு பக்கம் லாரன்ஸ், ரியா இருவரும் அவள் சென்று விடுவாள் என்ற உற்சாகத்தில் இருந்தார்கள் ஆனால் ராஜியின் முன்பு அதை காட்டிக் கொள்ள வில்லை. ராஜி மிகுந்த வருத்தத்தில் இருந்தாள். தன் மகள் தன்னை வேண்டாம் என சொல்லி விட்டு செல்கிறாள் என வருத்தம் இப்படி அவரவர் ஆளுக்கு ஒரு நிலையில் இருக்க, மிருதியா அதற்கு எதிர்மாறாக தீரா என்னும் ரணதீரனை நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள். 

ஒரு பெரு மூச்சை விட்ட படி தீர்க்கமாக “இந்த வாரம் போவோம் அவரு வரலைன்னா இனி அந்த seventh heaven பப் பக்கமே போக கூடாது” என முடிவெடுத்தாள். 

அந்த நாளை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தாள். புதிய உடையை அணிந்து கொண்டு தன்னை தானே ரசித்து கொண்டவள் கடவுளிடம் ஏகப்பட்ட பிரத்னைகளை வைத்தாள். “எப்படியாச்சும் நாளைக்கு தீரா வரணும் இது தான் என்னோட பிறந்த நாள் வேண்டுதல்” என முனகிக் கொண்டே இருந்தாள். 

வழக்கம் போல காவியாவுடன் சேர்ந்து பப்புக்கு கிளம்பினாள் மிருதி. உள்ளுக்குள் ஒரு வித பதட்டம். காவியா அவளிடம் என்ன டி இன்னிக்கே பிறந்த நாள் ட்ரெஸ் போட்டுட்ட? என்ன விசயம்? என கேட்டாள். 

இல்ல அது வந்து சும்மா தான் இன்னிக்கி போட தோணுச்சு. என சமாளிபிக்கேசன் செய்து விட்டு தோழியுடன் சிரித்த படி நுழைந்தாள். அந்த இடத்தை ஆவலுடன் ஐ மாஸ்க் போட்ட கண்கள் துளாவியது. எங்கே தீரா? என இதயம் படபடக்க தேடினாள். 

எப்பொழுதும் அவன் தனித்து ஓரிடத்தில் அமர்ந்திருக்கும் இடமானது வெற்றிடத்தில் இருக்க, உள்ளுக்குள் கவலை அப்பிக் கொண்டது. அப்போ அப்போ வரலையா? என கையில் இருக்கும் கார்ட்டூன் புக்கை இறுக்கி பிடித்தாள். 

ஹே வாடி என்ன அங்கேயே நின்னுட்ட என கையை பிடித்து இழுத்துச் சென்றாள் காவியா. போடி நான் போறேன் எனக்கு பிடிக்கல என மிருதி கூறவும் வெளியே 1600 BMW இரு சக்கர வாகனத்தில் முறுக்கி கொண்டு ரணதீரன் பார்க் செய்யவும் சரியாக இருந்தது. அதே நேரம் சஞ்சய் அவனது காரில் இருந்து இறங்கினான் கம்பீரம் குறையாமல். 

ஹே தியா! என காவியா அவளை கன்வின்ஸ் பண்ண முயற்சி செய்ய, மிருதி எதுவும் சொல்லாமல் பப்பை விட்டு வெளியே வந்தவள். எதிரில் ஹெல்மெட் அணிந்து ராணா நிற்க..  கண்களை துடைத்த படி மிருதி அவ்விடத்தை விட்டு நகர்ந்தாள். தியா!! என மெல்ல அழைத்தான் தீரன். 

வெடுக்கென சுற்றிலும் தேடியவள். எதிரே ஹெல்மெட் போட்டு நின்றிருப்பவனை பார்த்ததும் இதயம் படபடக்க தீரா! தீரா! என அழைத்துக் கொண்டு மூச்சு வாங்க ஓடி வந்தவள் லேம்ப் போஸ்ட் மோதி விழும் நேரம் வளைத்து பிடித்தவன். என்னாச்சு என கேட்க.. அவனை பாய்ந்து அணைத்துக் கொண்டாள் மிருதி. 

ராணாவின் கைகள் அவளின் தலையை வருடி கொடுத்துக் கொண்டே சஞ்சையின் பக்கம் தலை திரும்பியது. 

சஞ்சய் இவ்வளவு நேரமும் அங்கு நடந்து கொண்டிருந்த காட்சிகளை பார்த்தவன். சொன்ன மாதிரியே ஒரு பொண்ணு கட்டிகிட்டாளே! என ஆச்சரியத்துடன் கை அசைத்து தம்ஸ் அப் காட்டியவன் பப் உள்ளே சென்றான். 

எவ்ளோ நேரம் இப்படியே இருக்கிறது? நம்ம நடு ரோட்டில் நின்னுட்டு இருக்கோம். என மென்மையுடன் கூறினான். சட்டென அவனிடம் இருந்து விலகியவள். ஏன் போன வாரம் நீங்க வரவே இல்ல. நான் உங்க மேலே கோபமா இருக்கேன் என்றாள் முகத்தை தூக்கி வைத்துக் கொண்டு. 

சொல்லியே ஆகணுமா ரீசன்? என மென்மையாக கேட்டான். 

ஐ மாஸ்க் அணிந்த கண்களுடன் மென்மையாக அவனை பார்த்தாள்.

நான் வராமல் போனால் எதுவும் எர்த் க்வார்க் நடக்குமான்னு பார்த்தேன். இதோ கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ஹெவன் க்வார்க் நடந்திடுக்சு அதுக்காக தான் நான் வராமல் இருந்தேன் என்றான். 

அவள் புரியாமல் பார்க்க,

“ஏங்கி போன இதயத்தோட எகிறி குதிச்சு வந்தியே எனக்காக தானே! அதை பார்க்க தோணுச்சு அதான் சும்மா டெஸ்ட் பண்ணேன்.” என்றான் குறும்புடன். 

மிருதிக்கு என்ன பேசுவது என தெரியாமல் போக முகத்தில் வெட்கம் பரவியது. ஆனால் இது தவறு. ஏற்கனவே தன் அம்மா அப்பாவின் வாழ்க்கை? என நினைத்தவள் தான் ஏன் இங்கு வந்தோம். தவறு செய்து விட்டோமா? அவனை பார்க்க வேண்டும் என மனம் தவிப்பது தவறா என யோசித்து கொண்டிருந்த நேரத்தில் ம்ம் போதும் மேடம் வாங்க உள்ளே போலாம் என அவன் முன்னால் நடந்தான். 

மிருதி யோசனையுடன் முன்னே நடக்க தெரியாமல் எதிரில் இருந்த ஒருவனை மோதி விட்டாள். ஹே சாரி சாரி என அவள் மன்னிப்பு கேட்க.. 

இட்ஸ் ஓகே என சுருள் மண்டையன் கைகள் அவளின் தோல் பட்டையை தொட.. பிளீஸ் என்ன பண்றீங்க? கைய எடுங்க என அவள் நகர.. ஹே ச்சில் பேபி என சுருள் மண்டையன் நெருங்க.. 

என்ன வேணும்? மிஸ்டர் என ராணா சுருள் மண்டையணின் தோல் பட்டையில் கை வைத்தான். வெளியில் சொல்ல முடியாத வேதனை தோல் பட்டையில் பரவ ச… நான் மி மினிஸ்டர் பையன் உன்னை சும் சும்மா விட மாட்டேன் என வியர்த்து வடிந்த முகத்துடன் கூறினான். 

எவனா இருந்தாலும் எனக்கு பயம் இல்ல கூட்டிட்டுவ்வா என தள்ளி விட்டவன். மிருதியின் கைகளை பிடித்துக் கொண்டே உள்ளே சென்றான் ராணா. அவனது கண்கள் சிவந்திருக்க..

மிருதி ஒரு வித பதட்டத்துடன் உள்ளே சென்றாள். ராணா எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்க, எதுவும் பேசுங்க. என்றாள் 

“வேணாம் விடு!”

“பேசுங்கன்னு சொன்னேன்”

ராணா அவளை பார்க்காமல் “உன்னை பார்த்தால் காலேஜ் படிக்கிற பொண்ணு மாதிரி இருக்கு. வீக்லி ஒன்ஸ் இந்த பப்க்கு அப்படி வந்தே ஆகணுமா? பாரு எப்படி behave பண்றாங்க” என காட்டமாக கூறினான். 

இன்னிக்கு தான் நான் வரது கடைசி நாள். என்றாள். 

அவன் எதுவும் பேச வில்லை. 

ஏன்னு கேட்க மாட்டீங்களா? என மிருதி ஆவலுடன் கேட்க.. 

“மெளனம் மட்டுமே”

இட்ஸ் ஓகே உங்களை பார்க்கணுண்ணு சாமி கிட்ட வேண்டினேன். அதான் பார்த்துட்டேன் இதை உங்க கிட்ட கொடுக்க வந்தேன் என அவன் முன் பணத்தையும் கார்ட்டூன் ஸ்பைரல் நீட்டினாள். 

என்ன இது? 

நான் போனதும் பாருங்க இது உங்களுக்கு கொடுக்க வேண்டிய பணம் என அவள் நகர.. கைகளை பிடித்து இரு என புத்தகத்தை புரட்டினான். 

உதட்டில் சிரிப்பு கூடவே ஆர்வம் பரவசம்.. 

எப்படி இருக்கு? என அவள் ஆசையாக கேட்க.. 

ம்ம் ஓகே என்றான். 

ஏமாற்றமே மிஞ்சியது அவளுக்கு. இருந்தாலும் வெளிகாட்டி கொள்ளாமல் சரி பாய் என்றாள். 

“ம்ம்”

இரண்டடி வைத்தவள். நாளைக்கு எனக்கு பர்த் டே ஒரு விஸ் பண்ணுங்க என்றாள். 

வெயிட்டரிடம் ரெட் பாரஸ்ட் 

அவளை வளைத்து பிடித்து முத்தமிட்டவன். 

வருவான் 

EPISODE – 19

நாளைக்கு எனக்கு பிறந்த நாள் அதனால ஒரு பர்த் டே விஸ் பண்ணுங்க என நின்றாள் மிருதி. 

பர்த் டே வா? எத்தனை வயசு? 

18 to 19.. 

ஹேப்பி பர்த் டே சொன்னா எனக்கு கேக் வாங்கி தரணும் என்றான். 

“என் கிட்ட காசு இல்லையே!”

ராணா வெயிட்டரிடம் ரெட் ஃபாரஸ்ட் கேக் ஹார்ட் சேப் என்றவன். ரூம் நம்பர் 4b கொண்டு வாங்க என சொல்லி விட்டு அவளை அழைத்தான். 

கேக்கா? 4b ரூம்மா? அங்கே கேக் வெட்ட போறோமா? என சின்ன குழந்தையை போல கேள்விகளை கேட்டுக் கொண்டே வந்தாள். 

சரி சொல்லு உனக்கு என்ன வேணும்? நீ எது கேட்டாலும் பர்த் டே பேபிக்கு இன்னிக்கி கிடைக்கும் என்றவன் ரூமுக்கு பே செய்து, கூடவே கீயை வாங்கிக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். 

எனக்கா? எனக்கு என்ன வேணும்? என மிருதி தீவிரமாக யோசித்தாள்.

 நீ எது கேட்டாலும் கிடைக்கும் கேளு என்ன வேணாலும் தியாவுக்கு கிடைக்கும் என்றவன் அவளை பார்த்தான். 

மிருதி தீவிரமாக யோசித்த படி, எனக்கு உங்க முகத்தை பார்க்கணும் என்றாள். ஆர்வத்துடன். 

பக்கா! 

ம்ம் பக்கா! என எதிர் பார்ப்புடன் கூறினாள். 

அடுத்த நொடி ஃபேஸ் மாஸ்க்கை எடுத்து விட்டான். மிருதியின் கண்கள் அகல விரிய அவளின் முகம் ஆச்சரியத்தில் உறைந்து நின்றது. ஆனால் ஆனால்.. 

ராணா சிரிக்க ஆரம்பித்தான். 

கண்ணை காட்டுங்க! என சிணுங்கிக் கொண்டு மிருதி கேட்டாள். 

ராணா அவளை பார்த்தபடி நீ என்கிட்ட என்ன கேட்டா என்னோட முகத்தை பார்க்கணும் தானே கேட்ட..  கண்ணு, காது, மூக்கு, வாய், புருவம், நெத்தி, இதெல்லாம் நீ சொல்லவே இல்லையே!  என் முகத்தை உனக்கு காட்டிட்டேன்.  கண்ணு இதோ என்று கூறினான். 

அப்போ அப்போ அதுக்கு அர்த்தம் என்ன? ராணா ஐ மாஸ்க் அணிந்திருந்தான் இதை மிருதியா எதிர்பார்க்கவில்லை. உடனே அவள் தன்னை சமாளித்துக் கொண்டு எனக்கு நாளைக்கு பிறந்தநாள்.  நீங்கதான சொன்னீங்க.  நான் எது கேட்டாலும் செய்வேன்னு?  என்று கொக்கி போட்டாள்.

பலே கில்லாடி சரியான கேடி கில்லாடி  நீ! ம்ம் கரெக்டு தான். பட் பர்த்டே பேபி கேட்ட பர்த்டே விஸ்சை நா எப்பவோ நிறைவேத்திட்டேனே. நீ என்னோட முகத்தை பார்க்கணும்னு கேட்ட!  பாத்துட்டல்ல என்று மென்மையாக சிரித்தான்.

அவனது உதட்டுகள் வசீகரமாக இருக்க அவனது கண்களில் கொஞ்சம் தீப்பொறி பறந்தது.  அவனைப் பார்க்க பேட்மேன் போல இருந்தது.  வவ்வால் இல்லை DC-யில் வரும் பேட்மேன் போல ராணா அவ்வளவு அழகாக இருந்தான்.  ஆனால் என்ன புண்ணியம்?  முழுதாக முகத்தை பார்க்க முடியவில்லை.  ஐ மாஸ்க் அணிந்திருக்கிறான்.  அவளும் ஐ மாஸ்க் அவனும் ஐ மாஸ்க். 

கேக் அரை மணி நேரத்தில் கொண்டு வர பட்டது. அவள் அந்த கார்ட்டூன் ஸ்பைரலில் இருக்கும் அனைத்தையும் அவனுக்கு விவரித்துக் கொண்டிருந்தவள்.  அப்படியே அவனது இந்த ஐ மாஸ்க் முகத்தை அதில் அழகாக வரைந்து காட்டினாள்.

பரவாயில்லையே மேடம் சூப்பரா வரையறிங்க என்று மென்மையாக பாராட்டினான் ராணா. இது அவனுடைய மறுபக்கம்.  அவனுக்கு பிடித்த பெண் அதுவும் அவளுக்கு இன்று நாளை பிறந்தநாள் சும்மாவா இருப்பான்?  அவனுக்கு மிருதியாவை மிகவும் பிடித்திருந்தது.

கேக் வந்ததும் ஓகே ஓகே பர்த்டே பேபி இப்போ கேக் வெட்ட வேண்டிய நேரம் வந்துடுச்சு என்று கேண்டில்களை பற்ற வைத்தவன் அவளிடம் அந்த கத்தியை நீட்டினார் மிருதியாவின் கண்களிலும் முகத்திலும் அவ்வளவு சந்தோஷம் நிஜமா இது எனக்கா என்று அவள் மென்மையாக கேட்க உனக்கு தான் என்று கூறினான் அவனது இதழ்கள் அழகாக சிரித்துக் கொண்டிருந்தது. 

 மெதுவாக கத்தியை வாங்கிய மிருதியா சந்தோஷ மனநிலையுடன் கேக் வெட்டினாள் என்று அவள் மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தாள். அதுதான் உண்மை. ஒவ்வொரு பிறந்தநாள் அன்றும் அது நிரூதிக்கு தனது அப்பாவிடம் தான் பிறந்தநாளை கொண்டாட வேண்டும் என்று அத்தனை ஆசை, ஆனால் ராஜி ராமனிடம் முறையாக விவாகரத்து பெற்றதால் அவளை ராமனுடன் பேசவோ கொஞ்சவோ எதற்கும் அனுமதிப்பதில்லை ஆனால் மிருதியாவுக்கு அவளது தந்தையை மிகவும் பிடிக்கும்.‌

ராமனுக்கும் அதே போல தான் ஆனால் இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் தந்தைக்கு மகளை வளர்க்க அனுமதி இல்லையே அதை வைத்து ராஜி அத்தனை வேலையும் செய்தாள்.  இதற்கு காரணம் எல்லாம் ராஜி சிறுவயதில் இருக்கும் போது ராமனை  பெற்றோரால் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணத்தில் இணைந்ததால்தான்.  அப்பொழுதிலிருந்தே வாக்குவாதம் முட்டிக்கொண்டுதான் இருக்கும்.  ஆனால் தன் மகளுக்காக ராமன் பொறுத்துக் கொண்டிருக்க…  ராஜிக்கு அதற்கு மேல் பொறுமை இல்லாமல்  முறையாக விவாகரத்து பெற்று தன் அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் லாரன்ஸ் என்பவரை இரண்டாம் திருமணம் செய்து கொண்டாள். 

கேக் துண்டை மிருதியா ராணாவுக்கு எனக்கு synthetic sweet பிடிக்காது. என்றவன் அவளுக்கு ஊட்டி விட்டான். 

அப்டின்னா? 

அது உனக்கு புரியாது என்றவன். நீ சாப்பிடு என ஊட்டினான். அவள் சந்தோசத்துடன் இரண்டு பீஸ் வெட்டி வைத்து குழந்தை போல உண்டு கொண்டிருந்தாள். 

வைத்த கண் வாங்காமல் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவ்ளோ டேஸ்ட்டா இருக்கா என்ன? 

ம்ம் சூப்பரா இருக்கு என மிருதி சொல்ல.. அவளின் அருகில் நெருங்கியவன். அவளின் கடை இதழில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் கிரீமை எடுத்து சுவைத்தான். 

அவனது சிறு தொடுதலில் மூச்சு விட மறந்து அப்படியே உறைந்தாள். 

இப்போ natural sweetner சேர்ந்து இன்னும் ஸ்வீட்டா சாப்ட்டா இருக்கே! என அவளின் கைகளில் இருக்கும் கேக் துண்டை வாங்கி சாப்பிட்டவன். விரல் சுவைக்க செல்லும் நேரம் கதவு தட்ட பட்டது. 

அவள் வெட்கத்தோடு உடல் சிவக்க அமர்ந்திருக்க, ராணா உள்ளே வந்தான். விட்ட இடத்திலிருந்து தொடர்ந்தவன் அவளின் கழுத்தில் மெல்லிய பிளாட்டினம் செயின் R எழுத்தில் இதய வடிவத்துடன் இருப்பது போல போட்டு விட்டான். 

“எதுக்கு இதெல்லாம் எனக்கு வேணாம்” என தட்டி கழித்தாள். 

ஸ்ஸ்ஸ் என்றவன் அவளின் விரலில் இருக்கும் கேக் க்ரீமை சுவைத்து விட்டு மோதிர விரலில் இன்னும் விரலுக்கு அழகு சேர்த்தது. அவளின் முகத்தில் வெட்கம் பரவ அப்படியே அமர்ந்திருந்தாள். 

ராணா அவளின் அருகில் தயக்கம் இல்லாமல் நெருங்கியவன் I want என்றவன் முதல் முத்தத்தை கொடுத்துக் கொண்டே kiss you இடைவெளி விட்டு முடித்தான் முத்தத்தில். தேகத்தில் மின்சாரம் பாய அவள் கண்களை இறுக்கி மூடிக் கொண்டாள். அவளிடம் கொஞ்சம் பதட்டம் தெரிய சட்டென விலகியவன். உனக்கு பிடிக்கலன்னா வேணாம் என்று சொல்லி விட்டு நகர..  

அது என்றவள் அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு முகத்தை மூடிக் கொண்டாள். முத்தமிட்டு கொள்வது கட்டி அணைத்து கொள்வது எல்லாம் இந்த பெங்களூர் வாழ்க்கையில் சாதாரணம் என்றாலும் மிருதியாவின் வாழ்க்கையில் அதற்கு எல்லாம் தடா சட்டம். யாரிடமும் எட்டி நின்று விடும் தூரத்தில் தான் பழக்கம். ஆனால் இது தான் விதியோ என்னவோ கட்டில் வரை இந்த விதி கொண்டு வந்து விட்டது. 

அடுத்த நொடி முகத்தை திருப்பிய ராணா ஆவேசமாக இருவரி இதழ்களை கவ்வி கொண்டு முத்தமிட ஆரம்பித்தான். கணக்கில்லா முத்தங்களுக்கு தடையாக இருந்த உடைகளை தகர்த்து எரிந்து விட்டான்.  கண் இமைக்கும் நொடியில், அப்படியே அவளின் முகத்தை கையில் ஏந்தியவன். மாஸ்க்கை கழட்டி அவளின் விழி அழகை பார்த்தான். பிரம்மன் படைத்த மெல்லிசை குரலில் மெல்லிடை கொண்ட மொத்தமும் இந்த மெல்லினவள் தானோ என தோன்றியது. தொட்ட இடமெல்லாம் சிவந்து போனாள். 

அவளின் வதனத்தை இமைக்க மறந்து ரசித்தான். இதனால் தான் பெண்களின் மேல் பைத்தியமாக திரிகிறார்கள் அனைவரும் என நினைத்தவனுக்கு தியாவின் அருகில் யாருமே நிற்க முடியாது என கர்வனாக புன்னகைத்தான். அவளை ஒரு முறை புசித்த மிருகத்துக்கு மீண்டும் மீண்டும் புசிக்க தோன்றியது. 

தியா என முத்தங்களை அவளுக்கு முத்திரையாக்கி வழங்கி கொண்டே காதை கடித்தான். தீரா! என அவள் மெல்ல அழைக்க, “என் கூட வந்துடு!” என்றான். 

இல்ல காலேஜ் போகனும் என கூறினாள். 

அய்யோ மக்கு பொண்ணா இருக்காளே! என நினைத்தான். அடுத்த நொடி அவள் அவனது கை பிடித்து நம்ம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாமா? டைவர்ஸ் பண்ண வேணாம். என்றாள். 

அவனது புருவங்கள் இடுங்கி போனது. இதென்ன கல்யாணம் டைவர்ஸ்? என பார்த்தவன். ம்ம் எனக்கு உன்னை போல பாப்பா வேணும் soft ஆ என அவன் கூற.. . வெட்கத்தில் கண்களை மூடி கொண்டாள். 

தியா! என கழுத்துக்கு கீழ் உள்ள பூ குவியல் மேல் சென்ற எண்ணம் அருகில் இருக்கும் கேக் மேல் செல்ல அவளை சுவைத்து கொண்டாடினான். ஏன் என்றால் கேக் மொத்தமும் அவள் மேல் அவள் சிணுங்கி சிணுங்கி அவன் மேல் விழுந்தாள். 

தியா! தியா! தியா! என அவளிடம் விடிய விடிய கூடி கழித்தான். தீரா.. தீரா..  வலிக்குது.. 

இல்ல டி! என உதட்டை கவ்வினான். 

தீரா இன்னும் இன்னும் என அவள் கண்கள் சொக்கி அவனுள் கரைந்த அந்த நொடி சொர்க்கத்தை வென்ற சந்தோசத்தில் திளைத்தான். 

அவளை மார்புடன் அணைத்து உறங்க ஆரம்பிக்க விடிந்து விட்டது. 

காலை பத்து மணி இருக்கும். மெதுவாக கண்ணை திறந்தான். 

அவனது மார்பில் தியா.. I mean திவ்யா.. 

No way..  

வருவான். 

EPISODE – 20 

மதிய நேரம் 12 மணியை கடந்து கொண்டிருந்தது. தேகங்கள் இரண்டும் உரசிக்கொள்ள ராணாவின் முகம் மென்மையுடன் தன் தியாவை உரசியது. தியா பேபி இன்னொரு ரவுண்ட் என கண்ணை விழித்து பார்த்தான். 

Oh f* என கத்தினான். இதயம் படபடக்க.. கண்கள் இடுங்க, தன் கை வளைவுக்குள் இருப்பவளை பார்த்தான். உள்ளுக்குள் இரத்தம் கொதித்தது. யார் இவள்? என மண்டை சூடானது. 

அவனது அசைவில் மெதுவாக கண்ணை திறந்த திவ்யா இறங்கி இருந்த போர்வையை உடலுடன் கட்டிக் கொண்டு “ராணா” என அழைத்தாள். 

தியா! தியா எங்கே? என ராணா தலையை பிடித்த படி கேட்டான். 

நான் தான் தியா! என்ன ராணா? என்னாச்சு உங்களுக்கு? நான் தியா அதுவும் உங்க தியா என வெள்ளை நிற தோளை அவன் முன் காட்டிக் கொண்டே அங்க வனப்புகளை கண்ணுக்கு விருந்தாக்கி அவளையும் விருந்து கொடுக்க, அருகில் நெருங்கினாள்.

ஹே தியா எங்கே? நீ என்னோட தியா இல்ல! என அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே அறை கதவு தட்ட பட்டது. 

தியாவின் கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொள்ள.. நான் தான் ராணா தியா என அழுது கொண்டே கூறினாள் திவ்யா. 

உன்னை.. ? என ஆக்ரோசமாக கத்தியவன்.வேகமாக கதவு தட்டவும் உடனே கதவை திறந்தான். எதிரில் லட்சுமி இருந்தார். தீராஆ! என தன் மகனின் அவதாரத்தை பார்த்தவர் வறுத்த பட வேண்டும். ஆனால் லட்சுமி சந்தோசபட்டார். அப்போ தீரா கமிட் ஆகிட்டான் போலயே ஜாலி ஹை என்றார் வெகுளி தனமாக. 

மாம் என பற்களுக்கு இடையில் கோபமாக கத்தினான். ஏற்கனவே அவனது மண்டைக்குள் சூடு பறந்து கொண்டிருந்தது. யார் இவள்? யார் இவள் என இரத்தம் கொதித்து கொண்டிருந்தது. 

திவ்யா மெல்ல தலையை எட்டி பார்த்தாள். கண்களில் நீருடன். அட பேர் என்ன மா? என அவர் ஜாலியாக பேச.. வேகமாக முகத்தில் அடித்தார் போல கதவை சாத்தியவன். எதிரில் இருப்பவளை உற்று பார்த்தான். ரத்தம் கொத்தித்தது. இப்போதைக்கு இது தீர்வு அல்ல என வேகமாக உடையை அணிய சென்றவன் வெடுக்கென அவளின் விரல்களை பிடித்து பார்த்தான். 

இரவு தியா கைகளில் போட்ட மோதிரம் இருந்தது. அப்படியே அங்கிருக்கும் கார்ட்டூன் புத்தகத்தை எடுத்தான். திவ்யா என இருந்தது. எதிரில் சிதறி கிடந்த உடைகளை பார்த்தான். நேற்று இரவு பார்த்த தியாவின் உடைகள். ஆனால் இவள் என்னோட தியா இல்லை.. இல்லவே இல்லை.. என உள்ளுக்குள் பிரளயமே வெடித்தது. 

எதுவும் பேசாமல் பற்களை கடித்த படி உடையை அணிந்து கொண்டு வந்தான். அவள் எந்த வெட்கமும் இல்லாமல் அவன் முன்னால் நிராயுத பானியாக உடையை அணிந்து கொண்டாள். ஒரு சில நொடிகளில் முகம் எல்லாம் அழுது அழுது சிவந்து போனது. 

கதவு திறக்க பட்டது . ராணா எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் விருட்டென வந்தான். Cctv காட்சிகளை பார்த்தான். அனைத்திலும் மாஸ்க் ஐ அணிந்த பெண். அதே உடையில் தான் இவளும் இருக்கிறாள். அப்போ தியா! என்னோட தியா இவள் தானா! இல்ல என்னோட தியா இவள் இல்ல. என்னோட தியா அவள் என்னோட பொருள்! அவளை என் கிட்ட இருந்து பிரிக்க நினைச்சா விடுவேனா! தியா எனக்கு வேணும். ஆனால் இவளை என பற்களை கடித்தான். 

லட்சுமி அதற்குள் அவளை அணைத்துக் கொண்டு கீழே வந்தார். 

மாம் வாங்க போலாம். 

டேய் என்ன டா நீ பாட்டுக்கு போற? இந்த பொண்ணு. 

அது இந்த பப் கிளப்போட முடிந்து போயிடுத்து. வாங்க என உருமினான். திவ்யா அழுத படி அவளது கையில் இருந்த மோதிரத்தை அவன் முன் கழட்டி நீட்டினாள். 

அடுத்த நொடி லட்சுமி அவளின் கையை பிடித்த படி என்ன தீரா இது? அந்த பொண்ணை நீ வந்ததில் இருந்து சேர்ந்து சுத்த்திட்டு இருக்கிறதா கேள்வி பட்டேன். இங்கே அவளை விட்டுட்டு போற? என்ன டா இது என கேட்டார். 

ராணா எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் வீட்டுக்கு சென்று விட்டான். திவ்யா கெஸ்ட் ஹவுஸ்சில் தங்க வைக்க பட்டாள். இன்னொரு பக்கம் திவ்யாவை பற்றி அனைத்தையும் சேகரித்து பார்த்தான். ஒரு இடத்தில் கூட சந்தேகம் படும் படி எதுவும் கிடைக்க வில்லை. இது ஒரு பக்கம் போய் கொண்டிருக்க, ஒரு மாதத்தில் திவ்யா கருவாக இருப்பதாக விக்ரமன் – லட்சுமி வீட்டில் தெரிய வந்தது. 

அப்பொழுது வந்து நின்றாள் திவ்யா. இனி இந்த வீட்டில் இருந்து கிளம்புகிறேன். என்னை விட்டு விடுங்கள் என அவள் வெளியே செல்ல போக, விக்ரம் மற்றும் லட்சுமியின் கண்டிப்பில் ராணா திருமணத்துக்கு ஒத்துக் கொண்டான். அதிலும் சில நிபந்தனைகள் வைத்து தான் தியாவை கட்டிக் கொண்டான். இப்பொழுது கூட இவள் தான் தியா என மனம் ஏற்க மறுத்தது. 

திருமணம் மிகவும் எளிமையாக யாருக்கும் தெரியாமல் நடத்த பட்டது. ராணா எந்த உணர்வையும் முகத்தில் காட்டாமல் ஜடமாக மாறினான். சார் மேடம் கைய அறுத்துக்கிட்டாங்க என பணியாள் ஓடி வந்து சொல்ல.. திவ்யாவை பார்க்க சென்றான். மயக்கத்தில் கிடந்தாள். 

நான் போயிடவா! அங்கில் ஆண்டி தான் என்னை விட மாட்டிக்கிறாங்க! நீங்க எவ்ளோ பெரிய இடம்ன்னு எனக்கு தெரியும். வெறும் கிளப் பழக்கத்தில் இப்படி அடுத்த கட்டத்துக்கு போறது உங்களுக்கு கஷ்டமா தான் இருக்கும் நான் போறேன் ராணா என தலுதலுத்த குரலில் கூறினாள். 

ராணா ஒரு இயந்திரம் போல அவள் பக்கம் திரும்பியவன். எனக்கு கொஞ்சம் டைம் கொடு நான் மாற என சொல்லி விட்டு நகர்ந்தான். 

இன்று 

பாஸ் பாஸ் மேடம் எழுந்துட்டாங்க என வெளியே இருந்து உள்ளே வந்த கெவின் கூறினான். ராணாவின் துளைத்த பார்வை அவள் மீது இருக்க உதடுகள் வளைந்தது.  

மிருதியின் முகம் பதட்டத்தில் வியர்த்து கொட்டியது. எப்படி மேடம் ஜான்சி ராணி மாதிரி பெரிய ஜேம்ஸ் பாண்ட் போல பிளான் பண்ணி டிரிக் பண்ணி என் கிட்ட இருந்து தப்பிச்சு இங்கே டேமில் குதிக்க தான் வந்தீங்களா?  என்றவன் முகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறி இன்னும் கொஞ்சம் விட்டிருந்தா? செத்து போயிருப்ப டி! அறிவு கெட்டவளே! உன்னை கட்டு பாடுகளோட வச்சிருந்தது. உன்னை தப்பிக்க விடாமல் எனக்கு அடிமையா இல்ல.. உன்னை சுத்திட்டு இருக்க எதிரிகள் கிட்ட இருந்து உன்னை பாதுகாக்க தான் அத்தனை பேரை போட்டிருந்தேன் என்றான் ராணா. .

அவனது முகம் கோபத்தில் சிவந்தது. மிருதியின் கன்னத்தில் நீர் வழிந்தது. அதை பார்க்க முடியாதவன் அவ்விடத்தை விட்டு ஆவேசமாக சென்றான். கெவின் அவளின் அருகில் வந்தவன். எதுக்கு மேடம் இப்படி பண்ணீங்க? உங்களை வேகமாக போற தண்ணியில் தள்ளி விட்டுட்டாங்க பாஸ் அவரோட உயிரை பணயம் வச்சு காப்பாத்தி இருக்கார் என்றான். 

நான் யாருக்கு என்ன செஞ்சேன்? என்னை எதுக்கு? இதெல்லாம் உங்க பாசுக்கு இருக்க எதிரிகள் என மிருதி கூற.. 

கெவின் சலித்த படி அப்போ அவரோட மனைவி குழந்தையை தானே தூக்கணும் உங்களை எதுக்கு தூக்கினாங்க? என கேட்டான். 

அதற்கு அவளிடம் பதில் இல்லாமல் போகவே ராணாவை பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தாள் முதன் முறையாக. சிறிது நேரத்தில் உணவு வந்தது. அவளை பாத் ரூம் அழைத்து சென்று இறக்கி விட்டான் ராணா. அவளின் முகத்தை இன்னும் பார்க்க வில்லை. ஆனால் கடுமையுடன் வைத்திருந்தான். 

இப்படியே ஒரு வாரம் சென்றது. இன்னும் இன்னும் அவனது முகம் இறுகி போனதே தவிர, அவளின் மேல் கடைக்கண் பார்வை கூட செல்ல வில்லை. அக்கறையாக அனைத்தையும் செய்கிறான். திடீரென காணாமல் போவான் திடீரென வருவான். ஆனால் ஒரு வார்த்தை அவளிடம் பேச மாட்டான். ஆனால் அவனது மொத்த கவனமும் அவள் மேல் தான். 

ஆனால் அதற்கு மேல் அவளால் பேசாமல் இருக்க முடிய வில்லை. அவளுக்கு உணவை எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான் ராணா. மெல்ல அவனது கையை பிடித்தாள். எந்த எதிர்வினையும் இல்லை. உணவை நீட்டி எழுந்தான். 

“நான் சாப்பிட மாட்டேன்.”

“சாப்பிடலன்னா போடி” என்றான் கோபமாக. 

ஆனால் நீங்க ஊட்டி விட்டால் சாப்பிடுவேன்! ஊட்டி விடுவீர்களா? என மென்மையாக கேட்டாள். திரும்பி அவளை ஏற இறங்க பார்த்தவன். வெளியே சென்று விட்டான். அவ்வளவு தான் மிருதியா வெடித்து அழ ஆரம்பித்தாள். 

ஹே அழுத எங்கிருந்து தூக்கிட்டு வந்தனோ அங்கேயே போட்டு விடுவேன் என கர்ஜனையுடன் கூறினான். 

மிருதி விசும்பி கொண்டே அவனை பார்த்தாள். 

அவளின் எதிரில் வந்து அமர்ந்தவன் உணவை ஸ்பூனில் எடுத்து அவளின் வாய்க்கு அருகில் நீட்டினான். 

மிருதியா…? 

வருவாள்.. 

EPISODE – 21

மிருதி வைத்த கண் வாங்காமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ராணா அவளின் எதிரில் அமர்ந்து உணவை அள்ளி அவளின் வாய்க்கு அருகில் நீட்டினான். 

ம்ம் உன்னோட யோசனை எங்கே இருக்கு? என ராணா அதட்ட.. வாயை திறந்தாள். 

அவளுக்கே பிரமிப்பாக இருந்தது. இது ராணா!! ஆம் ராணா! கட்டுமான தொழில் துறையையே கட்டு பாட்டில் வைத்திருப்பவன். மக்கள் அதிசயித்து பார்க்கும் ஒவ்வொரு கட்டிடங்களிலும் இவனது பங்கு இல்லாமல் இருக்காது. மால், ஹோட்டல், ரெஸ்டாரன்ட், பார்க், தொழில் துறை கட்டிடங்கள் என விக்ரம் பெயர் இருக்கும். ரணதீரனின் தந்தை விக்கிரம தீரன். இது நிஜ உலகம் என்றால் நிழல் உலகத்திலும் ராணா இருப்பான். அடி தடி வெட்டு குத்து என அனைத்திலும் இவன் இருப்பான் எல்லாமே ஹை ரேட்டட் விசயங்கள். தொழில் துறை தொடர்பானவை. சாதாரண சிறு வேலையில் கூட போட்டி பொறாமை இருக்கும் போது இது கட்டுமான தொழில் அது வானை முட்டும் அளவுக்கு இருக்கிறது. எதிரிகள் இல்லாமல் போனால் தான் ஆச்சரியம். அப்படி பட்டவன் நமக்கு உணவு ஊட்டி கொண்டிருக்கிறான். அது தான் அதிசயம். 

மொத்த உணவையும் சாப்பிட்டு முடித்தாகி விட்டது. எப்படி உண்டாள் என அவளுக்கே தெரிய வில்லை. அவன் சட்டை கையை மடித்து கொண்டே மிதமான சுடு நீரை கிளாசில் எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான். 

தலையை குனிந்தவாறு “என்னன்னு தெரியல அன்னிக்கு தண்ணியில் விழுந்ததுக்கு அப்புறம் கை நடுங்குது! என்னால் க்.. க்ளாஸ் பிடிக்க முடியாது” என்றாள். 

ராணாவின் கண்கள் சிவக்க அவளை பார்த்தான். எந்த சத்தமும் இல்லாமல் அமைதியாக இருக்க மெல்ல நிமிர்ந்து பார்த்தாள் மிருதி. 

பற்களை கடித்த படி தண்ணீரை எடுத்து அவளின் வாய்க்கு நீட்ட அவளும் கை தாங்களாக கிளாஸை பிடித்து கொண்டு ஒரு கிளாஸ் நீரை குடித்தாள். டிஷ்யூ கொண்டு உதட்டை துடைத்து விட்டவன் மெல்ல எழ..

மிருதி அவனது கையை பிடித்து கொண்டாள். கைகளில் கொஞ்சம் நடுக்கம் இருக்க தான் செய்தது. 

“ப்ச்ச்” என சலித்து கொண்டான். 

பிளீஸ் என்றாள். 

உடனே கோபம் வந்தது அவனுக்கு இதுல ஒன்னும் குறைச்சல் இல்ல. பெரிய இவள் மாதிரி போற! இப்போ என்ன நிலைமையில் இருக்கன்னு தெரியுதா? என்றான் கடுமையாக குரலில். 

இப் இப்போ கூட சொல்றேன். என்னை அடிச்சு துரத்தி தண்ணில போட்டது யாருன்னு தெரியல. ஆனால் எனக்கு உங்களை… உங்களை… என நிறுத்தினாள். 

“என்ன அசுரன் அரக்கன்  மாதிரி தெரியுதா?”

“நீங்க கல்யாணம் ஆகாமல் இருந்திருக்கலாம். உங்களுக்கு குழந்தை இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம். அப்படி நீங்க இருந்திருந்தீங்கன்னா! நான் உங்களை விட்டிருக்க மாட்டேன். ஆனால் இப்படி அடுத்தவர் கணவர் கூட உறவு வச்சிட்டு இருக்கிறது ரொம்ப தப்பா தெரியுது” என்றாள். 

ராணா முகத்தில் எந்த உணர்ச்சியும் காட்டாமல் டிவியில சினிமா பார்ப்பியா? 

“என்ன?” 

“பார்ப்பியா மாட்டியா?” என குரலை உயர்த்தினான். 

ம்ம் என பதட்டத்துடன் பார்த்தாள். 

“புடிச்ச ஹீரோ யாரு?” 

“அது அது வந்து சூரியா! கார்த்திக், த்ரூவ் விக்ரம்” 

“அவ்ளோ தானா” என அவளின் முகத்தை பார்த்தான். 

“நிறைய பேர் பிடிக்கும் எதுக்கு இப்படி கேட்கிறீங்க?” 

“கடவுள் நம்பிக்கை இருக்கா?”

ம்ம் என்றாள். 

“யாரை பிடிக்கும்?”

“கிருஷ்ணா” என கண்கள் மின்னியது. 

ஓ சரி என எழுந்தான். 

“எதுக்கு கேட்டுட்டு இப்போ போறீங்க?”

சொல்லியே ஆகணுமா என முரட்டு பாவனையில் கேட்டான். 

ம்ம் சொல்லுங்க.. 

நீ சொல்ற ஆக்டர்ஸ்ல மோஸ்ட்லி ரெண்டு பேருக்கு மேரேஜ் ஆகி குழந்தை இருக்கு. அவங்க படத்தை பார்த்து நீ ஜொள்ளு ஊற்றும் அளவுக்கு ரசிக்கிற! இதோ வால்பேப்பர்ல வச்சிருக்க, வாட்ஸ் அப் Dp , facebook எல்லாத்துலயும் share பண்ற அது தப்பில்லயா? 

ஹாங்! என விழித்தாள் மிருதி. 

கிருஷ்ணனுக்கு 16,000 மனைவிகள் இருந்தார்களாம். வாட் எவர் இவ்வளவு படிச்சிட்டு தற்குறியா இத்தனை மனைவிகள் இருக்கும் சாமியை துதி பாடி வேண்டுவ, ஆனால் வெளியே ரிப்போர்ட்டர். ஆக்டர்ச இப்படி பார்த்து வழிசல் ஊத்திட்டு பார்ப்ப ஆனால் இதெல்லாம் பண்ணா தப்பில்ல.. 

இதுக்கும் அதுக்கும் என்ன சம்மந்தம்? நான் மட்டும் அப்படி இல்ல உலகத்தில் இருக்கும் எல்லாரும் அப்படி தான் என்றாள் மிருதி. 

தட்ஸ் குட் அதே போல தான் நான் மட்டும் அதுக்கு விதி விலக்கு இல்ல.. என்னை விட்டு  போன உன்னை உயிரை காப்பாற்ற தான் கூட்டிட்டு வந்தேன். நான் இப்படி தான்! நான் மத்துவங்களுக்காக வாழல எனக்காக வாழ்றேன். நீ எனக்கு தேவை! அதுக்குன்னு உன்னை பிடிச்சு வைக்க நான் யாரு? விருப்பம் இருந்தால் இந்த நிமிசமே நீ போகலாம். உனக்கு தடை யாரும் இல்ல.. 

அது உங்க மனைவி! என மிருதி ஆரம்பிக்க.. 

இப்போ நீயும் நானும் இங்கே இருக்கோம். தேவை இல்லாம மற்றவங்களை பத்தி எதுக்கு பேசுற? என் கையில் இல்லாதது எதுவும் இல்ல. ஒன்னை தவிர நீ தான். நீயா விருப்ப பட்டு என் கிட்ட வரணும். அது தான் என்னோட கனவு. அந்த கனவை நோக்கி ஓடிகிட்டே இருப்பேன். 

“இது தப்பான உறவு “

எது தப்பு! இந்த உலகத்தில் யாருமே பண்ணாத விசயத்தையா நான் பண்ணிட்டேன். ஸ்டாப் இட் தியா! என அந்த இடமே அதிரும் அளவுக்கு உறுமினான். 

அவள் படபடவென இமைகளை சிமட்டி கொண்டே பார்த்தாள். இங்கே இல்லாத ஆட்களை பத்தி நீ எதுக்கு பேசுற? நினைக்கிற? என் கையில் இல்லாத விசயம்ன்னு எதுவும் இல்ல. நான் எனக்காக வாழ்கிறேன். என்னை யாரும் ஜட்ஜ் பண்ணவும் மாட்டாங்க. கேள்வியும் கேட்க மாட்டாங்க. இங்கே யாரும் ஒழுங்கு இல்ல. என்னை பத்தி மட்டும் தான் நான் யோசிப்பேன். அதுல நீ இருப்ப.. இருக்க என அழுத்தி கூறியவன். நீ இப்போ கூட போகலாம் உன்னை கட்டு படுத்தி வைக்க மாட்டேன். என்றவன் இரண்டடிகள் வைத்தான். அதன் பின் மீண்டும் நான்  எனக்காக வாழ்தால் அதுல நீ இருப்ப.. ஒரு வேளை நீ என்னை விட்டு  போனால்… என்றவன் எதுவும் சொல்லாமல் சென்று விட்டான். 

எதோ பேச அது எங்கேயோ முடிந்து விட்டது. எதற்கு இப்படி இருக்கிறான்? அப்போ அதுக்கு அர்த்தம் என்ன? அவரோட மனைவி சரி இல்லையா? என்னை நேசிக்கிறாரா? இது தவறு தானே! கடைசியில் என்னையும் கேள்வி கேட்டு குழப்பி விட்டு சென்று விட்டாரே! என நினைத்தது. ஆனால் உள்ளுக்குள் ஓரிடத்தில் தீராவை விட்டு செல்ல அவளுக்கும் தான் சுத்தமாக பிடிக்க வில்லை. உள்ளுக்குள் இனம் புரியாத எண்ணம். முதன் முறை அவன் அத்து மீறும் போது கூட வேற்று ஆள் ஸ்பரிசிப்பது போல தோன்றவே இல்லை. இப்பொழுது என்ன செய்வது என யோசித்து யோசித்து சோர்ந்து போனாள். 

அடுத்து இரண்டு நாட்களில் ராணா புறப்பட்டான். அவள் வந்தாள். ராணா வெளியே செல்ல.. எப்போ வருவீங்க? என்றாள். 

நான் என் கூட இருக்க பிடிக்காமல் தான தப்பிச்சு வந்த! இப்போ என்ன அக்கறை? என வார்த்தையால் குத்தினான். 

“கேட்டால் பதில் சொல்லணும்”

எனக்கு பிஸ்னஸ்ல ஒர்க் நிறைய இருக்கு. நான் கிளம்புறேன். உனக்கு என் கண்ணில் படாமல் பாதுகாப்பான இடத்தில் இருக்கணும். சோ நீ இங்கேயே இரு. நான் உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன் என நகர்ந்தான். 

இல்ல அது என்னையும் கூட்டி போங்க.. என தலை குனிந்து கொண்டே கூறினாள். 

என் கூட வந்தால் வெளி உலக சகவாசம் வச்சுக்க கூடாது கொஞ்ச நாளைக்கு. உனக்கு ஓகே வா! 

“அப்டின்னா!”

வீட்ல இருக்கணும். வேலைக்கு போக கூடாது. நீ இருக்க கண்டீசனுக்கு அது தான் சரி ஆனால் மேடம் பெரிய டிடெக்டிவ்.. சோ நீங்க இங்கே இருந்து வெளியே போனால் கூட எனக்கு பிரச்னை இல்ல என்றான். 

போதும் பிளீஸ் என அழுவது போல கூறியவள். நான் வெளியே போகல நீங்க சொல்ற போல கேட்கிறேன் என்றாள் மிருதியா. 

பெங்களூரில் அவர்களின் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். முன்பு வந்த போது இருந்த பயம் இப்பொழுது இல்லை. முழுக்க முழுக்க பாதுகாப்பு மட்டுமே இருந்தது. 

இப்படியே ஒருவாரம் சென்றது. திவ்யா சுதந்திரமாக வலம் வந்தாள். ஆனால் இங்கே மிருதியா வீட்டுக்குள் சிறை வைக்க பட்டாள். ராணா பொறி வைத்து விட்டான் மாட்டும் காலம் வரை காத்திருக்க வேண்டியது தான். 

15 நாட்களுக்கு பிறகு வீட்டுக்கு வந்திருக்கிறான் ராணா. இது தான் சரியான சந்தர்ப்பம் என நினைத்தாள் திவ்யா அதற்காக தன்னை அலங்கரித்து கொண்டவள். போதை மருந்தை அவன் அருந்தும் ஜுஸ்சில் கலந்து கன்வி கிட்ட கொடுத்து அனுப்பினாள். 

“மம்மி!”

என் செல்லம் டாடி இதை முழுசா குடிச்சா மம்மி அப்புறம் கன்வி குட்டி, டாடி எல்லாரும் சேர்ந்து பார்க் போலாம் எப்படி? 

ஆனால் டாடி! என குழந்தை பார்த்தது. 

கண்டிப்பா டாடி கூட்டி போவாங்க என குழந்தையை நன்றாக பயன் படுத்தி கொடுத்து விட்டாள். 

“டாடி!”

ஏஞ்சல் என ராணா தன் மகளுக்கு முத்தம் வைத்தான். 

இது ஜுஸ் உங்களுக்கு. 

ம்ம் தேங்க்ஸ் என வாங்கி அருகில் வைத்தான். 

உடனே உள்ளே இருந்து வந்த திவ்யா அவனை பார்த்து இப்போ எல்லாம் எங்க கூட டின்னர் கூட சாப்பிடுறது இல்ல பிஸ்னஸ் பிஸ்னஸ் தான் எங்க கூட உங்களுக்கு நேரம் செலவழிக்க இஷ்டம் இல்ல கன்வி அவள் கையாள ஜுஸ் பிரிபெர் பண்ணா ஸ்கூலில் சொல்லி கொடுத்தாங்க ஆனால் அதை கூட வாங்கி ஓரமா வைக்கிரீங்க என பார்த்தாள். 

கன்வி நீ வா! டாடி க்கு நம்ம மேலே பாசம் இல்ல என சொல்லவும் குழந்தை உதட்டை பிதுங்கியது. 

அடுத்த நொடி ஜூசை மொத்தமாக குடித்தான். 

உடனே திவ்யாவுக்கு காவியா போன் செய்தாள். 

ஹலோ காவியா இங்கே வந்திருக்கியா? 

நீ தானே கா வர சொன்ன? கன்விய வெளியே கூட்டிட்டு போக….

இதோ வரேன் காவியா என புன்னகையுடன் கூறிய திவ்யா குழந்தையை தன் தங்கையிடம் விட்டு விட்டு திரும்ப அக்கா ஆல் தி பெஸ்ட் என்றாள். 

திவ்யா சிரித்துக் கொண்டே வீட்டுக்குள் வர ராணாவை காண வில்லை. 

வருவான்.. 

EPISODE – 22

ராணா! ராணாஆஆஆ!  என மென்மையாக அழைத்துக் கொண்டு உள்ளே வந்தாள் திவ்யா. ஆனால் ராணா அங்கு இல்லை என்பது தான் பரிதாபத்துக்குறிய விசயம். 

அவன் இல்லை என்று தெரிந்ததும் திவ்யா  பைத்தியம் பிடிக்கும் நிலைக்கு சென்று விட்டாள். சொல்ல போனால் பைத்தியமே பிடித்து விட்டது என்று கூறலாம். அந்த அளவுக்கு அவளின் கோபம் ஆத்திரம் ஏமாற்றம் அனைத்தும் அப்பட்டமாக முகத்தில் பிரதிபலித்தது. 

“ராணாஆஆஆஆ!” என ஆக்ரோஷமாக கத்தியவள் அனைத்து அறையிலும் தேட ஆரம்பித்தாள். 

ஆனால் ராணா இல்லையே தேடினாள் தேடினாள் திரும்ப திரும்ப தேடினாள். மீண்டும் மீண்டும் தேடினாள். மீண்டும் மீண்டுமா! ஆம் மீண்டும் மீண்டும் தேடினாள். 

ராணா ஸ்டடி ரூமில் இருக்கும் ரகசிய வழியின் மூலமாக மிருதியா இருக்கும் பின் பக்க வீட்டு பக்கம் வந்தவன் வீட்டின் வழியை சரி செய்த படி சுற்றிலும் தேடிக் கொண்டே அங்கிருக்கும் போனை எடுத்து கெவினுக்கு அழைத்தான்.  மருத்துவரை வர சொல்லி இரத்த பரிசோதனை செய்து பார்க்க வேண்டும் என்று தான் முடிவெடுத்தான். 

அழைப்பு சென்று கொண்டே இருந்ததே தவிர கெவின் எடுக்க வில்லை. டாமிட் என ஆக்ரோஷமாக கத்தியவன் கைகள் மற்றும் உடல்கள் நடுங்க உடனே அவனுக்கு கூடல் தேவை பட்டது. போதை ஒரு பக்கம் கண்ணை சுழட்ட மூலையில் சுரக்கும் அனைத்து காதல் ஹார்மோன்களும் உள்ளுக்குள் கிளர்ச்சியை ஊட்டி ஏற்கனவே பரவசத்தை காட்டி கொண்டிருக்க, இப்பொழுது இன்னும் மருந்தின் வீரியம் குறையும் வரை பெண்ணுடல் தேவை என நினைத்தவன். உடல்கள் எல்லாம் வேகமெடுக்க பெண் உடலை தேட ஆரம்பித்தது. 

க்கும் என மிருதியா அவனுக்கு முன்னால் வந்து நின்றாள். அவளே மருந்தாகவும் போதையின் முறிவாக அவன் கண்களுக்கு தெரிந்தாள். ஏற்கனவே போதை உச்சத்தில் எது எதோ தோன்றுகிறது.  கண்கள் சிவப்பாக மாற ஆண்களுக்கு சுரக்கும் டெஸ்ட்டோஸ்ட்ரோன் ஒரு பக்கம் சுரக்க..  மூலையில் செரடோனின், ஆக்சிட்டோசின், டோப்பமைன் என இன்னொரு பக்கமும் போதை மருந்து நன்றாக வேலை செய்தது. ஆனாலும் மனிதனின் மனதுக்கும் சுய கட்டுப்பாட்டுக்கு என எந்த ஹார்மோன் இருக்கிறது? அப்படி எதுவும் இல்லை அதனால் பற்களை கடித்து உணர்வை அடக்கி கொள்ள முயன்றவன் உடனே அதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டான். 

இதை அறியாத மிருதி மெல்ல மெல்ல நெருங்கி ராணாவின் அருகில் வந்தவள். என்னாச்சு என அவனது முகத்தை பார்த்தாள். 

கெட் அவுட்.. லீவ் I say leave இந்த இடத்தை விட்டு போய்டு என ஆக்ரோஷமாக கத்தினான். 

அதில் ஒரு நிமிடம் பயந்து தான் போனாள். உடலெல்லாம் வியர்த்து கொட்ட தொடங்கியது. அவனை பார்த்ததும் மிருதியாவுக்கு ஒன்று மட்டும் நன்றாக புரிந்தது எதோ பிரச்னையில் இருக்கிறான். ஆனால் சொல்ல மாட்டேன் என்கிறான். என உள்ளுக்குள் பயம் ஏற்பட.. அவள் பதட்டத்துடன் உங்களுக்கு என்னாச்சு? என தொட அருகில் சென்றாள். 

வெளியே போன்னு சொன்னால் தெரியாதா? என ராணா உஷ்ண மூச்சை வெளி விட்ட படி கத்தினான். 

என்னன்னு சொல்லுங்க? நான் போறேன் என மிருதி விடா பிடியாக அவன் முன் நின்றாள். அதற்கும் மேல் பொறுமை இழந்த ராணா வியர்வை முத்துக்கள் அவனது புருவத்தில் இருந்து சொட்ட சொட்ட எனக்கு.. I need you.. I want you.. மோஸமா உன்னை மொத்தமா விழுங்கும் அளவுக்கு வேணும். நீ தருவயா? உன்னால முடியாது. இந்த இடத்தை விட்டு காலி பண்ணு நான் டாக்டரை வர சொல்ல போறேன் என திண்டாடினான். நிற்க முடிய வில்லை. 

மிருதியாவுக்கு அவன் சொன்ன விஷயங்களை கேட்க கேட்க அதிர்ச்சியாக இருந்தது. எதையும் யோசிக்க வில்லை அவள். நேராக அவன் அருகில் சென்று என்ன பண்ணனும்? என்றாள். ராணா அவளை திரும்பி பார்த்து கொண்டே உன்னால என்னை தாங்க முடியாது. சோ இந்த இடத்தை விட்டு போயிடு! என அவளின் கையை பிடித்து வெளியே விட்டான். 

“இல்ல நான் சொல்றத கேளுங்க” என அவள் திரும்பி விளக்கம் கொடுக்க ஆரம்பிக்க, வேணாம் ஒன்னும் சொல்ல வேணாம். என அவன் கதவை சாத்த போக ஒரு காலை அறையின் உள்ளே வைத்தவள். அவனது உயரத்துக்கு எக்கி சட்டையை பிடித்து இழுத்தவள் அவனது தாபத்தில் துடிக்கும் உதடுகளை தயக்கத்துடன் கவ்விக் கொண்டாள். 

அவள் வெளியே அவன் உள்ளே என இருவருக்கும் இடையில் அறையின் கதவு மாட்டிக் கொண்டது. மோகம் ஒரு பக்கம் தலைக்கு ஏறிட தியா லீவ் மி இடியட் என திட்டினான். முத்தத்துக்கு நடுவில். முத்தங்கள் நின்ற பாடில்லை. அறை கதவு பூட்ட பட்டது. இச் இச் என்ற சத்தங்கள் அந்த அறையின் அதிக பட்சத்தில் எக்கோ அடித்தது. ம்ம் என்ற முனகல் சத்தம் இன்னும் ஒரு பக்கம் போதையை அதிக படுத்த.. நீ கஷ்ட பட கூடாது என்றவன் அவளிடம் இருந்து விலக.. மெதுவா பண்ணலாம் என வாய் மொழியாக கூறி விட்டாள். 

கட்டு மஸ்த்தான முறுக்கேறிய உடலில் அவனது நாடி நரம்புகள் தனியாக தெரிந்தது. ஒரு மலை பாம்பு தன்னை சுருட்டி கொண்டு இருப்பதை போல உணர்ந்தாள். அவனது உடையை ஆவேசமாக கழட்ட.. அவனது சட்டை பட்டன் பட படவென கழண்டு நேராக அவளின் நெஞ்சு கூட்டில் விழுந்தது. அவனது கண்களில் தாபத்தை மீறிய ஒரு வெற்றிடம் தெரிந்தது. அவளின் உடையை கிழித்து எறிந்தான். எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள் மிருதியா. 

உனக்கு ஓகே தானே! என் கிட்ட பொய் சொல்லலையே! உன்னால தாங்க முடியுமா என அவளின் வயிற்றில் ஸ்டிட்ச் செய்ய பட்ட இடத்தில் ஆயிரம் முத்தங்கள் கொடுத்தான். ராணா ஒருத்தியிடம் அனுமதி கேட்கிறானா? இதெல்லாம் சாத்தியமா? என கேட்டால் இப்போது சாத்தியமே! அவனது முகத்தில் இருந்து வியர்வை சொட்டி கொண்டு வந்து அவளின் முக்கியமான உணர்ச்சி புள்ளியில் விழ அவள் வெட்கத்துடன் கீழ் உதட்டை கடித்து கொண்டாள். 

மோகம் தான்.. அதை விட விரகதாபத்தை இப்பொழுது மொத்தமாக குறைவில்லாமல் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறான். மென் உதடுகள் மெல்ல மெல்ல முரட்டு உதடுகளால் கொய்ய பட்டு அணில் கடித்த கோவை பழம் போல மாறி போக.. கீழ் இருக்கும் மென்மையில் இருக்கும் உணர்ச்சிகளை மொத்தமாக உறிஞ்சி துடைத்து எடுத்து விட்டான். அவளின் கண்கள் மோகத்தில் சொருகி விட அடுத்த கட்ட குலுங்களுக்கு அவனது தேகம் தயாரானது அடிமை சாசனம் எழுதி கொடுத்து விட்டாள். ஈருடல் கலந்து அவளின்  வற்றி போன வெட்டு குழியில் அவனது மழை மேகங்கள் பொழிந்து செழிக்க வைத்தது. இது இந்த நாளின் முதல் மழை அவளுள். 

“தியா! ..  கால் மி தீரா!.. 

ம்ம் சொல்லு டி”

தீரா! தீ… தீராஆஆ! என விட்டு விட்டு கூறினாள். அவன் சொல்வதற்காக இல்லை உண்மையாகவே அழைக்க தோன்றியது. அழைத்து விட்டாள்.

மூச்சு வாங்க அள்ளி முத்தமிட்டான். மலர் மொட்டு முன் அழகை.. சின்னஞ்சிறு விரல்களை கடித்து கொண்டான். கொஞ்சமாக.. அவளின் சிறு விரல் பாதத்தை நெஞ்சில் புதைத்து கணக்கில்லாமல் முத்தமிட்டான். மோகம் என்பது காதலின் புனிதமான இரண்டாம் அத்தியாயம். காதலை வார்த்தைகளில் சொல்லித்தான் உணர வேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை என்பது தான் ராணாவின் கூற்று. எந்த ஒரு பெண்ணுடன் மோகம் கரை புரண்டு ஓடுகிறதோ அவளால் மட்டுமே தன் உள்ளத்தை நிறைக்க முடியும் அது அவனது தியா.. மிருதியா. 

அடுத்த ஆட்டத்துக்கு தயாராகி விட்டான். மிருதி ஒரு மழையையே தாக்கு பிடிக்க முடிய வில்லை. இப்பொழுது இரண்டாம் முறை அது அவளின் உதடுகளுக்கு கரும்பு தின்ன கூலியா என்னும் ரீதியில் நடந்து கொண்டிருந்தது. வெட்கம் பிடுங்கி தின்ன எங்கு தன் முகத்தை மறைத்து கொள்ளலாம் என தேடினாள். தேடி கொண்டிருக்கிறாள். 

“ம்ம் என்னை பாரு! கண்ணை முழி! நான் எப்டி இருக்கேன்?” என இடை இடையில் கேள்வி வேறு அவனிடம் இருந்து 

ம்ம் ஹும் என அவள் முகம் சிவக்க கண்களை மூடி மூச்சு வாங்க உதட்டை துடைத்தாள். 

போய் மவுத் வாஸ் பண்ணு என அழைத்தவன். ம்ம் வேணாம் இங்கேயே இரு என மக் மவுத் வாஸ் என அனைத்தையும் எடுத்து வந்தான். 

அடுத்த மழை இது இழுத்து கொண்டே சென்றது. அவளின் கழுத்தில் அழகாக கீழிறங்கி மொட்டுகளை சுமந்து நிற்கும் லாவன்யங்களுக்கு மேல் அரங்கேறி கொண்டிருக்கிறது. அவ்வப்பொழுது மிருதுவான திரட்சி மிகுந்த திராட்சையை கண்களால் பருகி கைகளில் விரல்களில் கசக்கி அதே இடத்தில் மழையாக பொழிந்தான். அவனுக்கு அடுத்து இந்த இடத்தை இனி வரும் காலங்களில் பயன் படுத்த போவது மிருதியின் வயிற்றில் இருக்கும் ராணாவின் குழந்தை தானே! கவ்வி உறிஞ்சி பசி ஆற்றி கொள்ள.. 

உதட்டை கடித்துக் கொண்டு கண்களை மூடினாள் வெட்கத்தில்.. தயக்கம் கொட்டி கிடந்தது. அதை விட அவளின் நிலத்தை ஒவ்வொரு பகுதியாக பயிர் செய்ய அனைத்து வேலைகளையும் திறம் பட செய்து கொண்டிருந்தான். 

அடுத்து நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் மழை என அவன் ஒரு பக்கம் அவளை நன்கு செழிக்க வைக்க முயற்சி செய்ய, அவள் துவண்ட கொடி ஆகி போனாள். கிட்ட தட்ட மாலை நான்கு மணியில் இருந்து ஆரம்பித்த கட்டில் போர் ஆறு மணி நேரம் தொடர்ந்தது. 

மெதுவாக அவளின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு கொண்டே கைகளில் தூக்கியவன். வெது வெதுப்பான வெந்நீரில் இறக்கி விட்டான். இப்பொழுது அனைத்து இடமும் இதமானது அவளுக்கு. 

“உனக்கு பசிக்கிதா!”

ம்ம்.. 

“ஓகே நான் இப்போவே இன்பார்ம் பண்றேன் என்று நகர்ந்தவன். தியா அன் டைம்ல வாமிட் சென்சேசன் இருக்கா!” என கேட்டான். 

அவள் அவனை உற்று பார்க்க.. ராணாவின் பார்வை அவளின் மணி வயிற்றில் பதிந்து பின் மீண்டு இது கர்ப்ப கால நேரம் அதுக்கு தான் பிரிகாசனா இருக்கணும்! என நகர்ந்தான். 

ஒரு நிமிடம் என்றாள். 

என்ன? 

இல்ல என்ன சொன்னீங்க? கர்ப்பமா? 

ராணாவின் முகத்தில் கொஞ்சம் கர்வமும் பிராகாசமும் மின்ன யெஸ் தியா.. you are pregnant! என்னோட குழந்தை உன்னோட வயித்துல baby என சொல்லி விட்டு நகர்ந்தான். 

மிருதியா…? 

வருவான். 

EPISODE – 23

பொதுவாக ஒரு பெண் கருவாகி இருப்பதை முதலில் சுமந்து கொண்டிருக்கும் அவள் தெரிந்து கொண்டு உறுதி செய்த பிறகு தான் தன் காதலனுக்கு, கணவனுக்கு, அதற்கு காரணமானவனுக்கு கூறுவாள். இங்கே அப்படியே தலை கீழாக இருக்கிறதே! அதை விட மிருதியா அதிர்ச்சியில் இருந்தாள். வாய் வார்த்தைக்காக தான் உன் வயித்துல என் குழந்தைய உருவாக்குவேன். உன் கிட்ட என் குழந்தை வளரனும் என பிதற்றி கொண்டிருக்கிறான் ராணா என நினைத்தாள். ஆனால் இது!!  இதை  கேட்கவே உள்ளம்? இதை எப்படி எடுத்து கொள்வது? அவளுக்கே தெரிய வில்லை. அதிர்ச்சியில் இருந்தாள் மிருதியா. 

திக் பிரம்மை பிடித்தவள் போல மிருதியா அமர்ந்திருக்க, ட்ரெஸ் இல்லாம இருக்காத சளி பிடிச்சுக்க போகுது! காய்ச்சல் வர கூடாது என லைட் food டிரேவை அவளிடம் நீட்டினான். அப்பொழுது தான் தனது உடலில் உடை இல்லை என்பதை தெரிந்து கொண்ட மிருதி உடலை போர்த்தினாள். 

ராணா அவளையே தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவளின் உள்ளத்தில் பயம் எக்க சக்கமாக இருந்தது. “இப்படி ரெண்டாம் தாரமாக குழந்தையை ரகசிய வழியில் சுமந்து கொண்டேனே? அது கூட இல்லை. வைப்பாட்டி!!  எனது திருமணம் எப்படி நடக்க வேண்டும் என கனவு கண்டேன்? ஆனால் இப்படி?” என ஆயிரம் நினைவுகள் அவள் மனதில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. 

ப்ச் கண்டதை யோசிக்காத! என அவளுக்கு ஊட்டி விட வந்தான். மிருதிக்கு அவளை நினைத்தே அருவருப்பாக இருந்தது. தன் எண்ணங்கள் தவறு என சொல்லிக் கொண்டே இருந்தது மனம். “தியா!!”

நிமிர்ந்து பார்த்தாள். 

“எதை நினைச்சும் கவலை படாத!”

“இல்ல இது தப்பு! தவறான வழியில் இந்த குழந்தை! எனக்கு” என அவளின் கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொண்டது. 

அழாத உன்னை ஏமாத்தி விட்டுட்டு ஓட மாட்டேன் நான். நீயும் என் குழந்தையும் என்னோட பொறுப்பு. 

அவள் அடி பட்ட பார்வையுடன் அவனை பார்த்தாள். 

ராணா நேர் கொண்ட பார்வையுடன் என்னை மட்டும் நம்பு உன்னை என்னோட பொண்டாட்டியா அங்கீகாரம் பண்ணுவேன். 

வேணாம் என்றாள் வெடுக்கென.. 

ராணா அவளை பார்க்க..  இன்னொரு பொண்ணு கிட்ட இருந்து வாழ்க்கையை பரிச்ச மாதிரி ஆகிடும். என்னை விட்டுடுங்க. இந்த குழந்தை என அவள் ஆரம்பிக்க.. கழுத்தை பிடித்தான். 

மிறுதி அப்பட்ட அதிர்ச்சியுடன் பார்க்க, இதுக்கு முன்னாடி நீ என்ன சொல்லி இருந்தாலும் கேட்டிருப்பென். ஆனால் இனி அது நடக்காது. உன்னோட மனசுல நான் தான் இருக்கேன்னு தெரிஞ்சுகிட்டேன். என்னைக்கும் நீ எனக்கு தான் என்னோட பொருள் நீ! I mean என்னோட பொருள் உன் கிட்ட இருக்கு தேவையில்லாம எதாவது பண்ண! அப்புறம் ரணதீரன் ராணாவா மாறினால் தாங்க மாட்ட டி என கன்னத்தை அழுத்தி பிடித்து கூறினான். சிவந்து போனாள். கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொண்டது. 

இனி கண்ணில் கண்ணீர் வந்தது? அப்புறம் உன்னோட அப்பா, அண்ட் உங்க அத்தை என ஆரம்பிக்க… மிருதி வேகமாக கண்ணை துடைத்துக் கொண்டாள். என்ன மாதிரியான மனிதன் இவன்? இவன் மனுசனே இல்ல அரக்கன் அசுரன் என நினைத்தாள். வெட்டி போட்ட பழ குவியலை ஒவ்வொன்றாக எடுத்து அவளுக்கு ஊட்டினான். விக்கிக் கொண்டே முழுங்கினாள். 

மிகவும் நிசப்தம் அவளுக்கு மூச்சு விட கூட பயமாக இருந்தது அசுர தனமான பார்வை அவனிடம். அதற்குள் போன் சிணுங்கியது. கெவின் தான் அழைத்திருந்தான். 

இந்நேரத்தில் அழைக்கிறான்? என நினைத்துக் கொண்டு போனை வைத்தான் காதில். 

மிருதி தண்ணீரை குடித்து முடித்து அப்படியே அமர்ந்திருக்க, சொல்லு கெவின் என பேசிக் கொண்டே கப்போர்டில் இருந்து உடையை அவள் அருகில் வைத்தான். பார்வை அவளிடம் பேச வாய் கெவினிடம் பேசியது. 

கெவின் சொன்ன விசயத்தை கேட்டதும் புருவங்கள் இடுங்க உடனே புறப்பட்டான். மிருதி மெதுவாக குளிக்க செல்ல.. வேணாம் இந்நேரத்தில் குளிக்காத.. அப்படியே தூங்கு… எனக்கு அழுக்கா இருக்கு? என தலையை குனிந்து கொண்டே கூறினாள். 

“உன்னோட அழுக்கு  கூட…. என நிருத்தியவன் எனக்கு பிடிக்கும்! என பெரு மூச்சுடன் கூறினான். அவள் இன்னும் இன்னும் தலை குனிந்து கொண்டாள். “இந்த வார்த்தையில் கூட எனக்கு ஏன் ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது” என மிருதியின் மனதே அவளை காரி துப்பிக் கொண்டது. 

தியா என மென்மையுடன் அழைத்தான். அவள் மெல்ல நிமிர்ந்து பார்த்தாள். நான் இல்லாம உன்னால இருக்க முடியாது. இது தான் உண்மை அதை நீ புரிஞ்சுக்குவ! நான் உன் கிட்ட தீராவா நடந்துக்க பார்க்கிறேன். என்னை ராணாவா மாத்திடாத என கூறியவன். அவளின் முகத்தை அருகில்  இழுத்து கீழ் உதட்டை கவ்வி இழுத்தவன். உரிமையை நிலை நாட்டும் பொருட்டு உதட்டை மொத்தமாக பிச்சு தின்ன எண்ணினான். 

மேல் உதடு கீழ் உதடு என படு சுவாரசியமாக முத்தங்கள் சென்று கொண்டிருக்க, அவளை பிரிய மனமில்லை இதோ கிளம்பி விட்டான். மொத்தத்தில் அவளது சக்தியை உறுஞ்சி கொண்டு சென்று விட்டான். அவள் உடையை மாற்றி கொண்டு அப்படியே கட்டிலில் உறங்க ஆரம்பித்தாள். என்ன செய்வாள் அவளும்? 

அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் ஒரு அடகு கடையின் முன் ராணாவின் கார் சீறிப் பாய்ந்து நின்றது. கெவின் தனது பாசின் கார் வந்ததும் உடனே அருகில் சென்றான். பாஸ் இந்த கடை தான்! ஓனர் தெளிவா எல்லா விடயத்தையும் சொல்லிட்டார் என்றான். 

கட்சியின் உள்ளே நுழைந்ததும் ஒரு நடுத்தர வயது ஆள் ஶ்ரீமான் நகை அடகு கடை என எழுதி இருந்தது. அவர் எழுந்து நின்று வணக்கம் வைக்க..  ம்ம் பொருள் எங்கே? என கேட்டான் ராணா. 

R எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட பெண்டன்ட் அதன் கூடவே அந்த பிளாட்டினம் செயின் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. அதை எடுத்து பார்த்தான். கெவின் கடை காரரிடம் வவுச்சர் கேட்க.. அதில் ரியா லாரன்ஸ் இந்த செயினை அடகு வைத்துள்ளதாக தெரிந்தது. 

பாஸ் இதை மிருதியா மேடத்தின் சிஸ்டர் ரியா தான் வச்சிருக்காங்க போல. இப்போ என்ன பண்றது? அடுத்து என கேட்டான். 

நாளைக்கு அந்த ரியாவை பார்க்கணும் ஏற்பாடு பண்ணிடு! என செயினை இறுக்கி பிடித்தவன் உடனே அங்கிருந்து நகர்ந்தான். அந்த நேரம் கெவினுக்கு போன் வந்தது. 

பாஸ் என மீண்டும் அழைத்தான். 

என்னாச்சு? 

பாஸ் காவியா மேடம் அண்ட் கன்வி பாப்பா ரெண்டு பேரும் 9.30 பக்கமா வீட்டுக்கு வந்துட்டாங்க..

“அது தான் தெரியுமே!”

“ஆனால் அதுக்கு அப்புறம் நம்ம திவ்யா மேம் யாரையோ பார்க்க போயிருக்காங்க போல!”

ராணா எரிக்கும் விழிகளுடன் திரும்பி பார்த்தான். என்ன கெவின் இவ்வளவு லேட்டா சொல்ற? அந்த தொனியே மிகவும் கடுமையாக இருக்க.. கெவினுக்கு உள்ளம் பதைப்பாக இருந்தது. இதை எப்படி? டேக்கில் பண்ண போறேன்? என பயத்துடன் பார்த்தான். 

இது முடியட்டும் இடியட் உன்னை நான் பார்த்துக்கிறேன் என மிரட்டும் தொனியில் கூறியவன். குயிக் அவள் எங்கே போறா? என்ன பண்றா? எல்லா விசயமும் எனக்கு தெரிஞ்சாகணும் போ. என கூறி விட்டு காரில் ஏறினான். 

கெவின் அங்கிருந்து புறப்பட்டு திவ்யாவை ஒரு பக்கம் ஆராய்ச்சி செய்ய சென்றான். Seventh heaven பாருக்கு தான் அவள் சென்றிருந்தாள். பெரிதாக இதில் கண்டு பிடிக்க என்ன இருக்க போகிறது. இது வழக்கமாக நடக்கும் விசயம் தான் என சென்றான். ஆனால் வழக்கத்துக்கு மாறாக திவ்யாவின் முகம் இந்த முறை மிகவும் ஆக்ரோஷம் கோபத்துடன் இருந்தது. வெயிட்டர் அவளுக்கு கேட்டு அனைத்தையும் செய்து கொடுத்தார். 

ஏன் இவங்க முகம் இப்படி இருக்கு? என தீவிரமாக யோசித்தான் கெவின் சுற்றிலும் பார்வையை சுழட்டினான். ஒரு சில நொடியில் தியாவின் முகம் இயல்பாக மாறி விட உடனே ட்ரிங்க் குடித்து முடித்து கிளம்பினாள். 

அடுத்த நாள் காலை ஆரவாரத்துடன் விடிந்தது. ரியா இறுதி ஆண்டு கல்லூரி படிப்பில் இருக்கிறாள். அவளை கண் இமைக்கும் நொடியில் தூக்கி கொண்டு வந்து விட்டான் கெவின். அவனுக்கு ஆபிஸ் வேலைகள் 100 ல் வெறும் 20 சதவீதம் மட்டுமே மற்ற அனைத்தும் ராணாவின் புதிர் வாழ்க்கையில் இருக்கும் மர்மங்களை கண்டறிவது தான் வேலையே! வேறு என்ன செய்ய முடியும் படி அளப்பவன் அவன். 

யாரு நீங்கள்லாம்? என பதட்டத்துடன் அழுகையுமாக கேட்டாள் ரியா. எதிரில் ராணா வாட்ட சாட்டமாக அமர்ந்திருந்தான். அவனை பார்த்ததும் ஒரு நிமிடம் வாய் திறந்து பார்த்து கொண்டிருந்தாள். இவ்வளவு அழகனா? தான் படிக்கும் கல்லூரியில் இப்படி ஒருவன் இல்லையே! என பயத்தையும் மீறி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். 

க்கும் என தொண்டையை கர்ஜனையுடன் கனைத்தான். அதில் ஒரு நிமிடம் பயந்தவள். பிளீஸ் என் என்னை விட்டு விட்டுடுங்கள். என தயங்கி கொண்டே கேட்டாள். 

ராணா அவளின் முன் அந்த R எழுத்து கொண்ட பிளாட்டினம் செயினை நீட்டி இது உனக்கு எங்கே கிடைச்சது? என கேட்டான். 

அய்யயோ இது மிருதியுடையது தானே! இவன்  யாரு பத்து அடியாள கூட்டிட்டு வந்து கேட்கிறான். அவள் திருடி போட்டிருப்பாளா! என்னை வம்பில் சிக்க வச்சிட்டா! அவளுக்கு தெரியாம எடுத்ததுக்கு என்னை மாட்டி விட்டுட்டா ச்ச சனியன் என கண்ட படி யோசித்தாள். 

“கேட்டதுக்கு பதில் வரணும்” என சாதாரணமாக தான் கூறினான். ஆனால் அது மிரட்டுவது போல தெரிந்தது. 

இது இது வந்து என்னோடது. என்னோட பேர் ரியா. அது தான் பணம் தேவை பட்டது அடகு வச்சேன். நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இல்ல என்றாள் ரியா. 

அப்படியா! என கோரமாக ஒரு பார்வை பார்த்தான் ராணா. 

அவளின் கொலை நடுங்க ஆரம்பித்தது. 

இது தான் லாஸ்ட் டைம் இப்போ மட்டும் நீ பொய் சொன்னன்னு எனக்கு feel ஆச்சுன்னா அதோ பார் என லைட் போட்டு ஒரு அறையை காட்டினான். அதற்குள் நான்கு வேட்டை நாய்கள் ரியாவின் பாதி உயரத்துக்கு இருந்தது. 

அவள் எட்சிளை விழுங்கி கொண்டு பார்த்தாள். 

“கெவின்”

பாஸ்! என்றவன் அவர்களின் அருகில் வந்து நின்றான். 

இப்போ ரியா மேடம் என்ன சொல்றாங்கன்னு பார்த்திட்டு , அதில் தூக்கி நம்ம மேடத்தை போடுங்க கிட்ட தட்ட ஒரு மாசம் நம்ம பசங்க சாப்பிடாமல் இருக்காங்க என்றான் ராணா. 

யெஸ் பாஸ் என கெவின் சொல்ல..

வியர்க்க விறுவிறுக்க அய்யோ வேணாம் சொல்லிடுறேன் பிளீஸ் சார் என அழுது கொண்டே கூற ஆரம்பித்தாள். ரியா. 

என்ன சொல்லி இருப்பாள்? 

அடுத்தடுத்த திருப்பங்கள் காத்திருக்கிறது 

வருவான் அசுரன். 

EPISODE – 24

சொல்லிடுறேன் எல்லாத்தையும் சொல்லிடுறேன் என நடுங்கி கொண்டே கூறினாள் ரியா. 

கால் மேல் கால் போட்ட படி வலது கையை கம்பீரமாக தலையையும் தாடையையும் சேர்த்து பிடித்தது போல அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் ராணா. 

“இது இது வந்து எங்க அக்காவோட கழுத்தில் இருந்தது. அவள் தான் இதை போட்டிருந்தாள்.”

“அவளுக்கு இதை யார் கொடுத்தா? அவள் உன் கிட்ட இதை பத்தி கேட்கலயா?”என ராணா கேட்டான். 

இல்ல என நடுங்கி கொண்டே கூறினாள். 

“அது தான் ஏன்?”

“அது அவளுக்கு தெரியாம எடுத்துகிட்டேன்.”

“தெளிவா சொல்லு!” என ராணா அதட்டினான். 

ஒரு மூணு வருசத்துக்கு முன்னாடி அவளுக்கு ஆக்சிடன்ட் ஆனது. அப்போ ஹாஸ்பிடலில் அவளோட தின்ஸ் கொடுத்தாங்க. அதுல இந்த செயின் இருந்தது. Rன்னு டாலர்ல நல்லா பளபளப்பாக இருக்கவும், நான் வெள்ளி செயின்ன்னு நினைச்சு என்னோட பேர் ரியால அதனால நான் இதை எடுத்திக்கிட்டேன். என்றாள் ரியா. 

“ஆக்சிடன்ட்டா? என்னைக்கு? எப்படி எதனால? என்ன டேட்?” என தொடர்ந்து கேள்விகளை தொடுத்தான் ராணா. 

அது என யோசித்தாள் ரியா. 

என்ன யோசிக்கிற? அவள் உன்னோட அக்கா தானே இது கூட நியாபகம் இல்லையா? என ராணா கேட்க.. அது அது வந்து என் அக்கா என்னோட அக்கா இல்ல ஸ்டெப் சிஸ்டர். எனக்கு தேதி ஹான் அவளோட 19 வது பிறந்த நாள் அன்னிக்கு நைட்டு நடந்திருக்கு போல என்றாள். 

அதென்ன போல? உறுதியாக சொல்லு! என ராணா கண்களை உருட்டி மிரட்டி பார்த்தான். 

அது எங்களுக்கு காலையில் தான் செய்தி வந்தது. நாங்க அங்கே போனோம் எங்க அம்மாவுக்கு என்னை விட அவளை தான் ரொம்ப பிடிக்கும். அங்கே என்ன நடந்ததுன்னு தெரியல.. கோமாவுக்கு போயிட்டதா சொன்னாங்க! அவள் அப்புறம் திடீர்னு சரி ஆகிட்டா! ஆனதும் உடனே அவங்க அப்பா வீட்டுக்கு போயிட்டா! அதாவது 18 வயது முடிஞ்சு 19 தொடங்கி proper ஆ கோர்ட்ல சப்மிட் பண்ணிட்டு அவள் எங்க அம்மாவை விட்டு போயிட்டா என்றாள் ரியா. 

ராணாவுக்கு குழப்பமாக இருக்க, தீவிரமாக யோசித்தான். பாதி விடை தெரிந்து விட்டது. அப்புறம் எப்டி என்னை மறந்தாள்? என ஆயிரம் யோசனை மண்டையை குறைந்தது. அந்த இடமே மிகவும் அமைதியாக இருக்க, கெவின் அவளிடம் விசாரிக்க எண்ணி, அப்புறம் உங்க அம்மா மறுபடியும் உங்க அக்காவை பார்க்க போகலையா? நீ தானே சொன்ன உன்னை விட உங்க அக்காவை ரொம்ப பிடிக்கும்ன்னு என கேட்டான். 

அது அவளுக்கு ரெண்டு மாசத்துல திடீர்னு மேஜர் ஆக்சிடன்ட் பெரிசா நடந்தது. அப்போ அவங்க அப்பா போன் பண்ணி சொன்னாரு அவளுக்கு எல்லாமே மறந்து போயிட்டதாகவும் வந்து பாருங்கன்னு.. அப்போ என் அம்மா போயி திட்டி சண்டை போட்டிட்டு வந்துட்டாங்க என்றாள். 

அப்படியா? என கெவின் கேட்க.. 

என்ன சொன்ன? மறுபடியும் சொல்லு என ராணா அவளின் அருகில் நெருங்கினான். கெவினுக்கும் இப்பொழுது தான் மெமரி லாஸ் என்னும் வார்த்தைகள் புரிய… ரியா திக்கிய படி அது அவளுக்கு மெமரி லாஸ் ஆகி எல்லாத்தையும் மறந்து போயிட்டதா சொன்னாங்க.  அப்புறம் எங்க அம்மா போயி பார்த்திட்டு வந்தாங்க.  இவ்வளவு தான் தெரியும் என்றாள். 

ராணா அவனது மூளைக்குள் ஒரு கணக்கை போட்டுக் கொண்டே அவளை பார்த்தவன். சரி ரெண்டு வருஷமா உங்க அக்கா எங்கே ஆளையே காணோம்? என கேட்டான். 

அது அவங்க அத்தை பையன் கோபிக்கு கல்யாணம்ன்னு குடும்பத்தோட அவங்க கிராமத்துக்கு போயிட்டதா விசயம் தெரிஞ்சது. அவளை கூட்டிட்டு போய் கேரளாவில் மருத்துவ சாலைக்கு கூட்டிட்டு போனதா சொன்னாங்க எங்க அம்மா! என மொத்தமாக முடித்தாள். 

நீ கிளம்பலாம் என அடுத்த நொடியே கூறினான் ராணா. 

ரியா தயக்கத்துடன் அந்த செயினை ஆசையாக பார்த்தாள். 

என்ன? என கெவின் கேட்கவும் ஒன்னும் இல்ல என தலையை அசைத்து விட்டு ஒரே ஓட்டமாக ஓடி விட்டாள். 

பாஸ் இப்போ என்ன பண்றது? என கெவின் கேட்க.. 

“ஹனிமூன் டிக்கெட் புக் பண்ணு!” என்றான் ராணா. 

ஒரு நிமிடத்தில் கெவினின் முகம் மாறியது. என்ன சொல்றாரு பாசு? அய்யோ ஹனிமூனா pregnant ஆ இருக்க பொண்ணை எப்படி ஹனிமூன் கூட்டிட்டு போக முடியும்? அய்யோ இவர் எப்ப என்ன யோசிப்பார்னே புரியலையே?  பைத்தியம் பிடிக்குதே!  என்று அவன் திகைப்பில் நின்று கொண்டிருக்க… 

சொல்றது புரியலையா ஹனிமூன் போகனும் பிரைவேட் ஜெட் புக் பண்ணிடு என்று நடந்தான் ராணா.

ஓகே பாஸ் என்று அவனது வேகத்திற்கு ஈடு கொடுத்து நடந்த கெவின்… ஒரு நிமிடத்தில்  சந்தேகமாக பாஸ் எனக்கு ஒரு டவுட்?  அது…  அது வந்து உங்க கூட யார கூட்டிட்டு போக போறீங்க?  தியா மேடமா? இல்ல…  ஐயையோ தப்பா சொல்லிட்டேனே!  சாரி மிருதியா மேடமா? இல்ல திவ்யா மேடமா என்று அவன் கேட்க..

இந்த கேள்வி உனக்கு அவசியமா? தேவையா?  இதுக்கு பதில் சொல்லனுமா? என்பது போல் ராணாவின் பார்வை அவனை துலைத்தது. 

பாஸ் அது அது வந்து பாஸ்போர்ட்..  டிக்கெட் விசா என உளரினான். 

நானும் திவ்யாவும் போக போறோம் என்று கூறினான்..

கெவினுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. என்ன திவ்யா மேடமா? அப்புறம் எதுக்கு மிருதியா பொண்ணை இப்படி கூட்டி வந்து… ஐயோ இந்த பாஸ்  முலையில என்ன இருக்கு?  என்று பைத்தியம் பிடிக்காத குறையாக இருந்தவனுக்கு மிருதியாவை நினைத்து பாவமாகவும் கவலையாகவும் இருந்தது.

எவ்வளவு யோசித்தும்  மனம் ஒப்ப வில்லை. அப்புறம் எதுக்கு இவர் தேவையே இல்லாம அந்த சின்ன பொண்ண கூட்டிட்டு வந்து என்னென்னமோ பண்ணி… ஐயோ அந்த பொண்ணு எவ்வளவு பாவம்.  இப்படி ஏமாத்திட்டாரே என்று மிருதியாவை பற்றி கெவின் நினைத்துக் கொண்டிருக்க…  என்ன திட்ற வேலை வச்சுக்காத! புரியுதா?  என்று பின்னால் திரும்பி அவனை பார்த்து கூறினான் ராணா. 

 கெவின் உறைந்து நின்றான்.  எப்படி? இவருக்கு  தெரியும்? அதுவும் நான் மனசுல நினைக்கிற  இந்த விஷயம்?  என்று அவன் நினைத்துக் கொண்டிருக்க..   இரண்டு நாள்ல புக் பண்ணிடு பிரைவேட் ஜெட் என்று கூறியவன். 

 தன் அன்னைக்கு போன் செய்தான். 

சொல்லுடா என  லட்சுமி எப்பொழுதும் போல தாய்மையுடன் பேச..  எனக்கும்  திவ்யாவுக்கும் முக்கியமான வேலை அதனால் கல்வியை பார்த்துக்கறதுக்கு வீட்டுக்கு வாங்க என்று கூறினான். 

 டேய் அப்பாவும் நானும் என்று லட்சுமி ஆரம்பிக்க.. 

 நீங்க வீட்டுக்கு வரீங்க!! நீங்க  வரணும் இன்ஃபார்ம் தான் பண்ணேன்.  என்று போனை வைத்து விட்டான். 

இங்கே திவ்யா வெறுப்பின் உச்சிக்கே சென்றவள். எப்படி? எப்படி? கண் முன்னால் தான் இருக்கிறான்? ஆனால் கட்டி அணைத்து அவனை ஆட்கொள்ள வரும் நேரம் எப்படி காணாமல் போகிறான்? என உள்ளுக்குள் ஒரே யோசனையாகவும் அதை விட அவனை எப்படி அடைய போகிறோம் என ஆத்திரம் கோபம் அனைத்தும் சேர்ந்து கொண்டது. இப்படி அவள் நினைத்து கொண்டே அமர்ந்திருக்க, ராணா வந்து சேர்ந்தான். 

கன்வி பள்ளிக்கு சென்றிருந்தாள். வீட்டில் திவ்யா மட்டுமே இருந்தாள். அங்கும் இங்கும் நடந்தவள் சிந்தையில் கார்கோடனை வைத்து ராணாவை தூக்க வேண்டும். அதுவும் திட்டம் போட்டு செய்ய வேண்டும் அவனுக்கு முழுமையாக சொந்தமாகி விட்டால் அது ஒன்று போதும் இத்தனை சொத்துக்களுக்கு நானே ராணி! எனக்கு அடிமையாக ராணா வேண்டும்.

 என திட்டத்தை தீட்டியவள். உடனே கார்கோடனுக்கு போனில் அழைத்தாள். 

அதே நேரம் உள்ளே ஆட்கள் வரும் அரவம் கேட்க திரும்பி பார்த்தவளின் கண்கள் அப்பட்டமாக விரிந்தது. என்ன இது? என அவள் நின்று கொண்டிருக்க, ராணா கையில் பொக்கேயுடன் அவளை பார்த்து புன்னகைத்த படி வந்தான். 

ஹலோ கண்ணு என கார்கோடாவின் குரல் போனில் ஒலிக்க நான் கூப்பிடுறேன். கொஞ்ச நேரம் கழித்து என போனை வைத்தவள் எதிரில் தன்னை நோக்கி வந்து கொண்டிருப்பவன் மீது பார்வையை பதித்தாள். 

“தியா” சாரி மை சவுல்.. என அருகில் நெருங்கியவன் எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் அவளை கட்டி அணைத்தான் இறுக்கமாக.. திடீர் அணைப்பில் ஒரு நிமிடம் திணறித்தான் போனாள். 

இத்தனை நாளும் நீ என் பக்கத்தில் வரும் போது விலகி விலகி போய் என்னை நானே உன் கண்ணில் படாமல் மறைஞ்சுக்கிட்டேன். அதுக்கு காரணம் இருக்கு என அவளின் முடியை காதோரம் ஒதுக்கி விட்டான். 

திவ்யா கண்களில் நீர் கோர்க்க உங்களுக்கு உண்மையான காதலை உதாசீன படுத்த தானே தெரியும். எனக்கு மனசு விட்டு போச்சு என்றாள் அழுது கொண்டே.. 

ராணா எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்க, இப்போவாச்சும் புரியுதா உங்களுக்கு? நான் அவ்ளோ லவ் பண்றேன் உங்களை என அவனை பாய்ந்து அணைத்துக் கொண்டவள் அவனை முத்தமிட நெருங்கினாள். 

ஹே தியா ஒரு நிமிடம் என அவளின் முன் நீட்டினான் இரண்டு டிக்கெட்டை.. என்ன இது? இதுக்கெல்லாம் அப்புறம் போங்க! எனக்கு உங்க கூட இருக்கணும்! எனக்கு கன்வி போல ஒரு பாப்பா வேணும். நீங்க தான் கொடுக்கணும். அப்பவாச்சும் வீடு வந்து தங்குவீங்களா? பார்ப்போம் என்றாள் பொய் கோபம் கொண்டு. அதை ஆல்ரெடி ரெடி பண்ணிட்டேன். அதுக்கு தான் இந்த டிக்கெட் என மீண்டும் நீட்டினான். 

அவள் முகம் வாடி போக..  இது ஹனிமூன் டிக்கஸ்ட்ஸ் உன்னை முழு மனசா நான் ஏத்துகிட்டேன். அதனால் நாம்ப ஹனிமூன் போலாம் என்றான் ராணா.. 

எதிரில் இருந்த திவ்யா அவனை அப்பட்ட அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தாள். 

வருவான். 

EPISODE – 25

“Say it again? ராணா?” என திவ்யா சந்தோசத்தின் உச்சிக்கே சென்றாள். அவளின் கால்கள் பறப்பதை போல இருக்க, அவள் தாவிக் கொண்டு முத்தமிட்டாள். 

நிஜம் தான் இத்தனை நாளும் உன்னை பார்க்க வந்தாலே உன் கூட சேர என்னோட உணர்வுகள் ஒவ்வொரு நிமிடமும் உன் கூட சேரணும்னு தோணும். ஆனால் என் என்னால.. உன்னை உன் கிட்ட காதலை சொல்லாம எடுத்துக்க தோணல அது தான் அதுக்காகவே ரெண்டு பேரும் ஃப்ரீயா கொண்டாடனும்ன்னு நினைச்சேன். என கைகளையும் கன்னத்தையும் மெதுவாக வருடினான். 

திவ்யா அந்த ஒரு தொடுதலிலேயே அப்படியே அவனிடம் மெழுகு போல கறைந்தாள். ராணா உஷ்ண மூச்சை வெளி விட்ட படி, நீ ரெடியா இரு இன்னிக்கி நைட் பிரைவேட் ஜெட்ல போக போறோம் என்றான். 

அப்போ கன்வி குட்டி? அவளை யாரு பார்த்துப்பா! அவளையும் கூட்டிட்டு போறோமா? என கேட்டாள். 

அம்மாவையும் அப்பாவையும் வர சொல்லிருக்கேன். இந்த ஒரு வாரமும் உன் கூட ஸ்பென்ட் பண்ண தான் பிளான் பண்ணி இருக்கேன். கன்வி இங்கே தாத்தா பாட்டி கூட இருக்கட்டும். நம்ம ரெண்டு பேரும் போயிட்டு வரலாம் என்றான். 

திவ்யா யோசனையுடன் நின்றிருக்க, உடனே ராணா அவளிடம் உன்னோட தங்கை நம்ம வர வரைக்கும் பாப்பாவை பார்த்துக்குவாளா? என கேட்டான். அதில் கொஞ்சம் தெளிந்தவள் புன்னகையுடன் அதெல்லாம் தாராளமா பார்த்துக்குவா! ஒரு கவலையும் இல்ல என்றாள். 

அப்போ ஒகே இந்த ஒரு வாரமும் முடிக்க பட வேண்டிய வேலையை முடிச்சிட்டு வந்துடுறேன். என்றவன் கெவினை அழைத்துக் கொண்டு ஸ்டடி ரூமுக்குள் நுழைந்தான். திவ்யா இந்த சந்தோசமான விசயத்தை உடனே போன் செய்து தங்கையிடம் கூறினாள். 

என்ன கா நிஜமாவா சொல்ற? இந்த மூணு வருடத்தில் வராத மாற்றம் எப்படி திடீர்னு மாமாவுக்கு வந்திருக்கு? எனக்கு என்னால நம்ப முடியலயே என யோசித்தாள் காவியா. எனக்கும் அப்படி தான் காவியா தோணுச்சு ஆனால் உன்னை வந்து பார்த்துக்க சொல்லி இருக்கார். அதுல தான் நான் ராணாவை பத்தி புறிஞ்சுகிட்டேன். திலீபன் கொடுத்த மாத்திரை வேலை செய்யுது என்றாள். 

சரி கா எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு. நீ நல்லா இருந்தால் எனக்கு அதுவே போதும் என அக்காள் தங்கை இருவரும் பேசிக் கொண்டார்கள். அதற்குள் லட்சுமி, விக்ரமை தீரன் இருவரும் வந்து குழந்தையை பார்த்துக் கொண்டார்கள். 

கெவின் ஒன்றும் புரியாமல் அமர்ந்திருந்தான் ஸ்டடி ரூமில்.. ராணா எதையும் கண்டு கொள்ளாமல் புக் செல்ப் வழியாக இந்த பக்க வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தான். டீவியை பார்த்துக் கொண்டிருப்பாள் போல அப்படியே மிருதி சோபாவிலேயே உறங்கி இருந்தாள். அவளின் கையில் நோட் பேட் மற்றும் பென்சில் இருந்தது. கார்ட்டூன் வரைந்திருப்பாள் போல அதை எடுத்து ஓரமாக வைத்து விட்டு அவளை தூக்கி கொண்டு படுக்கைக்கு சென்றான் ராணா. 

எதோ பறப்பது போல மாற்றம் தெரியவும் சட்டென விழித்து பார்த்தாள். அவன் தான் அசுரன்.. ப்ச் என்ன பண்றீங்க? என்னை இறக்கி விடுங்க என நெளிந்து கொண்டே கூறினாள். அவன் எதுவும் பேச வில்லை படுக்கையில் மெதுவாக கிடத்தியவன் மெல்ல அவளின் தலைக்கு பில்லோ வைத்தான். 

அவள் நெளிந்தாள். குழந்தை விசயம் தெரிந்ததில் இருந்து சரியாக பேசுவதில்லை. இப்பொழுது அதை ராணா கேட்கவும் மாட்டான். அவள் பேசினாலும் சரி பேச வில்லை என்றாலும் சரி தன்னுடன் இருக்க வேண்டும். ஆனால் எதோ ஒரு மூலையில் ஏக்கம் தொற்றிக் கொண்டிருந்தது. மான் குட்டி போல நான்கு வருடங்களுக்கு பின்னால் தன்னுடன் இருந்த பெண்ணை நினைத்தான். பழகியது நான்கு நாட்கள் என்றாலும் அந்த சனிக்கிழமை எப்பொழுது வரும் என காத்துக் கொண்டிருப்பான். உடைத்து சொல்ல போனால் பிடித்திருக்கிறது அவளை… 

அவன் அருகில் வந்ததும் உள்ளுக்குள் இனிய எண்ணங்கள் கொஞ்சம் தலை தூக்கத்தான் செய்தது. அவள் படபடத்த இதயத்துடன் பார்த்தாள். அவனது விழிகள் அவளது கண்களை பார்க்க, உடனே இமை குடைகள் தாழ்ந்து கொண்டது. 

மெல்ல மெல்ல முன்னேறும் அவன் கைகள் ஒரே இடத்தில் இருந்தது. அவளுக்கே ஆச்சரியமாக தான் இருந்தது. மெல்ல முழித்தாள். ராணா அவளின் தலையை வருடி கொடுத்தவன். எப்பொழுதுமே புரியாத புதிராக இருக்கும் முகத்தை வைத்திருந்தான். அவளும் அமைதியாக இருந்தாள். மெல்ல உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டான் அமைதியாக இருந்தாள். 

“தூக்கம் வருது! தூங்கவா?” என கேட்டான். 

அவளிடம் கேட்டால் என்ன சொல்வாள்? திகைப்புடன் அவனை பார்த்தாள். 

என்ன பார்த்துக்கிட்டே இருக்க எதுவும் சொல்லு ஆமாம் வேணாம்ன்னு எதுவும் சொல்லு என கேட்டான். 

அது உங்களுக்கு தூக்கம் வந்தால் தூங்குங்க என தயக்கத்துடன் கூறினாள். என்னமோ இவளிடம் கேட்டு தான் ராணா அனைத்தையும் செய்வதை போல சீன் போடுகிறான். எல்லாம் நேரம்.. என நொந்து கொண்டாள். ஆனால் அடுத்த நொடி திடுக்கிட்டு பார்த்தாள். 

என்ன பண்றீங்க? என அவனை பார்த்தாள் மிருதியா. 

இங்கே தூங்கனும்! அதான் என அவளை கொஞ்சம் சாய வைத்து முதுகுக்கு பில்லோவை கொடுத்தவன். வாட்டமாக அவளின் நெஞ்சில் படுத்துக் கொண்டான். அவளின் முன்னழகு இரண்டும் முன்பை விட தாய்மையின் பூரிப்பில் ஒரு சுற்று பெருத்து இருந்தது. கன்று தாய் பசுவை முட்டி பசியை ஆற்றிக் கொள்ளும். அது போல இவனுக்கு தூங்க கைகளுக்கும் அவனது வாய்க்கும் துணை தேவை படுகிறது. அது அவளின் அங்கங்கள் என அவனுக்கு தெரியாமல் இல்லை. அவனது அவஸ்தையை அவளுக்கு எதாவது ஒரு விதத்தில் காட்டி கொண்டிருக்கிறான் அவ்வளவே. 

அவள் உடலில் ஒரு பக்கம் மின்சாரம் பாய, இன்னொரு பக்கம் அவனது சேட்டையை தாங்கிக் கொள்ள முடிய வில்லை. படுக்கையை அழுத்தி பிடித்துக் கொண்டு கண்களை மூடி இன்ப அவஸ்தையை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள். அது கொஞ்ச நேரம் தான். இதயம் வேகமாக துடிக்க உணர்வுகள் உச்சம் பெற தொடங்கியது. மெல்ல விழித்து ஓர கண்களால் அவளின் அவஸ்தையை பார்த்தான். உள்ளுக்குள் ராஜ போதையாக இருந்தது. கொஞ்சம் சத்தம் கொடுத்தான் சொக்கி கிடந்தவள் கைகள் தானாக அவனது தலையை கோதி கொடுக்க தொடங்கியது.

சிறிது நேரத்தில் அதே நிலையில் தூங்கி விட்டான். அவளும் கைகளை கோதியவாறு தூங்கி இருந்தாள். மாலை 6.30 இருக்கும் மெல்ல அவளின் காதுகளில் ஜிப் போடும் சத்தம் கேட்டது. அப்பொழுதும் அவள் எழ வில்லை. ஆனால் அவளின் மென் உதடுகளை கடித்து தின்னாமல் செல்ல முடியாமல் தவித்தவன். மெதுவாக அந்த வேலையை ஆரம்பித்தான். 

அவள் மெல்ல நிமிர்ந்து அவனை தூக்க கண்களால் பார்த்தாள். ஆழ்ந்து முத்தமிட்டு அவளின் நெற்றியில் அழுத்தி முத்தம் பதித்தவன். “ஒன் வீக் அப்ராட் போறேன்! கெவின் இங்கே தான் இருப்பான். உனக்கு எதுவும் வேணும் எமர்ஜென்சி அப்டின்னா அவன் கிட்ட சொல்லு!” என நகர்ந்தான். 

உடனே வெடுக்கென எழுந்து அமர்ந்தாள் மிருதி.. மீண்டும் திரும்பி அருகில் வந்தவன். அவளிடம் ஒரு போனை நீட்டினான். இதுல உங்க வீட்டுக்கு போன் பண்ணி பேசு பிரச்னை இல்ல.. அண்ட் என் கிட்ட பேச தோணுச்சுன்னா கால் பண்ணு! எப்படியும் உனக்கு தோணாது. பண்ண மாட்ட. வீட்லயே இரு. வெளியே போகணும்னு நினைக்காத அது ஆபத்து என சொல்லி சென்றான். 

மிருதிக்கு ஒரு பக்கம் அவன் செல்வது நிம்மதியாக இருந்தாலும் இன்னொரு பக்கம் எதோ ஒரு வெற்றிடம்.  இந்த ஒரு வாரத்தில் அவனை பற்றி உணர்வாளா? பார்ப்போம் 

இங்கே திவ்யா தயாராக இருக்க மகளை தூக்கி கொஞ்சி முத்தமிட்டவன். பேபி நானும் தியாவும் போயிட்டு வரோம் சமத்து குட்டியா இருக்கணும்? ஆமா பாப்பாவுக்கு என்ன வேணும்? என ராணா கேட்டான். 

எனக்கு குட்டி குட்டி பாப்பா வேணும்! என்றாள் திவ்யா சொல்லி கொடுத்த விசயத்தை அப்படியே சொன்னது குழந்தை. அதை கேட்டதும் திவ்யாவின் முகம் வெட்கத்தில் பூசி கொள்ள.. ராணா புன்னகைத்த படி  கண்டிப்பா இப்போவே ரெடி பண்ணிட்டேன் என்றான். 

லட்சுமி நிம்மதியுடன் தன் மருமகளையும் மகனையும் பார்த்தார். 

ராணா காவியாவின் பக்கம் திரும்பி, பாப்பாவை பார்த்துக்கோ காவியா என்றான். 

மாமாவா இது? என காவியா ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். .

ராணா மற்றும் திவ்யா இருவரும் வானத்தில் பறந்தார்கள். அதாவது விமானத்தில்..

வருவான். 

EPISODE -26

ராணா மற்றும் திவ்யா இருவரும் ஹனிமூன் கிளம்பினார்கள். திவ்யாவுக்கு அத்தனை உற்சாகம் எப்படியோ அவனுக்கு முழுதாக சொந்தமாக போகிறோம். இது போதுமே என நினைத்தவள் ராணாவின் கைகளை கட்டிக் கொண்டாள். 

பிரைவேட் ஜெட் நேராக லண்டன் சென்றது. திவ்யா அவனது தோள்களில் தான் உறக்கத்தை முடித்திருந்தாள். அவனது ஆண்மையின் வாசம் உள்ளுக்குள் போதை கொடுக்க ராணாவை போல ஒருவனுடன் படுக்கையை பகிர்ந்து அவனுக்கு கைபாவையாக அவன் சொல்வதை எல்லாம் கேட்டு அதன் படி நடக்க துடித்துக் கொண்டிருக்கிறாள் திவ்யா. அந்த அளவுக்கு அவன் மேல் மோகம் கூடவே பண பலம் அவனிடம் இருப்பதால் அவளின் கண்களுக்கு இப்பொழுது கூட வைர சுரங்கம் போல காட்சி கொடுக்கிறான். 

அவர்கள் லேண்ட் ஆனதும் அங்கிருக்கும் வீட்டை பார்த்ததும் மலைத்து விட்டாள். ஏற்கனவே ஒரு பிஸ்னஸ் விசயமாக அவனுடன் வந்திருக்கிறாள். ஆனால் அப்பொழுது அவர்கள் மோட்டலில் தங்கினார்கள். இன்று தான் அவளுக்கு இப்படி ஒரு சொந்த வீடு இருப்பதே தெரியும். ராணா இது நம்ம வீடா? எதுக்கு இங்கே வந்திருக்கோம்? நீங்க பாரிஸ் தானே கூட்டிட்டு போறேன்னு சொன்னீங்க? இங்க எதுக்கு வந்திருக்கோம்? என கேட்டாள் திவ்யா. 

ராணா அவளின் தோல் மேல் கைகளை போட்டுக் கொண்டு தியா பேபிக்கு டயர்டா இருக்கும் அது தான் இங்கே ஸ்டே பண்ணிட்டு அங்கே போவோம். உனக்கு இந்த இடம் பிடிக்கலயா? என கேட்டான். 

அய்யோ என்ன பேசுறீங்க? நீங்க பண்ற எல்லா விசயமும் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்? எனக்கு என்னமோ இது நிஜம் மாதிரி தோணல. எதோ கனவில் இருக்கிறது போல ஒரு ஃபீல் கொடுக்குது என வசீகரமாக புன்னகை செய்தாள். அவளுடன் படுக்கை அறை சென்றவன். தியா உனக்கு டயர்டா இருக்கும். நீ ஃபர்ஸ்ட் ஃப்ரெஷ் ஆகு. நம்ம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து லஞ்ச் சாப்பிட்டு தூங்கி நல்லா ரெஸ்ட் எடுப்போம் என்றான். 

திவ்யா அவனது உதட்டில் ஒரு முத்தமிட.. வேக மூச்சை இழுத்து கண்கள் சிவக்க பார்த்தவன். இப்போவே ஸ்டார்ட் பண்ணா! அப்புறம் உன்னால என்னை தாங்க முடியாது லஞ்ச் சாப்பிடு தியா அப்புறம் நீயே வேணாம்னு சொன்னாலும் உன்னை விட மாட்டேன் விடிய விடிய.. என கண்களை அழுத்தி மூடி திறந்தவன் அவளின் அருகில் நெருங்கினான். 

திவ்யாவுக்கு உள்ளுக்குள் மோகம் உச்சம் பெற, சரி இதுலயாவது புரோப்பெர்ரா போவோமே என தோன்றியது. அவள் அவனை அழுத்தி கட்டி கொண்டு முத்தமிட்டவள். அவளின் அங்கங்களை அவனது இறுகிய மார்பில் வேண்டும் என்றே மோதி விட்டு சரி நான் குளிச்சிட்டு வரேன் என உள்ளே ஓடினாள். 

அவள் சென்றதும் தொடர்ந்து ராணாவும் ஃப்ரெஷ்சாகி வந்தான். இருவரும் உணவு மேஜையில் அமர்ந்தார்கள். அவன் உணவை சாப்பிடும் நேரம் கெவின் கிட்ட இருந்து போன் வந்தது. 

இங்கே வந்ததும் அந்த கெவின் உங்களுக்கு போன் பண்ண  ஆரம்பிச்சுட்டான் என முகத்தை சுருக்கி கொண்டே கூறினாள். 

“அப்படி இல்ல தியா” என்றவன் ஒரு பெரு மூச்சை விட்டு இப்போ உனக்கு என்ன அவன் கூட பேச கூடாது அவ்ளோ தான எவ்ளோ முக்கியமான போன் காலாக இருந்தாலும் உனக்காக கட் பண்றேன் என வைக்க சென்றான். 

இல்ல இல்ல நீங்க பேசுங்க என திவ்யா சொல்ல.. அவள் முன்னாலேயே தொழில் பற்றி பேசியவன் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை என்ன செய்ய வேணும் என அனைத்தையும் கூறினான். 

திவ்யா இன்ச் பை இஞ்ச்சாக அவனை ரசித்து கொண்டே மொத்த உணவையும் உண்டு முடித்தாள். அவன் போனை வைத்து முடிக்கவும், திவ்யா கைகளை கழுவவும் சரியாக இருந்தது. 

என்னை விட்டுட்டு நீ மட்டும் ஃபினிஷ் பண்ணிட்டியா? என அவளை முறைப்பது போல பார்த்தான். 

நான் வேணும்னா ஊட்டி விடவா? என திவ்யா அருகில் வந்தாள். ராணா அவளது கண்களை பார்த்து அருகில் வந்தவன். உன்னோட கண்கள் ரெஸ்ட்லசா இருக்கு இப்போ தூங்கினால் தான் நைட்டு முளிச்சிருக்க முடியும் இனி உனக்கு தூக்கமே இருக்காதே! என்னால! ராணான்னா யாருன்னு தெரிஞ்சுக்க போற என்றான். 

அவள் அதிர்ந்து பார்க்க, ஒரு கண்ணை சிமட்டினான். நீங்களும் வாங்க என கண்ணை தேய்த்து கொண்டே கூறினாள். நான் சாப்பிடும் வரை இங்கேயே வெயிட் பண்ணு வரேன் என்றான். சரி என்றவள் அமர்ந்து கொண்டாள். தூக்கம் கண்களை சுழற்றி கொண்டு வந்தது. ராணா ரொம்ப தூக்கம் வருது. அப்போ தூங்கு தியா நான் வரேன் என்றான். அவளால் அறைக்கு கூட ஏறி செல்ல முடிய வில்லை தூக்கமா மயக்கமா என தெரிய வில்லை மொத்தமாக அவளை ஆட்கொண்டது. 

போன் பண்ணலாமா? வேணாமா? எனக்கு என்னை உரிமை இருக்கு? போன் பண்ண? நம்ம போன் பண்ணி அவரு அதை எதாவது நினைச்சுக்கிட்டு வந்துட்டானா? என யோசித்தவள் போன் செய்யாமல் அவளது ஸ்கெட்சிங் புக்கை எடுத்துக் கொண்டு வரைய ஆரம்பித்து விட்டாள் மிருதி. 

இதோ ஒருவாரம் பிஸ்னஸ் மீட்டிங் என்று சென்றவன் மூன்று நாட்களில் வந்து விட்டான் ராணா. அப்போ திவ்யா? அவளுக்கு என்ன ஆனது? இங்கே ராணா வந்ததும் நேராக சென்றது முதலில் மிருதியை பார்க்கத்தான். 

அடுத்த நாள் உணவை முடித்ததும் வயிற்றை பிடித்துக் கொண்டு வாக்கிங் சென்றாள் மிருதி. மிகவும் போர் அடித்தது. வழக்கம் போல வரைந்து கொண்டே தூங்கினாள் மிருதி. அவளை தூக்கி கொண்டான் உதட்டில் முத்தமிட்டு கொண்டே படுக்கை அறைக்கு சென்றான். அவன் தூக்கி கொண்டு செல்வது கனவு போல தெரிந்தது. தூக்கத்திலேயே மெலிதாக சிரித்த மிருதி இன்னும் வர ரெண்டு நாள் ஆகும்!! தப்பு மிருதி என உளறினாள். 

“தப்பு” என கடைசி வார்த்தை சொல்லும் நேரம் உதட்டை கவ்வி இருந்தான் ராணா! கண்களை திறந்தாள். அவளின் முகத்தில் அத்தனை அதிர்ச்சி. எப்படி இது? எப்போ வந்தார்? என அவள் அவனை விழி விரித்து பார்த்தாள். வன் உதடுகளுக்கு நடுவில் மென் உதடுகள் மாட்டிக் கொண்டு சத்தமிட இயலாமல் தவிக்க அவனது சுவை அரும்புகள் சப்பு கொட்டி உதட்டை படாத பாடு படுத்திக் கொண்டிருந்தது. ம்ம்.. ஹம்.. க்ம் என முனகி கொண்டே மூச்சுக்கு தவித்தாள். 

அவளின் உதடுகளை மெல்ல விடுவித்தான். ராணாவின் முகத்தை பார்க்க வெட்கமாக இருந்தது அவளுக்கு. உடனே வியர்க்க விறுவிறுக்க அவனை பார்த்தாள். அய்யோ பக்கத்தில் தானே இருக்கோம்! அப்போ கூட இப்படி பார்க்கணுமா? என்ன? என அவளின் மனம் சொல்ல… பார்ப்பேன் என ராணாவின் உதடுகள் பதில் கொடுத்தது. ஹாங் என விழித்தாள். உன்னை பார்ப்பேன் அதுக்கு எல்லாம் சோர்ந்து போற மாதிரி முகத்தை வச்சுக்காத எனக்கு பிடிக்காது. 

அதை கேட்டதும் மிருதி தலை தாழ்த்தி கொண்டாள். 

அதுக்குன்னு பிடிக்காமல் என் கிட்ட அட்ஜஸ்ட் பண்ணிட்டு இருக்க கூடாது அதுவும் எனக்கு பிடிக்காது என்றான். அவள் நொந்து போயி இவன் என்ன டிசைன் இவனை யாரு manufacturing பண்ணிருப்பாங்க கொடுமைகாரன்! அசுரன்! ராட்சசன்! என வாய்க்கு வந்த படி நினைத்தாள். 

ராணா அவளை பூ போல இறக்கி விட்டவன். அவளின் உடைக்குள் அதாவது வயிற்று பகுதியில் கைகளை விட்டு விரல்களால் வருடினான். அதில் சிணுங்கி கொண்டே அவஸ்தையாக அமர்ந்திருந்தாள். அஞ்சு நாள் டிரிப்புன்னு சொல்லிட்டு மூணே நாளில் வந்துட்டான் அசுரன் என மனதில் நினைத்தாள். 

ராணாவின் துளைக்கும் பார்வை அவளை சீண்ட ஒருவேளை இதுவே தெரிஞ்சுறுக்குமோ சரி நம்மலே கேட்போம் என மெதுவாக கேட்க வந்தாள். 

“நான் என்னோட wife கூட ஹாலிடே போயிருந்தேன்.” என்றான் அலட்டி கொள்ளாமல்.. 

மிருதி இதை துளி கூட எதிர் பார்க்க வில்லை. உள்ளம் கனத்து போனது. ஏனோ இவன் நமக்கு சொந்தம் இல்லை என அறிவுக்கு உறைக்க அடுத்த நொடி கண்களில் கரித்து கொண்டு வந்தது கண்ணீர். உதடுகள் துடிக்க அவனிடம் அதை காட்டிக் கொள்ள கூடாது என நினைத்தவள். மெதுவாக முகத்தில் அதை காட்டிக் கொள்ளாமல் எழ முயற்சி செய்தாள். 

எங்கே போற? 

“ரெஸ்ட் ரூம் வருது” என்றவள் வேகமாக பாத் ரூம் சென்றாள். கிட்ட தட்ட அரை மணி நேரம்  உள்ளே அழுது கரைந்தாள். உள்ளத்தில் அத்தனை வலி வேதனை தன் வாழ்க்கை எங்கு போயி முடியுமோ என எதிர்கால பயம் கண் முன் தோன்றியது. அதன் பிறகு முகம் கழுவி வெளியே வந்தாள். அவனுக்கு எதாவது வேலை வந்திருக்கும் சென்றிருப்பான் என நினைத்துக் கொண்டு வந்தவளுக்கு அங்கே ராணா அவழுக்காகவே காத்திருக்கிறான் என தெரிந்தது. 

மிருதி முகத்தில் எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் பெட் சீட்டை சரியாக எடுத்து வைத்தாள். அவன் முன் இயல்பாக இருப்பதை போல பாவனை காட்டி கொண்டாள். ராணாவின் உதட்டில் தந்திர புன்னகையுடன் சரி கிளம்பலாமா! என எழுந்தான். 

எங்கே? என திடுக்கிட்டாள். 

என் கிட்ட கேள்வியா? அதை கேட்கலாமா? என அவன் பார்வை இருக்க.. எங்கே என கேட்டாள். 

“போனதும் உனக்கே தெரியும் வா” என அவளின் கைகளை கோர்க்க நின்றிருந்தான். 

வேகமாக உடையை அணிந்து கொண்டு ஒரு பெரு மூச்சை விட்டவள். அவனது கையை பிடிக்காமல் நான்கு அடிகள் பின்னால் நடந்தாள். 

ராணா அதை கண்டும் காணாமல் விட்டு விட்டான். இருவரும் காரில் ஏறினார்கள். ஏறிய சில நொடிகளில் அவளின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தது. 

எங்கே போறோம்? இது நம்ம வீட்டுக்கும் பின்னாடி இருக்கிற ஸ்ட்ரீட் தானே என கேட்டாள். 

ஆமா! 

கார் நுழைவு வாயிலுக்குள் நுழைய அங்கே கார்டனில் ஊஞ்சலில் காவியா மற்றும் கன்வி இருவரும் விளையாடிக் கொண்டிருக்க..  ராணா அதை பார்த்து விட்டு கெவினுக்கு அழைத்தான். 

மிருதியின் கவனம் முழுவதும் ராணாவின் மீது மட்டுமே இருந்தது. அவள்  பயத்துடன் எதுக்கு இங்கே கூட்டி வந்தீங்க? என நடுங்கினாள். 

அவன் எந்த பதிலும் சொல்லாமல் காரை விட்டு இறங்கினான். 

அய்யோ இங்கே உங்களோட மனைவி, குழந்தை, உங்க அம்மா அப்பா எல்லாரும் இருப்பாங்க. நான் வந்தால் தேவையில்லாத பிரச்னை வரும் பிளீஸ் என அவள் கெஞ்ச… ராணா புன்னகையுடன் இப்போ நீ வரல நான் தூக்கிட்டு போவேன் எப்டி வசதி? என கேட்டுக் கொண்டே பார்த்தான். 

மிருதியா…? 

காவியா ..? 

திவ்யாவுக்கு என்னாச்சு? 

வருவான்.. 

EPISODE -27

“பிளீஸ் நான் சொல்றத கேளுங்க! என்னால பிரச்னை வேணாம்! பிளீஸ்” என கெஞ்சினாள் மிருதியா. 

ஆனால் அதையெல்லாம் காதில் போட்டு கொள்பவன் இல்லை ராணா! அவனுக்கு என்ன செய்ய தோன்றுகிறதோ அதை மட்டுமே செய்ய கூடியவன். அதுவும் மிருதியாவின் விசயத்தில் எப்பொழுதும் அவன் அப்படித்தான். 

ப்ச் தியா அப்போ நான் உன்னை தூக்கிட்டு போகணும்னு ஆசை தான அது உன்னோட முகத்திலேயே தெரியுது ஓகே பேபி நான் உன்னை தூக்கிக்கிறேன் என ராணா கார் கதவை திறந்து விட்டு மெல்ல அவளின் அருகில் நெருங்க.. அவளின் கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொள்ள பயந்து கொண்டே இறங்கினாள். 

தியா பேபி இங்கே பேய் பிசாசு சிங்கம் புலி கரடி  பாம்பெல்லாம் இல்ல டி. எதுக்கு உன்னோட கண்ணில் கண்ணீர் என கேட்டவன். அவளின் தோளை அணைத்தவாறு நடந்தான். 

பேய், பிசாசு, சிங்கம் கரடிய விட நீ மோசமானவன் டா என அவள் மனம் இந்த நிலையில் கவுண்டர் போடுமா என்ன?  தூரத்தில்  கன்வியுடன் விளையாடி கொண்டிருந்த காவியா. புன்னகையுடன் என்ன அஞ்சு நாள் ட்ரிப்புன்னு சொல்லிட்டு மூணே நாளில் அக்காவும் மாமாவும் வந்துட்டாங்க?” என நினைத்துக் கொண்டே கன்வியுடன் உள்ளே சென்றாள். 

அவளை கெவின் மற்றும் காவலாளிகள் மறைமுகமாக சுற்றி வளைத்தார்கள். தூரத்தில் இருந்து ராணாவை பார்த்ததும் டாடி வந்தாச்சு! என துள்ளிக் கொண்டே ஓடினாள் கன்வி. மெதுவா கன்வி என சிரித்துக் கொண்டே வீட்டுக்குள் வந்த காவியாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் உறைந்தது. மிருதியா!! எப்படி? எப்படி? உயிரோட இருக்கா? அப்போ அக்கா என உள்ளுக்குள் நடுக்கம் பரவ பதற்றம் தொற்றிக் கொண்டது. அத்தனை பயத்துடன் அதே இடத்தில் நின்று கொண்டிருந்தாள். 

மிருதியா கூனி குறுகி நின்று கொண்டிருந்தாள். தீரா வந்துட்டியா? என்ன டா அஞ்சு நாலுண்ணு இப்போ மூணே நாளில் வந்துட்ட? என விக்ரமதீரன் மற்றும் லட்சுமி இருவரும் இறங்கி வந்தார்கள் அவர்களின் கண்களில் எதிரில் தன் மகனுடன் அருகில் நின்று கொண்டிருப்பவள் யார் என்ற கேள்வி தான் சுழன்று கொண்டிருந்தது. 

காவியாவை பார்த்த மிருதியின் முகத்தில் இது? இது என நெற்றியை தேய்த்து கொண்டே பார்த்தாள். என்ன காவியா? அங்கேயே நின்னுடீங்க? உள்ளே வாங்க என ராணா அழைக்க.. அவளின் கால்கள் நகர மறுத்தது. அக்காவுக்கு ஆபத்து! அப்போ மிருதியா சாகல.. எல்லாம் இந்த ராணா பிளான் போட்டு நடிச்சு மொத்தமா ஏமாத்திட்டான். அக்கா? அக்காவுக்கு எதுவும் ஆக கூடாது என நடுக்கத்துடன் நின்றாள். 

யாரு டா இந்த பொண்ணு? என விக்ரம் மற்றும் லட்சுமி இருவரின் பார்வையும் மிருதியின் மீது படிந்தது. அவளை பார்த்ததும் விவகாரம் பெரிது என தெரிந்து கொண்டார்கள். 

ராணா எதற்கும் பதில் கொடுக்க வில்லை அவனது ஒட்டு மொத்த கவனமும் எதிரில் நிற்பவளின் மேல் மட்டுமே இருந்தது. காவியா அதே இடத்தில் நின்று கொண்டிருக்க, பாஸ் கூப்பிடுராங்க போங்க மேடம் என கெவின் அதட்டினான். 

வேறு வழி இல்லாமல் முன்னால் சென்றாள் காவியா. டாடி இது யாரு? என கன்வியின் பார்வை மிருதியின் மீது படிந்தது. ராணா தன் மகளை தூக்கி கைகளை வைத்து கொண்டவன். மிருதியை அவர்கள் அனைவரின் முன்னும் தோலோடு அணைத்து இது மிருதியா உன்னோட புது அம்மா! தியா மா என்றான். 

லட்சுமி மற்றும் விக்ரம் இருவருக்கும் அதிர்ச்சியாக இருக்க, கண்களில் நீருடன் கையை பிசைந்து கொண்டே மிருதி நின்றிருந்தாள். அப்போ திதியா மம்மி ( திவ்யா – திதியா)  என மழலை மொழியில் கேட்டது குழந்தை. பாப்பா என்ன கேட்டீங்க டாடி கிட்ட? என ராணா தன் மகளின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான். 

பாப்பா என்ன கேட்டேன்? என கன்வி யோசிப்பது போல பாவனை செய்தாள். சொல்லுங்க பிரின்சஸ் என ராணா கேட்க..  “ஹான் பாப்பா வந்து குட்டி பாப்பா கேட்டேன்.” 

ராணா விரிந்த புன்னகையுடன் அதே தான் பாப்பா கேட்ட போல குட்டி பாப்பா கூடவே புது அம்மாவோட ஸ்டோமக்ல குட்டி பேபி என கூறினான். 

அங்கிருக்கும் ஒட்டுமொத்த ஆட்களும் அதிர்ச்சியில் பார்க்க ராணா என்ன டா இது? என உச்ச ஸ்தானியில் கத்தினார் விக்ரம். வெயிட் பண்ணுங்க டாடி! சும்மா கத்தாதீங்க என சினம் கொண்ட சிங்கமாக கர்ஜித்தான் ராணா. அதில் கன்வி பயந்து விட..  இல்ல டா செல்லம் ஒன்னும் இல்ல மார்புடன் அணைத்துக் கொண்டவன். தன் மகளின் மோவாயை பிடித்து உனக்கு புது அம்மா புடிச்சிருக்கா? அம்மா சூப்பரா ட்ரா பண்ணுவா! உன்னை போலவே.. இல்லல்ல அம்மாவை போல தான் நீ பண்ற என சூசகமாக விவரத்தை கூறினான். 

எட்சிலை விழுங்கிய படி ஸ்தம்பித்து பார்த்தாள் காவியா. ஆனால் மிருதியாவுக்கு இங்கு நடந்து கொண்டிருக்கும் எதுவுமே புரியவும் இல்லை. இங்கே இருக்க பிடிக்கவும் இல்லை. சுற்றி இருப்பவர்களின் பார்வை அனைத்தும் தன் மீது கேவலமாக படிவதை போல உணர்ந்தாள். 

ராணாவின் பார்வை காவியாவின் மீது திரும்பி  சொல்லுங்க காவியா? நான் சொல்றது சரியா தப்பா? என மிரட்டும் தொனியில் கேட்டான். 

காவியா மவுனமாக நின்றிருக்க..” பாஸ் உங்க கிட்ட கமிஷ்னர் பேசணுமாம். அந்த கார்கோடன இப்போ என்ன பண்ணலாம்னு கேட்கிறார்.” என்றான் கெவின். 

முடிச்சிட சொல்லு என ராணா சாதாரணமாக சொல்லி விட்டு காவியாவின் பக்கம் திரும்பியவன். என்ன காவியா? பேச மாட்டீங்களா? என நரகாசுரன் போல கேட்டான். 

என்ன கேட்டீங்க? என தயங்கினாள். ராணா மெதுவாக கன்வியை இறக்கி விட்டு அவளை பார்த்து கொண்டே சட்டை கையை மடித்தவன் பிஸ்டலை எடுத்து டிரிக்கர் செய்தான். 

காவியா பயத்துடன் அழுது கொண்டே ஆமா ஆமா நீங்க சொல்றது சரி தான் கன்வி வந்து மிருதியாவோட குழந்தை தான் என ஒப்பிக்க ஆரம்பித்தாள் உண்மையை. 

என்ன? என லட்சுமி மற்றும் விக்ரம் ஒருவரை ஒருவர் அதிர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டே மிருதியை பார்க்க அவளோ உச்சகட்ட அதிர்ச்சியுடன் வயிற்றை பிடித்துக் கொண்டு சிலையாக நின்றாள். 

என்ன டா தீரா? எப்படி இது சாத்தியம்? அவள் அப்படியே திவ்யா சாயலில் இருக்கா? எப்படி இது? என என்ன விளையாட்டு இது என விக்ரம் முன்னால் வந்தார். 

ம்ம் சொல்றயா இல்ல உன்னோட தியா..  அய்யயோ திவ்யாஅ! திவ்யாஆ!! திவ்யாஅ திவ்யாவை… என இழுத்தான். காவியா அழுத படி கைகளை பிசைந்து கொண்டே  அது வந்து கன்வி மிருதியாவோட வயிற்றில் இருக்கும் போது எங்க அக்கா வந்து சஞ்சயோட குழந்தைய வயிற்றில் சுமந்து கிட்டு இருந்தாள். எங்க அக்கா மேலே உங்களுக்கு எப்பவுமே சந்தேகம் இருக்குன்னு அவளுக்கு தோணுச்சு. எங்கே DNA டெஸ்ட் எடுத்து நீங்க கண்டு பிடிச்சுட்டா என்ன பண்றதுன்னு திவ்யாவுக்கு பயம் வந்து நாங்க கன்வியோட DNA குரோமோசோம்ல எல்லாத்துலயும் எங்க அக்காவோட குரோமோசோம்ஸ் வர போல மொத்தமா மாத்தி வயிற்றில் இருக்கும் போதே 23 குரோமோசோம்லயும் எங்க அக்காவோட 23 க்ரோமோசோம program பண்ணிட்டோம். அப்படி inject பண்ணி கிட்ட தட்ட ஒரு டெஸ்ட் ட்யூப் பேபி போல தான் கன்வி பிறந்தாள் என கூறி முடித்தாள் காவியா. 

காவியா சொன்னதை கேட்டதும் லட்சுமி, விக்ரம், மிருதியாவின் முகம் அதிர்ச்சி குறையாமல் இருந்தது. இத்தனை நாள் எங்கே டா இருந்தா இந்த பொண்ணு? அப்போ நான் தான் எல்லாத்தையும் தப்பா புரிஞ்சுகிட்டனா? எனக்கு சஞ்சய் போனில் இருந்து மெசேஜ் வந்தது. நீ ஒரு பொண்ணை விரும்பி அந்த பொண்ணு கூட ஸ்டே பண்ண விசயம் அதுல இருக்கவும் தான் நான் வந்தேன் அப்போ அது திவ்யா இல்லையா? இந்த பொண்ணை நான் seventh heaven பப்ல பார்க்கவே  இல்லையே? என லட்சுமி கூறினார். 

ராணா காவியாவை பார்த்து மொத்தமா உண்மைய சொல்லு இல்ல! உன்னோட அக்கா! என இழுத்தான். பிளீஸ் சார் எங்க அக்காவை எதுவும் பண்ணிட வேண்டாம் என அனைத்தையும் கூற ஆரம்பித்தாள் காவியா. அன்னிக்கு ராத்திரி மிருதியாவுக்காக ராணா செய்ய சொன்ன கேக்ல  தூக்க மாத்திரை கலந்து அனுப்பினோம். எனக்கு இதில் உடன்பாடில்லை திவ்யாவுக்கு உங்களை பார்த்ததும் ரொம்ப பிடிச்சு போச்சு. ஏன்னா நீங்க உங்களுக்கு நிகர் யாருமில்லை. உங்களை சஞ்சய் போனில் தான் திவ்யா பார்த்திருக்கா! நாங்க எதிர்பாராத விசயம் இதுக்கு நடுவில் நீங்க மிருதியா ரெண்டு பேரும் பார்த்த நாலு வாரத்தில் நெருக்கமானது தான். அதனால் சஞ்சய் போன்ல இருந்து லட்சுமி ஆண்டிக்கு மெஸேஜ் தட்டி விட்டு அங்கே பப்ல வேலை செய்யுற தினேஷ வச்சு ரூம திறந்து மிருதியாவை தூக்கிட்டு அந்த இடத்தில் எங்க அக்கா வந்துட்டா! .

எனக்கு ஏன் எதுவுமே நியாபகத்தில் இல்ல? என அழுது கொண்டே கேட்டாள் மிருதியா! மீதி நான் சொல்றேன் என ராணாவின் எரிக்கும் பார்வை காவியாவின் மீது பார்த்து கொண்டே உன்னையும் சஞ்சயையும் ஒரே நேரத்தில் எதிரெதிரில் ஆக்சிடன்ட் ஆன மாதிரி செட் பண்ணிருக்காங்க. இவங்களோட கூட்டாளி கார்கோடன் அப்புறம் MBBS டிரெய்னிங் பண்ணிட்டு இருக்கிற திலீப் உதவியோட ரெண்டு பேரையும் தூக்கிட்டு போய் கவர்மென்ட் ஹாஸ்பிடலில் வச்சு தலையில் அடிச்சு அல்சைமர் வர வைக்க மூளையை சுருங்க வைக்க அதாவது மூலையில் நியாபகங்களை மொத்தமா நினைவை இழக்க வைக்க முயற்சி பண்ணி இருக்கான் அந்த திலீப். என சொல்லிக் கொண்டே காவியாவின் அருகில் வந்து அவளின் கழுத்தை பிடித்து தூக்கினான் ராணா. 

விக்ரம் மற்றும் லட்சுமி இருவரும் அமைதியாக இருக்க மிருதியா மற்றும் கன்வி இருவரும் விட்டுடுங்க. என கத்தினார்கள் அழுது கொண்டே.. 

வெளியே நாக்கு தள்ள மூச்சுக்கு  ஏங்கி துடித்து கொண்டிருந்த காவியாவை பார்த்த ராணா. இப்போ தெரியுதா? அவள் யாரோட பொண்ணுன்னு. நீயெல்லாம் மிருதியாவுக்கு ப்ரெண்ட்டு ச்சீ கூட இருந்து அவளை குழி தோண்டி புதைக்கும் அளவுக்கு போயிருக்க! என அந்தரத்தில் இருந்து கீழே விட்டான். பொத்தென அம்மாஆஆஆ! என நிலை இல்லாமல் கீழே விழுந்தாள் காவியா. 

கெவின் மெதுவாக அன்னிக்கு சோரனூர்ல அடிச்சு உங்களை ஆற்றில் வீசினது கூட அந்த கார்கோடன் தான் என்றான் கெவின். 

பணத்துக்காக என்ன வேணாலும் பண்ணுவீங்களா? என கூறிய விக்ரம் தன் மகனை பார்த்து இப்போவே முடிச்சிடு இவங்களை விட்டு வச்சா ஆபத்து என கூறினார். 

இல்ல டாடி போதை பொருள் அப்புறம் சட்டத்துக்கு புறம்பாக ரிசர்ச் பண்ண உடைந்தையா இருந்ததுக்காக காவியா, திலீப், தினேஷ் மூணு பேரையும் அரெஸ்ட் பண்ணனும். ஆல்ரெடி தினேஷ், திலீப், கார்கோடன் மூணு பேரும் போயாச்சு. இப்போ பெண்டிங் காவியா மட்டும் தான் என்றான் ராணா.. 

காவியா கண்களில் நீர் வழிய எங்க அக்கா? என இரும்பிக் கொண்டே கேட்டாள். 

ராணா அவளை பார்த்து தந்திரமாக புன்னகை செய்தான். 

திவ்யாவுக்கு என்ன ஆகி இருக்கும்? 

அப்போ திவ்யா வயிற்றில் வளர்ந்த குழந்தைக்கு என்ன ஆச்சு? 

வருவான். 

EPISODE – 28 

புயல் அடித்து ஓய்ந்தது போல இருந்தது. காவியா அழுது கொண்டே எங்க அக்கா! அக்கா எங்கே? என அவனிடம் திணறி கொண்டே கேட்டாள். 

ராணா அவளை பார்த்து தந்திரமாக புன்னகைத்துக் கொண்டே உதட்டை பிதுக்கினான். தெரியாது என்கிற ரீதியில்.. காவியா அழுது கொண்டே பிளீஸ் சொல்லுங்க எங்க அக்கா எங்கே என அழுது கொண்டே கேட்டாள். 

மிஸ்டர் ரணதீரன் டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டேனா? என சிட்டி கமிஷனரின் குரல் கேட்டது. உடனே அவனது முகம் கொஞ்சம் புன்னகையை தத்தெடுத்துக் கொண்டு உள்ளே வாங்க என அழைத்தான். காவியாவுக்கு தெரிந்து விட்டது. பல நாள் திருடன் ஒரு நாள் அகப்படுவான் என்பதை போல மாட்டிக் கொண்டாள். ஆனால் தன் அக்கா எங்கே? தன் அக்காவை என்ன செய்தான்? இவன்? என உள்ளுக்குள் ஆயிரம் கேள்விகள் அதன் கூடவே பயமும் அப்பிக் கொண்டது. 

வாங்க வாங்க!! என்றவன். காவியாவை பார்த்தான். உங்களை பார்த்திட்டு இந்த பொண்ணை அரெஸ்ட் பண்ண தான் நான் நேரில் வந்தேன் என்றார். காவியா பாயிந்த படி சார் என்னை கைது பண்ணுங்க ஆனால் என்னோட அக்காவை இவரு எதோ பண்ணிட்டாரு. இவரும் குற்றவாளி தான் என பொங்கி எழுந்தாள். 

மிருதியா, லட்சுமி, விக்ரம் என அனைவருக்கும் இப்பொழுது தான் திவ்யாவின் நினைவு வர, மிருதியின் மனதில் அய்யோ எதுவும் தப்பா நடக்க கூடாது கடவுளே நீங்க தான் அவரை காப்பாற்ற வேணும் என நினைத்தாள். கமிஸ்னர் ராணாவை பார்த்துக் கொண்டே நீங்க சொல்லலையா இந்த விசயத்தை பத்தி என கேட்டார். 

நீங்களே சொல்லிடுங்க சார்! இந்த பொண்ணு எப்டி ரியாக்ட் ஆகுன்னு தெரியல என கூறினான் ராணா. 

டேய் எங்க அக்காவை என்ன டா பண்ண? கன்வி செல்லம். கன்வி மா பாரு உன்னோட டாடி மம்மிய என்னமோ பண்ணிட்டார் தங்கம் என காவியா தாவிக் கொண்டு கூறினாள். 

ராணா சிரித்த படி, என் பொண்ணு அவள் நீ சொன்னதும் உன் பக்கம் வருவாள்ன்னு எந்த நம்பிக்கையில் இப்படி சொல்ற? என அவன் நினைவுகள் பின்னோக்கி சென்றது.

 தினமும் திவ்யா வீட்டில் இல்லாத நேரமாக பார்த்து ராணா தன் மகளுக்கு உண்டான பாசத்தை காட்டி கனிவுடன் பார்த்துக் கொண்டான். அது இப்பொழுதுதில் இருந்து இல்லை அவள் பிறந்ததில் இருந்தே இப்படி தான் நடக்கிறது. இப்பொழுது கூட கன்வி பெயருக்கு தான் பள்ளி செல்வாள் நேராக அங்கு சென்று குழந்தையுடன் நேரம் செலவழிப்பான். மொத்தத்தில் வருடத்தின் 365 நாட்களும் எதாவ்து ஒரு விதத்தில் அவளுடன் நேரத்தை செலவிடுவான்.  அதனால் தான் ஒவ்வொரு நாளும் குழந்தை வந்ததும் தன் தந்தையை தேடுகிறாள். இப்படி தந்தையின் பாசத்தில் நிறைவாக இருக்கும் குழந்தைக்கு தாய் என்பது வெறும் பெயரளவில் மட்டுமே! அதுவும் ரானாவுக்காக எது வேண்டுமானாலும் செய்வாள். தந்தையின் செல்ல மகள். 

காவியா எதிர் பார்ப்புடன் திரும்பி திரும்பி பார்க்க, கன்வி மழலை மொழியில் மம்மி தப்பு பண்ணா அது தான் டாடி பணிஸ் பண்ணிட்டாங்க. இப்போ நீ தப்பு பண்ணிட்ட அது தான் உன்னை போலீஸ் புடிப்பாங்க என்றது. 

அந்த நொடி காவியா உடையுந்து போனாள். ராணாவின் முகத்தில் நிறைவான புன்னகை. என் பொண்ணு! என்னோட பொண்ணு என கர்வமும் தோன்றியது. 

காவியா நிலை குலைந்து சரிந்தவள். எங்க அக்கா எங்கே பிளீஸ் சொல்லுங்க? என கை கூப்பி கேட்டாள். 

லேடி கான்ஸ்டபிள் உள்ளே வந்து அவளை பிடித்து தூக்கினார்கள். ராணா மெல்லிய புன்னகையுடன் முகத்தை பாவமாக வைத்துக் கொண்டு உங்க அக்கா பஞ்சி ஜம்பிங்ல குதிக்கும் போது எதிர்பாராத விதமாக ஆக்சிடன்ட் ஆகி உடலை தேடிட்டு இருக்காங்க. அது தான் நான் மூணு நாளிலேயே வர வேண்டியதா போச்சு என்றான். 

அக்காஆஆஆ!! என காவியா கத்திக் கொண்டே துள்ளினாள். மா தியாவையும் கன்வியையும் உள்ளே கூட்டிட்டு போங்க என்றான் ராணா. 

காவியா உடைந்த மனதுடன் ஒரெட்டு நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

ராணா மெதுவாக  தந்திர புன்னகையுடன் தியா! மிருதியா என்றான். 

சார் இவன் தான் எங்க அக்காவை கொன்னு போட்டிருக்க வேணும் எனக்கு நல்லா தெரியும். இவன் தான் எதுவும் பண்ணிருப்பான் இவனை அரெஸ்ட் பண்ணுங்க என காவியா அப்படியே விழுந்து கதறினாள். அவளை இரண்டு பெண் காவல் அதிகாரிகள் வளைத்து பிடித்து தூக்கி சென்றார்கள். கமிஷ்னர் அவனுக்கு கை கொடுத்து விட்டு அங்கிருந்து விடை பெற்றார். 

விக்ரம் ஒரு வித அதிர்ச்சியில் அப்படியே நின்றார். விசயங்களை நினைக்க நினைக்க மிகவும் மோசமாக இருந்தது. இந்த இரண்டு பெண்கள் என்னன்னா வேலைகள் செய்து இருக்கிறார்கள். 

டாடி! 

தன்னிலைக்கு வந்தவர் மெதுவாக நிமிர்ந்து என்ன டா இத்தனை விசயம் நடந்திருக்கு? ஒரு வார்த்தை கூட என் கிட்ட சொல்லல! என அக்கறையுடன் கேட்டார். 

அந்த திவ்யா ஒரு பாய்சனஸ் கேர்ள் அதனால தான் விட்டேன். இல்லனா எதாவது சிறு சந்தேகம் வந்தாலும் எல்லாமே கொலாப்ஸ் ஆகிடும் என்றான் ராணா. 

சரி இந்த பொண்ணு எந்த ஊர்? எப்படி இவளை கண்டு புடிச்ச? என விசாரித்து கொண்டே நடந்தார்கள். லட்சுமி மிருதியாவின் கைகளை பிடித்துக் கொண்டு ஆதரவாக பேசினார். கன்வியை பார்த்ததும் இவள் தன் மகளா என நம்ப முடிய வில்லை. ஆனால் அவளின் முடி, நகம், கைகள் பாவனைகள் என அனைத்தும் திவ்யாவை போல இருந்ததை லட்சுமி பார்த்தார். பணத்துக்காக இந்த பொண்ணு இப்படி ஒரு கிரிமினல் வேலை பண்ணும்னு நான் எதிர் பார்க்கல. என் கிட்ட நல்லவள் போல நடிச்சது மா என்றார். 

விடுங்க பரவாயில்லை என மிருதியா கூறினாள். லட்சுமி தன் பேத்தியை தூக்கி கன்னத்தில் முத்தமிட்ட படி, கன்வி செல்லம்! இவங்க தான் உன்னோட மம்மி! மம்மி வயிற்றில் குட்டி பாப்பா இருக்காம். அப்புறம் கன்வி கூட சேர்ந்து விளையாட சீக்கிரம் பாப்பா வரும் என கூறி குழந்தையை சமாதானம் செய்ய முயற்சி செய்தார். ஆனால் கன்வி கொஞ்சம் குழப்பமாக ஒன்றுமே புரியாமல் இருக்க, மிருதியா அவளின் முன்னால் அமர்ந்தாள். 

எதுக்கு மா கீழே உட்காருர? எழுந்திரு மா! என லட்சுமி சொல்ல.. படபடத்த விழிகளுடன் மிருதியை பார்த்தாள் கன்வி.. ஹாய் நம்ம ரெண்டு பேரும் ஃப்ரெண்ட்ஸ் ஓகே வா? என்னை மிருதியான்னு நீங்க பேர் சொல்லி கூப்பிடலாம் எப்போவும். என் கிட்ட நிறைய கலர்ஸ் இருக்கு நான் டிராயிங் வரைவென் கார்ட்டூன் பொம்மை எல்லாமே சூப்பரா பண்ணுவேன் இப்போ கன்வி குட்டிக்கு என்ன வேணும்? என கேட்டாள். 

படங்கள் என்றதும் அவளின் கண்கள் மின்ன.. அப்படியா நானுக்கு கூட சூப்பரா பண்ணுவேன். என அவளது ஸ்கெட்ச் புக்கை வேகமாக எடுத்து கொண்டு ஓடி வந்தாள். லட்சுமிக்கு கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது. குழப்பம் வராமல் இருவரும் ஒன்றாக இருந்தால் அது போதுமே! என நிறைவுடன் வாழ்த்தினார். 

அது முதன் முறையா பாப்பா கிட்ட எப்படி பேசி இடம் பிடிக்கிறதுன்னு தெரியல மேடம் அது தான் என்றாள் மிருதி. 

மேடமா? நான் உன்னோட மதர்- இன் -லா அதனால் கால் மி ஆன்டி இல்லன்னா அத்தை சொல்லு மா என்றார். .

சரி என புன்னகையுடன் தலை ஆட்டினாள். 

அதன் பின் அம்மாவும் மகளும் வித விதமாக சேர்ந்து வரைந்து கலர் அடித்தார்கள். இருவரையும் ஒன்றாக பார்க்கையிலேயே தெரிந்தது தாயும் சேயும் என்று. ஆனால் கன்வியிடம் திவ்யாவின் ரிசம்பல் கொஞ்சம் இருக்க தான் செய்தது. ஆனால் மனதளவிலும் உடலளவிலும் ராணா மற்றும் மிருதியா இருவரின் குணங்களையும் பழக்க வழக்கங்களையும் ஒத்து இருந்தாள். 

அந்த நேரத்திலேயே குழந்தைக்கு உணவு ஊட்டி விட்டுக் கொண்டே மிருதியும் சாப்பிட்டாள் வரைந்து சிரித்து கதை பேசிக்கொண்டிருந்த குழந்தை அப்படியே தூங்கி விட்டாள். லட்சுமி நிறைவுடன் வெளியே வந்தார். அங்கே  எதிரில் ராணா வர.. தீரா என கனிவுடன் அழைத்தார். 

என்ன மாம் எதுவும் பிரச்னை இல்லையே என கேட்டுக் கொண்டே அருகில் வந்தான். சட்டென தன் மகனை அணைத்து கொண்டார். என்னை மன்னிச்சிடு தீரா நான் தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டென் டா! அந்த திவ்யா வீட்டுக்குள் வர நானும் ஒரு காரணம் ஆகி விட்டேன். என மிகவும் வருத்தம் அவருக்கு. 

அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல மா! அவள் கிரிமினல் நீங்க உங்களை ஒரு துருப்பு சீட்டா பயன்படுத்தி இருக்கா! விடுங்க எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சே என்றான். அவருக்கு அதுவும் சரியாக தான் பட்டது. அவர் கனிவான முகத்துடன் இந்த பொண்ணோட குணம் தான் கன்வி குட்டிக்கு இருக்கு. அவள் ஆயிரம் அறிவியல் வேலை பார்த்தாலும் அது தோற்றத்தை மாற்றலாமே தவிர மனசுன்னும் குணம்ன்னு இருக்கிற விசயத்தை யாராலயும் மாற்ற முடியாது. உலக இயற்கைக்கு மாறா பண்ணினா அதனால் தான் அந்த இயற்கையே அவள் உயிரை எடுத்திடுச்சு என்றார். 

ராணா எதுவும் பேசாமல் மவுனமாக இருந்தான். அதற்குள் லட்சுமி நினைவு வந்தவளாய் சரி நீ போயி பாரு தீரா எனக்கு வேலை இருக்கு.  அந்த பொண்ணு குடும்பம் அப்பா அம்மா பத்தி விவரம் தெரிஞ்சா சொல்லு முறையா கல்யாணம் பண்ணிடலாம் அதுக்கான ஏற்பாடு பார்க்கணும் என்றார். 

டாடி கிட்ட எல்லா விசயங்களையும் சொல்லி இருக்கேன் போயி கேட்டுக்கோங்க என்றான். சரி என சிரித்து கொண்டே அவர் சென்றார். ராணா எப்பொழுதும் போல அறைக்குள் நுழைந்தான். அவனை பார்த்ததில் இருந்து இது வரை அவன் எந்த விஷயத்திலும் மாறியது இல்லை. அப்படியே இருக்கிறான். இப்பொழுது கூட மிகவும் சாதாரணமாக வந்தான். 

அவனை பார்த்ததும் விருட்டென எழுந்தாள். கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொண்டது. தன் மகளின் அருகில் சென்றவன். ஸ்கெட்ச் பென்சில் அனைத்தையும் நேர்த்தியாக எடுத்து கொண்டு அவளுக்கு போர்த்தி விட்ட படி ac ய அதிக படுத்தினான். 

மிருதியா அந்த இடத்தை விட்டு நகர போக, மேடம் எங்கே போறீங்க! ராணா வந்திருக்கேன் என்றான் குறும்பு கொஞ்சமும் கம்பீரம் அதிகமும் ஒட்டிக் கொண்டு.. 

இப்பொழுது அவள் அதிகமாக விசும்பி அழ ஆரம்பித்தாள். எதுக்கு டி அழற? கிஸ் பண்ண வந்தேன். இப்போ கண்ணம் எல்லாம் வடவடப்பா ஆகிடும். மோட் ஸ்பாயில் பண்ணாத. எனக்கு அழும் பொண்ணை பிடிக்காது என்றவன் அவளின் கைகளை பிடித்து  அப்படியே இழுத்து அணைத்தான். 

அவனிடம் இருந்து விலக முயற்சி செய்தவள். இத்தனை நாள் ஏன் என் கிட்ட சொல்லவே இல்லை என அழுது கொண்டே கேட்டாள். 

ராணா…. ? 

திவ்யா நிஜமாவே செத்து போயிருப்பான்னு நினைக்கிறீங்களா? 

வருவான். 

 EPISODE – 29 

இத்தனை நாள் ஏன் என் கிட்ட சொல்லவே இல்லை! என  அழுத படியே எதிரில் உறங்கி கொண்டிருக்கும் கன்வியை பார்த்த படி கேட்டாள் மிருதியா. 

“சொன்னால் நீ நம்பிடுவியா? என்னை வில்லன் ரேஞ்சுக்கு தானே பார்க்கிற?”

“நீங்க வில்லன் தான?”

“அப் கோர்ஸ் நான் வில்லன் தான்!”என்றான் உண்மையை ஒத்துக் கொண்டு. 

“கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லுங்க ஏன் என் கிட்ட இருந்து மறைச்சீங்க?” என மிருதியாவின் மிருதுவான முகம் சிவந்து போனது. 

நீயும் நானும் நாலு வருசத்துக்கு முன்னாடி ஒண்ணா இருந்த நேரம் உனக்கு 18 வயசு முடிஞ்சு 19 வயசு தொடக்கம் தான். அப்புறம் நடுவில் உனக்கு கன்வியை பெற்று எடுத்தது கூட நியாபகம் இல்ல. இப்போ உனக்கு வயசு 24 ஐ மின் இப்போ பர்த் டே வந்தால் 24 ஆக போகுது. நான் உன் கிட்ட வந்து குழந்தைய பத்தி கேட்டதுக்கு என்ன டி சொன்ன? என கேட்டான் ராணா. 

எப்போ கேட்டீங்க? என மிருதி யோசித்தாள். 

“நல்லா யோசி அன்னிக்கு நைட்டு பிஸ்டல் வச்சு உன்னை மிரட்டி கேட்டேனே நியாபகம் இல்லையா?”

“அது கனவுல தான?”

“ராணா விஷம புன்னகையுடன் ஓ அதை கணவுன்னு நினைச்சிட்டு இருக்கியா?”

அப்போ அது நிஜமா? என சிறு பிள்ளை போல யோசித்தவள். என்னங்க சொல்றீங்க? அது நிஜமா? அய்யோ என தீவிரமாக யோசித்தாள். 

ராணா அவளை மெல்ல அவன் புறம் இழுத்தவன். கனவுக்கும் நிஜத்துக்கும் வித்தியாசம் தெரியாம நீ இப்படி இருந்ததால தான் நம்ம ரெண்டு பேரையும் நாலு வருசமா அந்த திவ்யா பிரிச்சு வச்சுட்டா! எவ்ளோ ட்ரிக்கா மூவ் பண்ணிருக்கா பார்த்தியா? என தொடர்ந்து பேசும் ராணா இன்று அவளுக்கு புதிது. 

ஒரு பெரு மூச்சை விட்ட படி, கன்வியை பார்த்தவள். எனக்கு இப்போ கூட நம்ப முடியல எதோ கனவு மாதிரி இருக்கு. எனக்கு இவ்வளவு பெரிய பொண்ணா? நான் அம்மா ஆகிட்டேனா? என கண்களை சிமட்டி கொண்டே கேட்டாள். 

இவள் நம்ம பொண்ணு! உன்னை போலவே நல்லா ஸ்கெட்ச் பண்ணுவா! அப்படியே என்னோட மூளை என்னோட பொண்ணு என்றான் கர்வத்துடன். 

மிருதி எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்க, ராணா அவளின் கைகளை வருடியவன். கொஞ்சம் கூட என்னை நியாபகம் இல்லையா? என கேட்டான். 

ஒரு சில நிமிடங்கள் மவுனம் காத்தவள். நிஜமா இல்ல என தலை ஆட்டினாள். ராணா எதுவும் பேசாமல் மவுனமாக இருந்தான். அவனது முகத்தை பார்ப்பதற்கு மிகவும் கொடூரமாக இருந்தது. 

அவனது நிலை அவளுக்கு புரியாமல் இல்லை. அருகில் நெருங்கியவள் அவனது கையை பிடித்து கோர்த்து கொண்டாள். மெல்ல அவனது மடியில் அமர்ந்தவள். அவளது கன்னத்தை அவனது கண்ணத்துடன் ஒட்டிக் கொண்டு இனி நியாபங்களை உருவாக்குவோம். எப்படியோ என்னை நீங்க தூக்கிட்டு வந்துட்டீங்க. ஆனால் ஒன்னு சொல்லவா? உங்களை வெறுக்க எனக்கு தோனவே இல்ல. ஒரு வேளை அதுக்கு காரணம் பாஸ்ட்டில் நடந்த விசயமா இருக்கலாம். இனி அது நியாபகத்துக்கு வரலாம். எப்பிடி இருந்தாலும் சரி தீரா என்றாள். 

இப்பொழுது எதிர்வினை ஆற்றியது குரல்கள் இல்லை கன்னங்கள். ராணா அவளின் கன்னத்தில் கன்னத்துடன் சேர்த்து வருடியவன் மெல்ல மெல்ல அவளின் காது மடலை மூக்கின் நுனியில் வருடினான். அவள் சிணுங்கி கொண்டே நகர போக வளைத்து பிடித்தான் ராணா. 

“கன்வி இருக்கா”

அதனால் என்ன? நாலு வருஷம் உன்னை தேடி அலைஞ்சி கண்டு படிச்சிருக்கேன் கணக்கு எல்லாம் தீர்க்கனும் என்றவன் வா தியா என இழுத்தான். 

“நான் இப்போ கன்சிவா இருக்கேன்” என அவள் சினிங்கினாள். 

So what என்னோட குழந்தை ஹெல்த்தியா வெளியே வரணும். இந்த சின்ன விசயத்தை கூட தாங்கிக்கலன்னா? எப்பிடி டி என்றவன் செயலில் இறங்கி இருந்தான். 

பிளீஸ் என வெட்க பூசிய முகத்துடன் பின்னால் நகர்ந்தாள். 

நீயே வர! இல்லன்னா உன்னோட ட்ரெஸ் மொத்தத்தையும் கொளுத்தி போட்டுடுவென். அப்புறம் என் முன்னாடி ட்ரெஸ் இல்லாம தான் நீ இருக்க போற! எப்படி வசதி? 

“அய்யோ!”

கண்டிப்பா செய்வேன்! என எழுந்தான். 

ஹலோ பாஸ் என்னோட ட்ரெஸ் அந்த வீட்டில் இருக்கு! நம்ம இந்த வீட்டில் எப்படி வரும்? 

உனக்காக புது ட்ரெஸ் நாலு மாசத்துக்கு முன்னாடியே மாஸ்டர் பெட் ரூமில் ரெடியா இருக்கு என்றவன் அருகில் இருக்கும் பிளக் போர்டை தட்டினான். ரேக்குகள் மெதுவாக நகர்ந்து உள்ளே வழி கொடுத்தது. 

அவள் விழி விரித்து பார்க்க அடுத்த நொடி அனைத்தையும் பூட்டினான். 

என்னாச்சு நான் உள்ளே போயி பார்க்கணும். 

ராணா கோபத்துடன் இப்போ பக்கத்தில் வருவியா மாட்டியா? என கொதித்தான். 

மெல்ல அவன் அருகில் வந்தாள். மடியில் அமர்ந்தாள். அவனோ முகத்தை அட்டாலியின் மேல் தூக்கி வைத்திருந்தான். என்னாச்சு வந்துட்டேனே! உங்க இஷ்டம் போல என்ன வேணாலும் பண்ணிக்கோங்க என்றாள். 

“நானே தான் பண்ணனுமா? இது வரைக்கும் நீ ஒரு தடவை கூட எனக்கு முத்தம் கொடுத்தது இல்ல.”

அய்யோ குட்டி பாப்பா என பளிப்பது போல முகத்தை காட்டிய மிருதி அவனது கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்தாள். 

“யாருக்கு வேணும்? ஒரப்பு இல்லா முத்தம் கேட்டதால் இந்த முத்தமா?”

மிருதி மெல்ல அவன் பக்கம் திரும்பியவள். அசுரனுக்கு அசுரத்தனமாக தான் முத்தம் கொடுக்க தெரியும். நான் உங்க அடிமை எனக்கு அவ்ளோ தைரியம் இல்ல என்றவள். தயக்கத்துடன் அவனது உதடுகளை பார்த்தாள். வளைத்து பிடித்தவன். சொல்லி தரேன் அடிமை தான் இனி எல்லாத்தையும் செய்ய போறா! என்றான் அது வாய் மொழியில் இல்ல செய்யல்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டான். 

அவளது மொத்த மெளனங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சிணுங்கள்களாக மாறி போனது. கன்வி இருப்பதால் ஸ்விட்ச் போர்டை தட்டி விட்டு அவளை தூக்கி கொண்டு அதற்குள் நுழைந்தான். 

“இது”

இந்த அறையில் மொத்தமா நமக்காக. கன்வி அண்ட் இப்போ உன்னோட வயிற்றில் இருக்கே ரெட்டை வாலு அது ரெண்டும் என மூணு பேரும் அங்கே தூங்குவாங்க. நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் இங்கே நிறைய வேலை இருக்குல்ல அதான் என்றான். 

என்ன ரெட்டை வாலா? என அதிர்ச்சியுடன் கேட்டாள் மிருதி. 

ஆமா என வேக வேகமாக உடைகளை களைந்தான் அவசரகாரன். அவள் அதிர்ச்சியில் இருக்க, ராணா கண் இமைக்கும் நொடியில் அவளின் உடையை களைந்து வீசினான். இரண்டு கைகளையும் X குறியீடு போல முக்கிய புள்ளியை மறைத்தாள். 

ஓ இப்போ நீயே இப்போ என் கிட்ட கொடுப்ப பார்க்கிரயா டி! என காதில் கூசும் அளவுக்கு ஆரம்பித்தான். 

அவளோ நிஜமாகவே அவனுக்கு அடிமை போல ஆகி விட்டாள். ம்ம் பக்கத்தில் வா!.. 

“முகத்தை மூடாத நான் பார்க்கணும்” ப்ச் தியா அந்த ரெண்டு பெட்டையும் மறைக்காத என உணர்ச்சி புள்ளியில் கிள்ளி விட்டான். அவள் சினிங்கினாள். 

என்னங்க வேணாம் என உதடுகள் சொன்னாலும் அவனது தீண்டல் இன்னும் இன்னும் வேண்டும் என தோன்றியது. அடுத்ததாக தொப்புளுக்கு கீழே இருக்கும் Y பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தான். 

தீரா பிளீஸ் என அவள் கெஞ்சினாள். 

செல்லமாக பின் பக்க W வை தட்டினான் . அவள்  மெல்ல சிணுங்க.. என்னை பாரு see me தியா. நீ என்னை பார்த்தால் தான் நான் நிருத்துவேன் என அவன் அவளின் முகத்தை பார்த்தான். வெட்கம் இன்று அதிகமாக அவளை வாட்டுகிறது. இப்பொழுது தான் புரிகிறது ஆரம்பத்தில் மென்மையாக கையாண்டவன் இப்பொழுது அனைத்தையும் தெரிந்து கொள்ள வைத்து இன்ப சித்ரவதை செய்கிறான் அவளை. 

அவள் ஸ்ருதி குறைந்த பாவனையுடன் கடை இதழை கடித்த படி திரும்பினாள். அவனை வெட்கத்துடன் பார்த்தாள். நெருப்பு போன்ற கண்களில் இன்று முழுவதும் அவளுக்கான எண்ணங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்க, புடைத்த நரம்புகள் முறுக்கேறி அவன் தேகத்தை இன்னும் மோகம் கொள்ள செய்தது. 

கைகளை கோர்த்துக் கொண்டவன். முன் பக்க m மலைகளை வருடி கடித்து, பிடித்து, நசுக்கி சுவைத்து அவளை மொத்தமாக சிணுங்க வைத்தான். மெதுவா..என சோர்வுடன் கூறினாள். 

அவளை தூக்கி கொண்டு கப்போட் செல்ஃப் வந்தான். தலை அவளின் கால்களுக்கு இடையில். உச்சம் எயிதி அவனை அழுத்தி பிடித்தாள். அவனது இறுதி கட்டம் இன்னும் இன்னும் டி தியா யூ அமேசிங் டி! என தலையை வாகாக பிடித்துக் கொண்டான். அவனது உச்சம் அவளின் இரைப்பையில் சேர்ந்தது. கருவான பெண்ணிடம் இப்படியும் தாம்பத்தியம் செய்யலாம். 

எப்படி பார்த்தாலும் சோர்வு தான் அவளுக்கு. உதட்டை துடைத்துக் கொண்டு அவனுக்கு முதுகு காட்டி படுத்தாள். அடுத்து கழுத்தில் எண்ணிலடங்கா முத்தங்கள் கைகளை கிரிப்புக்காக மர்ம தேசத்தில் ஒன்றை வலுவாக பற்றிக் கொண்டான்.  மோகம் மோட்சம் பெற காதல் பரிமாறி கொள்ள பட வில்லை இருவரிடமும். 

கன்வி முழிக்கும் போது இருவரும் குளித்து முடித்து உடை மாற்றி அவளின் அருகில் படுத்திருந்தார்கள். கன்வி மிருதியுடன் நன்கு பொருந்தி இருந்தாள். தியா தியா என எப்பொழுதும் அவளிடம் தான் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறாள். ரானாவையே மறந்து விட்டாள். 

என் பொண்ணு கிட்ட இருந்து என்னை பிரிக்கிரயா என தினமும் அவளை கபோர்டில் வைத்து உள்ளே சென்று வெளியே வந்தான் முன்னும் பின்னும். மிருதிக்கு அழுவதா சிரிப்பதா என தெரிய வில்லை. 

ராமன், சுபத்ரா, கோபி, யமுனா, ஜனனி என அனைவரையும் அழைத்திருந்தான் ராணா. மிருதிக்கு இன்னும் ரெக்கை கட்டி பறக்காத குறை தான். மொத்தத்தில் சந்தோசத்தில் திலைத்தாள். 

 மிருதியின் ஏழு மாத வயிற்றை தடவி கொண்டு இருந்தான் ராணா. உங்க கிட்ட ஒன்னு கேட்கணும் 

என்ன என அவளின் வெற்று உடலில் மீண்டும் முத்த யுத்தத்தை ஆரம்பித்தான். 

அது அது வந்து என மிருதி தயங்க… 

ராணா அவளின் முகத்தை பார்த்தவன். திவ்யாவுக்கு என்னாச்சுன்னு கேட்க போற அது தான? என்றான். 

டேய் யாரு டா நீ? அவள் மனசுல நினைக்கிறத பேரோட சொல்ற? 

நாளைக்கு மீதிய சொல்றேன் 

வருவான். 

EPISODE – 30 

மிருதியா வைத்த கண் வாங்காமல் ராணாவையே பார்த்தாள். அடர்ந்த இரு புருவங்களையும் அழகாக தூக்கிய படியே என்ன என்பதை போல கேட்டான் ராணா. 

“எப்.. படி? எப்படி” என அவளின் நெருக்கமான இமை முடிகள் படபடக்க பார்த்தாள். 

உதட்டில் “இச்” என பட்டும் படாமல் ஒற்றி எடுத்தவன். “எனக்கு தெரியும்” என்றான். 

“எனக்கு தெரிஞ்சே ஆகணும் பிளீஸ் சொல்லுங்க”

நோ என்றவன் அவளின் கழுத்தில் முகம் புதைத்தான்.

“ராணாஆஆ! டெலிவரிக்கு முன்னாடி இதை தெரிஞ்சுக்கிட்டு போனால் தான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்கும்.” என்றாள் மிருதி. 

அது தான் அன்னிக்கு சொன்னேனே அவள் பஞ்சி ஜம்பிங் பண்ணும் போது கீழே விழுந்துட்டான்னு. அப்புறம் உனக்கு வேற என்ன தெரிஞ்சுக்கணும்? என தலை தூக்கி பார்த்தான் ராணா. 

“அது பொய்யின்னு எனக்கு தெரியும் உண்மைய சொல்லுங்க”

நிஜமா டி! பில்லீவ் மி பேபி என மர்ம முடிச்சு ஒன்றை உதடுகளில் ஒற்றி எடுத்தான்.

அதில் அவன் தலையை பிடித்தவள். இப்போ சொல்ல போறீங்களா இல்லையா? என அவள் முகத்தில் ஏமாற்றம் கொட்டி கிடந்தது. 

ராணா சிவந்த கண்களுடன் பெரு மூச்சை விட்ட படி அவளை பார்த்தவன். இது தான் உண்மை என்னை நம்பு என்றான். 

அதற்கு மேல் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள் மிருதி. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளை மென்மையான சீண்டலுடன் கூடவே பவுர்ணமி நிலவு போல தன் மகவு இரண்டை வயிற்றில் சுமந்து கொண்டிருக்கும் அவளின் முகம் இப்போது சோகத்தில் இருந்தது. 

ராணா எழுந்து தண்ணீரை குடித்தவன் அருகில் வந்து ம்ம் குடி என நீட்டினான். அவள் முரண்டு பிடிக்க அவளை அமர வைத்து நீரை ஊட்டி விட்டான் முத்தத்தினூடே. 

சொல்லு என்ன தெரியனும்? என ராணா கேட்டு விட என் தீரா என்றவள். சொல்லுங்க என்ன ஆச்சு? என கேட்டாள். 

ராணா உணர்ச்சி இல்லாத முகத்துடன் அவள் மயங்கி விழுந்ததில் இருந்து சொல்ல ஆரம்பித்தான். திவ்யாவின் தலையில் ஒரு ஹெல்மெட் அதன் பின் அவளின் உடலில்  நிறைய வயர்கள் திணிக்க பட்டு அதே உண்மையை தெரிந்து கொள்ளும் ஆராய்ச்சி ஒரு பக்கம் நடக்க, அந்த இடத்திற்கு ராணாவின் நண்பன் சஞ்சய் வர வளைக்கபட்டான். 

திவ்யா கொடுத்த போதை மருந்தில் சஞ்சயின் உடலில் நரம்பு தளர்ச்சி உண்டாகி போனது. அவனுக்கு திருமணமாகி  குழந்தை இல்லாமல் வாழ்க்கையில் நிறைய கஷ்டங்களை அனுபவித்து விட்டான். பெரிய இடம் என்பதால் யாருக்கும் விசயம் தெரிய பட வில்லை. 

என்ன ராணா? எதுக்கு என்னை இங்கே கூப்பிட்ட? என சஞ்சய் கேட்டான். 

இவளை நினைப்பு இருக்கா? என ராணா திவ்யாவை காட்ட.. ம்ம் உன்னோட மனைவி ஆமா அவங்களை ஏன் இப்படி கட்டி போட்டு என்னாச்சு ஸ்கேன் பண்றது போல இருக்கே என கூறினான். 

ராணா டாக்டரிடம் கை காட்டிட அவர் கரண்ட் ஷாக்கை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிக படுத்தினார். அதிக படுத்த படுத்த திவ்யாவின் உதட்டிலும் மூக்கிலும் இரத்தம் கொட்ட அவளின் வாயில் இருந்து உண்மைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளி வர தொடங்கியது. 

மிருதியாவை கன்னி பொன்னாக மாற்ற வெர்ஜின் டைட் ஆப்பரேசன் செய்தது முதல் சஞ்சய்யின் கார் மோதி தான் இருவருக்கும் நினைவு இழப்பு ஏற்பட்டது என சித்தரிக்க திட்ட மிட பட்ட விசயங்கள்.  மிருதி  மற்றும் சஞ்சய்க்கு போதை மருந்து கொடுத்து அவனது மூளையை சுருங்க செய்ய முயற்சி செய்தது. அது எதிர் பதமாக திரும்பி மொத்த நினைவுகளும் இழந்ததை அனைத்தையும் கொட்டினாள் திவ்யா. 

சஞ்சாயின் முகத்தில் கொல்லும் வெறி உருவாக அருகில் நெருங்கினான். டேய் இரு இவள் கிட்ட உனக்கான ஒரு விசயம் இருக்கு என ராணா தடுத்தான். நெவர் லீவ் மி ராணா இவளை என பாயிந்தான் சஞ்சய். 

ராணா திவ்யாவின் அருகில் நெருங்கி உன்னோட வயிற்றில் வளர்ந்த குழந்தை எங்கே? அது யாருடையது? என கேட்டான்.  

அது அது என திவ்யா வின் கண்மணிகள் வேகமாக உருள அப்படியே நிறுத்தினாள். ராணா டாக்டரிடம் சைகை காட்ட.. சொல் சொல்லிடுறேன் என்றவள் திணறி கொண்டே என் என்னோட பையன் மிரு… மிருதியாவோட அத்தை பையன் கோபி வீட்டில் வளர்கிறான் என்றாள். 

சஞ்சய் ஆவேசத்துடன் டேய் அவளை என் கிட்ட விடு இவளை உயிருடன் வச்சு சமாதி கட்டணும் என்றான். 

ராணா மேலும், அந்த குழந்தை யாரோடது சொல்லு என கர்ஜனையுடன் கேட்டான். அது ச.. சஞ்சய்யோடது. என கூறியவளின் மூக்கில் இரத்தம் அதிகமாக வர, டாக்டர் அவளுக்கு ஓய்வு கொடுக்கும் மோடை செட் செய்து விட்டார். 

சஞ்சய்க்கு சந்தோஷம் படுவதா இல்லை வறுத்தப்படுவதா என தெரிய வில்லை. அவன் நிலை குலைந்து நின்றான். ராணா தன் நண்பனிடம் நான் ஒரு வழி சொல்லவா? என்றான். 

என்னால் ஏத்துக்க முடியாது ராணா! என் பொண்டாட்டிக்கு துரோகம் செய்ய முடியாது என்றான் சஞ்சய். 

நீ கோபி கிட்ட இருக்கிற குழந்தையை வாங்க வேணாம். 

பின்ன என சஞ்சய் பார்க்க, ராணா டாக்டரை பார்த்தான். டாக்டர் அவர்களின் முன்னால் வந்து திவ்யாவின் கூட்டாளி திலீபன் ஆராய்ச்சி செய்த மாத்திரைகளை பற்றி விளக்கினார். 

(இந்த கதையில் வரும் அனைத்தும் எனது கற்பனையே)

இப்போ என்ன டா பண்ண சொல்ற? என சஞ்சய் பெரு மூச்சை விட்டுக் கொண்டே கேட்டான். 

ராணா தன் நண்பனை பார்த்து இதை உபயோகிச்சா நூறு சதவீதம் உனக்கு குழந்தை பிறக்க வாய்ப்பு இருக்கு நீயும் உன்னோட மனைவியும் எடுத்துக்கோங்க. ஆனால் அதை சுமந்து பெற்று கொடுப்பது சோதனை எலி என்றான். 

சஞ்சய் புன்னகையுடன் பார்க்க, இது சக்சஸ் ஆச்சுன்னா உங்க குழந்தை கிடைக்கும். கவலை பட வேணாம். கோபி உன்னோட குழந்தைய நல்லாவே பார்த்துப்பார் என அனைத்தையும் கூறினான் ராணா. 

இல்ல என் பையனோட பொறுப்பையும் நானே ஏற்று கொள்கிறேன் என சஞ்சய் கூற.. அடுத்த படியாக திவ்யா ஒரு சிறைக்குள் அடைக்க பட்டாள். கரு அவளின் வயிற்றில் வைக்க பட்டது. இவ்வாறு சொல்லி முடித்தான் ராணா. 

என்ன சொல்றீங்க? என அதிர்ச்சியுடன் கேட்டாள் மிருதியா. 

“ம்ம் இப்போ அவள் சஞ்ஜய்யின் கட்டு பாட்டில் இருக்கா! அவ்ளோ தான் உன்னோட சந்தேகம் தீர்ந்துடுச்சா?” என அவளின் முகத்தை பார்த்தான். 

அப்போ குழந்தை பிறந்ததும் அவங்கள என்ன செய்வாங்க? என திவ்யாவை பற்றி கேட்டாள் மிருதி. 

ராணா சிரித்த படி ஒரு வேளை அதுக்கு அப்புறம் கூட்டிட்டு போய் அந்த சஞ்சய் அவளை பஞ்சி ஜம்பிங்ல இருந்து தள்ளி விடுவானோ! என்னவோ? என்றான் சாராதரண தொனியில். 

அதை நினைக்கவே அவளின் கை கால் உதறியது. ஹே ஹே என்ன டி ஹார்ட்டு இத்தனை ஃபாஸ்ட்டா துடிக்குது? என ராணா கேட்டான். 

“இல்ல நீங்க சொல்றத நினைச்சா பயமா இருக்கு”என படபடத்த இதயத்துடன் கூறினாள். 

ராணா அவளின் உதட்டிலும் உச்சந்தலையிலும் மென்மையான முத்தம் பதித்து அப்படி எல்லாம் நடக்காது. குழந்தை பிறந்ததும் அவளை போலீசில் ஒப்படைத்து விடுவான் சஞ்சய். ஏன்னா ஏற்கனவே அவள் மேலே நிறைய கேஸ் இருக்கு என்றவன். கண்டைத நினைச்சு யோசிச்ச்சிட்டு இருக்காத சீக்கிரம் டெலிவரி பண்ணு அப்புறம் கல்யாணம் வேற இருக்கு. என்றான். 

உலகத்திலேயே குழந்தை பெத்து கிட்டு கல்யாணம் பண்ணிக்கறது நானா தான் இருப்பேன் என்றாள் மிருதி. 

இல்ல அதை அப்படி சொல்ல கூடாது ஃபர்ஸ்ட் நைட் முதலில் அதுக்கு அப்புறம் மேரேஜ் இப்போ கேட்க நல்லாருக்குல்ல  என அவளின் உதட்டில் முத்தமிட்டான் ராணா. 

வயிற்றில் குழந்தையை வைத்திருக்கும் நேரத்தில் திருமண பந்தலில் அமர கூடாது என ஜோசியர் சொல்லி விட்டாராம் அதனால் லட்சுமி, விக்ரம் மற்றும் மிருதியின் குடும்பத்தில் ராமன் மற்றும் சுபத்ரா குடும்பம் என அனைவரிடமும் கேட்டு முடிவெடுக்க பட்டது. அவர்களும் சந்தோசத்துடன் இருந்தார்கள். ராமன் மனதில் தன் பெண் நிம்மதியாக இருக்கிறாளே அது போதும் என உற்சாகமாக இருந்தார். 

மிகவும் பிரம்மாண்டமாக முக்கிய தொழில் நண்பர்களை அழைத்து வளைகாப்பு நடத்த பட்டது. ரணதீரன் மிருதியா அவர்களுடன் குட்டி இளவரசி கன்வி ஶ்ரீ என மொத்த கண்களும் அவர்களின் மேல் தான் இருந்தது. விக்ரம் கிட்ட அனைவரும்  “வளைகாப்புக்கு அப்புறம் கல்யாணமா? இது என்ன புது டிரெண்டா சும்மா சொல்ல கூடாது உன்னோட டாட்டர் இன் லாவை கொத்திட்டு வந்துட்டான் உன்னோட பையன்” என அனைவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். 

ராஜி, ரியா, லாரன்ஸ் என மூவரையும் மரியாதைக்காக அழைத்திருந்தான் ராணா. லாரன்சுக்கு வயிறு பற்றி எரியாதை குறை தான். ரியா அங்கு ராணாவை பார்த்ததும் படத்தில் நடுங்கி கொண்டு தன் அன்னையின் பின்னால் இருந்தாள். ராணா அதை கண்டு கொள்ள வில்லை. ராணாவின் இன்னொரு பக்கத்தை அவளும் பார்த்திருக்கிறாள் தானே அதனால். 

அந்த இடமே மிகவும் உற்சாகமாக இருந்தது. அதே நேரம் குழந்தையின் நலனுக்காக எழாம் மாத கருவை சுமந்து கொண்டிருக்கும் திவ்யாவை அமர வைத்து ஆசிர்வதித்த சஞ்சயின் மொத்த குடும்பமும் வாழ்த்துக்கள் மற்றும் சந்தனம் பூசி வளையல் போடும் அனைத்து நிகழ்வையும் சஞ்சையின் மனைவி அதிதிக்கு செய்தார்கள். அவள் மிகவும் உற்சாகமாக இருந்தாள். திவ்யா தான் அடிமையாக்கபட்டாள். இது தான் வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான் என்று பொருள். அது திவ்யாவுக்கு பொருந்தும். 

அன்று இரவு தன் ஒன்பது மாத வயிற்றை நீவிய படி ஸ்கெட்ச் புத்தகத்தில் படம் வரைந்து விட்டு சந்தோசத்துடன் எழுந்த மிருதியாவுக்கு வலி எடுக்க ஆரம்பித்தது. தீராஆஆஆ! என கத்திக் கொண்டே  அவள் எழ முயற்சி செய்ய குரலை கேட்டதும் கன்வி ராணா இருவரும் ஓடி வந்தார்கள். அவளை தூக்கி கொண்டு உடனே ஹாஸ்பிடல் சென்றான் ராணா. 

சார் நீங்க கொஞ்சம் வெளியே இருங்க என மருத்துவர்கள் மற்றும் செவிலி பெண்கள் கூற,  ராணா கர்ஜனையுடன் அவளுக்கு என்னோட ஹெல்ப் வேணும்.. அவளால் என்னை விட்டு இருக்க முடியாதுன்னு சொல்லுங்க டாடி என விக்ரமிடம் கத்தியவன். யார் சொல்வதையும் கேட்காமல் உள்ளே நுழைந்தான். லட்சுமியிடம் கன்வி மெல்ல தியாவிக்கு என்னாச்சு கிராணி? டாடி ரொம்ப ரொம்ப டென்ஷன்? என்றாள் மழலை மொழியில். 

உங்க டாடி அப்படி தான் செல்லம் நாங்க சொல்லியா கேட்க போறான். அவனை அடக்க புதுசா பிறந்து தான் வரணும் என லட்சுமி சோர்வுடன் விக்ரமை பார்த்தாள். 

என்ன டி இவன் இப்படி பண்றான்? 

லட்சுமி சலித்து கொண்டே முப்பது வருசத்துக்கு முன்னாடி நீங்க பண்ணாத விசயத்தையா அவன் பன்றான்? நீங்க உள்ளே வரல.. அவன் உள்ளே போய்ட்டான்.  அவ்ளோ தான் விசயம். உங்களை அடக்க அன்னிக்கு அவன் பிறந்தான். இன்னிக்கு அவனை அடக்க உள்ளே ரெண்டு பேர் பிறக்க போறாங்க கன்வி குட்டிக்கு விளையாட ரெண்டு பாப்பா என தன் பேத்தியை உற்சாக படுத்தினார். 

அனஸ்தீசியா கொடுத்ததும் மிருதியின் வலி மரத்து போக மூலையில் பல வித மாற்றங்கள். அவள் முதன் முதலில் தாய்மை அடைந்தது. மாஸ்க் மனிதன் ராணாவின் முகத்தை பார்க்காமல் அவர்களுக்குள் நடந்தது. அவளின் பிறந்த நாள், அதன் பின் நடந்த ஆக்சிடன்ட் மற்றும் அவள் கருவாக இருந்ததை ராஜியிடம் இருந்து மறைக்க, சுபத்ரா மற்றும் ராமன் இருவரும் அவளின் நலன் கருதி கோபி ரம்யாவின் வீட்டுக்கு அனுப்பியது. அங்கு நடந்த காட்சிகள் வரிசை கட்டி ராணா அவளை குழந்தையை கொடு என் கேட்டது வரை வரிசையாக ஓடியது. 

திடீரென சுரீர் வலி அழு குரலுடன் வெளி வந்தான் ஆதித்யா. ம்ம் என ராணாவின் முனகல் குழந்தை அழுகுரலை நிறுத்தி கொண்டான். அடுத்ததாக ஒருவன் கத்தி கொண்டே வந்தான் அஞ்சா நெஞ்சன் ( அஞ்சான்). மீண்டும் குழந்தையை பார்த்து உச்சி கொட்ட உன்னை அடக்க பிறந்தவன் நான் டா தகப்பா என அவன் இன்னும் கத்தினான். 

அங்கே துவண்ட கொடி போல மிருதியா இருக்க. அவளை பார்த்ததும் கண்களில் நீர் சுரந்தது. குழந்தையை கண்டு கொள்ள வில்லை அவன் அவளுக்கு மயக்கம் தெளியும் வரை அதே இடத்தில் இருந்தான். ஆறு மணி நேரம். 

மிருதியா கண்களை மெதுவாக திறக்க love you டி என நெற்றியில் முத்தமிட்டான் ரணதீரன். 

அவள் கண்களில் நீர் வழிய அவனது உதட்டை கவ்வி முத்தமிட்டாள். இது அவளுக்கு மூன்றாம் ஜென்மம். 

அடுத்து ஆறு மாதம் கழித்து கோவிலில் விமர்சையாக திருமணத்துக்கான வேலைகள் நடைபெற்று கொண்டிருந்தது. பொண்ணு வந்தாச்சு ஆனால் மாப்பிள்ளை மணமேடைக்கு வரவே இல்லையே? என்ன மாப்பிள்ளையாண்டான்க்கு கல்யாணத்தில் விருப்பம் இல்லையா என குருக்கள் கேட்க.. என்ன சாமி நீங்க வேற ரெண்டு பிரசவத்தில் மூணு குட்டிய ரிலீஸ் பண்ணிருக்கார் எங்க பாஸ் என்றான் கெவின். 

அதற்கும் மேல் அவர் மந்திரங்களை ஓத ஆரம்பித்தார். என்ன பேச முடியும் இதற்கு மேல் மிருதியா எதிர் பார்த்து காத்துக் கொண்டிருக்க இன்று காலை வெளியாக போகும் வரவிருக்கும் ஃப்ளாஷ் நியூசை போனில் பார்த்து திருப்தி பட்டுக் கொண்டு மாப்பிள்ளை தோரணையுடன் நடந்தான் ராணா. 

அது என்ன செய்தி சிறையில் பெண் கைதி மாடி மேல் இருந்து கீழே குதித்து தற்கொலை இதே போல மூன்று தற்கொலைகள் ஏற்கனவே நடந்துள்ளது. மொத்தம் இந்த ஆறு மாதத்தில் நான்கு பேர் தற்கொலை செய்துள்ளார்கள் என்பது குறிப்பிட தக்கது. 

அவர்களின் பெயர்கள் 

கார்கோடன் 

திலீபன் 

தினேஷ் 

திவ்யா..  என்ற செய்தி தான் மண்டைக்குள் அவனுக்கு ஓடிக் கொண்டிருந்தது. 

என்ன தீரா இது? என கண்களை உறுட்டினாள் மிருதியா. அஞ்சான் மற்றும் ஆதித்யா இருவரும் அம்மாவிடம் தாவ துடித்து கொண்டிருந்தார்கள். ராணாவின் மடியில் கன்வி புன்னகையுடன் அமர்ந்திருக்க.. தன் மகளுக்கு முத்தம் வைத்தான். அதே போல அனைவர் முன்பும் தியாவுக்கும் முத்தம் வைத்தான். 

குருக்கள் அவன் அழும்பு தாங்காமல் தாலியை எடுத்து கொடுத்து தாலிய கட்டிண்டு அப்புறம் வீட்டுக்கு போய் வச்சுக்கோடா அம்பி என கெட்டி மேளம் கெட்டி மேளம் என கொட்ட.. 

ஹே லவ் யூ இப்போவாச்சும் சொல்லு டி என்றான் ராணா மூன்று முடிச்சையும் போட்டுக் கொண்டே.. லவ் யூ என வெட்கத்துடன் கூறி தலை குனிந்து கொண்டாள் மிருதி ராணா இப்பொழுதும் அவளின் அசுரன் தான் ஆனால் அடக்கி ஆள்பவன் இல்லை அவளின் அன்பில் அடங்கி போகும் அடிமை சாசனம் எழுதி கொடுத்த அசுரன். 

அனைவரும் அட்சதை தூவி ஆசிர்வதிக்க அவர்களின் வாழ்க்கையும் ஆசிர்வாதத்துடன் தொடங்கியது. 

சுபம்  

இப்படிக்கு  உங்கள் தோழி 

பிரதன்ய குழலி 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.